João 4
Kitab Injil (SLM) vs NVT
1 Jari itu take uk manga Parisi pasal manga aa piyandi uk si Isa hinang mulid na. Labi heka kono' min manga aa iya tahinang mulid uk si Yahiya.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Suga' iya bannal na, 'nsa' si Isa baran na iya magpandi manga aa, duwal manga mulid na.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Na, pagka kitauhan uk si Isa bang ayi halling sigam hi', pakallo' iya maka manga mulid na min lahat Yahudiya bo' pabing ni lahat Jalil.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Jari subay sigam palabay min tangnga' lahat Samariya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Mahi' peen sigam ma lahat Samariya takka sigam pahi' ni dakayo' daira iyōnan Sikal. Sikōt lahat itu ni tana' bayi pamuwan uk si Ya'kub ni anak na si Yusup ma masa awwal hi'.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Niya' ma tana' ian bohe' kiyali bayi pihinang uk si Ya'kub bo' ningko' si Isa ma bihing bohe' ian sabab miyale' iya ma palangnganan na. Lattu na 'llaw ma waktu hi'.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Nambung danda, uk na, “Oy, bangsa Yahudi kau! Angay aku pangamuan nu bohe'? Bangsa Samariya aku!” Hangkan salaihi' halling danda sabab bangsa Yahudi 'nsa' baya' ngangguna kapanyapan manga aa Samariya.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Nambung si Isa, uk na, “Bang bayi katauhan nu bang ayi pamuwan Tuhan ma manusiya', maka bang sayi aku iya mangamu' bohe' itu ni kau, tantu du kau ngamu' bohe' ni aku. Jari painum ta du kau bohe' makakaallum.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 “Tuwan,” uk danda, “minningga pangalloan nu bohe' makakaallum? 'Nsa' niya' panganggayung nu maka lōm pahap pagbohean itu.
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Bohe' kiyali itu bayi pangamban ma kami uk ka'mbo'-mboan tabi si Ya'kub. Sigam magtayi'-anak sampay manga hayōp sigam bayi nginum min bohe' itu. Palabi baha' kawasa nu min kawasa si Ya'kub hi'?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Nambung si Isa, uk na, “Sasuku nginum bohe' itu, luhay du toho' kallong na pabing.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Suga' sasuku nginum bohe' pamainum ku, 'nsa' tōōd toho' kallong na pabing. Sabab bohe' pamainum ku iya tajari sali' tuburan bohe' nubud ma diyōm atay na, muwanan iya bohe' makakaallum saumul-umul.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 “Tuwan,” uk danda, “buwanin aku bohe' iya pama' nu itu bo' 'nsa' toho' kallong ku pabing. Bo' 'nsa' na aku subay paitu nganduk bohe'.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 “Pahi' kau, ngallo' halla nu,” uk si Isa, “bo' bohun iya paitu.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 “'Nsa' niya' halla ku,” uk sambung danda hi'.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Sabab min lima kau bayi maghalla suga' iya lalla parakayoan nu buttihi' 'nsa' halla nu. Tawwa' halling nu iyu.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Uk danda, “Tuwan, tasayu ku na in kau nabi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ka'mbo'-mboan kami bangsa Samariya, ma itu ma bud itu iya panambahayangan sigam Tuhan. Suga' kaam manga Yahudi, uk bi subay mahi' ma Awrusalam iya panambahayangan tabi Tuhan.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Uk si Isa ni iya, “Inda', magkahagad kau ma halling ku itu. Niya' du waktu ma sosongun, bang aa nambahayang ma 'Mma' kitabi Tuhan, 'nsa' ma bud itu atawa mahi' ma Awrusalam iya panambahayangan sigam.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Kaam manga aa Samariya, magsambahayang kaam suga' awam kaam bang sayi iya sambahayang bi. Suga' kami bangsa Yahudi, katauhan kami bang sayi iya sambahayang kami, sabab iya manglalappas ma manusiya' paluwas du min bangsa Yahudi.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Suga' takka na waktu iya bayi pangagad, waktu panambahayang 'Mma' tabi Tuhan uk manga aa nambahayang sabannal-bannal. Siyambayahang iya uk sigam min diyōm atay sigam maka min kasabannalan. Salaihi' asal kabayaan 'Mma' tabi Tuhan subay nambahayang ma iya.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Mismu Tuhan,” uk si Isa, “nyawa asal, 'nsa' sali' manusiya' taga baran. Maka sasuku nambahayang iya subay nambahayang min diyōm atay sigam maka min kasabannalan.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Uk danda ni si Isa, “Asal katauhan ku, ma sosongun paitu du si Almasi iya pene' uk Tuhan ngantan parinta. Pagpaitu na, patau na du kami pasal kamemon.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Uk si Isa, “Aku na ko', iya missala itu ma kau.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Sakali takka manga mulid si Isa pabing pahi' bo' inu-inu sigam pagka tanda' uk sigam niya' danda sehe' na magbissala. Suga' 'nsa' niya' min sigam niyaw danda ian bang ayi gawi na, atawa niyaw si Isa bang angay iya magbissala maka danda.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Manjari itu libbahan uk danda ian kibut pagbohean na bo' iyampa iya pabayik pahi' ni kalumaan. Pagtakka na pahi' halling iya ni manga aa may'an.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Dayi' na kaam,” uk na. “'Ndaun bi aa bayi maan aku pasal kamemon bayi hinang ku. Iya itu baha' si Almasi?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Jari paluwas manga aa ian min daira bo' mangngan pahi' nganda' si Isa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Na, ma likut peen danda hi', nganjunjung manga mulid si Isa bang peen iya mangan. Uk sigam, “Tuwan, mangan na kau.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Suga' nambung si Isa, uk na, “Niya' kiyakan ku 'nsa' katauhan bi.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Hangkan manga mulid hi' magtiyaw-tiyaw di sigam, uk na, “Niya' baha' bayi mohan iya kiyakan?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Uk si Isa ma sigam, “Iya makalassohan aku bang tahinang ku kabayaan Tuhan iya mapaitu aku. Maka subay taubus ku manga hinang iya bayi pamahinang na ma aku.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Niya' bissala bi, iya uk na, ‘'Mpat bulan le' bo' iyampa waktu pag-ani’? Suga' baan ta kaam,” uk si Isa, “taabut na pag-ani. 'Ndaun bi manga aa magpaitu ian. Sali' sigam ibarat buwa' huma tiguma' na, bilang na pig-ani. Hati na sakap na sigam mangandōl ma aku.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Sasuku nipun sigam me' ma aku, hap tungbas na. Maka manga aa tipun isab, biyuwanan du sigam kallum kakkal ni kasaumulan. Hangkan sali'-sali' kiyōgan manga aa magtanōm maka aa magtipun.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Bannal bissala ian, iya uk na, ‘Saddi aa magtanōm, saddi aa mag-ani.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Kaam iya bayi soho' ku mag-ani buwa' minsan 'nsa' pagluugan bi. Saddi iya bayi magluug, suga' makahampit du kaam min pagluugan sigam.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Manjari heka manga aa Samariya min daira Sikal magkahagad ma si Isa ma sabab bayi halling danda, iya uk na, “Biyaan aku uk na pasal kamemon bayi tahinang ku.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Hangkan pagtakka manga aa Samariya pahi' ni si Isa, tikkoan iya uk sigam subay pabōtang le' ma sigam. Jari duwam bahangi iya pahanti' na may'an.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Pasalta' peen si Isa may'an heka le' manga aa magkahagad ma iya ma sabab pamandu' na ma sigam.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Uk manga aa itu ma danda, “Buttihi' magkahagad na kami ma si Isa, 'nsa' ma sabab pama' nu ma kami suga' ma sabab baran kami na makake ma pamandu' na. Katauhan kami na in iya sabannal-bannal manglalappas ma manga manusiya' ma diyōm dunya itu.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Puwas peen duwam bahangi kahanti' di si Isa ma daira Sikal hi', pakallo' sigam minnihi' tudju ni lahat Jalil.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Niya' asal bayi pamissala si Isa, iya uk na, “Basta nabi, 'nsa' pig-addatan uk manga aa ma lahat na.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Pagtakka di si Isa ni lahat Jalil pasampang ni iya manga aa may'an, sabab bayi sigam ma Awrusalam sabu ma waktu hinang Pangintōman, maka bayi tanda' uk sigam kamemon iya tahinang uk si Isa may'an.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Manjari pabayik si Isa pahi' ni Kana, ma lahat Jalil. Iya na ko' hi' lahat bayi pamindahan na bohe' ni inuman anggul. Sakali itu niya' isab pasabu pahi' dakayo' nakura' min sultan. Anak na lalla hi' saki ma daira Kapirnaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Pagtake nakura' itu in si Isa ma lahat Jalil na, takka bayi min lahat Yahudiya, magtuwi iya pahi' ni si Isa ngamu' iya pahi' ni Kapirnaum makowe' anak na, sabab song na magkamamatay.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Uk si Isa ni iya, “'Nsa' du kaam magkahagad, duwal bang kaam makanda' manga paltandaan hinang pagkainu-inuhan aa.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Uk nakura' ni iya, “'Ndu', Tuwan, me' na kau ma aku baba 'nsa' le' matay anak ku.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 “Pahi' le' kau,” uk si Isa. “Kaulian du anak nu.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ma labayan peen iya, tasampang iya uk manga sosohoan na bo' biyaan iya uk sigam. “Kaulian na anak nu,” uk sigam.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Tīyaw sigam uk na bang lisag pila bayi kowe' saki na bo' uk sambung sigam, “Lisag dakayo' kohap hi' bayi killoan pasu' na.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Jari taintōm uk 'mma' onde' ian iya na tōōd waktu bayi kapahalling si Isa ni iya, iya uk na, “Kaulian na anak nu.” Hangkan na iya sampay manga aa kamemon ma ōkōman na magkahagad na ma si Isa.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Paltandaan si Isa karuwa na itu bayi tahinang uk na pagkainu-inuhan aa ma lahat Jalil, waktu kabayik na pahi' min lahat Yahudiya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.