Romanos 7
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Ŋ naabalɩya, ŋ gyɩma anɩɩ ma yaa nala hʋ aa gyɩŋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ nɛ. Ma gyɩma anɩɩ dɩ nihuwobiŋ buloŋ nɛ we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ʋ yaa fɩlɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ no.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ma leŋ dɩ á kpa ʋ magɩsɩ anɩɩ haaŋ aa yala bala. Dɩ haaŋ nɛ ko yala bala, mɩra daga anɩɩ ʋ bɩl bɩ tɩŋa ʋ tɩɩ ʋ bala hal tɩyaŋ saŋa hʋ ʋ bala hʋ aa we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, ɛɛ daga nɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ haŋ bala yalɩɩ mɩra hʋ tɩyaŋ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ɛɛ wɩya dɩ ʋ bala hʋ rɛ ha we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ka dɩ ʋ vɩya ʋ aŋ mʋ yala badɩma, ba aa yɩrɩ ʋ hasɔŋsɔnnɩ rɛ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, mɩra daga anɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ. Ɛɛwɩya, dɩ ʋ rɛ yaŋ mʋ yala badɩma mɛ, nal buloŋ bɩ sɩ wuwo baa dɩ ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ŋ naabalɩya, nyɛ tɩɩ rɛ ʋ kɩɩ ma mɛ lee, beewɩya Krisita aa sʋba gɛɛ daga anɩɩ ma mɛ kpʋʋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa bine tɩŋɩɩ ta rɛ gɛɛ. Lagɩlagɩ no, Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa kyise sʋʋ tɩyaŋ nɛ tɩŋ ma, dɩ gɛɛ leŋ dɩ á wuwo kɩ yaa wɩya aa kaŋ tɔnɔ a tɩya Wɩɩsɩ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Saŋa hʋ á teŋbii wɩyaabɔmɔ fa aa kaŋ dee á nyuu tɩyaŋ, Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ fa leŋ wɩbɔmɔ yayɩ yʋwaŋ kaŋ ma rɛ, a kaŋ á buloŋ mʋ we sʋʋ bʋwa tɩyaŋ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ laa ma ta wɩya hʋ fa aa kaŋ ma yaa yosi tɩyaŋ nɛ akuu á aa kpʋʋ mɩrɩsɩ no tɩŋɩɩ ta wɩya, dɩ á wuwo kɩ tɩŋ ŋmaŋfalɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ aa daga ma aŋ ta kɩ tɩŋ ŋmaŋbɩnɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ aa daga ma.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Wɩbee rɛ á yaŋ sɩ basɩ? Á sɩ wuwo baa dɩ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ yaa wɩbɔmɔ rɛ koo? Aayɩ, ba mʋra rɛ! Amɛ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ ŋ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa wɩbɔŋ. Dɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ fa bɩ baa dɩ á ta kpaa á hakɩllɩ we nala kɩna tɩyaŋ, ŋ fa bɩ sɩ gyɩma anɩɩ gɛɛ yaa wɩbɔŋ nɛ.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Amɛ mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ a mʋrɩ ŋ we, ŋ kpa ŋ hakɩla we kɩna iriŋ buloŋ tɩyaŋ. Dɩ mɩrɩsɩ rɛ fa tuwo, wɩbɔmɔ fa yaa wɩsʋʋnɩ rɛ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Saŋa hʋ ŋ fa aa bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ ʋ fa kɩɩ gɛɛ anɩɩ ŋ aa bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ. Amɛ ŋ aa ko gyɩŋ mɩra no ko teŋ, ɛɛ tɩyaŋ nɛ ŋ yaŋ na anɩɩ ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ, a sʋba Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ŋ naa anɩɩ mɩra hʋ fa aa maga dɩ ʋ tɩya ŋ mɩɩbol, ʋ rɛ mɩɩgɩ ko kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ, a mʋrɩ kpʋ ŋ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ɛɛ nyuniŋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩɩ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ mɛ bɩ yaa wɩbɔŋ. Ba buloŋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ, a yaa wɩya aa kpaa ŋmanɩɩ, a weliye mɛ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Nyɛ yaŋ daga anɩɩ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye rɛ kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ koo? Aayɩ, ɛɛ daa! Wɩbɔmɔ yayɩ rɛ kpʋʋ ŋ. Wɩbɔmɔ tɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye tɩyaŋ nɛ a kpʋ ŋ dɩ á wuwo gyɩŋ gɛɛ wɩbɔmɔ kɔnɩ aa kɩya. Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ á marɩ gyɩma anɩɩ wɩbɔmɔ yayɩ lɔrɔ rɛ kɩŋkaŋ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Á gyɩma anɩɩ Mɩrɩsɩ hʋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ. Amɛ ŋ kɛ yaa nihuwobiŋ aa sɩ maakyiye sʋba rɛ, a yaa wɩbɔmɔ yoŋ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ŋ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ aa kana ŋ kɩ yaa, beewɩya ŋ bee yaa wɩya hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, amɛ wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo nyɛ, ɛɛ daga anɩɩ ŋ laa di anɩɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ kpaa ŋmanɩɩ rɛ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ɛɛwɩya, ba aa kɩɩ nyɛ, ŋ tɩɩ daa aa yaa wɩya no, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa gɛɛ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ŋ gyɩma anɩɩ wɩwelii buloŋ tuwo ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ. Beewɩya ŋ fa kyo dɩ ŋ kɩ yaa wɩweliye rɛ, aŋ bɩ wuwo kɩ yaa ba.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Wɩweliye hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, ba daa ŋ kɩ yaa amɛ wɩbɔmɔ hʋ ŋ aa bɩ kyo ŋ kɩ yaa ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Dɩ mɩyaŋ nɛ yaŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ɛɛ daga anɩɩ ŋ daa aa yaa, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa ba.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Nyɛ kɛ, ŋ naa anɩɩ wɩɩ hʋ aa yaa ŋ nɛ nyɛ: Dɩ mɩyaŋ nɛ ko kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa wɩwelii, wɩbɔŋ nɛ ŋ aa mɩɩgɩ kpa yaa.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ŋ tɩya tɩyaŋ, ŋ kyo Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ, a kyo dɩ ŋ kɩ tɩŋ ba mɛ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Amɛ ŋ naa anɩɩ wɩdʋma rɛ mɩɩgɩ we ŋ tɩyaŋ, a kana ŋ kɩ tʋma, a kaŋ wɩɩ hʋ ŋ aa kyo ŋ hakɩla tɩyaŋ kɩ lʋga. Wɩɩ no leŋ ŋ yaa wɩɩ hʋ aa leŋ ŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ŋ wɩya kaŋ sikii rɛ. Ŋ teŋbii wɩyaalɩya kana ŋ kɩ mʋ dɩ ba we sʋʋ bʋwaŋ nɛ. Aŋnɛ rɛ sɩ laa ŋ ta?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ rɛ, beewɩya ʋ rɛ sɩ wuwo laa ŋ ta wɩɩ no tɩyaŋ, á Tɩɩna Yesu Krisita nyubaanɩŋ. Wɩɩ hʋ tɩyaŋ ŋ aa wee rɛ nyɛ: Ŋ hakɩla tɩyaŋ ŋ kyo dɩ ŋ tɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ amɛ ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ ŋ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.