Romanos 7

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋ naabalɩya, ŋ gyɩma anɩɩ ma yaa nala hʋ aa gyɩŋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ nɛ. Ma gyɩma anɩɩ dɩ nihuwobiŋ buloŋ nɛ we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ʋ yaa fɩlɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ no.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Ma leŋ dɩ á kpa ʋ magɩsɩ anɩɩ haaŋ aa yala bala. Dɩ haaŋ nɛ ko yala bala, mɩra daga anɩɩ ʋ bɩl bɩ tɩŋa ʋ tɩɩ ʋ bala hal tɩyaŋ saŋa hʋ ʋ bala hʋ aa we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, ɛɛ daga nɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ haŋ bala yalɩɩ mɩra hʋ tɩyaŋ.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ɛɛ wɩya dɩ ʋ bala hʋ rɛ ha we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ka dɩ ʋ vɩya ʋ aŋ mʋ yala badɩma, ba aa yɩrɩ ʋ hasɔŋsɔnnɩ rɛ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, mɩra daga anɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ. Ɛɛwɩya, dɩ ʋ rɛ yaŋ mʋ yala badɩma mɛ, nal buloŋ bɩ sɩ wuwo baa dɩ ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Ŋ naabalɩya, nyɛ tɩɩ rɛ ʋ kɩɩ ma mɛ lee, beewɩya Krisita aa sʋba gɛɛ daga anɩɩ ma mɛ kpʋʋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa bine tɩŋɩɩ ta rɛ gɛɛ. Lagɩlagɩ no, Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa kyise sʋʋ tɩyaŋ nɛ tɩŋ ma, dɩ gɛɛ leŋ dɩ á wuwo kɩ yaa wɩya aa kaŋ tɔnɔ a tɩya Wɩɩsɩ.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Saŋa hʋ á teŋbii wɩyaabɔmɔ fa aa kaŋ dee á nyuu tɩyaŋ, Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ fa leŋ wɩbɔmɔ yayɩ yʋwaŋ kaŋ ma rɛ, a kaŋ á buloŋ mʋ we sʋʋ bʋwa tɩyaŋ.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ laa ma ta wɩya hʋ fa aa kaŋ ma yaa yosi tɩyaŋ nɛ akuu á aa kpʋʋ mɩrɩsɩ no tɩŋɩɩ ta wɩya, dɩ á wuwo kɩ tɩŋ ŋmaŋfalɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ aa daga ma aŋ ta kɩ tɩŋ ŋmaŋbɩnɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ aa daga ma.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Wɩbee rɛ á yaŋ sɩ basɩ? Á sɩ wuwo baa dɩ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ yaa wɩbɔmɔ rɛ koo? Aayɩ, ba mʋra rɛ! Amɛ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ ŋ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa wɩbɔŋ. Dɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ fa bɩ baa dɩ á ta kpaa á hakɩllɩ we nala kɩna tɩyaŋ, ŋ fa bɩ sɩ gyɩma anɩɩ gɛɛ yaa wɩbɔŋ nɛ.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Amɛ mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ a mʋrɩ ŋ we, ŋ kpa ŋ hakɩla we kɩna iriŋ buloŋ tɩyaŋ. Dɩ mɩrɩsɩ rɛ fa tuwo, wɩbɔmɔ fa yaa wɩsʋʋnɩ rɛ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Saŋa hʋ ŋ fa aa bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ ʋ fa kɩɩ gɛɛ anɩɩ ŋ aa bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ. Amɛ ŋ aa ko gyɩŋ mɩra no ko teŋ, ɛɛ tɩyaŋ nɛ ŋ yaŋ na anɩɩ ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ, a sʋba Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ŋ naa anɩɩ mɩra hʋ fa aa maga dɩ ʋ tɩya ŋ mɩɩbol, ʋ rɛ mɩɩgɩ ko kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ, a mʋrɩ kpʋ ŋ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Ɛɛ nyuniŋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩɩ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ mɛ bɩ yaa wɩbɔŋ. Ba buloŋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ, a yaa wɩya aa kpaa ŋmanɩɩ, a weliye mɛ.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Nyɛ yaŋ daga anɩɩ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye rɛ kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ koo? Aayɩ, ɛɛ daa! Wɩbɔmɔ yayɩ rɛ kpʋʋ ŋ. Wɩbɔmɔ tɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye tɩyaŋ nɛ a kpʋ ŋ dɩ á wuwo gyɩŋ gɛɛ wɩbɔmɔ kɔnɩ aa kɩya. Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ á marɩ gyɩma anɩɩ wɩbɔmɔ yayɩ lɔrɔ rɛ kɩŋkaŋ.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Á gyɩma anɩɩ Mɩrɩsɩ hʋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ. Amɛ ŋ kɛ yaa nihuwobiŋ aa sɩ maakyiye sʋba rɛ, a yaa wɩbɔmɔ yoŋ.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ŋ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ aa kana ŋ kɩ yaa, beewɩya ŋ bee yaa wɩya hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, amɛ wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Ŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo nyɛ, ɛɛ daga anɩɩ ŋ laa di anɩɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ kpaa ŋmanɩɩ rɛ.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Ɛɛwɩya, ba aa kɩɩ nyɛ, ŋ tɩɩ daa aa yaa wɩya no, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa gɛɛ.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Ŋ gyɩma anɩɩ wɩwelii buloŋ tuwo ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ. Beewɩya ŋ fa kyo dɩ ŋ kɩ yaa wɩweliye rɛ, aŋ bɩ wuwo kɩ yaa ba.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Wɩweliye hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, ba daa ŋ kɩ yaa amɛ wɩbɔmɔ hʋ ŋ aa bɩ kyo ŋ kɩ yaa ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Dɩ mɩyaŋ nɛ yaŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ɛɛ daga anɩɩ ŋ daa aa yaa, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa ba.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Nyɛ kɛ, ŋ naa anɩɩ wɩɩ hʋ aa yaa ŋ nɛ nyɛ: Dɩ mɩyaŋ nɛ ko kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa wɩwelii, wɩbɔŋ nɛ ŋ aa mɩɩgɩ kpa yaa.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Ŋ tɩya tɩyaŋ, ŋ kyo Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ, a kyo dɩ ŋ kɩ tɩŋ ba mɛ.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Amɛ ŋ naa anɩɩ wɩdʋma rɛ mɩɩgɩ we ŋ tɩyaŋ, a kana ŋ kɩ tʋma, a kaŋ wɩɩ hʋ ŋ aa kyo ŋ hakɩla tɩyaŋ kɩ lʋga. Wɩɩ no leŋ ŋ yaa wɩɩ hʋ aa leŋ ŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ŋ wɩya kaŋ sikii rɛ. Ŋ teŋbii wɩyaalɩya kana ŋ kɩ mʋ dɩ ba we sʋʋ bʋwaŋ nɛ. Aŋnɛ rɛ sɩ laa ŋ ta?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ rɛ, beewɩya ʋ rɛ sɩ wuwo laa ŋ ta wɩɩ no tɩyaŋ, á Tɩɩna Yesu Krisita nyubaanɩŋ. Wɩɩ hʋ tɩyaŋ ŋ aa wee rɛ nyɛ: Ŋ hakɩla tɩyaŋ ŋ kyo dɩ ŋ tɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ amɛ ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ ŋ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.