Romanos 7

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋ naabalɩya, ŋ gyɩma anɩɩ ma yaa nala hʋ aa gyɩŋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ nɛ. Ma gyɩma anɩɩ dɩ nihuwobiŋ buloŋ nɛ we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ʋ yaa fɩlɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ no.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ma leŋ dɩ á kpa ʋ magɩsɩ anɩɩ haaŋ aa yala bala. Dɩ haaŋ nɛ ko yala bala, mɩra daga anɩɩ ʋ bɩl bɩ tɩŋa ʋ tɩɩ ʋ bala hal tɩyaŋ saŋa hʋ ʋ bala hʋ aa we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, ɛɛ daga nɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ haŋ bala yalɩɩ mɩra hʋ tɩyaŋ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Ɛɛ wɩya dɩ ʋ bala hʋ rɛ ha we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ka dɩ ʋ vɩya ʋ aŋ mʋ yala badɩma, ba aa yɩrɩ ʋ hasɔŋsɔnnɩ rɛ. Amɛ dɩ ʋ bala hʋ rɛ ko sʋba, mɩra daga anɩɩ ʋ laa ʋ tɩɩ rɛ. Ɛɛwɩya, dɩ ʋ rɛ yaŋ mʋ yala badɩma mɛ, nal buloŋ bɩ sɩ wuwo baa dɩ ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Ŋ naabalɩya, nyɛ tɩɩ rɛ ʋ kɩɩ ma mɛ lee, beewɩya Krisita aa sʋba gɛɛ daga anɩɩ ma mɛ kpʋʋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa bine tɩŋɩɩ ta rɛ gɛɛ. Lagɩlagɩ no, Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa kyise sʋʋ tɩyaŋ nɛ tɩŋ ma, dɩ gɛɛ leŋ dɩ á wuwo kɩ yaa wɩya aa kaŋ tɔnɔ a tɩya Wɩɩsɩ.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Saŋa hʋ á teŋbii wɩyaabɔmɔ fa aa kaŋ dee á nyuu tɩyaŋ, Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ fa leŋ wɩbɔmɔ yayɩ yʋwaŋ kaŋ ma rɛ, a kaŋ á buloŋ mʋ we sʋʋ bʋwa tɩyaŋ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ laa ma ta wɩya hʋ fa aa kaŋ ma yaa yosi tɩyaŋ nɛ akuu á aa kpʋʋ mɩrɩsɩ no tɩŋɩɩ ta wɩya, dɩ á wuwo kɩ tɩŋ ŋmaŋfalɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ aa daga ma aŋ ta kɩ tɩŋ ŋmaŋbɩnɩɩ hʋ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ aa daga ma.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Wɩbee rɛ á yaŋ sɩ basɩ? Á sɩ wuwo baa dɩ Wɩɩsɩ Mɩrɩsɩ hʋ yaa wɩbɔmɔ rɛ koo? Aayɩ, ba mʋra rɛ! Amɛ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ ŋ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa wɩbɔŋ. Dɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ fa bɩ baa dɩ á ta kpaa á hakɩllɩ we nala kɩna tɩyaŋ, ŋ fa bɩ sɩ gyɩma anɩɩ gɛɛ yaa wɩbɔŋ nɛ.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Amɛ mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ a mʋrɩ ŋ we, ŋ kpa ŋ hakɩla we kɩna iriŋ buloŋ tɩyaŋ. Dɩ mɩrɩsɩ rɛ fa tuwo, wɩbɔmɔ fa yaa wɩsʋʋnɩ rɛ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Saŋa hʋ ŋ fa aa bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ ʋ fa kɩɩ gɛɛ anɩɩ ŋ aa bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ. Amɛ ŋ aa ko gyɩŋ mɩra no ko teŋ, ɛɛ tɩyaŋ nɛ ŋ yaŋ na anɩɩ ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ, a sʋba Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ŋ naa anɩɩ mɩra hʋ fa aa maga dɩ ʋ tɩya ŋ mɩɩbol, ʋ rɛ mɩɩgɩ ko kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Mɩra no aa we doŋ wɩya, wɩbɔmɔ tɩŋ ʋ tɩyaŋ nɛ, a mʋrɩ kpʋ ŋ.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Ɛɛ nyuniŋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩɩ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ mɛ bɩ yaa wɩbɔŋ. Ba buloŋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ, a yaa wɩya aa kpaa ŋmanɩɩ, a weliye mɛ.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Nyɛ yaŋ daga anɩɩ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye rɛ kana ŋ we sʋʋ bʋwaŋ koo? Aayɩ, ɛɛ daa! Wɩbɔmɔ yayɩ rɛ kpʋʋ ŋ. Wɩbɔmɔ tɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩweliye tɩyaŋ nɛ a kpʋ ŋ dɩ á wuwo gyɩŋ gɛɛ wɩbɔmɔ kɔnɩ aa kɩya. Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ leŋ á marɩ gyɩma anɩɩ wɩbɔmɔ yayɩ lɔrɔ rɛ kɩŋkaŋ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Á gyɩma anɩɩ Mɩrɩsɩ hʋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ. Amɛ ŋ kɛ yaa nihuwobiŋ aa sɩ maakyiye sʋba rɛ, a yaa wɩbɔmɔ yoŋ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Ŋ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ aa kana ŋ kɩ yaa, beewɩya ŋ bee yaa wɩya hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, amɛ wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo nyɛ, ɛɛ daga anɩɩ ŋ laa di anɩɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ kpaa ŋmanɩɩ rɛ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ɛɛwɩya, ba aa kɩɩ nyɛ, ŋ tɩɩ daa aa yaa wɩya no, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa gɛɛ.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Ŋ gyɩma anɩɩ wɩwelii buloŋ tuwo ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ. Beewɩya ŋ fa kyo dɩ ŋ kɩ yaa wɩweliye rɛ, aŋ bɩ wuwo kɩ yaa ba.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Wɩweliye hʋ ŋ aa kyo dɩ ŋ kɩ yaa, ba daa ŋ kɩ yaa amɛ wɩbɔmɔ hʋ ŋ aa bɩ kyo ŋ kɩ yaa ba aa rɛ ŋ kɩ yaa.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Dɩ mɩyaŋ nɛ yaŋ aa yaa wɩya hʋ ŋ aa bɩ kyo, ɛɛ daga anɩɩ ŋ daa aa yaa, amɛ bɔŋlɩŋ hʋ aa we ŋ tɩya tɩyaŋ nɛ leŋ ŋ kɩ yaa ba.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Nyɛ kɛ, ŋ naa anɩɩ wɩɩ hʋ aa yaa ŋ nɛ nyɛ: Dɩ mɩyaŋ nɛ ko kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa wɩwelii, wɩbɔŋ nɛ ŋ aa mɩɩgɩ kpa yaa.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Ŋ tɩya tɩyaŋ, ŋ kyo Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ, a kyo dɩ ŋ kɩ tɩŋ ba mɛ.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Amɛ ŋ naa anɩɩ wɩdʋma rɛ mɩɩgɩ we ŋ tɩyaŋ, a kana ŋ kɩ tʋma, a kaŋ wɩɩ hʋ ŋ aa kyo ŋ hakɩla tɩyaŋ kɩ lʋga. Wɩɩ no leŋ ŋ yaa wɩɩ hʋ aa leŋ ŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ŋ wɩya kaŋ sikii rɛ. Ŋ teŋbii wɩyaalɩya kana ŋ kɩ mʋ dɩ ba we sʋʋ bʋwaŋ nɛ. Aŋnɛ rɛ sɩ laa ŋ ta?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ rɛ, beewɩya ʋ rɛ sɩ wuwo laa ŋ ta wɩɩ no tɩyaŋ, á Tɩɩna Yesu Krisita nyubaanɩŋ. Wɩɩ hʋ tɩyaŋ ŋ aa wee rɛ nyɛ: Ŋ hakɩla tɩyaŋ ŋ kyo dɩ ŋ tɩŋ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ rɛ amɛ ŋ nihuwobiŋlɩŋ tɩyaŋ ŋ yaa wɩbɔmɔ yoŋ nɛ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.