Mateus 22
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya nala hʋ aa pɩyɛsɩ ʋ dee wɩya,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kuwori kɩdɩgɩ aa leŋ ba marɩ ʋ biye hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ba aa marɩ kɩdiiliye hʋ teŋ, ʋ tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna dɩ ba mʋ yɩrɩ nala hʋ ʋ aa yɩra anɩɩ wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ba mʋ yɩrɩ ba, ba vɩya koyi.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna badɔmɔŋ a baa, ‘Ma mʋ basɩ tɩya nala hʋ ŋ aa yɩra anɩɩ nɔbolli bee nɔfarɩsɩ buloŋ nɛ ŋ kpʋ a leŋ ba yaa kɩdiiliye hʋ. Wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ɛɛwɩya ba ko hafalɩɩ gbɩyala hʋ.”’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Ɛɛ rɛ nala hʋ ʋ aa yɩra bɩl vɩya mʋyɩ aŋ kɩ tʋŋ ba tʋma. Ba badɔmɔŋ sii mʋ ba bagɩsɩ ka badɔmɔŋ mɛ sii mʋ ba kɩna lɩyallɩɩ.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ka badɔmɔŋ mɛ kasɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ ʋ aa tɩma a ŋmaa ba weliŋ aŋ kpʋ ba.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ na baaŋ kɩŋkaŋ a ta ʋ laalyuwolo ba mʋ kpʋ nala hʋ aa kpʋʋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ, aŋ nyɔgɔ ba bee buloŋ ta.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ ʋ tʋŋtʋnnɩkaalɩya hʋ a bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye hʋ yaa siri rɛ, amɛ nala hʋ ŋ aa yɩra bɩ maga dɩ ba ko gbɩyala hʋ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ma lɩɩ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ma aa sɩ na a basɩ tɩya ba dɩ ba ko di kɩdiiliye hʋ.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnna hʋ lɩɩ gbɛ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ba aa naa doŋ, niweliye abee nɩbɔmɔ buloŋ. Ɛɛ rɛ ba buloŋ ko gyʋʋ su dɩya hʋ tɩyaŋ ba fa aa gbɩyalɩ gbɩyala hʋ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ gyʋʋ dɩ ʋ na nala hʋ aa ko. Ʋ gyʋwa a na baal kɩdɩgɩ aa bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ɛɛ rɛ ɩ yaa ko gyʋʋ daha aŋ bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal?” Baal hʋ tallɩ ʋ nyʋwa.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ basɩ tɩya ʋ tʋŋtʋnna a baa, “Ma kaŋ baal no a vʋwa ʋ nosi abee ʋ naasɩ buloŋ a kpa ʋ yuwo ta gyee hal bilhuu hʋ tɩyaŋ dɩ ʋ pɩŋ doŋ kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ teŋ aŋ baa, “Nɩgyamaa rɛ ba yɩrɩ amɛ nala baŋmana dʋŋ nɛ ba lɩɩ.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Ɛɛ rɛ Farasiima sii lɩɩ a vʋʋlɩ gɛɛ hʋ ba aa sɩ magɩsɩ Yesu a bara kana ʋ abee wɩpɩyɛsɩya.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Nyɛ rɛ ba tɩŋ ba hatɩnna badɔmɔŋ abee kuwori Hɛrɔtɩ hatɩnna badɔmɔŋ dɩ ba mʋ Yesu lee. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ a kɩ daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ mɛ abee wɩtɩɩ. Ɩ sɩya tuwo nala wɩbasɩya tɩyaŋ. Ɩ bee fa nɩbal buloŋ sɩɩ mɛ.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Á aa kyɛ dɩ á gyɩma rɛ anɩɩ dɩ ʋ yaa ŋmanɩɩ dɩ á tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ koo ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ.”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Amɛ Yesu fa gyɩŋ ba tɩbɩɩŋbɔmɔ hʋ rɛ, ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Mamaa minaafigi tɩmma! Bee rɛ tɩŋ ma ko dɩ ma magɩsɩ ŋ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ma kpa molbinʋʋ hʋ ma aa kaŋ kɩ tuŋ lampoo hʋ tɩya dɩ ŋ na.”
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Ba kpaa kɩdɩgɩ tɩya ʋ, ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee nyuu abee ʋ feŋ nɛ ba kpaa biŋ molbinʋʋ hʋ tɩyaŋ nyɛ?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ feŋ abee ʋ nyuu rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ. Ka kɩŋ hʋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Yesu aa basɩ gɛɛ, ba buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ, ba lem-ʋ aŋ sii mʋ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Haŋ Kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ nala badɔmɔŋ ba aa yɩrɩ Sadusiima mɛ sii ko Yesu lee. Nala no kɛ gyɩ baa dɩ dɩ nal lɛ sʋba ʋ tɩɩna bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Á nɩhɩyawʋ, Moosi daga anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka dɩ baal hʋ sʋba, ʋ maga dɩ ʋ naabiye kpa lohaaŋ hʋ rɛ, dɩ ʋ beel-ʋ lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we daha a yaa baala. Nyɛ rɛ ba kɩhɩyawʋ tɩɩna kpaa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye, aŋka ʋ sʋba. Ʋ katɩyal mɛ mɩɩgɩ kpa haaŋ hʋ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Ɛɛ rɛ ʋ katɩyal hʋ mɛ sʋba, ka too tɩɩna hʋ mɛ kpa haaŋ hʋ. Ʋ mɛ gɛɛ tɩɩ puu ʋ. Nɩmmabalɩya hʋ bapɛ buloŋ nɛ kpaa haaŋ hʋ, ka ʋ bee ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ lʋl biye.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ɛɛ hal tɩyaŋ haaŋ hʋ mɛ sii sʋba.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ, kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba buloŋ bapɛ rɛ kpaa ʋ ko baŋ kyeme.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ teŋ, a bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ dee mɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ma ŋmaa naaŋ mɔɔnyɛ.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala bɩl bɩ sɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ yal balama. Ba buloŋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ malɩkasɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Na ma pɩyɛsɩ ŋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ wɩya rɛ. Ma bɩ karɩmɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa basa tɩya ma a mʋ kɩ tile sʋʋnɩ mɩɩgɩ sii tɩyaŋ ʋ teŋ tɩyaŋ?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Ʋ baa, ‘Mɩyaŋ nɛ yaa Wɩɩsɩ hʋ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ buloŋ gyɩ aa tɩŋa. Wɩɩ no ʋ aa basa, ʋ daga anɩɩ Wɩɩsɩ yaa niweye Wɩɩsɩ rɛ, ʋ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ.”’
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nɩgyamaa hʋ aa nɩɩ gɛɛ ʋ aa daga nala, ba nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Farasiima hʋ aa nɩya anɩɩ Yesu basɩ wɩya lo Sadusiima ba nyʋʋsɩ gyʋʋ kpʋlɩya gɛɛ, ba ko yaa nyʋʋdɩgɩ a sii kpa mʋ Yesu lee.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Ɛɛ rɛ ba kɩdɩgɩ aa yaa Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩ lʋga dɩ ʋ magɩsɩ Yesu, a pɩyɛsɩ ʋ wɩya
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 a baa, “Nɩhɩyawʋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ yaa ba buloŋ tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Kyo ɩ tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ hakɩla buloŋ abee ɩ wɩkanɩɩ buloŋ.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ buloŋ wɩbal abee ba tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ gɛɛ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Wɩlɩya tɩɩna mɛ aa yaa sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ nyɛ: ‘Kyo ɩ dɔŋtɩɩna anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ.”’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ abee wɩya hʋ buloŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa basa, ba buloŋ lɩɩ wɩya no balɩya tɩyaŋ nɛ.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Farasiima hʋ ha aa laŋŋa gɛɛ, Yesu pɩyɛsɩ ba a baa,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Ɛɛ rɛ ma bɩɩnɩ Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya wɩya? Kɩbee doho nal lɛ ʋ yaa?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ ʋ yaa Deviti nihii rɛ.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Doŋ nɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ yaŋ yaa Deviti nihii, bee rɛ tɩŋ saŋa hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ fa aa ko gyʋʋ Deviti tɩyaŋ ʋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna?
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Beewɩya Deviti fa baa:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Dɩ Deviti tɩɩ rɛ yaŋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna, ɛɛ rɛ ʋ sɩ yaa a yaa ʋ nihii.”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Yesu aa basɩ gɛɛ, nal buloŋ bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ basɩ. A lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ a kaŋ kɩ mʋ, nal buloŋ mɛ bɩl bɩ kaŋ nyuduwo ʋ aa sɩ wuwo lɩɩ sɩŋ a pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.