Mateus 22

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya nala hʋ aa pɩyɛsɩ ʋ dee wɩya,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kuwori kɩdɩgɩ aa leŋ ba marɩ ʋ biye hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye.
2 — O
3 Ba aa marɩ kɩdiiliye hʋ teŋ, ʋ tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna dɩ ba mʋ yɩrɩ nala hʋ ʋ aa yɩra anɩɩ wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ba mʋ yɩrɩ ba, ba vɩya koyi.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna badɔmɔŋ a baa, ‘Ma mʋ basɩ tɩya nala hʋ ŋ aa yɩra anɩɩ nɔbolli bee nɔfarɩsɩ buloŋ nɛ ŋ kpʋ a leŋ ba yaa kɩdiiliye hʋ. Wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ɛɛwɩya ba ko hafalɩɩ gbɩyala hʋ.”’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Ɛɛ rɛ nala hʋ ʋ aa yɩra bɩl vɩya mʋyɩ aŋ kɩ tʋŋ ba tʋma. Ba badɔmɔŋ sii mʋ ba bagɩsɩ ka badɔmɔŋ mɛ sii mʋ ba kɩna lɩyallɩɩ.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Ka badɔmɔŋ mɛ kasɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ ʋ aa tɩma a ŋmaa ba weliŋ aŋ kpʋ ba.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ na baaŋ kɩŋkaŋ a ta ʋ laalyuwolo ba mʋ kpʋ nala hʋ aa kpʋʋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ, aŋ nyɔgɔ ba bee buloŋ ta.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ ʋ tʋŋtʋnnɩkaalɩya hʋ a bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye hʋ yaa siri rɛ, amɛ nala hʋ ŋ aa yɩra bɩ maga dɩ ba ko gbɩyala hʋ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ma lɩɩ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ma aa sɩ na a basɩ tɩya ba dɩ ba ko di kɩdiiliye hʋ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnna hʋ lɩɩ gbɛ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ba aa naa doŋ, niweliye abee nɩbɔmɔ buloŋ. Ɛɛ rɛ ba buloŋ ko gyʋʋ su dɩya hʋ tɩyaŋ ba fa aa gbɩyalɩ gbɩyala hʋ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ gyʋʋ dɩ ʋ na nala hʋ aa ko. Ʋ gyʋwa a na baal kɩdɩgɩ aa bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ɛɛ rɛ ɩ yaa ko gyʋʋ daha aŋ bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal?” Baal hʋ tallɩ ʋ nyʋwa.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ basɩ tɩya ʋ tʋŋtʋnna a baa, “Ma kaŋ baal no a vʋwa ʋ nosi abee ʋ naasɩ buloŋ a kpa ʋ yuwo ta gyee hal bilhuu hʋ tɩyaŋ dɩ ʋ pɩŋ doŋ kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ teŋ aŋ baa, “Nɩgyamaa rɛ ba yɩrɩ amɛ nala baŋmana dʋŋ nɛ ba lɩɩ.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ɛɛ rɛ Farasiima sii lɩɩ a vʋʋlɩ gɛɛ hʋ ba aa sɩ magɩsɩ Yesu a bara kana ʋ abee wɩpɩyɛsɩya.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Nyɛ rɛ ba tɩŋ ba hatɩnna badɔmɔŋ abee kuwori Hɛrɔtɩ hatɩnna badɔmɔŋ dɩ ba mʋ Yesu lee. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ a kɩ daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ mɛ abee wɩtɩɩ. Ɩ sɩya tuwo nala wɩbasɩya tɩyaŋ. Ɩ bee fa nɩbal buloŋ sɩɩ mɛ.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Á aa kyɛ dɩ á gyɩma rɛ anɩɩ dɩ ʋ yaa ŋmanɩɩ dɩ á tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ koo ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ.”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Amɛ Yesu fa gyɩŋ ba tɩbɩɩŋbɔmɔ hʋ rɛ, ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Mamaa minaafigi tɩmma! Bee rɛ tɩŋ ma ko dɩ ma magɩsɩ ŋ?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Ma kpa molbinʋʋ hʋ ma aa kaŋ kɩ tuŋ lampoo hʋ tɩya dɩ ŋ na.”
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ba kpaa kɩdɩgɩ tɩya ʋ, ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee nyuu abee ʋ feŋ nɛ ba kpaa biŋ molbinʋʋ hʋ tɩyaŋ nyɛ?”
20 e ele perguntou:
21 Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ feŋ abee ʋ nyuu rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ. Ka kɩŋ hʋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Yesu aa basɩ gɛɛ, ba buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ, ba lem-ʋ aŋ sii mʋ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Haŋ Kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ nala badɔmɔŋ ba aa yɩrɩ Sadusiima mɛ sii ko Yesu lee. Nala no kɛ gyɩ baa dɩ dɩ nal lɛ sʋba ʋ tɩɩna bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Á nɩhɩyawʋ, Moosi daga anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka dɩ baal hʋ sʋba, ʋ maga dɩ ʋ naabiye kpa lohaaŋ hʋ rɛ, dɩ ʋ beel-ʋ lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we daha a yaa baala. Nyɛ rɛ ba kɩhɩyawʋ tɩɩna kpaa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye, aŋka ʋ sʋba. Ʋ katɩyal mɛ mɩɩgɩ kpa haaŋ hʋ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ɛɛ rɛ ʋ katɩyal hʋ mɛ sʋba, ka too tɩɩna hʋ mɛ kpa haaŋ hʋ. Ʋ mɛ gɛɛ tɩɩ puu ʋ. Nɩmmabalɩya hʋ bapɛ buloŋ nɛ kpaa haaŋ hʋ, ka ʋ bee ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ lʋl biye.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ɛɛ hal tɩyaŋ haaŋ hʋ mɛ sii sʋba.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ, kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba buloŋ bapɛ rɛ kpaa ʋ ko baŋ kyeme.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ teŋ, a bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ dee mɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ma ŋmaa naaŋ mɔɔnyɛ.
29 Jesus respondeu:
30 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala bɩl bɩ sɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ yal balama. Ba buloŋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ malɩkasɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Na ma pɩyɛsɩ ŋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ wɩya rɛ. Ma bɩ karɩmɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa basa tɩya ma a mʋ kɩ tile sʋʋnɩ mɩɩgɩ sii tɩyaŋ ʋ teŋ tɩyaŋ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Ʋ baa, ‘Mɩyaŋ nɛ yaa Wɩɩsɩ hʋ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ buloŋ gyɩ aa tɩŋa. Wɩɩ no ʋ aa basa, ʋ daga anɩɩ Wɩɩsɩ yaa niweye Wɩɩsɩ rɛ, ʋ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ.”’
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Nɩgyamaa hʋ aa nɩɩ gɛɛ ʋ aa daga nala, ba nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Farasiima hʋ aa nɩya anɩɩ Yesu basɩ wɩya lo Sadusiima ba nyʋʋsɩ gyʋʋ kpʋlɩya gɛɛ, ba ko yaa nyʋʋdɩgɩ a sii kpa mʋ Yesu lee.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Ɛɛ rɛ ba kɩdɩgɩ aa yaa Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩ lʋga dɩ ʋ magɩsɩ Yesu, a pɩyɛsɩ ʋ wɩya
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 a baa, “Nɩhɩyawʋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ yaa ba buloŋ tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Kyo ɩ tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ hakɩla buloŋ abee ɩ wɩkanɩɩ buloŋ.
37 Jesus respondeu:
38 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ buloŋ wɩbal abee ba tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ gɛɛ.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Wɩlɩya tɩɩna mɛ aa yaa sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ nyɛ: ‘Kyo ɩ dɔŋtɩɩna anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ.”’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ abee wɩya hʋ buloŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa basa, ba buloŋ lɩɩ wɩya no balɩya tɩyaŋ nɛ.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Farasiima hʋ ha aa laŋŋa gɛɛ, Yesu pɩyɛsɩ ba a baa,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Ɛɛ rɛ ma bɩɩnɩ Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya wɩya? Kɩbee doho nal lɛ ʋ yaa?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ ʋ yaa Deviti nihii rɛ.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Doŋ nɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ yaŋ yaa Deviti nihii, bee rɛ tɩŋ saŋa hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ fa aa ko gyʋʋ Deviti tɩyaŋ ʋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna?
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Beewɩya Deviti fa baa:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Dɩ Deviti tɩɩ rɛ yaŋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna, ɛɛ rɛ ʋ sɩ yaa a yaa ʋ nihii.”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Yesu aa basɩ gɛɛ, nal buloŋ bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ basɩ. A lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ a kaŋ kɩ mʋ, nal buloŋ mɛ bɩl bɩ kaŋ nyuduwo ʋ aa sɩ wuwo lɩɩ sɩŋ a pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.