Mateus 22
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya nala hʋ aa pɩyɛsɩ ʋ dee wɩya,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kuwori kɩdɩgɩ aa leŋ ba marɩ ʋ biye hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ba aa marɩ kɩdiiliye hʋ teŋ, ʋ tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna dɩ ba mʋ yɩrɩ nala hʋ ʋ aa yɩra anɩɩ wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ba mʋ yɩrɩ ba, ba vɩya koyi.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna badɔmɔŋ a baa, ‘Ma mʋ basɩ tɩya nala hʋ ŋ aa yɩra anɩɩ nɔbolli bee nɔfarɩsɩ buloŋ nɛ ŋ kpʋ a leŋ ba yaa kɩdiiliye hʋ. Wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ. Ɛɛwɩya ba ko hafalɩɩ gbɩyala hʋ.”’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ɛɛ rɛ nala hʋ ʋ aa yɩra bɩl vɩya mʋyɩ aŋ kɩ tʋŋ ba tʋma. Ba badɔmɔŋ sii mʋ ba bagɩsɩ ka badɔmɔŋ mɛ sii mʋ ba kɩna lɩyallɩɩ.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ka badɔmɔŋ mɛ kasɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ ʋ aa tɩma a ŋmaa ba weliŋ aŋ kpʋ ba.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ na baaŋ kɩŋkaŋ a ta ʋ laalyuwolo ba mʋ kpʋ nala hʋ aa kpʋʋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ, aŋ nyɔgɔ ba bee buloŋ ta.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ ʋ tʋŋtʋnnɩkaalɩya hʋ a bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Hafalɩɩ gbɩyala kɩdiiliye hʋ yaa siri rɛ, amɛ nala hʋ ŋ aa yɩra bɩ maga dɩ ba ko gbɩyala hʋ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ma lɩɩ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ma aa sɩ na a basɩ tɩya ba dɩ ba ko di kɩdiiliye hʋ.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnna hʋ lɩɩ gbɛ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ba aa naa doŋ, niweliye abee nɩbɔmɔ buloŋ. Ɛɛ rɛ ba buloŋ ko gyʋʋ su dɩya hʋ tɩyaŋ ba fa aa gbɩyalɩ gbɩyala hʋ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ gyʋʋ dɩ ʋ na nala hʋ aa ko. Ʋ gyʋwa a na baal kɩdɩgɩ aa bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ɛɛ rɛ ɩ yaa ko gyʋʋ daha aŋ bɩ laalɩ hafalɩɩ gbɩyala gal?” Baal hʋ tallɩ ʋ nyʋwa.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ɛɛ rɛ kuwori hʋ basɩ tɩya ʋ tʋŋtʋnna a baa, “Ma kaŋ baal no a vʋwa ʋ nosi abee ʋ naasɩ buloŋ a kpa ʋ yuwo ta gyee hal bilhuu hʋ tɩyaŋ dɩ ʋ pɩŋ doŋ kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ teŋ aŋ baa, “Nɩgyamaa rɛ ba yɩrɩ amɛ nala baŋmana dʋŋ nɛ ba lɩɩ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɛɛ rɛ Farasiima sii lɩɩ a vʋʋlɩ gɛɛ hʋ ba aa sɩ magɩsɩ Yesu a bara kana ʋ abee wɩpɩyɛsɩya.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Nyɛ rɛ ba tɩŋ ba hatɩnna badɔmɔŋ abee kuwori Hɛrɔtɩ hatɩnna badɔmɔŋ dɩ ba mʋ Yesu lee. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ a kɩ daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ mɛ abee wɩtɩɩ. Ɩ sɩya tuwo nala wɩbasɩya tɩyaŋ. Ɩ bee fa nɩbal buloŋ sɩɩ mɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Á aa kyɛ dɩ á gyɩma rɛ anɩɩ dɩ ʋ yaa ŋmanɩɩ dɩ á tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ koo ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ.”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Amɛ Yesu fa gyɩŋ ba tɩbɩɩŋbɔmɔ hʋ rɛ, ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Mamaa minaafigi tɩmma! Bee rɛ tɩŋ ma ko dɩ ma magɩsɩ ŋ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ma kpa molbinʋʋ hʋ ma aa kaŋ kɩ tuŋ lampoo hʋ tɩya dɩ ŋ na.”
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ba kpaa kɩdɩgɩ tɩya ʋ, ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee nyuu abee ʋ feŋ nɛ ba kpaa biŋ molbinʋʋ hʋ tɩyaŋ nyɛ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ feŋ abee ʋ nyuu rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ. Ka kɩŋ hʋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Yesu aa basɩ gɛɛ, ba buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ, ba lem-ʋ aŋ sii mʋ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Haŋ Kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ nala badɔmɔŋ ba aa yɩrɩ Sadusiima mɛ sii ko Yesu lee. Nala no kɛ gyɩ baa dɩ dɩ nal lɛ sʋba ʋ tɩɩna bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba ko pɩyɛsɩ Yesu a baa,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Á nɩhɩyawʋ, Moosi daga anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka dɩ baal hʋ sʋba, ʋ maga dɩ ʋ naabiye kpa lohaaŋ hʋ rɛ, dɩ ʋ beel-ʋ lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we daha a yaa baala. Nyɛ rɛ ba kɩhɩyawʋ tɩɩna kpaa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye, aŋka ʋ sʋba. Ʋ katɩyal mɛ mɩɩgɩ kpa haaŋ hʋ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ɛɛ rɛ ʋ katɩyal hʋ mɛ sʋba, ka too tɩɩna hʋ mɛ kpa haaŋ hʋ. Ʋ mɛ gɛɛ tɩɩ puu ʋ. Nɩmmabalɩya hʋ bapɛ buloŋ nɛ kpaa haaŋ hʋ, ka ʋ bee ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ lʋl biye.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ɛɛ hal tɩyaŋ haaŋ hʋ mɛ sii sʋba.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ, kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba buloŋ bapɛ rɛ kpaa ʋ ko baŋ kyeme.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ teŋ, a bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ dee mɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ma ŋmaa naaŋ mɔɔnyɛ.
29 Jesus respondeu:
30 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala bɩl bɩ sɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ yal balama. Ba buloŋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ malɩkasɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Na ma pɩyɛsɩ ŋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ wɩya rɛ. Ma bɩ karɩmɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa basa tɩya ma a mʋ kɩ tile sʋʋnɩ mɩɩgɩ sii tɩyaŋ ʋ teŋ tɩyaŋ?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Ʋ baa, ‘Mɩyaŋ nɛ yaa Wɩɩsɩ hʋ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ buloŋ gyɩ aa tɩŋa. Wɩɩ no ʋ aa basa, ʋ daga anɩɩ Wɩɩsɩ yaa niweye Wɩɩsɩ rɛ, ʋ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ.”’
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nɩgyamaa hʋ aa nɩɩ gɛɛ ʋ aa daga nala, ba nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farasiima hʋ aa nɩya anɩɩ Yesu basɩ wɩya lo Sadusiima ba nyʋʋsɩ gyʋʋ kpʋlɩya gɛɛ, ba ko yaa nyʋʋdɩgɩ a sii kpa mʋ Yesu lee.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ɛɛ rɛ ba kɩdɩgɩ aa yaa Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩ lʋga dɩ ʋ magɩsɩ Yesu, a pɩyɛsɩ ʋ wɩya
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 a baa, “Nɩhɩyawʋ, Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ yaa ba buloŋ tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Kyo ɩ tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ hakɩla buloŋ abee ɩ wɩkanɩɩ buloŋ.
37 Jesus respondeu:
38 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ buloŋ wɩbal abee ba tɩyaŋ sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ gɛɛ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Wɩlɩya tɩɩna mɛ aa yaa sɩfɩyaŋ wɩɩ rɛ nyɛ: ‘Kyo ɩ dɔŋtɩɩna anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ.”’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ abee wɩya hʋ buloŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa basa, ba buloŋ lɩɩ wɩya no balɩya tɩyaŋ nɛ.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Farasiima hʋ ha aa laŋŋa gɛɛ, Yesu pɩyɛsɩ ba a baa,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Ɛɛ rɛ ma bɩɩnɩ Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya wɩya? Kɩbee doho nal lɛ ʋ yaa?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ ʋ yaa Deviti nihii rɛ.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Doŋ nɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ yaŋ yaa Deviti nihii, bee rɛ tɩŋ saŋa hʋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ fa aa ko gyʋʋ Deviti tɩyaŋ ʋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna?
43 E Jesus perguntou:
44 Beewɩya Deviti fa baa:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Dɩ Deviti tɩɩ rɛ yaŋ yɩrɩ Krisita hʋ ʋ Tɩɩna, ɛɛ rɛ ʋ sɩ yaa a yaa ʋ nihii.”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Yesu aa basɩ gɛɛ, nal buloŋ bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ basɩ. A lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ a kaŋ kɩ mʋ, nal buloŋ mɛ bɩl bɩ kaŋ nyuduwo ʋ aa sɩ wuwo lɩɩ sɩŋ a pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.