Mateus 20
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga a tɩya ʋ hatɩnna hʋ a daga wɩɩ hʋ ʋ aa basɩ memii. Ʋ baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baga tɩɩna kɩdɩgɩ aa sii kyɩkyʋwala, a lɩɩ kɩ kyɛ nala dɩ ʋ paa baadee dɩ ba mʋ pala ʋ baga.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ʋ aa ko na nala hʋ aa sɩ mʋ baga hʋ, ʋ laa nyʋwa anɩɩ ʋ sɩ tuŋ ba kɩdɩgɩ buloŋ kyɛdɩgɩ tuno, aŋ leŋ ba mʋ baga hʋ.”
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Wɩɩsɩ aa ko maga gyinyɛ, ʋ bɩl lɩɩ a na baala badɔmɔŋ dɩ ba sɩŋ bee tɩyaŋ waasʋ.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa “Ma mɛ mʋ ŋ baga, ka dɩ ŋ tuŋ ma gɛɛ hʋ buloŋ aa maga.” Ɛɛ rɛ ba mɛ mʋ baga hʋ.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Wɩɩsɩ bɩl aa ko maga nyutʋtʋʋ, ʋ bɩl lɩɩ a na baala badɔmɔŋ a leŋ ba mɛ mʋ baga hʋ. Sɔnnɩ bɩl aa ko viisi saŋa hʋ, ʋ bɩl lɩɩ na nala badɔmɔŋ a leŋ ba mɛ mʋ baga hʋ.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Wɩɩsɩ aa ko tuu fɩyɛlɩ gɛɛ, ʋ bɩl lɩɩ bee a na nala badɔmɔŋ mɛ dɩ ba sɩŋ waasʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba abaa, “Bee rɛ tɩŋ ma sɩŋ daha waasʋ gyɩnaŋ buloŋ, ma bɩ kaŋ tʋŋ buloŋ?”
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Ba basɩ tɩya ʋ anɩɩ ba bɩ naa tʋma dɩ ba tʋma. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba dɩ ba mɛ mʋ ʋ baga hʋ. Nyɛ rɛ ba mɛ kpa mʋ.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Dɩdaana aa ko pele, ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna yɩrɩ nal hʋ aa deŋ ʋ baga hʋ a basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ yɩrɩ nala hʋ aa ko tʋŋ tʋma baga hʋ tɩyaŋ a tuŋ ba. Ʋ baa dɩ ʋ laasɩya tuŋ nala hʋ aa laa hal ko a mʋ tuu pele nala hʋ a laa sɩya ko tɩyaŋ.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Baala hʋ aa laa hal mʋ baga hʋ, ʋ tuŋ ba kɩdɩgɩ buloŋ kyɛdɩgɩ tuno.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Ʋ aa tuŋ ba teŋ, nala hʋ aa laa sɩya mʋ baga hʋ mɛ ko dɩ ba laa ba tuno. Ba fa bɩɩna anɩɩ ba sɩ laa te hal nala hʋ rɛ, amɛ ba tuŋ ba mɛ gɛɛ tɩɩ.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Ba laa molbiye hʋ aŋ gʋrɩmɩ baga hʋ tɩɩna wɩya kɩ basɩ,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 a baa, “Nala no aa laa hal ko, ba tʋŋ tʋma hawa dɩgɩ dʋŋ nɛ, aŋka á kɛ tʋma kyɩkyʋwala buloŋ gɛɛ wɩɩsɩ no mʋ gyʋʋ, aŋka ɩ tuŋ á buloŋ maga dɔmɔŋ.”
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna basɩ tɩya ba kɩdɩgɩ a baa, “Ŋ bagyʋwa gyegile nɩɩ daha, ŋ bɩ firimi ma. Na ma laa nyʋwa rɛ anɩɩ ma sɩ tʋma dɩ wɩɩsɩ gyʋʋ, ka dɩ ma laa kyɛdɩgɩ tuno.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ma laa ma molbiye kɩ mʋ. Ŋ kyɛrɩ tɩyaŋ nɛ ŋ tuŋ baala no aa laa hal ko gɛɛ tɩɩ ŋ aa tuŋ ma mɛ.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Ŋ bɩ kaŋ ŋmanɩɩ dɩ ŋ kaŋ ŋ molbiye yaa gɛɛ hʋ ŋ aa kyɛɛ? Koo ma tɩsɩ aa hɔllɩ akuu ŋ aa kaŋ bɔnyɛ wɩya rɛ?”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ teŋ aŋ baa, “Nala hʋ aa yaa nɩbala dʋnɩya nala sɩya tɩyaŋ ba aa rɛ sɩ ko maakyiye yaa nɩbiisi dʋnɩfalɩɩ hʋ aa sɩ ko tɩyaŋ, ka nala hʋ mɛ aa yaa nɩbiisi dʋnɩya nala sɩya tɩyaŋ ba mɛ rɛ sɩ maakyiye ko yaa nɩbala dʋnɩfalɩɩ hʋ aa sɩ ko tɩyaŋ.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Saŋa hʋ Yesu bee ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ gyɩ aa we ŋmanɩɩ tɩyaŋ a kɩ mʋ Gyerusalɛm tɩyaŋ nɛ ʋ gyɩ kaŋ ba dʋŋ gɩɩgɩ lɩɩ a basɩ tɩya ba a baa,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Ma gyegili nɩɩ daha. Á aa mʋ Gyerusalɛm nɛ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ kaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye a kaŋ mʋ tɩya Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla. Ba sɩ di ŋ sarɩya a kpa kyogisi tɩyaŋ aŋ baa ʋ maga dɩ ba kpʋ ŋ nɛ,
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 aŋ kpa ŋ we nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma nosi tɩyaŋ. Ba sɩ yaa ŋ sɩya, a vɩɩrɩ ŋ, aŋ kpaasɩ ŋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ. Amɛ ʋ kyɛtoo kyɛɛ Wɩɩsɩ sɩ kyisi ŋ sʋʋ tɩyaŋ.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Zebedi haaŋ gyɩ sii kaŋ ʋ biisi balɩya ko Yesu lee rɛ a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ sʋla ʋ dɩ ʋ pɛ ʋ bee wɩɩ kɩdɩgɩ.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩbee rɛ ɩ kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa tɩya ɩ?” Nyɛ rɛ ʋ baa, “Dɩ ɩ ko di ɩ koro hʋ a hɔŋ ɩ gaŋdaa-kuworikpasa hʋ tɩyaŋ, leŋ dɩ ŋ biisi no balɩya kɩdɩgɩ hɔŋ ɩ noduu, dɩ kɩdɩgɩ mɛ hɔŋ ɩ nogɔbɔ.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya biisi hʋ a baa, “Ma bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ma aa kyɛ. Ma sɩ wuwo kaŋ kenyiri a na tʋwara hʋ ŋ aa sɩ na?” Ba baa “Waa á sɩ wuwo.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ma basɩ. Tʋwara hʋ ŋ aa sɩ na, ʋ tɩɩ rɛ ma mɛ sɩ na. Amɛ ŋ noduu abee ŋ nogɔbɔ hʋhɔnnɔ hʋ kɛ, ŋ daa sɩ lɩɩ ba. Ŋ kuwo Wɩɩsɩ marɩ doŋ nɛ a tɩya nala hʋ ʋ tɩɩ aa sɩ lɩɩ dɩ ba hɔŋ doŋ.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Yesu hatɩnnɩ kaalɩya hʋ aa nɩɩ wɩɩ no ba kɩ na baaŋ Gyemsi bee Gyɔɔŋ tɩyaŋ.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ hatɩnna hʋ buloŋ ko laŋŋɩ, a basɩ tɩya ba a baa, “Na ma gyɩma anɩɩ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma, ba kuworo aa hɔŋ ba nyuu tɩyaŋ nɛ, ba sɩlaala mɛ kaŋ ba kɩ fɩla.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Amɛ ʋ bɩ maga dɩ ma kɛ kɩ yaa gɛɛ. Ma tɩyaŋ nal hʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa ma nɩbal, ʋ maga dɩ ʋ tɩɩna tʋma kɩ tɩya ma rɛ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Ma nal hʋ mɛ aa kyɛ dɩ ʋ yaa ma tɩyaŋ sɩlaal, ʋ maga dɩ ʋ tɩɩna kaŋ ʋ tɩɩ yaa yoŋ nɛ ma tɩyaŋ,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa kɩɩ gɛɛ. Ŋ bɩ ko dɩ nala tʋma kɩ tɩya ŋ, amɛ nala rɛ ŋ ko dɩ ŋ tʋma tɩya, aŋ kpa ŋ mɩɩbol mɛ lenni sʋʋ a laa nala yʋga ta ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Ɛɛ hal lɛ ba mʋ lɩɩ tɩŋ Gyɛriko tɩyaŋ kɩ mʋ, nɩgyamaa mɛ sii paa tɩŋ ba hal.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Doŋ nɛ dɩ banyʋlma balɩya mɛ hɔŋ ŋmanɩɩ hʋ nyʋwa aŋ nɩɩ dɩ Yesu rɛ aa baŋ. Ɛɛ rɛ ba huwori yɩrɩ ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, Deviti nihii, fá á sikii.”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Ɛɛ rɛ nɩgyamaa hʋ nɔsɩ ba dɩ ba leŋ ba kyagɩŋsɩ hʋ. Amɛ ba marɩ yɩrɩ te gɛɛ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, Deviti nihii, fá á sikii.”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Doŋ nɛ Yesu sɩŋ aŋ yɩrɩ ba a pɩyɛsɩ ba, “Bekiŋ nɛ ma kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa tɩya ma?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ba baa, “Á nɩhɩyawʋ, á aa kyɛ dɩ ɩ suri á sɩya tɩya ma rɛ.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Ɛɛ rɛ Yesu fá ba sikii a dige dige ba sɩyasɩ ba pirigi suri, ba sii kɩ tɩŋa ʋ hal.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.