Mateus 17

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ʋ kyɛyɛ badʋ hal tɩyaŋ, Yesu kaŋ Piita abee Gyemsi bee ʋ naabiye Gyɔɔŋ, a mʋ gyɩŋ dogiŋbal kɩdɩgɩ nyuu ba dʋŋ.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ba ko baa dɩ ba deŋ, dɩ ba naa Yesu bɩrɩma, ʋ sɩya buloŋ kɩ tʋla gɛɛ anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ aŋka ʋ gannɩ mɛ pʋllɩ gɛɛ peretete a kɩ tʋla.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Haŋ lagɩlagɩ hʋ dɩ ba naa Moosi abee Ɛlaagya dɩ ba bee Yesu sɩŋ kɩ basɩ wɩya.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, ʋ yaa wɩwelii rɛ anɩɩ á aa we daha. Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ, ŋ sɩ we gyama boto daha, dɩ ɩ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Moosi mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ, ka dɩ Ɛlaagya mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Piita ha fa aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ dɩ taal tʋlɩɩ kɩdɩgɩ ko tuu tɔ ba, ka taal lɩɩ taal tʋlɩɩ hʋ tɩyaŋ a baa, “Ŋ Biikyoolii rɛ nyɛ. Ŋ teŋ fɩyɛla rɛ ʋ tɩyaŋ. Ma gyegili kɩ nɩɩ ʋ nyʋwa.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Yesu hatɩnna hʋ aa nɩɩ taal hʋ gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba, ba tuu tele kyige taŋha.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ɛɛ rɛ Yesu ko ba lee a dige ba aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma sii, ma ta leŋ kambɩŋ kaŋ ma.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ba aa siye, ba deŋ lee buloŋ, ka ba bɩ naa nal buloŋ, see Yesu dʋŋ.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ba aa lɩɩ dogimo hʋ nyuu ko kɩ tuu, Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma ta ko basɩ wɩɩ no ma aa naa gyɩnaŋ a kɩ tɩya nal buloŋ a mʋ pele kyɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ kyisi mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye sʋʋ tɩyaŋ.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ baa dɩ Ɛlaagya rɛ sɩ laa sɩya ko, ka dɩ Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya na ko?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Wɩtɩɩ rɛ, Ɛlaagya rɛ kɔnɩ sɩ laa sɩya ko, a kaŋ kɩŋ buloŋ marɩ biŋ.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Amɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ anɩɩ Ɛlaagya paalɩ ko rɛ, aŋka nala bɩ wuwo gyɩma ʋ, aŋ kana ʋ yaa gɛɛ ba aa kyɛ. Ɛɛ tɩɩ rɛ ba yaŋ sɩ dɔgɩsɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye mɛ.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ gyɩma anɩɩ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ wɩya rɛ ʋ basɩ gɛɛ.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ boto sii mɩɩgɩ ko nɩgyamaa hʋ lee. Doŋ nɛ baal kɩdɩgɩ gyɩ ko Yesu lee a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 aŋ basɩ tɩya ʋ baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, fá ŋ biibaal sikii, ʋ aa tele kpuŋkpuŋsi rɛ. Wɩɩl hʋ gyʋʋ ʋ tɩyaŋ nɛ kɩŋkaŋ, ʋ aa kɩ tele diŋ koo nɩɩ tɩyaŋ.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ŋ kana ʋ ko ɩ hatɩnna hʋ lee rɛ, amɛ ba bɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ma gyɩnaŋ nala aa bɩ laa Wɩɩsɩ di, ma yaa nɩbɔmɔ rɛ. Abaa! Kyɛyɛ baŋmɛ rɛ ŋ tɩɩ baa ŋ we ma lee?” Doŋ nɛ ka ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Kaŋ biye hʋ ko daha.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Ɛɛ rɛ Yesu nɔsɩ gyɩŋbɔŋ hʋ ʋ lɩɩ biye hʋ tɩyaŋ, ka biye hʋ teŋ pirigi deye.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Nyɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ ko ʋ lee a lʋwɔlɩ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á kɛ bɩ wuwo kile gyɩŋbɔŋ hʋ?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma Wɩɩsɩ laadii bɩ yʋga, ɛɛ rɛ tɩŋ. Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ ma Wɩɩsɩ laadii rɛ fa yʋga mʋhʋ tɩɩ tʋlɩɩ mɛ gba, ma fa sɩ wuwo basɩ tɩya dogimo no dɩ ʋ sii daha a mʋ lee bee ʋ dɔŋ, dɩ ʋ kɔnɩ sii mʋ. Wɩɩ buloŋ tuwo ma fa aa sɩ yaa lɔlɔ.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Amɛ dɩ nal lɛ sɩ kile gyɩŋtesi no, see dɩ ʋ tɩɩna vʋwa nyʋwa, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.”
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Yesu hatɩnna hʋ buloŋ aa ko laŋŋɩ Galili tɩyaŋ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ba sɩ kpa Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye a we nala nosi tɩyaŋ,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 dɩ ba kpʋ ŋ, amɛ ɛɛ hal tɩyaŋ Wɩɩsɩ sɩ kyisi ŋ sʋʋ tɩyaŋ kyɛyɛ boto kyɛɛ.” Yesu aa basɩ gɛɛ, ʋ hatɩnna hʋ tɩsɩ buloŋ kyogi.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ aa ko pele Kapɛɛnam, nala hʋ aa laa Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ lampoo ko Piita lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ma nɩhɩyawʋ hʋ aa tuŋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ lampoo rɛ?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ɛɛ rɛ Piita baa dɩ ʋ aa tuŋ nɛ. Piita aa basɩ gɛɛ aŋ mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya, Yesu laa sɩya pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Piita, ɛɛ rɛ ɩ bɩɩnɩ? Kɩbee rɛ aa tuŋ lampoo a kɩ tɩya dʋnɩya no kuworo, tɔɔ hʋ nala tɩɩ koo nɩhʋwala?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ɛɛ rɛ Piita baa dɩ nɩhʋwala rɛ. Yesu bɩl baa, “Ɛɛ daga anɩɩ tɔɔ hʋ nala tɩɩ kɛ bee tuŋ kɩŋ buloŋ.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Amɛ á kɛ bee kyɛ dɩ á yaa wɩɩ buloŋ kyogi ba, ɛɛ wɩya kpa bɩyaŋ a tuu fuwo a lo, laasɩya fuwonamɩya hʋ ɩ aa sɩ lɩɩ kaŋ ʋ nyʋwa suri a tʋʋ lɩɩ molbinʋʋ ʋ nyʋwa tɩyaŋ, a kaŋ molbii hʋ mʋ tuŋ ŋ beel-ɩ buloŋ nyuu lampoo.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.