Marcos 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nala badɔmɔŋ we daha, ba bɩ sɩ sʋba, see dɩ ba na Wɩɩsɩ koro hʋ sɩna teŋ abee dee ka dɩ ba na sʋba.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Kyɛyɛ badʋ hal, Yesu sii kaŋ Piita abee Gyemsi abee Gyɔɔŋ dʋŋ, ba mʋ gyɩŋ dogiŋbal kɩdɩgɩ nyuu. Ba yaa dɩ ba deŋ ba sɩya, dɩ Yesu bɩrɩma.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Ʋ gannɩ buloŋ pʋrɩsɩ gɛɛ pogipogi, a kɩ tʋla gɛɛ nyʋlɩɩnyʋlɩɩ. Gasasɩl buloŋ tuwo dʋnɩya no tɩyaŋ ʋ aa sɩ wuwo sasɩ gannɩ dɩ ba pʋrɩsɩ kɩɩ gɛɛ.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ka Ilaagya abee Moosi ko lɩɩ ba sɩya tɩyaŋ, ba bee Yesu sɩŋ kɩ basɩ wɩya.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ʋ yaa wɩwelii rɛ anɩɩ aa we daha. Leŋ dɩ á we gyama boto, dɩ ɩ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Moosi mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Ilaagya mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kambɩŋ fa kaŋ ba rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ gɛɛ. Ʋ fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ ʋ aa sɩ basɩ.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Ɛɛ rɛ taalbal kɩdɩgɩ ko tɔ ba, ka taal kɩdɩgɩ lɩɩ taalbal hʋ tɩyaŋ a baa, “Ŋ biikyoolii rɛ nyɛ. Ma gyegile kɩ nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Ba aa nɩɩ taal hʋ a mɩɩgɩ galdaasɩ, ba gyɩ bɩl bɩ naa nal buloŋ, see Yesu dʋŋ.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Ba aa lɩɩ dogimo hʋ nyuu ko kɩ tuu tɩyaŋ, Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ bee kyɛ dɩ ma ko basɩ wɩɩ hʋ ma aa naa kɩ tɩya nal buloŋ, see saŋa hʋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ɛɛ rɛ ba laa wɩɩ hʋ we ba nyuni tɩyaŋ, aŋ kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, “Ʋ aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, ʋ memii rɛ yaa bee?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ basɩ anɩɩ Ilaagya rɛ sɩ laa sɩya ko, ka dɩ Krisita hʋ na ko?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, Ilaagya sɩ kɔnɩ laa sɩya ko, a kaŋ kɩŋ buloŋ marɩ biŋ. Ba saba Nihuwobiŋ Biye hʋ wɩya rɛ a biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a daga nɩɩ ʋ sɩ na tʋwara kɩŋkaŋ, ka dɩ nala ha deŋ ʋ sɩgyʋʋ, a kana ʋ kʋwasɩ. Bee rɛ tɩŋ ba sabɩ gɛɛ?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Lagɩlagɩ no, ŋ sɩ basɩ tɩya ma anɩɩ Ilaagya paalɩ ko rɛ. Ba kana ʋ yaa ʋ gɛɛ hʋ ba aa kyɛ anɩɩ ba aa saba gɛɛ Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Ba aa ko pele ʋ hatɩnna hʋ nɩkaalɩya hʋ lee, dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba bee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla sɩŋ kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Nala hʋ aa naa Yesu dɩ ʋ aa ko, ba hirigi a sii fá mʋ kyem-ʋ, a kyʋwalɩ ʋ.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Wɩbee rɛ ma bee haŋ nala hʋ kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Nala hʋ kɩdɩgɩ baa, “Á Tɩɩna, ŋ biye rɛ ŋ kaŋ ko ɩ lee. Gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ, ʋ bɩrɩmɩ ganɩɩ.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Ʋ yaŋ ko kana ʋ buloŋ, ʋ aa tele taŋha tɩyaŋ nɛ, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa, ʋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa aŋ tiŋŋi. Ŋ sʋla ɩ hatɩnna hʋ dɩ ba kile gyɩŋbɔŋ hʋ ta ʋ tɩyaŋ, amɛ ba bɩ wuwo kile.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma lagɩlagɩ no nala, ma bɩ laa Wɩɩsɩ di. Kyɛyɛ baŋmɛ rɛ ma tɩɩ kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa ma lee ka ma na laa ŋ di? Ma kaŋ biye hʋ ko ŋ na.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Ɛɛ rɛ ba kaŋ biye hʋ ko ʋ lee. Gyɩŋbɔŋ hʋ aa naa Yesu, ʋ kaŋ biye hʋ kyele, ʋ tuu tele taŋha a kɩ biliŋsi, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ kuwo hʋ, “Kyɛbee rɛ ʋ piili ʋ?” Ʋ baa “Ʋ biibiri tɩyaŋ buloŋ nɛ ʋ piili ʋ.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Saŋa kɩdɩgɩ ʋ aa wuwo kpa ʋ lo diŋ tɩyaŋ nɛ, koo nɩɩ tɩyaŋ, a kɩ kyɛ dɩ ʋ kpʋ ʋ. Ɩ aa sɩ wuwo yaa wɩɩ hʋ buloŋ, kɩ yaa. Fá ŋ sikii aŋ pɛ ŋ tɩyaŋ.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ɩ aa baa dɩ ŋ sɩ wuwo hʋ, ɩ tɩɩ mɛ fa sɩ wuwo yaa, dɩ ɩ fa laa ŋ di. Beewɩya nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, Wɩɩsɩ aa wuwo ʋ yaa wɩɩ kɛ buloŋ tɩya ɩ rɛ.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Ɛɛ rɛ biye hʋ kuwo sii sɩŋ a heeli basɩ a baa, “Ŋ laa ɩ di rɛ, amɛ ʋ bɩ maga. Pɛ ŋ tɩyaŋ dɩ ŋ laa ɩ di yʋga.”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Ba aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala yʋga fá ko kɩ laŋŋɩ. Yesu aa ko na nɩgyamaa hʋ, ʋ basɩ tɩya gyɩŋbɔŋ hʋ abee sɩfɩyasɩ a baa, “Gyɩŋganɩɩ, mɩyaŋ nɛ baa dɩ ɩ lɩɩ biye hʋ tɩyaŋ. Kɩ pɔ dɩ ɩ ta bɩl maakyiye kana ʋ.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Gyɩŋbɔŋ hʋ kyɩɩrɩ aŋ kaŋ biye hʋ kyɩgɩsɩ aŋ ko lɩɩ, ka biye hʋ pɩŋ gɛɛ anɩɩ ʋ aa sʋba. Nala hʋ gyeniŋ buloŋ baa dɩ biye hʋ sʋba rɛ.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Amɛ Yesu mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ ʋ sii sɩŋ.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyʋʋ dɩya. Ba lʋwɔlɩ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á kɛ bɩ wuwo kil gyɩŋbɔŋ hʋ?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo kile gyɩŋbɔŋ no iriŋ, see ʋ aa sʋla Wɩɩsɩ weliŋ.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Ɛɛ rɛ ba sii lɩɩ doŋ, a tuu tɩŋ Galili paalʋʋ mʋ. Yesu fa bee kyɛ dɩ nal buloŋ gyɩŋ lee hʋ ʋ aa we.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Beewɩya ʋ gyɩ aa daga ʋ hatɩnna hʋ rɛ. Ʋ gyɩ basɩ tɩya ba rɛ a baa, “Ba sɩ kaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, a we nala nosi tɩyaŋ dɩ ba kpʋ ŋ. Amɛ ŋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, a kaŋ mɩɩbol.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Amɛ ba fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa basa memii, aŋ kɩ fá kambɩŋ ba aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Ɛɛ rɛ ba sii ko Kapɛɛnam. Ba aa gyʋʋ dɩya, Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bekiŋ wɩɩ rɛ ma fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ gɛɛ?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ɛɛ rɛ ba tallɩ ba nyʋʋsɩ, beewɩya ba tɩyaŋ nɩhɩyawʋ wɩya rɛ ba fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Ɛɛ rɛ Yesu hɔŋ aŋ yɩrɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ, a basɩ tɩya ba a baa, “Nal hʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa ma tɩyaŋ nɩbal, see dɩ ʋ kaŋ ʋ tɩɩ bɩrɩmɩ ma tɩyaŋ haŋbiye a tʋma tɩya ma buloŋ.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Ɛɛ rɛ ka ʋ kaŋ biibiye a ko sɩgɩ ba tʋtʋʋ, a guwori ʋ aŋ basɩ tɩya ba a baa,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Dɩ nal lɛ kuu ŋ wɩya a kaŋ biibiye no dɔŋtɩɩna weliŋ, mɩyaŋ nɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa kana ŋ weliŋ, ŋ dʋŋ daa ʋ kaŋ weliŋ. Nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, á naa baal kɩdɩgɩ rɛ dɩ ʋ kpaa ɩ feŋ a kɩ kile gyɩŋbɔmɔ nala tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ á kile ʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa gɛɛ, beewɩya ʋ bɩ yaa á kɩdɩgɩ.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Amɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ aa yaa gɛɛ, ma ta kile ʋ. Dɩ nal lɛ yaa wɩmagɩl buloŋ ŋ feŋ tɩyaŋ, ʋ kyiye bɩl bɩ sɩ wuwo kyogi ŋ feŋ.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Nal hʋ buloŋ aa bɩ lɩɩ ŋ hal, ʋ yaa á kɩdɩgɩ rɛ.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa kpaa nɩɩnyʋwagbaŋbiye bee nɩɩ a tɩya ma akuu ma aa yaa ŋ hatɩnna wɩya, ʋ kaŋ ʋ tuno rɛ.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Nal hʋ buloŋ aa naa haŋbiisi no aa tɩŋa ŋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ, a mʋrɩ ʋ dɩ ʋ yaa wɩbɔŋ, ʋ maga dɩ ba kpa nɔŋ a vʋwa laalɩ ʋ bagɩna tɩyaŋ nɛ, a kpa ʋ yuwo we mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ. Dɩ ba aa rɛ yaa ʋ gɛɛ, ʋ rɛ sɩ kpɩya ʋ aa weye.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Dɩ ɩ sii rɛ aa kyɛ dɩ ʋ kana ɩ we wɩbɔmɔ yayɩ tɩyaŋ, kɔrɩgɩ lɩɩ ta. Ɩ aa sɩ mʋ wɩɩsɩbee abee sɩtogo, ʋ rɛ kpɩya ba aa sɩ kpa ɩ yuwo we diŋ tɩyaŋ abee sɩya balɩya,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 ‘Lee hʋ kyaaŋkyʋwana aa sɩ di ɩ teŋbii deŋdeŋ a bɩ sɩ sʋba, ka diŋ hʋ mɛ bɩ sɩ dɩsɩ.’
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Diŋ nɛ ba sɩ kpa pɩɩsɩ nal buloŋ bisiŋ ta.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Yɩsɩ sʋma, amɛ dɩ ʋ sʋmɩŋ ko lɩɩ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo yaa ʋ dɩ ʋ sʋma. Ma leŋ dɩ ma tɩsɩ sʋma anɩɩ yɩsɩ aa sʋma gɛɛ, aŋ leŋ dɩ ma buloŋ kaŋ nyʋʋdɩgɩ.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.