Marcos 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nala badɔmɔŋ we daha, ba bɩ sɩ sʋba, see dɩ ba na Wɩɩsɩ koro hʋ sɩna teŋ abee dee ka dɩ ba na sʋba.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Kyɛyɛ badʋ hal, Yesu sii kaŋ Piita abee Gyemsi abee Gyɔɔŋ dʋŋ, ba mʋ gyɩŋ dogiŋbal kɩdɩgɩ nyuu. Ba yaa dɩ ba deŋ ba sɩya, dɩ Yesu bɩrɩma.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Ʋ gannɩ buloŋ pʋrɩsɩ gɛɛ pogipogi, a kɩ tʋla gɛɛ nyʋlɩɩnyʋlɩɩ. Gasasɩl buloŋ tuwo dʋnɩya no tɩyaŋ ʋ aa sɩ wuwo sasɩ gannɩ dɩ ba pʋrɩsɩ kɩɩ gɛɛ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ka Ilaagya abee Moosi ko lɩɩ ba sɩya tɩyaŋ, ba bee Yesu sɩŋ kɩ basɩ wɩya.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ʋ yaa wɩwelii rɛ anɩɩ aa we daha. Leŋ dɩ á we gyama boto, dɩ ɩ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Moosi mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Ilaagya mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Kambɩŋ fa kaŋ ba rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ gɛɛ. Ʋ fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ ʋ aa sɩ basɩ.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Ɛɛ rɛ taalbal kɩdɩgɩ ko tɔ ba, ka taal kɩdɩgɩ lɩɩ taalbal hʋ tɩyaŋ a baa, “Ŋ biikyoolii rɛ nyɛ. Ma gyegile kɩ nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ba aa nɩɩ taal hʋ a mɩɩgɩ galdaasɩ, ba gyɩ bɩl bɩ naa nal buloŋ, see Yesu dʋŋ.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Ba aa lɩɩ dogimo hʋ nyuu ko kɩ tuu tɩyaŋ, Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ bee kyɛ dɩ ma ko basɩ wɩɩ hʋ ma aa naa kɩ tɩya nal buloŋ, see saŋa hʋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ɛɛ rɛ ba laa wɩɩ hʋ we ba nyuni tɩyaŋ, aŋ kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, “Ʋ aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, ʋ memii rɛ yaa bee?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ basɩ anɩɩ Ilaagya rɛ sɩ laa sɩya ko, ka dɩ Krisita hʋ na ko?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, Ilaagya sɩ kɔnɩ laa sɩya ko, a kaŋ kɩŋ buloŋ marɩ biŋ. Ba saba Nihuwobiŋ Biye hʋ wɩya rɛ a biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a daga nɩɩ ʋ sɩ na tʋwara kɩŋkaŋ, ka dɩ nala ha deŋ ʋ sɩgyʋʋ, a kana ʋ kʋwasɩ. Bee rɛ tɩŋ ba sabɩ gɛɛ?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Lagɩlagɩ no, ŋ sɩ basɩ tɩya ma anɩɩ Ilaagya paalɩ ko rɛ. Ba kana ʋ yaa ʋ gɛɛ hʋ ba aa kyɛ anɩɩ ba aa saba gɛɛ Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Ba aa ko pele ʋ hatɩnna hʋ nɩkaalɩya hʋ lee, dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba bee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla sɩŋ kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Nala hʋ aa naa Yesu dɩ ʋ aa ko, ba hirigi a sii fá mʋ kyem-ʋ, a kyʋwalɩ ʋ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Wɩbee rɛ ma bee haŋ nala hʋ kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Nala hʋ kɩdɩgɩ baa, “Á Tɩɩna, ŋ biye rɛ ŋ kaŋ ko ɩ lee. Gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ, ʋ bɩrɩmɩ ganɩɩ.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ʋ yaŋ ko kana ʋ buloŋ, ʋ aa tele taŋha tɩyaŋ nɛ, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa, ʋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa aŋ tiŋŋi. Ŋ sʋla ɩ hatɩnna hʋ dɩ ba kile gyɩŋbɔŋ hʋ ta ʋ tɩyaŋ, amɛ ba bɩ wuwo kile.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma lagɩlagɩ no nala, ma bɩ laa Wɩɩsɩ di. Kyɛyɛ baŋmɛ rɛ ma tɩɩ kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa ma lee ka ma na laa ŋ di? Ma kaŋ biye hʋ ko ŋ na.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ɛɛ rɛ ba kaŋ biye hʋ ko ʋ lee. Gyɩŋbɔŋ hʋ aa naa Yesu, ʋ kaŋ biye hʋ kyele, ʋ tuu tele taŋha a kɩ biliŋsi, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ kuwo hʋ, “Kyɛbee rɛ ʋ piili ʋ?” Ʋ baa “Ʋ biibiri tɩyaŋ buloŋ nɛ ʋ piili ʋ.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Saŋa kɩdɩgɩ ʋ aa wuwo kpa ʋ lo diŋ tɩyaŋ nɛ, koo nɩɩ tɩyaŋ, a kɩ kyɛ dɩ ʋ kpʋ ʋ. Ɩ aa sɩ wuwo yaa wɩɩ hʋ buloŋ, kɩ yaa. Fá ŋ sikii aŋ pɛ ŋ tɩyaŋ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ɩ aa baa dɩ ŋ sɩ wuwo hʋ, ɩ tɩɩ mɛ fa sɩ wuwo yaa, dɩ ɩ fa laa ŋ di. Beewɩya nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, Wɩɩsɩ aa wuwo ʋ yaa wɩɩ kɛ buloŋ tɩya ɩ rɛ.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ɛɛ rɛ biye hʋ kuwo sii sɩŋ a heeli basɩ a baa, “Ŋ laa ɩ di rɛ, amɛ ʋ bɩ maga. Pɛ ŋ tɩyaŋ dɩ ŋ laa ɩ di yʋga.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Ba aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala yʋga fá ko kɩ laŋŋɩ. Yesu aa ko na nɩgyamaa hʋ, ʋ basɩ tɩya gyɩŋbɔŋ hʋ abee sɩfɩyasɩ a baa, “Gyɩŋganɩɩ, mɩyaŋ nɛ baa dɩ ɩ lɩɩ biye hʋ tɩyaŋ. Kɩ pɔ dɩ ɩ ta bɩl maakyiye kana ʋ.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Gyɩŋbɔŋ hʋ kyɩɩrɩ aŋ kaŋ biye hʋ kyɩgɩsɩ aŋ ko lɩɩ, ka biye hʋ pɩŋ gɛɛ anɩɩ ʋ aa sʋba. Nala hʋ gyeniŋ buloŋ baa dɩ biye hʋ sʋba rɛ.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Amɛ Yesu mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ ʋ sii sɩŋ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyʋʋ dɩya. Ba lʋwɔlɩ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á kɛ bɩ wuwo kil gyɩŋbɔŋ hʋ?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo kile gyɩŋbɔŋ no iriŋ, see ʋ aa sʋla Wɩɩsɩ weliŋ.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Ɛɛ rɛ ba sii lɩɩ doŋ, a tuu tɩŋ Galili paalʋʋ mʋ. Yesu fa bee kyɛ dɩ nal buloŋ gyɩŋ lee hʋ ʋ aa we.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Beewɩya ʋ gyɩ aa daga ʋ hatɩnna hʋ rɛ. Ʋ gyɩ basɩ tɩya ba rɛ a baa, “Ba sɩ kaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, a we nala nosi tɩyaŋ dɩ ba kpʋ ŋ. Amɛ ŋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, a kaŋ mɩɩbol.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Amɛ ba fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa basa memii, aŋ kɩ fá kambɩŋ ba aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Ɛɛ rɛ ba sii ko Kapɛɛnam. Ba aa gyʋʋ dɩya, Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bekiŋ wɩɩ rɛ ma fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ gɛɛ?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ɛɛ rɛ ba tallɩ ba nyʋʋsɩ, beewɩya ba tɩyaŋ nɩhɩyawʋ wɩya rɛ ba fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ɛɛ rɛ Yesu hɔŋ aŋ yɩrɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ, a basɩ tɩya ba a baa, “Nal hʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa ma tɩyaŋ nɩbal, see dɩ ʋ kaŋ ʋ tɩɩ bɩrɩmɩ ma tɩyaŋ haŋbiye a tʋma tɩya ma buloŋ.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ɛɛ rɛ ka ʋ kaŋ biibiye a ko sɩgɩ ba tʋtʋʋ, a guwori ʋ aŋ basɩ tɩya ba a baa,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Dɩ nal lɛ kuu ŋ wɩya a kaŋ biibiye no dɔŋtɩɩna weliŋ, mɩyaŋ nɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa kana ŋ weliŋ, ŋ dʋŋ daa ʋ kaŋ weliŋ. Nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, á naa baal kɩdɩgɩ rɛ dɩ ʋ kpaa ɩ feŋ a kɩ kile gyɩŋbɔmɔ nala tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ á kile ʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa gɛɛ, beewɩya ʋ bɩ yaa á kɩdɩgɩ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Amɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ aa yaa gɛɛ, ma ta kile ʋ. Dɩ nal lɛ yaa wɩmagɩl buloŋ ŋ feŋ tɩyaŋ, ʋ kyiye bɩl bɩ sɩ wuwo kyogi ŋ feŋ.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Nal hʋ buloŋ aa bɩ lɩɩ ŋ hal, ʋ yaa á kɩdɩgɩ rɛ.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa kpaa nɩɩnyʋwagbaŋbiye bee nɩɩ a tɩya ma akuu ma aa yaa ŋ hatɩnna wɩya, ʋ kaŋ ʋ tuno rɛ.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Nal hʋ buloŋ aa naa haŋbiisi no aa tɩŋa ŋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ, a mʋrɩ ʋ dɩ ʋ yaa wɩbɔŋ, ʋ maga dɩ ba kpa nɔŋ a vʋwa laalɩ ʋ bagɩna tɩyaŋ nɛ, a kpa ʋ yuwo we mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ. Dɩ ba aa rɛ yaa ʋ gɛɛ, ʋ rɛ sɩ kpɩya ʋ aa weye.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Dɩ ɩ sii rɛ aa kyɛ dɩ ʋ kana ɩ we wɩbɔmɔ yayɩ tɩyaŋ, kɔrɩgɩ lɩɩ ta. Ɩ aa sɩ mʋ wɩɩsɩbee abee sɩtogo, ʋ rɛ kpɩya ba aa sɩ kpa ɩ yuwo we diŋ tɩyaŋ abee sɩya balɩya,
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 ‘Lee hʋ kyaaŋkyʋwana aa sɩ di ɩ teŋbii deŋdeŋ a bɩ sɩ sʋba, ka diŋ hʋ mɛ bɩ sɩ dɩsɩ.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Diŋ nɛ ba sɩ kpa pɩɩsɩ nal buloŋ bisiŋ ta.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Yɩsɩ sʋma, amɛ dɩ ʋ sʋmɩŋ ko lɩɩ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo yaa ʋ dɩ ʋ sʋma. Ma leŋ dɩ ma tɩsɩ sʋma anɩɩ yɩsɩ aa sʋma gɛɛ, aŋ leŋ dɩ ma buloŋ kaŋ nyʋʋdɩgɩ.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.