Marcos 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nala badɔmɔŋ we daha, ba bɩ sɩ sʋba, see dɩ ba na Wɩɩsɩ koro hʋ sɩna teŋ abee dee ka dɩ ba na sʋba.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Kyɛyɛ badʋ hal, Yesu sii kaŋ Piita abee Gyemsi abee Gyɔɔŋ dʋŋ, ba mʋ gyɩŋ dogiŋbal kɩdɩgɩ nyuu. Ba yaa dɩ ba deŋ ba sɩya, dɩ Yesu bɩrɩma.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Ʋ gannɩ buloŋ pʋrɩsɩ gɛɛ pogipogi, a kɩ tʋla gɛɛ nyʋlɩɩnyʋlɩɩ. Gasasɩl buloŋ tuwo dʋnɩya no tɩyaŋ ʋ aa sɩ wuwo sasɩ gannɩ dɩ ba pʋrɩsɩ kɩɩ gɛɛ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ka Ilaagya abee Moosi ko lɩɩ ba sɩya tɩyaŋ, ba bee Yesu sɩŋ kɩ basɩ wɩya.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ʋ yaa wɩwelii rɛ anɩɩ aa we daha. Leŋ dɩ á we gyama boto, dɩ ɩ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Moosi mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ, dɩ Ilaagya mɛ tɩŋ kɩdɩgɩ.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Kambɩŋ fa kaŋ ba rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ gɛɛ. Ʋ fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ ʋ aa sɩ basɩ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Ɛɛ rɛ taalbal kɩdɩgɩ ko tɔ ba, ka taal kɩdɩgɩ lɩɩ taalbal hʋ tɩyaŋ a baa, “Ŋ biikyoolii rɛ nyɛ. Ma gyegile kɩ nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ba aa nɩɩ taal hʋ a mɩɩgɩ galdaasɩ, ba gyɩ bɩl bɩ naa nal buloŋ, see Yesu dʋŋ.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ba aa lɩɩ dogimo hʋ nyuu ko kɩ tuu tɩyaŋ, Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ bee kyɛ dɩ ma ko basɩ wɩɩ hʋ ma aa naa kɩ tɩya nal buloŋ, see saŋa hʋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ɛɛ rɛ ba laa wɩɩ hʋ we ba nyuni tɩyaŋ, aŋ kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, “Ʋ aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, ʋ memii rɛ yaa bee?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ basɩ anɩɩ Ilaagya rɛ sɩ laa sɩya ko, ka dɩ Krisita hʋ na ko?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, Ilaagya sɩ kɔnɩ laa sɩya ko, a kaŋ kɩŋ buloŋ marɩ biŋ. Ba saba Nihuwobiŋ Biye hʋ wɩya rɛ a biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a daga nɩɩ ʋ sɩ na tʋwara kɩŋkaŋ, ka dɩ nala ha deŋ ʋ sɩgyʋʋ, a kana ʋ kʋwasɩ. Bee rɛ tɩŋ ba sabɩ gɛɛ?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Lagɩlagɩ no, ŋ sɩ basɩ tɩya ma anɩɩ Ilaagya paalɩ ko rɛ. Ba kana ʋ yaa ʋ gɛɛ hʋ ba aa kyɛ anɩɩ ba aa saba gɛɛ Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Ba aa ko pele ʋ hatɩnna hʋ nɩkaalɩya hʋ lee, dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba bee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla sɩŋ kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Nala hʋ aa naa Yesu dɩ ʋ aa ko, ba hirigi a sii fá mʋ kyem-ʋ, a kyʋwalɩ ʋ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Wɩbee rɛ ma bee haŋ nala hʋ kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Nala hʋ kɩdɩgɩ baa, “Á Tɩɩna, ŋ biye rɛ ŋ kaŋ ko ɩ lee. Gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ, ʋ bɩrɩmɩ ganɩɩ.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ʋ yaŋ ko kana ʋ buloŋ, ʋ aa tele taŋha tɩyaŋ nɛ, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa, ʋ kɩ kyaŋ ʋ nyɩŋa aŋ tiŋŋi. Ŋ sʋla ɩ hatɩnna hʋ dɩ ba kile gyɩŋbɔŋ hʋ ta ʋ tɩyaŋ, amɛ ba bɩ wuwo kile.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma lagɩlagɩ no nala, ma bɩ laa Wɩɩsɩ di. Kyɛyɛ baŋmɛ rɛ ma tɩɩ kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa ma lee ka ma na laa ŋ di? Ma kaŋ biye hʋ ko ŋ na.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Ɛɛ rɛ ba kaŋ biye hʋ ko ʋ lee. Gyɩŋbɔŋ hʋ aa naa Yesu, ʋ kaŋ biye hʋ kyele, ʋ tuu tele taŋha a kɩ biliŋsi, naŋtʋwɔ-fʋŋfʋga tɔ ʋ nyʋwa.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ kuwo hʋ, “Kyɛbee rɛ ʋ piili ʋ?” Ʋ baa “Ʋ biibiri tɩyaŋ buloŋ nɛ ʋ piili ʋ.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Saŋa kɩdɩgɩ ʋ aa wuwo kpa ʋ lo diŋ tɩyaŋ nɛ, koo nɩɩ tɩyaŋ, a kɩ kyɛ dɩ ʋ kpʋ ʋ. Ɩ aa sɩ wuwo yaa wɩɩ hʋ buloŋ, kɩ yaa. Fá ŋ sikii aŋ pɛ ŋ tɩyaŋ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ɩ aa baa dɩ ŋ sɩ wuwo hʋ, ɩ tɩɩ mɛ fa sɩ wuwo yaa, dɩ ɩ fa laa ŋ di. Beewɩya nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, Wɩɩsɩ aa wuwo ʋ yaa wɩɩ kɛ buloŋ tɩya ɩ rɛ.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Ɛɛ rɛ biye hʋ kuwo sii sɩŋ a heeli basɩ a baa, “Ŋ laa ɩ di rɛ, amɛ ʋ bɩ maga. Pɛ ŋ tɩyaŋ dɩ ŋ laa ɩ di yʋga.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ba aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala yʋga fá ko kɩ laŋŋɩ. Yesu aa ko na nɩgyamaa hʋ, ʋ basɩ tɩya gyɩŋbɔŋ hʋ abee sɩfɩyasɩ a baa, “Gyɩŋganɩɩ, mɩyaŋ nɛ baa dɩ ɩ lɩɩ biye hʋ tɩyaŋ. Kɩ pɔ dɩ ɩ ta bɩl maakyiye kana ʋ.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Gyɩŋbɔŋ hʋ kyɩɩrɩ aŋ kaŋ biye hʋ kyɩgɩsɩ aŋ ko lɩɩ, ka biye hʋ pɩŋ gɛɛ anɩɩ ʋ aa sʋba. Nala hʋ gyeniŋ buloŋ baa dɩ biye hʋ sʋba rɛ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Amɛ Yesu mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ ʋ sii sɩŋ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyʋʋ dɩya. Ba lʋwɔlɩ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á kɛ bɩ wuwo kil gyɩŋbɔŋ hʋ?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo kile gyɩŋbɔŋ no iriŋ, see ʋ aa sʋla Wɩɩsɩ weliŋ.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Ɛɛ rɛ ba sii lɩɩ doŋ, a tuu tɩŋ Galili paalʋʋ mʋ. Yesu fa bee kyɛ dɩ nal buloŋ gyɩŋ lee hʋ ʋ aa we.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Beewɩya ʋ gyɩ aa daga ʋ hatɩnna hʋ rɛ. Ʋ gyɩ basɩ tɩya ba rɛ a baa, “Ba sɩ kaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, a we nala nosi tɩyaŋ dɩ ba kpʋ ŋ. Amɛ ŋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, a kaŋ mɩɩbol.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Amɛ ba fa bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa basa memii, aŋ kɩ fá kambɩŋ ba aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Ɛɛ rɛ ba sii ko Kapɛɛnam. Ba aa gyʋʋ dɩya, Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bekiŋ wɩɩ rɛ ma fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ gɛɛ?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ɛɛ rɛ ba tallɩ ba nyʋʋsɩ, beewɩya ba tɩyaŋ nɩhɩyawʋ wɩya rɛ ba fa kaŋ kɩ kpa dɔmɔŋ.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Ɛɛ rɛ Yesu hɔŋ aŋ yɩrɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ, a basɩ tɩya ba a baa, “Nal hʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa ma tɩyaŋ nɩbal, see dɩ ʋ kaŋ ʋ tɩɩ bɩrɩmɩ ma tɩyaŋ haŋbiye a tʋma tɩya ma buloŋ.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɛɛ rɛ ka ʋ kaŋ biibiye a ko sɩgɩ ba tʋtʋʋ, a guwori ʋ aŋ basɩ tɩya ba a baa,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Dɩ nal lɛ kuu ŋ wɩya a kaŋ biibiye no dɔŋtɩɩna weliŋ, mɩyaŋ nɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa kana ŋ weliŋ, ŋ dʋŋ daa ʋ kaŋ weliŋ. Nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ ʋ kaŋ weliŋ gɛɛ.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, á naa baal kɩdɩgɩ rɛ dɩ ʋ kpaa ɩ feŋ a kɩ kile gyɩŋbɔmɔ nala tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ á kile ʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa gɛɛ, beewɩya ʋ bɩ yaa á kɩdɩgɩ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Amɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ ʋ rɛ aa yaa gɛɛ, ma ta kile ʋ. Dɩ nal lɛ yaa wɩmagɩl buloŋ ŋ feŋ tɩyaŋ, ʋ kyiye bɩl bɩ sɩ wuwo kyogi ŋ feŋ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Nal hʋ buloŋ aa bɩ lɩɩ ŋ hal, ʋ yaa á kɩdɩgɩ rɛ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa kpaa nɩɩnyʋwagbaŋbiye bee nɩɩ a tɩya ma akuu ma aa yaa ŋ hatɩnna wɩya, ʋ kaŋ ʋ tuno rɛ.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Nal hʋ buloŋ aa naa haŋbiisi no aa tɩŋa ŋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ, a mʋrɩ ʋ dɩ ʋ yaa wɩbɔŋ, ʋ maga dɩ ba kpa nɔŋ a vʋwa laalɩ ʋ bagɩna tɩyaŋ nɛ, a kpa ʋ yuwo we mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ. Dɩ ba aa rɛ yaa ʋ gɛɛ, ʋ rɛ sɩ kpɩya ʋ aa weye.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Dɩ ɩ sii rɛ aa kyɛ dɩ ʋ kana ɩ we wɩbɔmɔ yayɩ tɩyaŋ, kɔrɩgɩ lɩɩ ta. Ɩ aa sɩ mʋ wɩɩsɩbee abee sɩtogo, ʋ rɛ kpɩya ba aa sɩ kpa ɩ yuwo we diŋ tɩyaŋ abee sɩya balɩya,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 ‘Lee hʋ kyaaŋkyʋwana aa sɩ di ɩ teŋbii deŋdeŋ a bɩ sɩ sʋba, ka diŋ hʋ mɛ bɩ sɩ dɩsɩ.’
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Diŋ nɛ ba sɩ kpa pɩɩsɩ nal buloŋ bisiŋ ta.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Yɩsɩ sʋma, amɛ dɩ ʋ sʋmɩŋ ko lɩɩ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo yaa ʋ dɩ ʋ sʋma. Ma leŋ dɩ ma tɩsɩ sʋma anɩɩ yɩsɩ aa sʋma gɛɛ, aŋ leŋ dɩ ma buloŋ kaŋ nyʋʋdɩgɩ.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.