Marcos 5

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii kyol Galili fuwobal hʋ kyolo a mʋ pele Gɛrasa tɩmma paalʋʋ a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Yesu aa lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ gyɩ aa kana rɛ gɛɛ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ʋ gyɩ lɩɩ bilni tɩyaŋ nɛ a kɩ ko dɩ ʋ kyem-ʋ. Bilni hʋ nyuni tɩyaŋ nɛ ʋ gyɩ aa gɔllɩ we.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ba gyɩ aa kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ rɛ, a mʋ lɔlɔ, beewɩya ba aa ko vʋwa ʋ buloŋ, ʋ aa kaŋ tɔrɩ rɛ. Ba aa kana ʋ we kpɩyasɩ mɛ, ʋ ŋmaa kpɩyasɩ hʋ bori. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo kana ʋ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Wɩɩhaa abee tebine buloŋ, ʋ gyɩ aa we bilni abee dogiŋsi nyuu tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ, a kɩ kyɩɩrɩ aŋ paa bʋwa kɩ paasɩ ʋ tɩɩ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ʋ aa naa Yesu dɩ ʋ we libolii, ʋ fá mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Ʋ baa, “Ŋ feŋ nɛ kɩgyamaa, beewɩya á yʋga rɛ daha.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɛɛ rɛ ʋ sʋla Yesu kɩŋkaŋ dɩ ʋ ta leŋ dɩ gyɩŋsɩ hʋ lɩɩ doŋ paalʋʋ tɩyaŋ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Dɩ porikulaal mɛ sɩŋ doŋ, a kɩ di kɩna dogimo hʋ nyuu.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ʋ laa nyʋwa. Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá lɩɩ dogimo hʋ nyuu, a mʋ tuu gyʋʋ fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba. Porikusi hʋ fa pele tusi bʋlɩya.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ɛɛ rɛ porikudaala hʋ fá mʋ heeli tɩya bagɩdaala abee tɔɔ hʋ nala buloŋ. Ba buloŋ sii ko lɩɩ Yesu lee.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ba aa ko dɩ baal hʋ gyɩŋsɩ fa aa kana hʋ, dɩ ʋ hɔnɔ a laalɩ gal a kaŋ laaŋfɩya. Ba aa naa gɛɛ, kambɩŋ gyʋʋ ba.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nala hʋ fa aa we doŋ a naa wɩɩ hʋ aa yaa baal hʋ abee porikusi hʋ, ba basɩ wɩɩ hʋ tɩya nala hʋ buloŋ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ba aa nɩɩ gɛɛ rɛ, ba ko sʋla Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ dɩ ʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Baal hʋ gyɩŋsɩ hʋ fa aa kana hʋ sʋla ʋ a baa dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya ʋ dɩya nala wɩɩ hʋ buloŋ á Tɩɩna Wɩɩsɩ aa yaa ʋ tɩyaŋ, abee ʋ aa fáá ʋ sikii maga gɛɛ.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Baal hʋ mɩɩgɩ mʋ tɔnɩ fi hʋ aa we doŋ paalʋʋ tɩyaŋ, a basɩ wɩɩ hʋ buloŋ Yesu a yaa tɩya ʋ. Nala nɩɩ, ʋ yaa ba wɩkperii.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ a kyol fuwo hʋ kyolo a mʋ hɔŋ fuwo hʋ nyʋwa. Nala giri ko kyige ʋ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ɛɛ rɛ dɩ baal kɩdɩgɩ we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Gyerusi. Ʋ fa yaa Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya nɩhɩyawʋ rɛ. Ʋ aa naa Yesu, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 a sʋla ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ aa wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba. Ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ deye.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Yesu sii tɩŋa ʋ hal ba kɩ mʋ. Nɩgyamaa mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal a gol-ʋ kyige.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Haaŋ kɩdɩgɩ gyɩ we gyamaa hʋ tɩyaŋ a kaŋ wɩɩl kɩdɩgɩ. Ʋ gyɩ aa yaa ʋ hawɩya ba bee teŋ ʋ bɩsɩ fi abee balɩya rɛ gɛɛ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ʋ gyɩ gɔllɩ yaa luliye kɩŋkaŋ, a na tʋwara weliŋ, a paalɩ kyogi ʋ molbiye buloŋ ta waasʋ, ka wɩɩl hʋ gba marɩ gyʋʋ ʋ tɩyaŋ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ʋ gyɩ nɩɩ Yesu wɩya rɛ, a mɛ ko kɩ tɩŋ nala hʋ tɩyaŋ, aŋ kɩ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 “Dɩ ŋ yaŋ wuwo dige ʋ gal mɛ, ŋ sɩ deye.” Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛgɩ nala hʋ a mʋ sɩŋ Yesu hal a kaŋ noŋ a dige ʋ gal.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ʋ aa dige ʋ gal hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ wɩɩl hʋ pirigi teŋ. Ɛɛ rɛ ʋ tɩɩ gyɩma anɩɩ ʋ wɩɩl hʋ tene rɛ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ka Yesu mɛ gyɩma ʋ tɩya tɩyaŋ anɩɩ dee kɩdɩgɩ lɩɩ ʋ tɩyaŋ nɛ. Ʋ bɩrɩmɩ nala hʋ lee a pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ rɛ dige ŋ gal gɛɛ?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna baa, “Ɩ bɩ naa nala aa yʋga gɛɛ a gol-ɩ kyige? Ka ɩ bɩl kɩ pɩyɛsɩ dɩ aŋnɛ rɛ dige ɩ gal?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Aŋka Yesu ha vɩya aŋ kɩ deŋ dɩ ʋ na nal hʋ a dige ʋ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Amɛ haaŋ hʋ gyɩ aa gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa ʋ tɩyaŋ wɩya, ʋ ko a kɩ kyele, a tuu tele Yesu naasɩ tɩyaŋ aŋ basɩ wɩɩ hʋ buloŋ tɩya ʋ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ laadii rɛ leŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya. Wɩɩl hʋ bɩl bɩ sɩ kana ɩ.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Yesu ha aa basɩ wɩya haaŋ hʋ lee gɛɛ, dɩ tɩŋdaala lɩɩ Gyerusi dɩya, a ko basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ Tɩɩna hʋ.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu aa nɩɩ ba aa basɩ gɛɛ, ka ʋ basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ta leŋ dɩ ɩ bembii kɩ sii, laa ŋ di.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ɛɛ rɛ Yesu sii, a bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal see Piita, abee Gyemsi, abee ʋ naabiye Gyɔɔŋ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɛɛ rɛ ba ko pele Gyerusi dɩya. Ba aa ko dɩ ba kaŋ kyagɩŋsɩ a kɩ ŋmaa nyʋʋsɩ bagɩbagɩ, a kɩ wii lee buloŋ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ʋ mʋ gyʋʋ a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ yaa kyagɩŋsɩ no buloŋ? Biye hʋ bɩ sʋba. Ʋ ta kɩ pɩŋ doo rɛ.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ba buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ kɩ mʋma ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ kile ba ta ba lɩɩ, aŋka ʋ kaŋ biye hʋ kuwo, abee ʋ naa, abee ʋ hatɩnna hʋ boto, ba gyʋʋ dɩya hʋ tɩyaŋ biye hʋ aa pɩna.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ba aa gyʋʋ dɩya hʋ, Yesu mʋ kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ baa, “Talita kumi.” Ʋ memii rɛ yaa “Haŋtolibiye, ŋ baa ɩ sii.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Biye hʋ nyagɩ sii a kɩ vala, nala hʋ buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ. Biye hʋ fa yaa bɩsɩ fi abee balɩya rɛ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ, dɩ ba ta leŋ dɩ nal buloŋ nɩɩ wɩɩ no, aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba kyɛ kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.