Marcos 5
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii kyol Galili fuwobal hʋ kyolo a mʋ pele Gɛrasa tɩmma paalʋʋ a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Yesu aa lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ gyɩ aa kana rɛ gɛɛ.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ʋ gyɩ lɩɩ bilni tɩyaŋ nɛ a kɩ ko dɩ ʋ kyem-ʋ. Bilni hʋ nyuni tɩyaŋ nɛ ʋ gyɩ aa gɔllɩ we.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ba gyɩ aa kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ rɛ, a mʋ lɔlɔ, beewɩya ba aa ko vʋwa ʋ buloŋ, ʋ aa kaŋ tɔrɩ rɛ. Ba aa kana ʋ we kpɩyasɩ mɛ, ʋ ŋmaa kpɩyasɩ hʋ bori. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo kana ʋ.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Wɩɩhaa abee tebine buloŋ, ʋ gyɩ aa we bilni abee dogiŋsi nyuu tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ, a kɩ kyɩɩrɩ aŋ paa bʋwa kɩ paasɩ ʋ tɩɩ.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Ʋ aa naa Yesu dɩ ʋ we libolii, ʋ fá mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Ʋ baa, “Ŋ feŋ nɛ kɩgyamaa, beewɩya á yʋga rɛ daha.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ɛɛ rɛ ʋ sʋla Yesu kɩŋkaŋ dɩ ʋ ta leŋ dɩ gyɩŋsɩ hʋ lɩɩ doŋ paalʋʋ tɩyaŋ.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Dɩ porikulaal mɛ sɩŋ doŋ, a kɩ di kɩna dogimo hʋ nyuu.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ʋ laa nyʋwa. Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá lɩɩ dogimo hʋ nyuu, a mʋ tuu gyʋʋ fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba. Porikusi hʋ fa pele tusi bʋlɩya.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ɛɛ rɛ porikudaala hʋ fá mʋ heeli tɩya bagɩdaala abee tɔɔ hʋ nala buloŋ. Ba buloŋ sii ko lɩɩ Yesu lee.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ba aa ko dɩ baal hʋ gyɩŋsɩ fa aa kana hʋ, dɩ ʋ hɔnɔ a laalɩ gal a kaŋ laaŋfɩya. Ba aa naa gɛɛ, kambɩŋ gyʋʋ ba.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Nala hʋ fa aa we doŋ a naa wɩɩ hʋ aa yaa baal hʋ abee porikusi hʋ, ba basɩ wɩɩ hʋ tɩya nala hʋ buloŋ.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ba aa nɩɩ gɛɛ rɛ, ba ko sʋla Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ dɩ ʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Baal hʋ gyɩŋsɩ hʋ fa aa kana hʋ sʋla ʋ a baa dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya ʋ dɩya nala wɩɩ hʋ buloŋ á Tɩɩna Wɩɩsɩ aa yaa ʋ tɩyaŋ, abee ʋ aa fáá ʋ sikii maga gɛɛ.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Baal hʋ mɩɩgɩ mʋ tɔnɩ fi hʋ aa we doŋ paalʋʋ tɩyaŋ, a basɩ wɩɩ hʋ buloŋ Yesu a yaa tɩya ʋ. Nala nɩɩ, ʋ yaa ba wɩkperii.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ a kyol fuwo hʋ kyolo a mʋ hɔŋ fuwo hʋ nyʋwa. Nala giri ko kyige ʋ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ɛɛ rɛ dɩ baal kɩdɩgɩ we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Gyerusi. Ʋ fa yaa Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya nɩhɩyawʋ rɛ. Ʋ aa naa Yesu, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 a sʋla ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ aa wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba. Ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ deye.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yesu sii tɩŋa ʋ hal ba kɩ mʋ. Nɩgyamaa mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal a gol-ʋ kyige.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Haaŋ kɩdɩgɩ gyɩ we gyamaa hʋ tɩyaŋ a kaŋ wɩɩl kɩdɩgɩ. Ʋ gyɩ aa yaa ʋ hawɩya ba bee teŋ ʋ bɩsɩ fi abee balɩya rɛ gɛɛ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ʋ gyɩ gɔllɩ yaa luliye kɩŋkaŋ, a na tʋwara weliŋ, a paalɩ kyogi ʋ molbiye buloŋ ta waasʋ, ka wɩɩl hʋ gba marɩ gyʋʋ ʋ tɩyaŋ.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ʋ gyɩ nɩɩ Yesu wɩya rɛ, a mɛ ko kɩ tɩŋ nala hʋ tɩyaŋ, aŋ kɩ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 “Dɩ ŋ yaŋ wuwo dige ʋ gal mɛ, ŋ sɩ deye.” Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛgɩ nala hʋ a mʋ sɩŋ Yesu hal a kaŋ noŋ a dige ʋ gal.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ʋ aa dige ʋ gal hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ wɩɩl hʋ pirigi teŋ. Ɛɛ rɛ ʋ tɩɩ gyɩma anɩɩ ʋ wɩɩl hʋ tene rɛ.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ka Yesu mɛ gyɩma ʋ tɩya tɩyaŋ anɩɩ dee kɩdɩgɩ lɩɩ ʋ tɩyaŋ nɛ. Ʋ bɩrɩmɩ nala hʋ lee a pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ rɛ dige ŋ gal gɛɛ?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna baa, “Ɩ bɩ naa nala aa yʋga gɛɛ a gol-ɩ kyige? Ka ɩ bɩl kɩ pɩyɛsɩ dɩ aŋnɛ rɛ dige ɩ gal?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Aŋka Yesu ha vɩya aŋ kɩ deŋ dɩ ʋ na nal hʋ a dige ʋ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Amɛ haaŋ hʋ gyɩ aa gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa ʋ tɩyaŋ wɩya, ʋ ko a kɩ kyele, a tuu tele Yesu naasɩ tɩyaŋ aŋ basɩ wɩɩ hʋ buloŋ tɩya ʋ.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ laadii rɛ leŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya. Wɩɩl hʋ bɩl bɩ sɩ kana ɩ.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Yesu ha aa basɩ wɩya haaŋ hʋ lee gɛɛ, dɩ tɩŋdaala lɩɩ Gyerusi dɩya, a ko basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ Tɩɩna hʋ.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Yesu aa nɩɩ ba aa basɩ gɛɛ, ka ʋ basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ta leŋ dɩ ɩ bembii kɩ sii, laa ŋ di.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ɛɛ rɛ Yesu sii, a bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal see Piita, abee Gyemsi, abee ʋ naabiye Gyɔɔŋ.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɛɛ rɛ ba ko pele Gyerusi dɩya. Ba aa ko dɩ ba kaŋ kyagɩŋsɩ a kɩ ŋmaa nyʋʋsɩ bagɩbagɩ, a kɩ wii lee buloŋ.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ʋ mʋ gyʋʋ a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ yaa kyagɩŋsɩ no buloŋ? Biye hʋ bɩ sʋba. Ʋ ta kɩ pɩŋ doo rɛ.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ba buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ kɩ mʋma ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ kile ba ta ba lɩɩ, aŋka ʋ kaŋ biye hʋ kuwo, abee ʋ naa, abee ʋ hatɩnna hʋ boto, ba gyʋʋ dɩya hʋ tɩyaŋ biye hʋ aa pɩna.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ba aa gyʋʋ dɩya hʋ, Yesu mʋ kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ baa, “Talita kumi.” Ʋ memii rɛ yaa “Haŋtolibiye, ŋ baa ɩ sii.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Biye hʋ nyagɩ sii a kɩ vala, nala hʋ buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ. Biye hʋ fa yaa bɩsɩ fi abee balɩya rɛ.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ, dɩ ba ta leŋ dɩ nal buloŋ nɩɩ wɩɩ no, aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba kyɛ kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.