Marcos 5

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii kyol Galili fuwobal hʋ kyolo a mʋ pele Gɛrasa tɩmma paalʋʋ a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu aa lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ gyɩ aa kana rɛ gɛɛ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ʋ gyɩ lɩɩ bilni tɩyaŋ nɛ a kɩ ko dɩ ʋ kyem-ʋ. Bilni hʋ nyuni tɩyaŋ nɛ ʋ gyɩ aa gɔllɩ we.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ba gyɩ aa kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ rɛ, a mʋ lɔlɔ, beewɩya ba aa ko vʋwa ʋ buloŋ, ʋ aa kaŋ tɔrɩ rɛ. Ba aa kana ʋ we kpɩyasɩ mɛ, ʋ ŋmaa kpɩyasɩ hʋ bori. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo kana ʋ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Wɩɩhaa abee tebine buloŋ, ʋ gyɩ aa we bilni abee dogiŋsi nyuu tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ, a kɩ kyɩɩrɩ aŋ paa bʋwa kɩ paasɩ ʋ tɩɩ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ʋ aa naa Yesu dɩ ʋ we libolii, ʋ fá mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Ʋ baa, “Ŋ feŋ nɛ kɩgyamaa, beewɩya á yʋga rɛ daha.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɛɛ rɛ ʋ sʋla Yesu kɩŋkaŋ dɩ ʋ ta leŋ dɩ gyɩŋsɩ hʋ lɩɩ doŋ paalʋʋ tɩyaŋ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Dɩ porikulaal mɛ sɩŋ doŋ, a kɩ di kɩna dogimo hʋ nyuu.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ʋ laa nyʋwa. Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá lɩɩ dogimo hʋ nyuu, a mʋ tuu gyʋʋ fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba. Porikusi hʋ fa pele tusi bʋlɩya.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ɛɛ rɛ porikudaala hʋ fá mʋ heeli tɩya bagɩdaala abee tɔɔ hʋ nala buloŋ. Ba buloŋ sii ko lɩɩ Yesu lee.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ba aa ko dɩ baal hʋ gyɩŋsɩ fa aa kana hʋ, dɩ ʋ hɔnɔ a laalɩ gal a kaŋ laaŋfɩya. Ba aa naa gɛɛ, kambɩŋ gyʋʋ ba.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nala hʋ fa aa we doŋ a naa wɩɩ hʋ aa yaa baal hʋ abee porikusi hʋ, ba basɩ wɩɩ hʋ tɩya nala hʋ buloŋ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ba aa nɩɩ gɛɛ rɛ, ba ko sʋla Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ dɩ ʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Baal hʋ gyɩŋsɩ hʋ fa aa kana hʋ sʋla ʋ a baa dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya ʋ dɩya nala wɩɩ hʋ buloŋ á Tɩɩna Wɩɩsɩ aa yaa ʋ tɩyaŋ, abee ʋ aa fáá ʋ sikii maga gɛɛ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Baal hʋ mɩɩgɩ mʋ tɔnɩ fi hʋ aa we doŋ paalʋʋ tɩyaŋ, a basɩ wɩɩ hʋ buloŋ Yesu a yaa tɩya ʋ. Nala nɩɩ, ʋ yaa ba wɩkperii.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ a kyol fuwo hʋ kyolo a mʋ hɔŋ fuwo hʋ nyʋwa. Nala giri ko kyige ʋ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ɛɛ rɛ dɩ baal kɩdɩgɩ we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Gyerusi. Ʋ fa yaa Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya nɩhɩyawʋ rɛ. Ʋ aa naa Yesu, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 a sʋla ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ aa wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba. Ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ deye.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yesu sii tɩŋa ʋ hal ba kɩ mʋ. Nɩgyamaa mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal a gol-ʋ kyige.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Haaŋ kɩdɩgɩ gyɩ we gyamaa hʋ tɩyaŋ a kaŋ wɩɩl kɩdɩgɩ. Ʋ gyɩ aa yaa ʋ hawɩya ba bee teŋ ʋ bɩsɩ fi abee balɩya rɛ gɛɛ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ʋ gyɩ gɔllɩ yaa luliye kɩŋkaŋ, a na tʋwara weliŋ, a paalɩ kyogi ʋ molbiye buloŋ ta waasʋ, ka wɩɩl hʋ gba marɩ gyʋʋ ʋ tɩyaŋ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ʋ gyɩ nɩɩ Yesu wɩya rɛ, a mɛ ko kɩ tɩŋ nala hʋ tɩyaŋ, aŋ kɩ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 “Dɩ ŋ yaŋ wuwo dige ʋ gal mɛ, ŋ sɩ deye.” Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛgɩ nala hʋ a mʋ sɩŋ Yesu hal a kaŋ noŋ a dige ʋ gal.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ʋ aa dige ʋ gal hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ wɩɩl hʋ pirigi teŋ. Ɛɛ rɛ ʋ tɩɩ gyɩma anɩɩ ʋ wɩɩl hʋ tene rɛ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ka Yesu mɛ gyɩma ʋ tɩya tɩyaŋ anɩɩ dee kɩdɩgɩ lɩɩ ʋ tɩyaŋ nɛ. Ʋ bɩrɩmɩ nala hʋ lee a pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ rɛ dige ŋ gal gɛɛ?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna baa, “Ɩ bɩ naa nala aa yʋga gɛɛ a gol-ɩ kyige? Ka ɩ bɩl kɩ pɩyɛsɩ dɩ aŋnɛ rɛ dige ɩ gal?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Aŋka Yesu ha vɩya aŋ kɩ deŋ dɩ ʋ na nal hʋ a dige ʋ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Amɛ haaŋ hʋ gyɩ aa gyɩŋ wɩɩ hʋ aa yaa ʋ tɩyaŋ wɩya, ʋ ko a kɩ kyele, a tuu tele Yesu naasɩ tɩyaŋ aŋ basɩ wɩɩ hʋ buloŋ tɩya ʋ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ laadii rɛ leŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya. Wɩɩl hʋ bɩl bɩ sɩ kana ɩ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesu ha aa basɩ wɩya haaŋ hʋ lee gɛɛ, dɩ tɩŋdaala lɩɩ Gyerusi dɩya, a ko basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ Tɩɩna hʋ.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu aa nɩɩ ba aa basɩ gɛɛ, ka ʋ basɩ tɩya Gyerusi a baa, “Ta leŋ dɩ ɩ bembii kɩ sii, laa ŋ di.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ɛɛ rɛ Yesu sii, a bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal see Piita, abee Gyemsi, abee ʋ naabiye Gyɔɔŋ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ɛɛ rɛ ba ko pele Gyerusi dɩya. Ba aa ko dɩ ba kaŋ kyagɩŋsɩ a kɩ ŋmaa nyʋʋsɩ bagɩbagɩ, a kɩ wii lee buloŋ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ʋ mʋ gyʋʋ a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ yaa kyagɩŋsɩ no buloŋ? Biye hʋ bɩ sʋba. Ʋ ta kɩ pɩŋ doo rɛ.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ba buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ kɩ mʋma ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ kile ba ta ba lɩɩ, aŋka ʋ kaŋ biye hʋ kuwo, abee ʋ naa, abee ʋ hatɩnna hʋ boto, ba gyʋʋ dɩya hʋ tɩyaŋ biye hʋ aa pɩna.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ba aa gyʋʋ dɩya hʋ, Yesu mʋ kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ baa, “Talita kumi.” Ʋ memii rɛ yaa “Haŋtolibiye, ŋ baa ɩ sii.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Biye hʋ nyagɩ sii a kɩ vala, nala hʋ buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ. Biye hʋ fa yaa bɩsɩ fi abee balɩya rɛ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ, dɩ ba ta leŋ dɩ nal buloŋ nɩɩ wɩɩ no, aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba kyɛ kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.