Marcos 4
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl mɩɩgɩ mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa a kɩ daga nala. Nɩgyamaa sii giri ko kyige ʋ. Ʋ aa ko na gyamaa hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a hɔŋ nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nala hʋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ kpa namagɩsɩ a daga ba wɩya yʋga. Ʋ basɩ tɩya ba a baa,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ma gyegili nɩɩ daha! Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ sii a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ. Bʋnyɩŋ hʋ fa bɩ kaŋ taŋha yʋga. Ɛɛ wɩya, kɩna hʋ teŋ pesi nyʋ. Amɛ ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ nʋŋ kpʋ ba, beewɩya ba naaliliye bɩ gyʋʋ taŋha.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ. Amɛ sɔsɩ hʋ sii gɩrɩgɩ ba, ba nʋŋ pʋgɩmɩ kɩna hʋ, ba bɩ wuwo we biye.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele taŋha welii tɩyaŋ a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɛ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ kɔɔ kɔɔ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ ko teŋ, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Saŋa hʋ gyamaa hʋ buloŋ aa mʋwa, aŋka Yesu bee ʋ kpambɩsɩ fi abee balɩya hʋ, abee ʋ hatɩnna badɔmɔŋ dʋŋ, ba pɩyɛsɩ ʋ namagɩsɩ hʋ memii.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no kɛ, Wɩɩsɩ leŋ ma gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii rɛ. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ba kpa kɩ daga ba Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya,
11 Jesus disse a eles:
12 dɩ gɛɛ leŋ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ namaga no memii? Ɛɛ rɛ ma yaŋ sɩ yaa a gyɩŋ namagɩsɩ buloŋ memiye? Aŋ daga ba namaga hʋ memii a baa,
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ kɩdohil hʋ kaŋ lɩɩ dɩ ʋ basɩ tɩya nala.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nala badɔmɔŋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ, ka haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, Sɩtaanɩ teŋ ko kaŋ wɩɩ hʋ a lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba hakɩllɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩna hʋ naaliliye a bɩ gyʋʋ taŋha gɛɛ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ a tɩŋa mʋ maga gɛɛ. Amɛ dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ba, koo dɩ ba tɩŋ naasɩ kɩ dɔgɩsɩ ba wɩɩ hʋ wɩya, ba lɔgʋ aa lɩɩ wɩɩ hʋ rɛ, ba kpa ta.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ. Ba aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 amɛ dʋnɩya kɩna wɩya kyɩl ba. Ba aa kyo dɩ ba yaa kɩna tɩmma dʋnɩya tɩyaŋ wɩya, ba kɩkyɛɛlɩya hʋ aa kɩ mʋrɩ ba rɛ, ba bɩ laa wɩya hʋ di. Ɛɛwɩya, wɩya hʋ aa bɩ kaŋ doho ba lee.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele taŋha welii hʋ tɩyaŋ. Nala no rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a laa di, ʋ we ba tɩsɩ tɩyaŋ, ʋ kaŋ doho, a we biye, badɔmɔŋ mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ kɔɔ kɔɔ.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ pʋlʋŋ a kyol fɩŋtɩna ko gyʋʋ dɩya, ɩ sɩ kpa gbaha a kyige tɔ? Koo, ɩ sɩ kpa sɩgɩ ɩ godo memii? Koo, ɩ aa kpa ɩ saga kɩŋ nyuu tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ?
21 Jesus também lhes disse:
22 Wɩfaŋɩɩ tuwo aa bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ mɛ buloŋ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili kɩ nɩɩ weliŋ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ʋ bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa kɩ nɩɩ. Haŋ wɩɩ hʋ ma aa sɩ kpa yaa ma dɔŋtɩŋsɩ, ʋ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ mɛ sɩ kpa yaa ma. Ʋ gba sɩ yaa ma te gɛɛ hʋ ma aa kpaa kɩ yaa ma dɔŋtɩŋsɩ.
24 Então lhes disse:
25 Nal hʋ aa kaŋ kɩna yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ pɛ. Amɛ nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩna yʋga, mʋhʋ hʋ mɛ ʋ aa kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ nal aa siye a mʋ gyaasɩ kɩdoho ʋ baga tɩyaŋ.
26 Jesus disse ainda:
27 Lee bil ʋ mɩɩgɩ mʋ pɩŋ. Sɩya gballɩ ʋ bɩl sii mʋ. Kyɛyɛ baŋmana hal ʋ sii kɩ mʋ dɩ kɩdoho hʋ nyʋwa, a waa, ka ʋ bɩ gyɩŋ ba aa yaa gɛɛ nyʋ.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Ba nyʋwa rɛ ba tɩɩ, a waa, a we biye, a hɩla ba tɩɩ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ba aa ko hɩla ko teŋ, ʋ leŋ ba mʋ kʋma.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Bekiŋ nɛ á sɩ kpa Wɩɩsɩ koro hʋ magɩsɩ? Namaga bee rɛ á sɩ kpa daga ʋ memii?
30 Disse mais:
31 Ʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho bii kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ. Masɩtadɩ bii rɛ muro te tɩya buloŋ bii.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Amɛ dɩ ʋ ko nyʋ ʋ aa waa tɩɩbal lɛ a te kɩdohii kɛ buloŋ. Ʋ aa lɩɩ naasɩ yʋga rɛ digibiisi aa ko saga ʋ tɩyaŋ a sʋwa ba gyannɩ doŋ.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Yesu maga namagɩsɩ no iriŋ nɛ yʋga a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya. Ʋ aa kɩ daga ba a maga gɛɛ hʋ ba aa sɩ wuwo kpa a we ba nyuni tɩyaŋ nɛ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ʋ aa bɩ laa nyʋwa basɩ wɩɩ buloŋ polli, see dɩ ʋ kaŋ maga namaga. Amɛ dɩ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ dʋŋ nɛ ko hɔŋ, ʋ aa daga namagɩsɩ hʋ memiye rɛ a tɩya ba.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩtɩɩ dɩdaana, ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ a kyol fuwo hʋ kyolo.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ba ta haŋ nɩgyamaa hʋ buloŋ ba mʋ, aŋ ko gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ fa aa hɔnɔ hʋ a kpa kɩ mʋ. Nɩɩduworiborisi badɔmɔŋ mɛ fa we doŋ nɛ a kɩ mʋ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ɛɛ rɛ dɩ dopuwo kɩdɩgɩ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ, ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Amɛ Yesu fa pɩŋ doo rɛ nɩɩduworiboro hʋ hal tɩyaŋ, a yelli nyuyellii. Ʋ hatɩnna hʋ ko kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ɩ sɩya tuwo koo? Ɩ bɩ gyɩma dɩ á aa kyɛ á sʋba rɛ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ɛɛ rɛ ʋ sii doo hʋ tɩyaŋ a nɔsɩ puwo hʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa, aŋ basɩ tɩya fuwo hʋ mɛ dɩ ʋ fɩyɛlɩ pɩŋ. Puwo hʋ sige, ka lee hʋ buloŋ yaa siyee.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ kambɩŋ kaŋ ma? Ma ha bɩ laa ŋ di?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ɛɛ rɛ kambɩŋ marɩ kaŋ ba weliŋ, ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Nɩgɛɛ doho paalɩ yaa baal no? Puwoni abee fuwoni buloŋ kɩ tɩŋa ʋ nyʋwa.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.