Marcos 4
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARC
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl mɩɩgɩ mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa a kɩ daga nala. Nɩgyamaa sii giri ko kyige ʋ. Ʋ aa ko na gyamaa hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a hɔŋ nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nala hʋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ kpa namagɩsɩ a daga ba wɩya yʋga. Ʋ basɩ tɩya ba a baa,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ma gyegili nɩɩ daha! Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ sii a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ. Bʋnyɩŋ hʋ fa bɩ kaŋ taŋha yʋga. Ɛɛ wɩya, kɩna hʋ teŋ pesi nyʋ. Amɛ ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ nʋŋ kpʋ ba, beewɩya ba naaliliye bɩ gyʋʋ taŋha.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ. Amɛ sɔsɩ hʋ sii gɩrɩgɩ ba, ba nʋŋ pʋgɩmɩ kɩna hʋ, ba bɩ wuwo we biye.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele taŋha welii tɩyaŋ a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɛ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ kɔɔ kɔɔ.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yesu aa maga namaga hʋ ko teŋ, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Saŋa hʋ gyamaa hʋ buloŋ aa mʋwa, aŋka Yesu bee ʋ kpambɩsɩ fi abee balɩya hʋ, abee ʋ hatɩnna badɔmɔŋ dʋŋ, ba pɩyɛsɩ ʋ namagɩsɩ hʋ memii.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no kɛ, Wɩɩsɩ leŋ ma gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii rɛ. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ba kpa kɩ daga ba Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 dɩ gɛɛ leŋ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ namaga no memii? Ɛɛ rɛ ma yaŋ sɩ yaa a gyɩŋ namagɩsɩ buloŋ memiye? Aŋ daga ba namaga hʋ memii a baa,
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ kɩdohil hʋ kaŋ lɩɩ dɩ ʋ basɩ tɩya nala.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Nala badɔmɔŋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ, ka haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, Sɩtaanɩ teŋ ko kaŋ wɩɩ hʋ a lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba hakɩllɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩna hʋ naaliliye a bɩ gyʋʋ taŋha gɛɛ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ a tɩŋa mʋ maga gɛɛ. Amɛ dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ba, koo dɩ ba tɩŋ naasɩ kɩ dɔgɩsɩ ba wɩɩ hʋ wɩya, ba lɔgʋ aa lɩɩ wɩɩ hʋ rɛ, ba kpa ta.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ. Ba aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 amɛ dʋnɩya kɩna wɩya kyɩl ba. Ba aa kyo dɩ ba yaa kɩna tɩmma dʋnɩya tɩyaŋ wɩya, ba kɩkyɛɛlɩya hʋ aa kɩ mʋrɩ ba rɛ, ba bɩ laa wɩya hʋ di. Ɛɛwɩya, wɩya hʋ aa bɩ kaŋ doho ba lee.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele taŋha welii hʋ tɩyaŋ. Nala no rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a laa di, ʋ we ba tɩsɩ tɩyaŋ, ʋ kaŋ doho, a we biye, badɔmɔŋ mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ kɔɔ kɔɔ.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ pʋlʋŋ a kyol fɩŋtɩna ko gyʋʋ dɩya, ɩ sɩ kpa gbaha a kyige tɔ? Koo, ɩ sɩ kpa sɩgɩ ɩ godo memii? Koo, ɩ aa kpa ɩ saga kɩŋ nyuu tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Wɩfaŋɩɩ tuwo aa bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ mɛ buloŋ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili kɩ nɩɩ weliŋ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ʋ bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa kɩ nɩɩ. Haŋ wɩɩ hʋ ma aa sɩ kpa yaa ma dɔŋtɩŋsɩ, ʋ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ mɛ sɩ kpa yaa ma. Ʋ gba sɩ yaa ma te gɛɛ hʋ ma aa kpaa kɩ yaa ma dɔŋtɩŋsɩ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Nal hʋ aa kaŋ kɩna yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ pɛ. Amɛ nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩna yʋga, mʋhʋ hʋ mɛ ʋ aa kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ nal aa siye a mʋ gyaasɩ kɩdoho ʋ baga tɩyaŋ.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Lee bil ʋ mɩɩgɩ mʋ pɩŋ. Sɩya gballɩ ʋ bɩl sii mʋ. Kyɛyɛ baŋmana hal ʋ sii kɩ mʋ dɩ kɩdoho hʋ nyʋwa, a waa, ka ʋ bɩ gyɩŋ ba aa yaa gɛɛ nyʋ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ba nyʋwa rɛ ba tɩɩ, a waa, a we biye, a hɩla ba tɩɩ.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ba aa ko hɩla ko teŋ, ʋ leŋ ba mʋ kʋma.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Bekiŋ nɛ á sɩ kpa Wɩɩsɩ koro hʋ magɩsɩ? Namaga bee rɛ á sɩ kpa daga ʋ memii?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho bii kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ. Masɩtadɩ bii rɛ muro te tɩya buloŋ bii.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Amɛ dɩ ʋ ko nyʋ ʋ aa waa tɩɩbal lɛ a te kɩdohii kɛ buloŋ. Ʋ aa lɩɩ naasɩ yʋga rɛ digibiisi aa ko saga ʋ tɩyaŋ a sʋwa ba gyannɩ doŋ.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesu maga namagɩsɩ no iriŋ nɛ yʋga a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya. Ʋ aa kɩ daga ba a maga gɛɛ hʋ ba aa sɩ wuwo kpa a we ba nyuni tɩyaŋ nɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ʋ aa bɩ laa nyʋwa basɩ wɩɩ buloŋ polli, see dɩ ʋ kaŋ maga namaga. Amɛ dɩ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ dʋŋ nɛ ko hɔŋ, ʋ aa daga namagɩsɩ hʋ memiye rɛ a tɩya ba.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩtɩɩ dɩdaana, ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ a kyol fuwo hʋ kyolo.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Ba ta haŋ nɩgyamaa hʋ buloŋ ba mʋ, aŋ ko gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ fa aa hɔnɔ hʋ a kpa kɩ mʋ. Nɩɩduworiborisi badɔmɔŋ mɛ fa we doŋ nɛ a kɩ mʋ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ɛɛ rɛ dɩ dopuwo kɩdɩgɩ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ, ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Amɛ Yesu fa pɩŋ doo rɛ nɩɩduworiboro hʋ hal tɩyaŋ, a yelli nyuyellii. Ʋ hatɩnna hʋ ko kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ɩ sɩya tuwo koo? Ɩ bɩ gyɩma dɩ á aa kyɛ á sʋba rɛ?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ɛɛ rɛ ʋ sii doo hʋ tɩyaŋ a nɔsɩ puwo hʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa, aŋ basɩ tɩya fuwo hʋ mɛ dɩ ʋ fɩyɛlɩ pɩŋ. Puwo hʋ sige, ka lee hʋ buloŋ yaa siyee.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ kambɩŋ kaŋ ma? Ma ha bɩ laa ŋ di?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ɛɛ rɛ kambɩŋ marɩ kaŋ ba weliŋ, ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Nɩgɛɛ doho paalɩ yaa baal no? Puwoni abee fuwoni buloŋ kɩ tɩŋa ʋ nyʋwa.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.