Marcos 4

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl mɩɩgɩ mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa a kɩ daga nala. Nɩgyamaa sii giri ko kyige ʋ. Ʋ aa ko na gyamaa hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a hɔŋ nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nala hʋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ kpa namagɩsɩ a daga ba wɩya yʋga. Ʋ basɩ tɩya ba a baa,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Ma gyegili nɩɩ daha! Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ sii a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ. Bʋnyɩŋ hʋ fa bɩ kaŋ taŋha yʋga. Ɛɛ wɩya, kɩna hʋ teŋ pesi nyʋ. Amɛ ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ nʋŋ kpʋ ba, beewɩya ba naaliliye bɩ gyʋʋ taŋha.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ. Amɛ sɔsɩ hʋ sii gɩrɩgɩ ba, ba nʋŋ pʋgɩmɩ kɩna hʋ, ba bɩ wuwo we biye.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Biye hʋ badɔmɔŋ mɛ tele taŋha welii tɩyaŋ a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɛ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ kɔɔ kɔɔ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ ko teŋ, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Saŋa hʋ gyamaa hʋ buloŋ aa mʋwa, aŋka Yesu bee ʋ kpambɩsɩ fi abee balɩya hʋ, abee ʋ hatɩnna badɔmɔŋ dʋŋ, ba pɩyɛsɩ ʋ namagɩsɩ hʋ memii.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no kɛ, Wɩɩsɩ leŋ ma gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii rɛ. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ba kpa kɩ daga ba Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 dɩ gɛɛ leŋ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ namaga no memii? Ɛɛ rɛ ma yaŋ sɩ yaa a gyɩŋ namagɩsɩ buloŋ memiye? Aŋ daga ba namaga hʋ memii a baa,
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ kɩdohil hʋ kaŋ lɩɩ dɩ ʋ basɩ tɩya nala.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nala badɔmɔŋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ rɛ, ka haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, Sɩtaanɩ teŋ ko kaŋ wɩɩ hʋ a lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ. Nala no aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba hakɩllɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩna hʋ naaliliye a bɩ gyʋʋ taŋha gɛɛ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ a tɩŋa mʋ maga gɛɛ. Amɛ dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ba, koo dɩ ba tɩŋ naasɩ kɩ dɔgɩsɩ ba wɩɩ hʋ wɩya, ba lɔgʋ aa lɩɩ wɩɩ hʋ rɛ, ba kpa ta.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ. Ba aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 amɛ dʋnɩya kɩna wɩya kyɩl ba. Ba aa kyo dɩ ba yaa kɩna tɩmma dʋnɩya tɩyaŋ wɩya, ba kɩkyɛɛlɩya hʋ aa kɩ mʋrɩ ba rɛ, ba bɩ laa wɩya hʋ di. Ɛɛwɩya, wɩya hʋ aa bɩ kaŋ doho ba lee.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Nala badɔmɔŋ mɛ kɩɩ gɛɛ anɩɩ kɩna hʋ aa tele taŋha welii hʋ tɩyaŋ. Nala no rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, a laa di, ʋ we ba tɩsɩ tɩyaŋ, ʋ kaŋ doho, a we biye, badɔmɔŋ mɔlɩya bee fi fi, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ kɔɔ kɔɔ.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ pʋlʋŋ a kyol fɩŋtɩna ko gyʋʋ dɩya, ɩ sɩ kpa gbaha a kyige tɔ? Koo, ɩ sɩ kpa sɩgɩ ɩ godo memii? Koo, ɩ aa kpa ɩ saga kɩŋ nyuu tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Wɩfaŋɩɩ tuwo aa bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ mɛ buloŋ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili kɩ nɩɩ weliŋ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ʋ bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa kɩ nɩɩ. Haŋ wɩɩ hʋ ma aa sɩ kpa yaa ma dɔŋtɩŋsɩ, ʋ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ mɛ sɩ kpa yaa ma. Ʋ gba sɩ yaa ma te gɛɛ hʋ ma aa kpaa kɩ yaa ma dɔŋtɩŋsɩ.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Nal hʋ aa kaŋ kɩna yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ pɛ. Amɛ nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩna yʋga, mʋhʋ hʋ mɛ ʋ aa kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ nal aa siye a mʋ gyaasɩ kɩdoho ʋ baga tɩyaŋ.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Lee bil ʋ mɩɩgɩ mʋ pɩŋ. Sɩya gballɩ ʋ bɩl sii mʋ. Kyɛyɛ baŋmana hal ʋ sii kɩ mʋ dɩ kɩdoho hʋ nyʋwa, a waa, ka ʋ bɩ gyɩŋ ba aa yaa gɛɛ nyʋ.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ba nyʋwa rɛ ba tɩɩ, a waa, a we biye, a hɩla ba tɩɩ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ba aa ko hɩla ko teŋ, ʋ leŋ ba mʋ kʋma.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Bekiŋ nɛ á sɩ kpa Wɩɩsɩ koro hʋ magɩsɩ? Namaga bee rɛ á sɩ kpa daga ʋ memii?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho bii kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ. Masɩtadɩ bii rɛ muro te tɩya buloŋ bii.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Amɛ dɩ ʋ ko nyʋ ʋ aa waa tɩɩbal lɛ a te kɩdohii kɛ buloŋ. Ʋ aa lɩɩ naasɩ yʋga rɛ digibiisi aa ko saga ʋ tɩyaŋ a sʋwa ba gyannɩ doŋ.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Yesu maga namagɩsɩ no iriŋ nɛ yʋga a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya. Ʋ aa kɩ daga ba a maga gɛɛ hʋ ba aa sɩ wuwo kpa a we ba nyuni tɩyaŋ nɛ.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ʋ aa bɩ laa nyʋwa basɩ wɩɩ buloŋ polli, see dɩ ʋ kaŋ maga namaga. Amɛ dɩ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ dʋŋ nɛ ko hɔŋ, ʋ aa daga namagɩsɩ hʋ memiye rɛ a tɩya ba.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩtɩɩ dɩdaana, ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ a kyol fuwo hʋ kyolo.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ba ta haŋ nɩgyamaa hʋ buloŋ ba mʋ, aŋ ko gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ fa aa hɔnɔ hʋ a kpa kɩ mʋ. Nɩɩduworiborisi badɔmɔŋ mɛ fa we doŋ nɛ a kɩ mʋ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ɛɛ rɛ dɩ dopuwo kɩdɩgɩ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ, ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Amɛ Yesu fa pɩŋ doo rɛ nɩɩduworiboro hʋ hal tɩyaŋ, a yelli nyuyellii. Ʋ hatɩnna hʋ ko kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ɩ sɩya tuwo koo? Ɩ bɩ gyɩma dɩ á aa kyɛ á sʋba rɛ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ɛɛ rɛ ʋ sii doo hʋ tɩyaŋ a nɔsɩ puwo hʋ dɩ ʋ ta kɩ yaa, aŋ basɩ tɩya fuwo hʋ mɛ dɩ ʋ fɩyɛlɩ pɩŋ. Puwo hʋ sige, ka lee hʋ buloŋ yaa siyee.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ kambɩŋ kaŋ ma? Ma ha bɩ laa ŋ di?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ɛɛ rɛ kambɩŋ marɩ kaŋ ba weliŋ, ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Nɩgɛɛ doho paalɩ yaa baal no? Puwoni abee fuwoni buloŋ kɩ tɩŋa ʋ nyʋwa.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.