Marcos 2
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Kyɛyɛ baŋmana hal, Yesu mɩɩgɩ mʋ Kapɛɛnam. Nala nɩɩ dɩ ʋ mɩɩgɩ ko a we dɩya tɩyaŋ nɛ.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Ɛɛ rɛ nala yʋga giri ko su lee hʋ buloŋ, a tɔ dimbeenyʋwa hʋ, ka ʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩya kɩ tɩya ba.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ɛɛ rɛ dɩ nala badɔmɔŋ mɛ rɛ gɛɛ. Ba banaa kpa gbarɩgɩ kɩdɩgɩ aa pɩŋ ʋ wasa tɩyaŋ a kaŋ ko.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Nala aa tɔɔ lee hʋ buloŋ gɛɛ, ba bɩ gyɩŋ lee hʋ ba aa sɩ tɩŋa a gyʋʋ. Ɛɛ rɛ ba gyɩŋ dɩya hʋ nyuu, a luri lee, a kpa gbarɩgɩ hʋ abee ʋ wasa buloŋ a tɩŋ doŋ ta, ʋ tuu pɩŋ Yesu sɩya tɩyaŋ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Ba aa yaa gɛɛ rɛ Yesu gyɩma anɩɩ ba kɔnɩ laa ʋ di rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Ŋ biye, ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Dɩ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɛ hɔŋ doŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a baa,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Bee rɛ tɩŋ baal no kɩ basɩ gɛɛ? Bee rɛ tɩŋ ʋ kɩ tʋʋsɩ Wɩɩsɩ nyɛ? Aŋnɛ rɛ sɩ wuwo kpa nal wɩbɔmɔ kyɛ ʋ, dɩ Wɩɩsɩ dʋŋ daa?”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Yesu wuwo gyɩŋ ba tɩbɩɩna, a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩya no?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ŋ aa sɩ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ dɩ ŋ kpaa ʋ wɩbɔmɔ kyɛ ʋ rɛ, abee ŋ fa aa sɩ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ sii kpa ʋ wasa a kɩ mʋ, ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Ŋ sɩ daga ma anɩɩ mɩyaŋ, Nihuwobiŋ biye, kaŋ dee rɛ dʋnɩya tɩyaŋ dɩ ŋ kpa nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.”
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kpa ʋ wasa a vala lɩɩ ba sɩya. Ba buloŋ hirigi, a dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no dɔŋtɩɩna.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Ɛɛ rɛ Yesu sii doŋ a mɩɩgɩ tuu fuwo hʋ nyʋwa. Nɩgyamaa ko gol-ʋ, ʋ kɩ daga ba.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Ʋ kpaa kɩ mʋ sɩya dɩ ʋ naa lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Levi, a yaa Alfiyasɩ biibaal, dɩ ʋ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ dɩ ʋ sii ko kɩ tɩŋa ʋ hal. Ʋ sii tɩŋa ʋ hal.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Nyɛ rɛ Yesu mʋ gyʋʋ Levi dɩya, ʋ bee ʋ hatɩnna buloŋ, a hɔŋ kɩ di kɩna. Lampolaala badɔmɔŋ abee wɩbɔŋyaala mɛ ko, ba buloŋ laŋŋɩ kɩ di kɩna hʋ. Lampolaala abee wɩbɔŋyaala fa yʋga rɛ weliŋ a kɩ tɩŋa Yesu hal.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ fa we doŋ a yaa Farasiima. Ɛɛ rɛ ba naa ba, a ko pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ Yesu bee wɩbɔŋyaala abee lampolaala buloŋ laŋŋɩ hɔŋ kɩ di kɩna?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Yesu nɩɩ wɩɩ hʋ ba aa basa, a mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya bee kyɛ nal dɩ ʋ tɩɩbɩ ba, see nala hʋ aa wɩɩlɩ. Ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ wɩbɔŋyaala rɛ dɩ ba leŋ ba wɩbɔmɔ. Nala hʋ aa yaa tɩpʋlʋŋ tɩmma daa ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Saŋa kɩdɩgɩ, Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna abee Farasiima gyɩ aa vʋwa nyʋwa rɛ. Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ sii ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Bee rɛ tɩŋ Gyɔɔŋ hatɩnna abee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa, aŋka ɩ hatɩnna kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ hafalɩɩ bala bee ʋ kyaŋsɩ rɛ aa gbɩyalɩ ʋ haaŋ hʋ gbɩyala, ʋ kyaŋsɩ hʋ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa? Aayɩ, dɩ ba ha we gbɩyala hʋ tɩyaŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ bɩ sɩ vʋwa nyʋwa.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Amɛ saŋa kɩdɩgɩ rɛ sɩ ko pele dɩ ba kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ʋ kyaŋsɩ hʋ yaŋ sɩ vʋwa nyʋwa.”
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol? Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Dɩ ɩ rɛ kaŋ pulbɩnɩɩ, ɩ sɩ yaa sɩhuwo a we dɩ ʋ wii? Aayɩ, dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ buloŋ ta. Ba aa kpa sɩhuwo we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii a mʋ tɩŋ nyoŋso baga kɩdɩgɩ tɩyaŋ a kɩ mʋ. Ʋ hatɩnna hʋ bori nyoŋso hʋ a piisi kɩ kyaŋ.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Ɩ bɩ naa? Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ sɩna daa ɩ hatɩnna hʋ kɩ kyogi gɛɛ?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma ha bɩ maakyiye karɩmɩ wɩɩ hʋ Deviti gyɩ aa yaa? Losi gyɩ kaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna rɛ,
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Ʋ mʋ gyʋʋ Wɩɩsɩ dɩya hʋ a kpa paanʋʋ hʋ ba fa aa kaŋ ko biŋ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ, a lɔgɔ kyaŋ aŋ kpa tɩya ʋ hatɩnna hʋ mɛ, ba mɛ kyaŋ. Ʋ fa yaa sɩna rɛ anɩɩ nɩwaasɩ aa sɩ kpa haŋ paanʋʋ hʋ dige ʋ nyʋwa, see nala hʋ aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala dʋŋ, ka Deviti bee ʋ nala gyɩ kpa kyaŋ gɛɛ. Haŋ saŋa hʋ tɩyaŋ Abiyata rɛ gyɩ yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala buloŋ nɩhɩyawʋ.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ lɩɩ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ nihuwobisi wɩya rɛ, amɛ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩya daa ʋ marɩ nihuwobiŋ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Mɩyaŋ, Nihuwobiŋ biye rɛ yaa Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ tɩɩna.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.