Marcos 2
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Kyɛyɛ baŋmana hal, Yesu mɩɩgɩ mʋ Kapɛɛnam. Nala nɩɩ dɩ ʋ mɩɩgɩ ko a we dɩya tɩyaŋ nɛ.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ɛɛ rɛ nala yʋga giri ko su lee hʋ buloŋ, a tɔ dimbeenyʋwa hʋ, ka ʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩya kɩ tɩya ba.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ɛɛ rɛ dɩ nala badɔmɔŋ mɛ rɛ gɛɛ. Ba banaa kpa gbarɩgɩ kɩdɩgɩ aa pɩŋ ʋ wasa tɩyaŋ a kaŋ ko.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Nala aa tɔɔ lee hʋ buloŋ gɛɛ, ba bɩ gyɩŋ lee hʋ ba aa sɩ tɩŋa a gyʋʋ. Ɛɛ rɛ ba gyɩŋ dɩya hʋ nyuu, a luri lee, a kpa gbarɩgɩ hʋ abee ʋ wasa buloŋ a tɩŋ doŋ ta, ʋ tuu pɩŋ Yesu sɩya tɩyaŋ.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Ba aa yaa gɛɛ rɛ Yesu gyɩma anɩɩ ba kɔnɩ laa ʋ di rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Ŋ biye, ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Dɩ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɛ hɔŋ doŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a baa,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Bee rɛ tɩŋ baal no kɩ basɩ gɛɛ? Bee rɛ tɩŋ ʋ kɩ tʋʋsɩ Wɩɩsɩ nyɛ? Aŋnɛ rɛ sɩ wuwo kpa nal wɩbɔmɔ kyɛ ʋ, dɩ Wɩɩsɩ dʋŋ daa?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Yesu wuwo gyɩŋ ba tɩbɩɩna, a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩya no?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Ŋ aa sɩ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ dɩ ŋ kpaa ʋ wɩbɔmɔ kyɛ ʋ rɛ, abee ŋ fa aa sɩ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ sii kpa ʋ wasa a kɩ mʋ, ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Ŋ sɩ daga ma anɩɩ mɩyaŋ, Nihuwobiŋ biye, kaŋ dee rɛ dʋnɩya tɩyaŋ dɩ ŋ kpa nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.”
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kpa ʋ wasa a vala lɩɩ ba sɩya. Ba buloŋ hirigi, a dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no dɔŋtɩɩna.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Ɛɛ rɛ Yesu sii doŋ a mɩɩgɩ tuu fuwo hʋ nyʋwa. Nɩgyamaa ko gol-ʋ, ʋ kɩ daga ba.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ʋ kpaa kɩ mʋ sɩya dɩ ʋ naa lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Levi, a yaa Alfiyasɩ biibaal, dɩ ʋ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ dɩ ʋ sii ko kɩ tɩŋa ʋ hal. Ʋ sii tɩŋa ʋ hal.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Nyɛ rɛ Yesu mʋ gyʋʋ Levi dɩya, ʋ bee ʋ hatɩnna buloŋ, a hɔŋ kɩ di kɩna. Lampolaala badɔmɔŋ abee wɩbɔŋyaala mɛ ko, ba buloŋ laŋŋɩ kɩ di kɩna hʋ. Lampolaala abee wɩbɔŋyaala fa yʋga rɛ weliŋ a kɩ tɩŋa Yesu hal.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ fa we doŋ a yaa Farasiima. Ɛɛ rɛ ba naa ba, a ko pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ Yesu bee wɩbɔŋyaala abee lampolaala buloŋ laŋŋɩ hɔŋ kɩ di kɩna?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yesu nɩɩ wɩɩ hʋ ba aa basa, a mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya bee kyɛ nal dɩ ʋ tɩɩbɩ ba, see nala hʋ aa wɩɩlɩ. Ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ wɩbɔŋyaala rɛ dɩ ba leŋ ba wɩbɔmɔ. Nala hʋ aa yaa tɩpʋlʋŋ tɩmma daa ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Saŋa kɩdɩgɩ, Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna abee Farasiima gyɩ aa vʋwa nyʋwa rɛ. Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ sii ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Bee rɛ tɩŋ Gyɔɔŋ hatɩnna abee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa, aŋka ɩ hatɩnna kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ hafalɩɩ bala bee ʋ kyaŋsɩ rɛ aa gbɩyalɩ ʋ haaŋ hʋ gbɩyala, ʋ kyaŋsɩ hʋ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa? Aayɩ, dɩ ba ha we gbɩyala hʋ tɩyaŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ bɩ sɩ vʋwa nyʋwa.
19 Jesus respondeu:
20 Amɛ saŋa kɩdɩgɩ rɛ sɩ ko pele dɩ ba kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ʋ kyaŋsɩ hʋ yaŋ sɩ vʋwa nyʋwa.”
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol? Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Dɩ ɩ rɛ kaŋ pulbɩnɩɩ, ɩ sɩ yaa sɩhuwo a we dɩ ʋ wii? Aayɩ, dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ buloŋ ta. Ba aa kpa sɩhuwo we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii a mʋ tɩŋ nyoŋso baga kɩdɩgɩ tɩyaŋ a kɩ mʋ. Ʋ hatɩnna hʋ bori nyoŋso hʋ a piisi kɩ kyaŋ.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Ɩ bɩ naa? Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ sɩna daa ɩ hatɩnna hʋ kɩ kyogi gɛɛ?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma ha bɩ maakyiye karɩmɩ wɩɩ hʋ Deviti gyɩ aa yaa? Losi gyɩ kaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna rɛ,
25 Ele lhes respondeu:
26 Ʋ mʋ gyʋʋ Wɩɩsɩ dɩya hʋ a kpa paanʋʋ hʋ ba fa aa kaŋ ko biŋ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ, a lɔgɔ kyaŋ aŋ kpa tɩya ʋ hatɩnna hʋ mɛ, ba mɛ kyaŋ. Ʋ fa yaa sɩna rɛ anɩɩ nɩwaasɩ aa sɩ kpa haŋ paanʋʋ hʋ dige ʋ nyʋwa, see nala hʋ aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala dʋŋ, ka Deviti bee ʋ nala gyɩ kpa kyaŋ gɛɛ. Haŋ saŋa hʋ tɩyaŋ Abiyata rɛ gyɩ yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala buloŋ nɩhɩyawʋ.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ lɩɩ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ nihuwobisi wɩya rɛ, amɛ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩya daa ʋ marɩ nihuwobiŋ.
27 E Jesus acrescentou:
28 Mɩyaŋ, Nihuwobiŋ biye rɛ yaa Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ tɩɩna.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.