Lucas 8
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ɛɛ rɛ nala gyɩ lɩɩ tɔnɩ yʋga, a kɩ ko Yesu lee. Ʋ gyɩ aa ko na dɩ nala laŋŋa yʋga gɛɛ, ʋ maga namaga no tɩya ba a baa,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ ʋ baga tɩyaŋ. Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, kɩdoho hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Nala vala kɩ nʋwɔsɩ, ka digibiisi mɛ ko tʋwasɩ di.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ, a nyʋ aŋ sʋba, beewɩya fɩyɛl gyɩ tuwo doŋ.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ, ba bee sɔsɩ buloŋ sii waa we dɔmɔŋ, ka sɔsɩ hʋ nʋŋ kaŋ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ, a we biye kɔɔ kɔɔ.” Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ namaga hʋ memii.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii tɩya. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ʋ aa kaŋ kɩ daga ba. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa gyegili gyegili, aŋ bee gyɩŋ ba memiye, a bɩl deŋ deŋ mɛ aŋ bee na kɩŋ buloŋ.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Kɩdohil namaga hʋ memii rɛ nyɛ: Kɩdoho hʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ wɩbii hʋ.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kɩna hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya, ka Sɩtaanɩ ko kaŋ wɩɩ hʋ lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ, dɩ ba ta laa di, dɩ Wɩɩsɩ laa ba ta.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ. Amɛ wɩɩ hʋ bɩ kaŋ lɩpɩnɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ, a tɩŋa mʋ maga gɛɛ, amɛ dɩ wɩɩ rɛ ko gyʋʋ ba wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ba aa kpaa ta rɛ.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Kɩna hʋ mɛ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka dʋnɩya kɩna abee dʋnɩya wɩyaalɩya wɩya kyɩl ba. Dʋnɩya kɩna wɩya, ba aa bɩ wuwo dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ mʋ sɩya, aŋ kpa ta.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa we ba hakɩllɩ tɩyaŋ, aŋ kaŋ kenyiri abee mala wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ʋ mʋ kaŋ doho.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ nyɔgɔ fɩŋtɩna ʋ dɩya tɩyaŋ, aŋ bɩl kpa sɩgɩ godo memii tɩyaŋ, koo a kpa gbaha kyige tɔ. Ʋ aa kpaa dɩ ʋ saga fɩŋtɩŋdaaŋ tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ tɩya nala hʋ aa ko kɩ gyʋʋ dɩya hʋ.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Wɩfaŋɩɩ buloŋ tuwo dɩ ʋ bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ buloŋ mɛ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ mɛ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa nɩɩ tɩyaŋ. Nal hʋ buloŋ aa kaŋ yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ yʋga pɛ. Nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ aa bɩɩna anɩɩ ʋ kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ɛɛ rɛ Yesu nɩɩna abee ʋ naabalɩya sii ko ʋ lee, dɩ ba na ʋ. Amɛ nala gyɩ aa yʋga doŋ wɩya, ba gyɩ bɩ wuwo dɩ ba na ʋ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ɩ naa abee ɩ naabalɩya rɛ sɩŋ gyaŋhal tɩyaŋ a kɩ kyɛ dɩ ba na ɩ.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ba buloŋ a baa, “Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a kɩ tɩŋ ba, ba aa rɛ yaa ŋ naama abee ŋ naabalɩya.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ dɩ ba kyol fuwo hʋ kyolo. Ɛɛ rɛ ba sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori kɩ mʋ.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ba aa duwori kɩ mʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu kpa doo pɩŋ. Ka puwoduwo kɩdɩgɩ mɛ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su. Boro hʋ fa kaa mʋhʋ ka dɩ ʋ tuu nɩɩmemii.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Nyɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ mʋ lee hʋ ʋ fa aa pɩna, a kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ba aa nɩɩ ma rɛ! Boro hʋ aa kyɛ dɩ ʋ tuu nɩɩmemii rɛ.” Ɛɛ rɛ Yesu sii doo hʋ tɩyaŋ, a nɔsɩ puwo hʋ bee nɩɩ hʋ buloŋ dɩ ba fɩyɛlɩ pɩŋ. Doŋ nɛ puwo hʋ sige, ka lee buloŋ yaa siyee.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma bɩ laa ŋ di?” Wɩɩ hʋ yaa ba buloŋ wɩkperii, haalɩ kambɩŋ kaŋ ba.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ duwori ko pele Gɛrasa paalʋʋ aa we Galili fuwo hʋ kyolo tɩyaŋ.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ba aa mʋʋ pele doŋ, Yesu lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa. Ʋ lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana mɛ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ a ko kyeme ʋ. Ʋ gyɩ aa gɔllɩ we bilni nyuni tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ abee ʋ teŋbil aŋ pɔ ʋ bee gyʋʋ dɩya.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Ʋ aa naa Yesu, ʋ kyiyesi, aŋ tuu tele ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ kyɩɩrɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Yesu, Wɩɩbal hʋ Biye, bee rɛ ɩ kɩ kyɛ ɩ yaa ŋ? Ŋ aa sʋla ɩ, ta dɔgɩsɩ ŋ.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Yesu fa nɔsɩ gyɩŋbɔŋ hʋ rɛ dɩ ʋ lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ baal hʋ basɩ gɛɛ. Gyɩna hʋ gyɩ ville kɩ kana ʋ rɛ saŋa buloŋ. Ɛɛwɩya, ba gyɩ aa kana ʋ tɔ dɩya tɩyaŋ nɛ, a we ʋ nosi bee ʋ naasɩ buloŋ kpɩyasɩ aŋ ha lɩɩ nala we dɩ ba kɩ deŋ ʋ. Amɛ ʋ gyɩ aa kaŋ kpɩyasɩ hʋ tɔrɩ rɛ, ka gyɩŋbɔmɔ hʋ kpa ʋ gyʋʋ pogo.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Baal hʋ baa “Ŋ feŋ nɛ yaa kɩgyamaa.” Gyɩŋgyamaa rɛ gyɩ we ʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ baa dɩ ʋ feŋ nɛ kɩgyamaa gɛɛ.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu a baa dɩ dɩ ʋ ko kil ba ta baal hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ta kil ba we bootogiluŋii hʋ aa bɩ kaŋ litenii tɩyaŋ dɩ ba kɩ na tʋwara.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Dɩ poriku-gyamaa badɔmɔŋ mɛ sɩŋ dogimo kɩdɩgɩ aa kpaga doŋ logiŋ tɩyaŋ, a kɩ di kɩna. Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Ʋ tɩya ba ŋmanɩɩ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá a lɩɩ dogimo hʋ logiŋ aa geese yʋga a mʋ tuu tele fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Porikudaala hʋ aa naa wɩɩ no aa yaa, ba fá mʋ heeli basɩ tɩya bee hʋ nala abee nala hʋ aa we bagɩsɩ tɩyaŋ buloŋ.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Nyɛ rɛ nala sii lɩɩ mʋ lee hʋ Yesu aa we, dɩ ba na wɩɩ hʋ aa yaa. Ba aa ko dɩ baal hʋ tɩyaŋ Yesu aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ, dɩ ʋ deye, a hɔŋ Yesu logiŋ a laalɩ gawelii. Ba aa naa gɛɛ, ʋ yaa ba kambɩŋ.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Nala hʋ gyɩ aa we doŋ ka Yesu tɩɩbɩ baal hʋ, ba basɩ tɩya nɩkaalɩya hʋ gɛɛ Yesu aa yaa a tɩɩbɩ ʋ.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ba aa nɩɩ wɩya hʋ, kambɩŋ kaŋ ba weliŋ. Ɛɛ rɛ paalʋʋ hʋ nala buloŋ ko basɩ tɩya Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ duwori mʋ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Baal hʋ tɩyaŋ Yesu gyɩ aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ mɛ sʋla ʋ, dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ. Ɛɛ rɛ Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ a baa,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa yaa tɩya ɩ.” Doŋ nɛ baal hʋ mʋ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a kɩ basɩ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa tɩya ʋ.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol fuwo hʋ. Ʋ aa ko kyolo hʋ dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba aa naa dɩ ʋ aa ko, ba sii mʋ kyeme ʋ abee teŋfɩyɛlʋʋ, beewɩya ba buloŋ fa hɔŋ kɩ gyegili ʋ rɛ.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we nala hʋ tɩyaŋ, a gyɩ kɩ yaa ʋ hawɩya ka ba bee teŋ bɩsɩ fi abee balɩya, haalɩ ʋ gɔllɩ yaa luliye weliŋ, a kpa ʋ molbiye buloŋ kyogi ta waasʋ, ka nal buloŋ bɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ɛɛ rɛ ʋ lugisi nala hʋ tɩyaŋ a ko sɩŋ Yesu hal, aŋ dige ʋ galnyʋwa tɩyaŋ. Ʋ aa dige Yesu galnyʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ, wɩɩl hʋ pirigi teŋ doŋ.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ a baa dɩ kɩbee rɛ dige ʋ. Nal buloŋ baa dɩ ʋ kɛ daa. Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Nɩhɩyawʋ, ka ɩ naa nala aa yʋga gɛɛ rɛ a gol ɩ kyige, a kɩ yige dɔmɔŋ, ka ɩ ha kɩ pɩyɛsɩ baa dɩ kɩbee rɛ dige ɩ gal.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Amɛ Yesu ha baa, “Nal kɩdɩgɩ dige ŋ nɛ, beewɩya ŋ gyɩma anɩɩ dee lɩɩ ŋ tɩyaŋ nɛ.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Haaŋ hʋ aa naa anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo kaŋ wɩɩ hʋ faŋa, ʋ ko tuu gbinni Yesu sɩya tɩyaŋ, a kɩ kyele, a basɩ tɩya nala hʋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ dige ʋ, a daga gɛɛ hʋ ʋ aa dige ʋ, a pirigi na laaŋfɩya.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesu ha fa aa basɩ wɩya no gɛɛ, dɩ ba tɩŋ nal ʋ lɩɩ Gyeerusi dɩya ko, a ko basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ á nɩhɩyawʋ hʋ.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu aa nɩɩ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. Ɩ kɛ laa ŋ di, ʋ sɩ sii.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Yesu aa mʋʋ pele baal hʋ dɩya, ʋ bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal gyʋʋ dɩya hʋ, see Piita abee Gyɔɔŋ abee Gyemsi, a pɛ biye hʋ kuwo abee ʋ naa tɩyaŋ.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ba aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ dɩ nala hʋ buloŋ aa we doŋ sɩŋ kɩ wɩɩ biye hʋ loho. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma ta kɩ wiye, biye hʋ bɩ sʋba, doo rɛ ʋ pɩŋ.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ɛɛ rɛ ba buloŋ kpa ʋ mʋma, beewɩya ba gyɩma anɩɩ biye hʋ sʋba rɛ.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Nyɛ rɛ Yesu tuu kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ yɩrɩ ʋ a baa, “Ŋ biye, sii.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ. Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Wɩɩ no gyɩ yaa biye hʋ kuwo abee ʋ naa buloŋ wɩkperii rɛ, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyaŋ dɩ ba ta ko basɩ wɩɩ hʋ tɩya nal buloŋ.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.