Lucas 8

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ɛɛ rɛ nala gyɩ lɩɩ tɔnɩ yʋga, a kɩ ko Yesu lee. Ʋ gyɩ aa ko na dɩ nala laŋŋa yʋga gɛɛ, ʋ maga namaga no tɩya ba a baa,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ ʋ baga tɩyaŋ. Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, kɩdoho hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Nala vala kɩ nʋwɔsɩ, ka digibiisi mɛ ko tʋwasɩ di.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ, a nyʋ aŋ sʋba, beewɩya fɩyɛl gyɩ tuwo doŋ.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ, ba bee sɔsɩ buloŋ sii waa we dɔmɔŋ, ka sɔsɩ hʋ nʋŋ kaŋ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ, a we biye kɔɔ kɔɔ.” Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ namaga hʋ memii.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii tɩya. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ʋ aa kaŋ kɩ daga ba. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa gyegili gyegili, aŋ bee gyɩŋ ba memiye, a bɩl deŋ deŋ mɛ aŋ bee na kɩŋ buloŋ.
10 Jesus respondeu:
11 Kɩdohil namaga hʋ memii rɛ nyɛ: Kɩdoho hʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ wɩbii hʋ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kɩna hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya, ka Sɩtaanɩ ko kaŋ wɩɩ hʋ lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ, dɩ ba ta laa di, dɩ Wɩɩsɩ laa ba ta.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ. Amɛ wɩɩ hʋ bɩ kaŋ lɩpɩnɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ, a tɩŋa mʋ maga gɛɛ, amɛ dɩ wɩɩ rɛ ko gyʋʋ ba wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ba aa kpaa ta rɛ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Kɩna hʋ mɛ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka dʋnɩya kɩna abee dʋnɩya wɩyaalɩya wɩya kyɩl ba. Dʋnɩya kɩna wɩya, ba aa bɩ wuwo dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ mʋ sɩya, aŋ kpa ta.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa we ba hakɩllɩ tɩyaŋ, aŋ kaŋ kenyiri abee mala wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ʋ mʋ kaŋ doho.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ nyɔgɔ fɩŋtɩna ʋ dɩya tɩyaŋ, aŋ bɩl kpa sɩgɩ godo memii tɩyaŋ, koo a kpa gbaha kyige tɔ. Ʋ aa kpaa dɩ ʋ saga fɩŋtɩŋdaaŋ tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ tɩya nala hʋ aa ko kɩ gyʋʋ dɩya hʋ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wɩfaŋɩɩ buloŋ tuwo dɩ ʋ bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ buloŋ mɛ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ mɛ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa nɩɩ tɩyaŋ. Nal hʋ buloŋ aa kaŋ yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ yʋga pɛ. Nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ aa bɩɩna anɩɩ ʋ kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ɛɛ rɛ Yesu nɩɩna abee ʋ naabalɩya sii ko ʋ lee, dɩ ba na ʋ. Amɛ nala gyɩ aa yʋga doŋ wɩya, ba gyɩ bɩ wuwo dɩ ba na ʋ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ɩ naa abee ɩ naabalɩya rɛ sɩŋ gyaŋhal tɩyaŋ a kɩ kyɛ dɩ ba na ɩ.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ba buloŋ a baa, “Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a kɩ tɩŋ ba, ba aa rɛ yaa ŋ naama abee ŋ naabalɩya.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ dɩ ba kyol fuwo hʋ kyolo. Ɛɛ rɛ ba sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori kɩ mʋ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ba aa duwori kɩ mʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu kpa doo pɩŋ. Ka puwoduwo kɩdɩgɩ mɛ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su. Boro hʋ fa kaa mʋhʋ ka dɩ ʋ tuu nɩɩmemii.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Nyɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ mʋ lee hʋ ʋ fa aa pɩna, a kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ba aa nɩɩ ma rɛ! Boro hʋ aa kyɛ dɩ ʋ tuu nɩɩmemii rɛ.” Ɛɛ rɛ Yesu sii doo hʋ tɩyaŋ, a nɔsɩ puwo hʋ bee nɩɩ hʋ buloŋ dɩ ba fɩyɛlɩ pɩŋ. Doŋ nɛ puwo hʋ sige, ka lee buloŋ yaa siyee.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma bɩ laa ŋ di?” Wɩɩ hʋ yaa ba buloŋ wɩkperii, haalɩ kambɩŋ kaŋ ba.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ duwori ko pele Gɛrasa paalʋʋ aa we Galili fuwo hʋ kyolo tɩyaŋ.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ba aa mʋʋ pele doŋ, Yesu lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa. Ʋ lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana mɛ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ a ko kyeme ʋ. Ʋ gyɩ aa gɔllɩ we bilni nyuni tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ abee ʋ teŋbil aŋ pɔ ʋ bee gyʋʋ dɩya.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ʋ aa naa Yesu, ʋ kyiyesi, aŋ tuu tele ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ kyɩɩrɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Yesu, Wɩɩbal hʋ Biye, bee rɛ ɩ kɩ kyɛ ɩ yaa ŋ? Ŋ aa sʋla ɩ, ta dɔgɩsɩ ŋ.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Yesu fa nɔsɩ gyɩŋbɔŋ hʋ rɛ dɩ ʋ lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ baal hʋ basɩ gɛɛ. Gyɩna hʋ gyɩ ville kɩ kana ʋ rɛ saŋa buloŋ. Ɛɛwɩya, ba gyɩ aa kana ʋ tɔ dɩya tɩyaŋ nɛ, a we ʋ nosi bee ʋ naasɩ buloŋ kpɩyasɩ aŋ ha lɩɩ nala we dɩ ba kɩ deŋ ʋ. Amɛ ʋ gyɩ aa kaŋ kpɩyasɩ hʋ tɔrɩ rɛ, ka gyɩŋbɔmɔ hʋ kpa ʋ gyʋʋ pogo.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Baal hʋ baa “Ŋ feŋ nɛ yaa kɩgyamaa.” Gyɩŋgyamaa rɛ gyɩ we ʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ baa dɩ ʋ feŋ nɛ kɩgyamaa gɛɛ.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu a baa dɩ dɩ ʋ ko kil ba ta baal hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ta kil ba we bootogiluŋii hʋ aa bɩ kaŋ litenii tɩyaŋ dɩ ba kɩ na tʋwara.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Dɩ poriku-gyamaa badɔmɔŋ mɛ sɩŋ dogimo kɩdɩgɩ aa kpaga doŋ logiŋ tɩyaŋ, a kɩ di kɩna. Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Ʋ tɩya ba ŋmanɩɩ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá a lɩɩ dogimo hʋ logiŋ aa geese yʋga a mʋ tuu tele fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Porikudaala hʋ aa naa wɩɩ no aa yaa, ba fá mʋ heeli basɩ tɩya bee hʋ nala abee nala hʋ aa we bagɩsɩ tɩyaŋ buloŋ.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Nyɛ rɛ nala sii lɩɩ mʋ lee hʋ Yesu aa we, dɩ ba na wɩɩ hʋ aa yaa. Ba aa ko dɩ baal hʋ tɩyaŋ Yesu aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ, dɩ ʋ deye, a hɔŋ Yesu logiŋ a laalɩ gawelii. Ba aa naa gɛɛ, ʋ yaa ba kambɩŋ.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nala hʋ gyɩ aa we doŋ ka Yesu tɩɩbɩ baal hʋ, ba basɩ tɩya nɩkaalɩya hʋ gɛɛ Yesu aa yaa a tɩɩbɩ ʋ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ba aa nɩɩ wɩya hʋ, kambɩŋ kaŋ ba weliŋ. Ɛɛ rɛ paalʋʋ hʋ nala buloŋ ko basɩ tɩya Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ duwori mʋ.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Baal hʋ tɩyaŋ Yesu gyɩ aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ mɛ sʋla ʋ, dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ. Ɛɛ rɛ Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ a baa,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa yaa tɩya ɩ.” Doŋ nɛ baal hʋ mʋ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a kɩ basɩ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa tɩya ʋ.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol fuwo hʋ. Ʋ aa ko kyolo hʋ dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba aa naa dɩ ʋ aa ko, ba sii mʋ kyeme ʋ abee teŋfɩyɛlʋʋ, beewɩya ba buloŋ fa hɔŋ kɩ gyegili ʋ rɛ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we nala hʋ tɩyaŋ, a gyɩ kɩ yaa ʋ hawɩya ka ba bee teŋ bɩsɩ fi abee balɩya, haalɩ ʋ gɔllɩ yaa luliye weliŋ, a kpa ʋ molbiye buloŋ kyogi ta waasʋ, ka nal buloŋ bɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ɛɛ rɛ ʋ lugisi nala hʋ tɩyaŋ a ko sɩŋ Yesu hal, aŋ dige ʋ galnyʋwa tɩyaŋ. Ʋ aa dige Yesu galnyʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ, wɩɩl hʋ pirigi teŋ doŋ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ a baa dɩ kɩbee rɛ dige ʋ. Nal buloŋ baa dɩ ʋ kɛ daa. Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Nɩhɩyawʋ, ka ɩ naa nala aa yʋga gɛɛ rɛ a gol ɩ kyige, a kɩ yige dɔmɔŋ, ka ɩ ha kɩ pɩyɛsɩ baa dɩ kɩbee rɛ dige ɩ gal.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Amɛ Yesu ha baa, “Nal kɩdɩgɩ dige ŋ nɛ, beewɩya ŋ gyɩma anɩɩ dee lɩɩ ŋ tɩyaŋ nɛ.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Haaŋ hʋ aa naa anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo kaŋ wɩɩ hʋ faŋa, ʋ ko tuu gbinni Yesu sɩya tɩyaŋ, a kɩ kyele, a basɩ tɩya nala hʋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ dige ʋ, a daga gɛɛ hʋ ʋ aa dige ʋ, a pirigi na laaŋfɩya.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Yesu ha fa aa basɩ wɩya no gɛɛ, dɩ ba tɩŋ nal ʋ lɩɩ Gyeerusi dɩya ko, a ko basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ á nɩhɩyawʋ hʋ.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Yesu aa nɩɩ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. Ɩ kɛ laa ŋ di, ʋ sɩ sii.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Yesu aa mʋʋ pele baal hʋ dɩya, ʋ bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal gyʋʋ dɩya hʋ, see Piita abee Gyɔɔŋ abee Gyemsi, a pɛ biye hʋ kuwo abee ʋ naa tɩyaŋ.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ba aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ dɩ nala hʋ buloŋ aa we doŋ sɩŋ kɩ wɩɩ biye hʋ loho. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma ta kɩ wiye, biye hʋ bɩ sʋba, doo rɛ ʋ pɩŋ.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ɛɛ rɛ ba buloŋ kpa ʋ mʋma, beewɩya ba gyɩma anɩɩ biye hʋ sʋba rɛ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Nyɛ rɛ Yesu tuu kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ yɩrɩ ʋ a baa, “Ŋ biye, sii.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ. Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Wɩɩ no gyɩ yaa biye hʋ kuwo abee ʋ naa buloŋ wɩkperii rɛ, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyaŋ dɩ ba ta ko basɩ wɩɩ hʋ tɩya nal buloŋ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.