Lucas 8
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 — ausente —
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ɛɛ rɛ nala gyɩ lɩɩ tɔnɩ yʋga, a kɩ ko Yesu lee. Ʋ gyɩ aa ko na dɩ nala laŋŋa yʋga gɛɛ, ʋ maga namaga no tɩya ba a baa,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ ʋ baga tɩyaŋ. Ʋ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, kɩdoho hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Nala vala kɩ nʋwɔsɩ, ka digibiisi mɛ ko tʋwasɩ di.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Badɔmɔŋ mɛ tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ, a nyʋ aŋ sʋba, beewɩya fɩyɛl gyɩ tuwo doŋ.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ a nyʋ, ba bee sɔsɩ buloŋ sii waa we dɔmɔŋ, ka sɔsɩ hʋ nʋŋ kaŋ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ, a we biye kɔɔ kɔɔ.” Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, “Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ namaga hʋ memii.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya ʋ koro hʋ tɩyaŋ memii tɩya. Amɛ nɩkaalɩya hʋ kɛ buloŋ, namagɩsɩ rɛ ʋ aa kaŋ kɩ daga ba. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa gyegili gyegili, aŋ bee gyɩŋ ba memiye, a bɩl deŋ deŋ mɛ aŋ bee na kɩŋ buloŋ.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Kɩdohil namaga hʋ memii rɛ nyɛ: Kɩdoho hʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ wɩbii hʋ.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kɩna hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya, ka Sɩtaanɩ ko kaŋ wɩɩ hʋ lɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ, dɩ ba ta laa di, dɩ Wɩɩsɩ laa ba ta.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ. Amɛ wɩɩ hʋ bɩ kaŋ lɩpɩnɩɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ. Ba aa laa wɩɩ hʋ rɛ, a tɩŋa mʋ maga gɛɛ, amɛ dɩ wɩɩ rɛ ko gyʋʋ ba wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ba aa kpaa ta rɛ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Kɩna hʋ mɛ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka dʋnɩya kɩna abee dʋnɩya wɩyaalɩya wɩya kyɩl ba. Dʋnɩya kɩna wɩya, ba aa bɩ wuwo dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ mʋ sɩya, aŋ kpa ta.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a laa we ba hakɩllɩ tɩyaŋ, aŋ kaŋ kenyiri abee mala wɩɩ hʋ tɩŋɩɩ tɩyaŋ, ʋ mʋ kaŋ doho.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ nyɔgɔ fɩŋtɩna ʋ dɩya tɩyaŋ, aŋ bɩl kpa sɩgɩ godo memii tɩyaŋ, koo a kpa gbaha kyige tɔ. Ʋ aa kpaa dɩ ʋ saga fɩŋtɩŋdaaŋ tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kyaanɩ tɩya nala hʋ aa ko kɩ gyʋʋ dɩya hʋ.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Wɩfaŋɩɩ buloŋ tuwo dɩ ʋ bɩ sɩ ko lɩɩ lɩgyalɩɩ. Wɩɩ buloŋ mɛ aa we bilhuu tɩyaŋ, ʋ mɛ sɩ ko lɩɩ pʋlʋŋ.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ abee wɩya hʋ ma aa nɩɩ tɩyaŋ. Nal hʋ buloŋ aa kaŋ yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ yʋga pɛ. Nal hʋ mɛ aa bɩ kaŋ kɩŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ aa bɩɩna anɩɩ ʋ kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ɛɛ rɛ Yesu nɩɩna abee ʋ naabalɩya sii ko ʋ lee, dɩ ba na ʋ. Amɛ nala gyɩ aa yʋga doŋ wɩya, ba gyɩ bɩ wuwo dɩ ba na ʋ.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ɩ naa abee ɩ naabalɩya rɛ sɩŋ gyaŋhal tɩyaŋ a kɩ kyɛ dɩ ba na ɩ.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ba buloŋ a baa, “Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a kɩ tɩŋ ba, ba aa rɛ yaa ŋ naama abee ŋ naabalɩya.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ dɩ ba kyol fuwo hʋ kyolo. Ɛɛ rɛ ba sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori kɩ mʋ.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ba aa duwori kɩ mʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu kpa doo pɩŋ. Ka puwoduwo kɩdɩgɩ mɛ piili kɩ yaa, a ko ŋmaa nɩɩ kɩ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ su. Boro hʋ fa kaa mʋhʋ ka dɩ ʋ tuu nɩɩmemii.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Nyɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ mʋ lee hʋ ʋ fa aa pɩna, a kyisi ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, ba aa nɩɩ ma rɛ! Boro hʋ aa kyɛ dɩ ʋ tuu nɩɩmemii rɛ.” Ɛɛ rɛ Yesu sii doo hʋ tɩyaŋ, a nɔsɩ puwo hʋ bee nɩɩ hʋ buloŋ dɩ ba fɩyɛlɩ pɩŋ. Doŋ nɛ puwo hʋ sige, ka lee buloŋ yaa siyee.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma bɩ laa ŋ di?” Wɩɩ hʋ yaa ba buloŋ wɩkperii, haalɩ kambɩŋ kaŋ ba.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ duwori ko pele Gɛrasa paalʋʋ aa we Galili fuwo hʋ kyolo tɩyaŋ.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ba aa mʋʋ pele doŋ, Yesu lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa. Ʋ lɩɩ dɩ ʋ sɩŋ, dɩ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana mɛ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ a ko kyeme ʋ. Ʋ gyɩ aa gɔllɩ we bilni nyuni tɩyaŋ nɛ a kɩ gbɛ abee ʋ teŋbil aŋ pɔ ʋ bee gyʋʋ dɩya.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ʋ aa naa Yesu, ʋ kyiyesi, aŋ tuu tele ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ kyɩɩrɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Yesu, Wɩɩbal hʋ Biye, bee rɛ ɩ kɩ kyɛ ɩ yaa ŋ? Ŋ aa sʋla ɩ, ta dɔgɩsɩ ŋ.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yesu fa nɔsɩ gyɩŋbɔŋ hʋ rɛ dɩ ʋ lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ baal hʋ basɩ gɛɛ. Gyɩna hʋ gyɩ ville kɩ kana ʋ rɛ saŋa buloŋ. Ɛɛwɩya, ba gyɩ aa kana ʋ tɔ dɩya tɩyaŋ nɛ, a we ʋ nosi bee ʋ naasɩ buloŋ kpɩyasɩ aŋ ha lɩɩ nala we dɩ ba kɩ deŋ ʋ. Amɛ ʋ gyɩ aa kaŋ kpɩyasɩ hʋ tɔrɩ rɛ, ka gyɩŋbɔmɔ hʋ kpa ʋ gyʋʋ pogo.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ feŋ nɛ bee?” Baal hʋ baa “Ŋ feŋ nɛ yaa kɩgyamaa.” Gyɩŋgyamaa rɛ gyɩ we ʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ baa dɩ ʋ feŋ nɛ kɩgyamaa gɛɛ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu a baa dɩ dɩ ʋ ko kil ba ta baal hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ta kil ba we bootogiluŋii hʋ aa bɩ kaŋ litenii tɩyaŋ dɩ ba kɩ na tʋwara.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Dɩ poriku-gyamaa badɔmɔŋ mɛ sɩŋ dogimo kɩdɩgɩ aa kpaga doŋ logiŋ tɩyaŋ, a kɩ di kɩna. Ɛɛ rɛ gyɩŋsɩ hʋ sʋla Yesu dɩ ʋ leŋ dɩ ba mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Ʋ tɩya ba ŋmanɩɩ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ɛɛ rɛ ba lɩɩ baal hʋ tɩyaŋ a mʋ gyʋʋ porikusi hʋ tɩyaŋ. Porikusi hʋ buloŋ sii fá a lɩɩ dogimo hʋ logiŋ aa geese yʋga a mʋ tuu tele fuwo hʋ tɩyaŋ, a nyʋwa nɩɩ sʋba.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Porikudaala hʋ aa naa wɩɩ no aa yaa, ba fá mʋ heeli basɩ tɩya bee hʋ nala abee nala hʋ aa we bagɩsɩ tɩyaŋ buloŋ.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nyɛ rɛ nala sii lɩɩ mʋ lee hʋ Yesu aa we, dɩ ba na wɩɩ hʋ aa yaa. Ba aa ko dɩ baal hʋ tɩyaŋ Yesu aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ, dɩ ʋ deye, a hɔŋ Yesu logiŋ a laalɩ gawelii. Ba aa naa gɛɛ, ʋ yaa ba kambɩŋ.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Nala hʋ gyɩ aa we doŋ ka Yesu tɩɩbɩ baal hʋ, ba basɩ tɩya nɩkaalɩya hʋ gɛɛ Yesu aa yaa a tɩɩbɩ ʋ.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ba aa nɩɩ wɩya hʋ, kambɩŋ kaŋ ba weliŋ. Ɛɛ rɛ paalʋʋ hʋ nala buloŋ ko basɩ tɩya Yesu dɩ ʋ lɩɩ ba paalʋʋ tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ duwori mʋ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Baal hʋ tɩyaŋ Yesu gyɩ aa kile gyɩŋbɔmɔ hʋ mɛ sʋla ʋ, dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ ko dɩ ba mʋ. Ɛɛ rɛ Yesu kaŋ vɩya, aŋ basɩ tɩya ʋ a baa,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mɩɩgɩ mʋ dɩya a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa yaa tɩya ɩ.” Doŋ nɛ baal hʋ mʋ gɔllɩ bee hʋ tɩyaŋ buloŋ a kɩ basɩ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa tɩya ʋ.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol fuwo hʋ. Ʋ aa ko kyolo hʋ dɩ nɩgyamaa laŋŋa doŋ. Ba aa naa dɩ ʋ aa ko, ba sii mʋ kyeme ʋ abee teŋfɩyɛlʋʋ, beewɩya ba buloŋ fa hɔŋ kɩ gyegili ʋ rɛ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we nala hʋ tɩyaŋ, a gyɩ kɩ yaa ʋ hawɩya ka ba bee teŋ bɩsɩ fi abee balɩya, haalɩ ʋ gɔllɩ yaa luliye weliŋ, a kpa ʋ molbiye buloŋ kyogi ta waasʋ, ka nal buloŋ bɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ɛɛ rɛ ʋ lugisi nala hʋ tɩyaŋ a ko sɩŋ Yesu hal, aŋ dige ʋ galnyʋwa tɩyaŋ. Ʋ aa dige Yesu galnyʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ, wɩɩl hʋ pirigi teŋ doŋ.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ a baa dɩ kɩbee rɛ dige ʋ. Nal buloŋ baa dɩ ʋ kɛ daa. Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Nɩhɩyawʋ, ka ɩ naa nala aa yʋga gɛɛ rɛ a gol ɩ kyige, a kɩ yige dɔmɔŋ, ka ɩ ha kɩ pɩyɛsɩ baa dɩ kɩbee rɛ dige ɩ gal.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Amɛ Yesu ha baa, “Nal kɩdɩgɩ dige ŋ nɛ, beewɩya ŋ gyɩma anɩɩ dee lɩɩ ŋ tɩyaŋ nɛ.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Haaŋ hʋ aa naa anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo kaŋ wɩɩ hʋ faŋa, ʋ ko tuu gbinni Yesu sɩya tɩyaŋ, a kɩ kyele, a basɩ tɩya nala hʋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ dige ʋ, a daga gɛɛ hʋ ʋ aa dige ʋ, a pirigi na laaŋfɩya.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yesu ha fa aa basɩ wɩya no gɛɛ, dɩ ba tɩŋ nal ʋ lɩɩ Gyeerusi dɩya ko, a ko basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ɩ toluu hʋ sʋba rɛ, ta bɩl kɩ dɔŋ á nɩhɩyawʋ hʋ.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu aa nɩɩ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya Gyeerusi a baa, “Ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. Ɩ kɛ laa ŋ di, ʋ sɩ sii.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Yesu aa mʋʋ pele baal hʋ dɩya, ʋ bɩ leŋ nal buloŋ tɩŋa ʋ hal gyʋʋ dɩya hʋ, see Piita abee Gyɔɔŋ abee Gyemsi, a pɛ biye hʋ kuwo abee ʋ naa tɩyaŋ.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ba aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ dɩ nala hʋ buloŋ aa we doŋ sɩŋ kɩ wɩɩ biye hʋ loho. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma ta kɩ wiye, biye hʋ bɩ sʋba, doo rɛ ʋ pɩŋ.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɛɛ rɛ ba buloŋ kpa ʋ mʋma, beewɩya ba gyɩma anɩɩ biye hʋ sʋba rɛ.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Nyɛ rɛ Yesu tuu kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ aŋ yɩrɩ ʋ a baa, “Ŋ biye, sii.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ. Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya biye hʋ dɩ ʋ di.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Wɩɩ no gyɩ yaa biye hʋ kuwo abee ʋ naa buloŋ wɩkperii rɛ, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyaŋ dɩ ba ta ko basɩ wɩɩ hʋ tɩya nal buloŋ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.