Lucas 7

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu aa basɩ wɩya no buloŋ a tɩya nala hʋ ko teŋ, ʋ sii mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kapɛɛnam.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Roma tɩmma laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ, a fa kyo ʋ wɩya weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ hʋ sii kɩ wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa nɩɩ Yesu wɩya, ʋ sii lɩɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ badɔmɔŋ dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ ko tɩɩbɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Nyɛ rɛ ba sii mʋ Yesu lee a sʋla ʋ abee sɩfɩyasɩ buloŋ a baa, “Baal no yaa nɩtɩɩ rɛ. Ʋ maga dɩ ɩ pɛ ʋ tɩyaŋ nɛ.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ʋ kyo á nala rɛ weliŋ, haalɩ a gba saa á wɩɩkyʋwaldɩya tɩya ma.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ɛɛ rɛ Yesu kpa tɩŋ ba hal kɩ mʋ. Ba aa mʋ kpaga laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, ʋ tɩma ʋ kyaŋsɩ dɩ ba ko lɩɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, ta dɔgɩsɩ ɩ tɩɩ ko ŋ dɩya. Ŋ bɩ maga dɩ ɩ ko gyʋʋ ŋ dɩya.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ŋ tɩɩ mɛ gba bɩ maga dɩ ŋ ko ɩ lee. Amɛ dɩ ɩ yaŋ suri ɩ nyʋwa a baa dɩ ŋ tʋŋtʋnnɩ hʋ deye mɛ, ka ʋ sɩ deye.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ŋ mɛ aa tɩŋ ŋ nɩhɩyasɩ nyʋwa rɛ, ka laalyuwolo badɔmɔŋ mɛ yaa ŋ noŋ nala, a mɛ kɩ tɩŋa ŋ nyʋwa. Dɩ mɩyaŋ nɛ baa dɩ kɩdɩgɩ mʋ daha, ʋ aa mʋʋ rɛ. Dɩ ŋ bɩl baa kɩdɩgɩ mɛ ko daha, ʋ aa ko rɛ. Dɩ mɩyaŋ nɛ basɩ tɩya ŋ tʋŋtʋnnɩ dɩ ʋ yaa wɩɩ no, ʋ aa yaa rɛ.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Yesu aa nɩɩ wɩya no, ʋ nyʋwa fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ galdaasɩ ʋ hal a basɩ tɩya nɩgyamaa hʋ fa aa tɩŋa ʋ hal a baa, “Ŋ ha bɩ naa nal aa laa Wɩɩsɩ di nyɛ Iziral tɩmma tɩɩ mɛ gba tɩyaŋ.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Nyɛ rɛ tɩŋdaala hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, dɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kɔnɩ deye.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Neeŋ. Ʋ hatɩnna hʋ bee nɩgyamaa mɛ gyɩ sii tɩŋa ʋ hal mʋ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ʋ gyɩ aa mʋʋ kɩ pele bee hʋ, ʋ naa dɩ nɩgyamaa mʋʋ kɩ ko gɛɛ bilili, a kpa bapʋwasɩɩ kɩdɩgɩ aa sʋba, a kaŋ kɩ mʋ dɩ ba hogo. Bapʋwasɩɩ no dʋŋ nɛ ʋ naa gyɩ lʋla, ka ʋ naa hʋ mɛ yaa lohaaŋ.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Á tɩɩna Yesu aa naa haaŋ hʋ, sikii buloŋ kana ʋ. Ʋ basɩ tɩya ʋ a baa “Ta kɩ wiye.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ɛɛ rɛ ka ʋ kpa mʋ, a dige sʋʋdaga hʋ. Nala hʋ fa aa kyʋŋ daga hʋ mɩɩgɩ sɩŋ. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya sʋʋ hʋ a baa, “Bapʋwasɩbiye, sii.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Doŋ nɛ baal hʋ sii hɔŋ, a piili kɩ basɩ wɩya. Ɛɛ rɛ Yesu kpa ʋ tɩya ʋ naa.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Kambɩŋ kaŋ nala hʋ buloŋ, ba kɩ dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaalbal lɛ ko tuu á lee nyɛ. Wɩɩsɩ rɛ ko dɩ ʋ laa ma ta.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Wɩɩ no Yesu aa yaa gyɩ taalɩ Gyudɩya paalʋʋ abee tɔbiisi hʋ aa gol doŋ buloŋ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Nyɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna basɩ wɩya no buloŋ Yesu aa yaa a tɩya ʋ.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ yɩrɩ ba tɩyaŋ nala balɩya, a tɩŋ ba dɩ ba mʋ á Tɩɩna Yesu lee, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa nal hʋ Gyɔɔŋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Ba aa ko Yesu lee, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ rɛ tɩŋ ma dɩ á ko pɩyɛsɩ ɩ anɩɩ ɩ rɛ yaa nal hʋ ʋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Haŋ saŋa hʋ tɩɩ tɩyaŋ dɩ Yesu tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma yʋga, a kile gyɩŋbɔmɔ mɛ ta nala tɩyaŋ, aŋ suri nyʋlɩma mɛ yʋga sɩya.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma mɩɩgɩ mʋ a basɩ tɩya Gyɔɔŋ wɩya hʋ buloŋ ma aa nɩya abee wɩya hʋ buloŋ ma aa naa. Nyʋlɩma sɩya aa suri rɛ, gbarɩga kɩ vala, gbegisi kɩ deye. Wonni kɩ nɩɩ wɩya. Nala aa sʋba kɩ sii sʋʋ tɩyaŋ. Nyaaba mɛ kɩ nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa bee yaa ŋ sige.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ, ka Yesu piili basɩ Gyɔɔŋ wɩya kɩ tɩya nɩgyamaa hʋ. Ʋ gyɩ pɩyɛsɩ ba rɛ a baa, “Ma gyɩ aa lɩɩ mʋ Gyɔɔŋ lee pogo hʋ tɩyaŋ, bekiŋ nɛ ma fa liisi anɩɩ ma sɩ na? Ma gyɩ mʋʋ dɩ ma na ɔhɔ puwo aa kaŋ kɩ gyiyegi rɛ koo?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Bekiŋ nɛ ma gyɩ yaŋ lɩɩ mʋ dɩ ma na? Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na nal aa laalɩ gaweliye rɛ koo? Aayɩ, beewɩya nala hʋ aa laalɩ gaweliye, ba aa hɔŋ kuworidɩɩsɩ tɩyaŋ nɛ, a kɩ nɩɩ sʋma.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ma yaŋ daga ŋ kɩŋ hʋ ma gyɩ aa lɩɩ mʋ dɩ ma na. Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ koo? Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ anɩɩ nal hʋ ma gyɩ aa mʋʋ na hʋ, ʋ tee Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Haŋ Gyɔɔŋ hʋ wɩya rɛ ba sabɩ biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a baa dɩ Wɩɩsɩ baa,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Gyɔɔŋ nɛ tee nihuwobiŋ buloŋ ba aa lʋla. Amɛ nal hʋ aa yaa nɩbiye Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ tee Gyɔɔŋ.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nala hʋ buloŋ gyɩ nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa rɛ. Nala no buloŋ gyɩ tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa daga rɛ, haalɩ ba bee lampolaala buloŋ, beewɩya ba gyɩ leŋ Gyɔɔŋ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ rɛ.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Amɛ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ kɛ gyɩ vɩya Wɩɩsɩ nyʋwa rɛ, beewɩya ba gyɩ bɩ leŋ Gyɔɔŋ gyɩ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Bekiŋ nɛ ŋ sɩ kpa gyɩnaŋ nala magɩsɩ? Ɛɛ rɛ ba kɩɩ?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ biibiisi aa gbɩyalɩ bee tɩyaŋ, a nɔsɩ basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, ‘Á mʋʋ loŋbiye tɩya ma rɛ, ka ma vɩya gʋwayɩ, á yɩɩ haŋyee mɛ tɩya ma, ka ma vɩya wiyi’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Saŋa hʋ tɩyaŋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko ma lee, ʋ gyɩ aa vʋwa nyʋwa rɛ a bee nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma baa dɩ gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Aŋka Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kɛ ko ma lee, a kɩ di kɩna aŋ kɩ nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa dɩ baal no kɛ yaa laboriŋ tɩɩna rɛ, a yaa sɩnyʋwal mɛ, aŋ pɛ kaŋ lampolaala abee wɩbɔŋyaala buloŋ yaa ʋ kyaŋsɩ.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Nala hʋ aa kaŋ wɩgyʋŋ hʋ aa lɩɩ Wɩɩsɩ lee, ba wɩyaalɩya rɛ aa daga anɩɩ ba wɩgyʋŋ hʋ kɔnɩ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Farasii kɩdɩgɩ yɩrɩ Yesu dɩ ʋ ko ʋ dɩya di kɩna. Yesu mʋ a hɔŋ dɩ ʋ di kɩna hʋ.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Dɩ hasɔŋsɔnnɩ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we tɔɔ hʋ tɩyaŋ. Haaŋ no gyɩ aa nɩɩ Yesu wɩya anɩɩ ʋ we Farasii hʋ dɩya tɩyaŋ a kɩ di kɩna, ʋ sii kpa pʋrʋŋtʋwa bee tʋranɩɩ a kaŋ mʋ gyʋʋ dɩya hʋ.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Haaŋ hʋ aa ko gyʋʋ dɩya hʋ, ʋ mʋ sɩŋ Yesu hal, aŋ wii sɩnɩɩl kɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ. Sɩnɩɩl hʋ aa tuu Yesu naasɩ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ kaŋ ʋ nyupʋna tɩɩgɩ tɩɩgɩ, aŋ tuu gbinni, a kaŋ Yesu naaŋ tɩyaŋ, aŋ kpa tʋranɩɩ hʋ bɩsɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Dɩya hʋ tɩɩna aa naa wɩɩ no haaŋ hʋ aa yaa, ʋ hɔŋ kɩ liisi ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, “Dɩ baal no fa kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal, ʋ fa sɩ gyɩma anɩɩ haaŋ no aa dige ʋ hʋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Siimɔŋ, ŋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ŋ basɩ tɩya ɩ.” Siimɔŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, basɩ tɩya ŋ.” Nyɛ rɛ Yesu baa,
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 “Baala balɩya rɛ sii mʋ kyɩŋ molbiye kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ lee. Kɩdɩgɩ kyɩŋ bʋwara tusi kɔɔ rɛ, kɩdɩgɩ mɛ kyɩŋ bʋwara tusi.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ wuwo tuŋ kyɩŋ hʋ. Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ kpa kyɩma hʋ a kyɛ ba buloŋ balɩya. Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ sɩ kyo kɩna tɩɩna hʋ wɩya yʋga?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ liise anɩɩ nal hʋ kyɩŋ aa yʋga hʋ rɛ sɩ kyo baal hʋ wɩya yʋga.” Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ “Wɩtɩɩ rɛ ɩ basɩ.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nyɛ rɛ Yesu yaŋ mɩɩgɩ deŋ haaŋ hʋ aŋ basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Na ɩ naa haaŋ no rɛ? Ŋ ko ɩ dɩya rɛ, aŋka ɩ bɩ yaa nɩɩ tɩya ŋ dɩ ŋ sɔmɔ ŋ naasɩ, aŋka ʋ kɛ kpaa ʋ sɩnɩɩl sɔmɔ ŋ naasɩ aŋ kaŋ ʋ nyupʋna mɛ tɩɩgɩ ŋ naasɩ tɩya ŋ.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ŋ aa ko ɩ dɩya, ɩ bɩ guwori ŋ, amɛ ŋ aa ko gyʋʋ daha buloŋ, haaŋ no ko tuu gbinni kana ŋ naaŋ tɩyaŋ nɛ, a ha bɩ siye bee nyɛ buloŋ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ɩ bɩ tɩsɩ ŋ nyuu bee nʋʋ, ka ʋ kɛ yaa tʋranɩɩ tɩsɩ ŋ naasɩ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ rɛ anɩɩ ʋ wɩbɔŋgyamaa hʋ buloŋ nɛ Wɩɩsɩ kpa kyɛ ʋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ kyo ŋ wɩya yʋga gɛɛ. Amɛ nal hʋ buloŋ ba aa kpaa ʋ wɩbɔmɔ mʋhʋ kyɛ ʋ, ʋ mɛ aa kyo tɩɩna mʋhʋ rɛ.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛɛ rɛ ka Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Nɩkaalɩya hʋ fa aa hɔŋ kɩ di kɩdiiliye hʋ mɩɩgɩ kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩbee rɛ paalɩ yaa baal no, a kpa wɩbɔmɔ kɩ kyɛ nala?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Amɛ Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ɩ laadii rɛ laa ɩ ta. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.