Lucas 7

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu aa basɩ wɩya no buloŋ a tɩya nala hʋ ko teŋ, ʋ sii mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kapɛɛnam.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma tɩmma laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ, a fa kyo ʋ wɩya weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ hʋ sii kɩ wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa nɩɩ Yesu wɩya, ʋ sii lɩɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ badɔmɔŋ dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ ko tɩɩbɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nyɛ rɛ ba sii mʋ Yesu lee a sʋla ʋ abee sɩfɩyasɩ buloŋ a baa, “Baal no yaa nɩtɩɩ rɛ. Ʋ maga dɩ ɩ pɛ ʋ tɩyaŋ nɛ.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Ʋ kyo á nala rɛ weliŋ, haalɩ a gba saa á wɩɩkyʋwaldɩya tɩya ma.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ɛɛ rɛ Yesu kpa tɩŋ ba hal kɩ mʋ. Ba aa mʋ kpaga laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, ʋ tɩma ʋ kyaŋsɩ dɩ ba ko lɩɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, ta dɔgɩsɩ ɩ tɩɩ ko ŋ dɩya. Ŋ bɩ maga dɩ ɩ ko gyʋʋ ŋ dɩya.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ŋ tɩɩ mɛ gba bɩ maga dɩ ŋ ko ɩ lee. Amɛ dɩ ɩ yaŋ suri ɩ nyʋwa a baa dɩ ŋ tʋŋtʋnnɩ hʋ deye mɛ, ka ʋ sɩ deye.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ŋ mɛ aa tɩŋ ŋ nɩhɩyasɩ nyʋwa rɛ, ka laalyuwolo badɔmɔŋ mɛ yaa ŋ noŋ nala, a mɛ kɩ tɩŋa ŋ nyʋwa. Dɩ mɩyaŋ nɛ baa dɩ kɩdɩgɩ mʋ daha, ʋ aa mʋʋ rɛ. Dɩ ŋ bɩl baa kɩdɩgɩ mɛ ko daha, ʋ aa ko rɛ. Dɩ mɩyaŋ nɛ basɩ tɩya ŋ tʋŋtʋnnɩ dɩ ʋ yaa wɩɩ no, ʋ aa yaa rɛ.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu aa nɩɩ wɩya no, ʋ nyʋwa fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ galdaasɩ ʋ hal a basɩ tɩya nɩgyamaa hʋ fa aa tɩŋa ʋ hal a baa, “Ŋ ha bɩ naa nal aa laa Wɩɩsɩ di nyɛ Iziral tɩmma tɩɩ mɛ gba tɩyaŋ.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Nyɛ rɛ tɩŋdaala hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, dɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kɔnɩ deye.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Neeŋ. Ʋ hatɩnna hʋ bee nɩgyamaa mɛ gyɩ sii tɩŋa ʋ hal mʋ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ʋ gyɩ aa mʋʋ kɩ pele bee hʋ, ʋ naa dɩ nɩgyamaa mʋʋ kɩ ko gɛɛ bilili, a kpa bapʋwasɩɩ kɩdɩgɩ aa sʋba, a kaŋ kɩ mʋ dɩ ba hogo. Bapʋwasɩɩ no dʋŋ nɛ ʋ naa gyɩ lʋla, ka ʋ naa hʋ mɛ yaa lohaaŋ.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Á tɩɩna Yesu aa naa haaŋ hʋ, sikii buloŋ kana ʋ. Ʋ basɩ tɩya ʋ a baa “Ta kɩ wiye.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ɛɛ rɛ ka ʋ kpa mʋ, a dige sʋʋdaga hʋ. Nala hʋ fa aa kyʋŋ daga hʋ mɩɩgɩ sɩŋ. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya sʋʋ hʋ a baa, “Bapʋwasɩbiye, sii.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Doŋ nɛ baal hʋ sii hɔŋ, a piili kɩ basɩ wɩya. Ɛɛ rɛ Yesu kpa ʋ tɩya ʋ naa.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kambɩŋ kaŋ nala hʋ buloŋ, ba kɩ dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaalbal lɛ ko tuu á lee nyɛ. Wɩɩsɩ rɛ ko dɩ ʋ laa ma ta.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Wɩɩ no Yesu aa yaa gyɩ taalɩ Gyudɩya paalʋʋ abee tɔbiisi hʋ aa gol doŋ buloŋ.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Nyɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna basɩ wɩya no buloŋ Yesu aa yaa a tɩya ʋ.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ yɩrɩ ba tɩyaŋ nala balɩya, a tɩŋ ba dɩ ba mʋ á Tɩɩna Yesu lee, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa nal hʋ Gyɔɔŋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ba aa ko Yesu lee, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ rɛ tɩŋ ma dɩ á ko pɩyɛsɩ ɩ anɩɩ ɩ rɛ yaa nal hʋ ʋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Haŋ saŋa hʋ tɩɩ tɩyaŋ dɩ Yesu tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma yʋga, a kile gyɩŋbɔmɔ mɛ ta nala tɩyaŋ, aŋ suri nyʋlɩma mɛ yʋga sɩya.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma mɩɩgɩ mʋ a basɩ tɩya Gyɔɔŋ wɩya hʋ buloŋ ma aa nɩya abee wɩya hʋ buloŋ ma aa naa. Nyʋlɩma sɩya aa suri rɛ, gbarɩga kɩ vala, gbegisi kɩ deye. Wonni kɩ nɩɩ wɩya. Nala aa sʋba kɩ sii sʋʋ tɩyaŋ. Nyaaba mɛ kɩ nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa bee yaa ŋ sige.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ, ka Yesu piili basɩ Gyɔɔŋ wɩya kɩ tɩya nɩgyamaa hʋ. Ʋ gyɩ pɩyɛsɩ ba rɛ a baa, “Ma gyɩ aa lɩɩ mʋ Gyɔɔŋ lee pogo hʋ tɩyaŋ, bekiŋ nɛ ma fa liisi anɩɩ ma sɩ na? Ma gyɩ mʋʋ dɩ ma na ɔhɔ puwo aa kaŋ kɩ gyiyegi rɛ koo?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Bekiŋ nɛ ma gyɩ yaŋ lɩɩ mʋ dɩ ma na? Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na nal aa laalɩ gaweliye rɛ koo? Aayɩ, beewɩya nala hʋ aa laalɩ gaweliye, ba aa hɔŋ kuworidɩɩsɩ tɩyaŋ nɛ, a kɩ nɩɩ sʋma.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ma yaŋ daga ŋ kɩŋ hʋ ma gyɩ aa lɩɩ mʋ dɩ ma na. Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ koo? Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ anɩɩ nal hʋ ma gyɩ aa mʋʋ na hʋ, ʋ tee Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Haŋ Gyɔɔŋ hʋ wɩya rɛ ba sabɩ biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a baa dɩ Wɩɩsɩ baa,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Gyɔɔŋ nɛ tee nihuwobiŋ buloŋ ba aa lʋla. Amɛ nal hʋ aa yaa nɩbiye Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ tee Gyɔɔŋ.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nala hʋ buloŋ gyɩ nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa rɛ. Nala no buloŋ gyɩ tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa daga rɛ, haalɩ ba bee lampolaala buloŋ, beewɩya ba gyɩ leŋ Gyɔɔŋ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ rɛ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Amɛ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ kɛ gyɩ vɩya Wɩɩsɩ nyʋwa rɛ, beewɩya ba gyɩ bɩ leŋ Gyɔɔŋ gyɩ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Bekiŋ nɛ ŋ sɩ kpa gyɩnaŋ nala magɩsɩ? Ɛɛ rɛ ba kɩɩ?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ biibiisi aa gbɩyalɩ bee tɩyaŋ, a nɔsɩ basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, ‘Á mʋʋ loŋbiye tɩya ma rɛ, ka ma vɩya gʋwayɩ, á yɩɩ haŋyee mɛ tɩya ma, ka ma vɩya wiyi’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Saŋa hʋ tɩyaŋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko ma lee, ʋ gyɩ aa vʋwa nyʋwa rɛ a bee nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma baa dɩ gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Aŋka Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kɛ ko ma lee, a kɩ di kɩna aŋ kɩ nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa dɩ baal no kɛ yaa laboriŋ tɩɩna rɛ, a yaa sɩnyʋwal mɛ, aŋ pɛ kaŋ lampolaala abee wɩbɔŋyaala buloŋ yaa ʋ kyaŋsɩ.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Nala hʋ aa kaŋ wɩgyʋŋ hʋ aa lɩɩ Wɩɩsɩ lee, ba wɩyaalɩya rɛ aa daga anɩɩ ba wɩgyʋŋ hʋ kɔnɩ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Farasii kɩdɩgɩ yɩrɩ Yesu dɩ ʋ ko ʋ dɩya di kɩna. Yesu mʋ a hɔŋ dɩ ʋ di kɩna hʋ.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Dɩ hasɔŋsɔnnɩ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we tɔɔ hʋ tɩyaŋ. Haaŋ no gyɩ aa nɩɩ Yesu wɩya anɩɩ ʋ we Farasii hʋ dɩya tɩyaŋ a kɩ di kɩna, ʋ sii kpa pʋrʋŋtʋwa bee tʋranɩɩ a kaŋ mʋ gyʋʋ dɩya hʋ.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Haaŋ hʋ aa ko gyʋʋ dɩya hʋ, ʋ mʋ sɩŋ Yesu hal, aŋ wii sɩnɩɩl kɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ. Sɩnɩɩl hʋ aa tuu Yesu naasɩ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ kaŋ ʋ nyupʋna tɩɩgɩ tɩɩgɩ, aŋ tuu gbinni, a kaŋ Yesu naaŋ tɩyaŋ, aŋ kpa tʋranɩɩ hʋ bɩsɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Dɩya hʋ tɩɩna aa naa wɩɩ no haaŋ hʋ aa yaa, ʋ hɔŋ kɩ liisi ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, “Dɩ baal no fa kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal, ʋ fa sɩ gyɩma anɩɩ haaŋ no aa dige ʋ hʋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Siimɔŋ, ŋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ŋ basɩ tɩya ɩ.” Siimɔŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, basɩ tɩya ŋ.” Nyɛ rɛ Yesu baa,
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 “Baala balɩya rɛ sii mʋ kyɩŋ molbiye kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ lee. Kɩdɩgɩ kyɩŋ bʋwara tusi kɔɔ rɛ, kɩdɩgɩ mɛ kyɩŋ bʋwara tusi.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ wuwo tuŋ kyɩŋ hʋ. Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ kpa kyɩma hʋ a kyɛ ba buloŋ balɩya. Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ sɩ kyo kɩna tɩɩna hʋ wɩya yʋga?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ liise anɩɩ nal hʋ kyɩŋ aa yʋga hʋ rɛ sɩ kyo baal hʋ wɩya yʋga.” Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ “Wɩtɩɩ rɛ ɩ basɩ.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Nyɛ rɛ Yesu yaŋ mɩɩgɩ deŋ haaŋ hʋ aŋ basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Na ɩ naa haaŋ no rɛ? Ŋ ko ɩ dɩya rɛ, aŋka ɩ bɩ yaa nɩɩ tɩya ŋ dɩ ŋ sɔmɔ ŋ naasɩ, aŋka ʋ kɛ kpaa ʋ sɩnɩɩl sɔmɔ ŋ naasɩ aŋ kaŋ ʋ nyupʋna mɛ tɩɩgɩ ŋ naasɩ tɩya ŋ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ŋ aa ko ɩ dɩya, ɩ bɩ guwori ŋ, amɛ ŋ aa ko gyʋʋ daha buloŋ, haaŋ no ko tuu gbinni kana ŋ naaŋ tɩyaŋ nɛ, a ha bɩ siye bee nyɛ buloŋ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Ɩ bɩ tɩsɩ ŋ nyuu bee nʋʋ, ka ʋ kɛ yaa tʋranɩɩ tɩsɩ ŋ naasɩ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ rɛ anɩɩ ʋ wɩbɔŋgyamaa hʋ buloŋ nɛ Wɩɩsɩ kpa kyɛ ʋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ kyo ŋ wɩya yʋga gɛɛ. Amɛ nal hʋ buloŋ ba aa kpaa ʋ wɩbɔmɔ mʋhʋ kyɛ ʋ, ʋ mɛ aa kyo tɩɩna mʋhʋ rɛ.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛɛ rɛ ka Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Nɩkaalɩya hʋ fa aa hɔŋ kɩ di kɩdiiliye hʋ mɩɩgɩ kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩbee rɛ paalɩ yaa baal no, a kpa wɩbɔmɔ kɩ kyɛ nala?
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Amɛ Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ɩ laadii rɛ laa ɩ ta. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.