Lucas 7
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs BKJ
1 Yesu aa basɩ wɩya no buloŋ a tɩya nala hʋ ko teŋ, ʋ sii mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kapɛɛnam.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma tɩmma laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ, a fa kyo ʋ wɩya weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ hʋ sii kɩ wɩɩlɩ, a pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa nɩɩ Yesu wɩya, ʋ sii lɩɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ badɔmɔŋ dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ ko tɩɩbɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nyɛ rɛ ba sii mʋ Yesu lee a sʋla ʋ abee sɩfɩyasɩ buloŋ a baa, “Baal no yaa nɩtɩɩ rɛ. Ʋ maga dɩ ɩ pɛ ʋ tɩyaŋ nɛ.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Ʋ kyo á nala rɛ weliŋ, haalɩ a gba saa á wɩɩkyʋwaldɩya tɩya ma.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ɛɛ rɛ Yesu kpa tɩŋ ba hal kɩ mʋ. Ba aa mʋ kpaga laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, ʋ tɩma ʋ kyaŋsɩ dɩ ba ko lɩɩ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, ta dɔgɩsɩ ɩ tɩɩ ko ŋ dɩya. Ŋ bɩ maga dɩ ɩ ko gyʋʋ ŋ dɩya.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ŋ tɩɩ mɛ gba bɩ maga dɩ ŋ ko ɩ lee. Amɛ dɩ ɩ yaŋ suri ɩ nyʋwa a baa dɩ ŋ tʋŋtʋnnɩ hʋ deye mɛ, ka ʋ sɩ deye.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ŋ mɛ aa tɩŋ ŋ nɩhɩyasɩ nyʋwa rɛ, ka laalyuwolo badɔmɔŋ mɛ yaa ŋ noŋ nala, a mɛ kɩ tɩŋa ŋ nyʋwa. Dɩ mɩyaŋ nɛ baa dɩ kɩdɩgɩ mʋ daha, ʋ aa mʋʋ rɛ. Dɩ ŋ bɩl baa kɩdɩgɩ mɛ ko daha, ʋ aa ko rɛ. Dɩ mɩyaŋ nɛ basɩ tɩya ŋ tʋŋtʋnnɩ dɩ ʋ yaa wɩɩ no, ʋ aa yaa rɛ.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu aa nɩɩ wɩya no, ʋ nyʋwa fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Doŋ nɛ ʋ mɩɩgɩ galdaasɩ ʋ hal a basɩ tɩya nɩgyamaa hʋ fa aa tɩŋa ʋ hal a baa, “Ŋ ha bɩ naa nal aa laa Wɩɩsɩ di nyɛ Iziral tɩmma tɩɩ mɛ gba tɩyaŋ.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Nyɛ rɛ tɩŋdaala hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩya, dɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kɔnɩ deye.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Neeŋ. Ʋ hatɩnna hʋ bee nɩgyamaa mɛ gyɩ sii tɩŋa ʋ hal mʋ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Ʋ gyɩ aa mʋʋ kɩ pele bee hʋ, ʋ naa dɩ nɩgyamaa mʋʋ kɩ ko gɛɛ bilili, a kpa bapʋwasɩɩ kɩdɩgɩ aa sʋba, a kaŋ kɩ mʋ dɩ ba hogo. Bapʋwasɩɩ no dʋŋ nɛ ʋ naa gyɩ lʋla, ka ʋ naa hʋ mɛ yaa lohaaŋ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Á tɩɩna Yesu aa naa haaŋ hʋ, sikii buloŋ kana ʋ. Ʋ basɩ tɩya ʋ a baa “Ta kɩ wiye.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ɛɛ rɛ ka ʋ kpa mʋ, a dige sʋʋdaga hʋ. Nala hʋ fa aa kyʋŋ daga hʋ mɩɩgɩ sɩŋ. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya sʋʋ hʋ a baa, “Bapʋwasɩbiye, sii.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Doŋ nɛ baal hʋ sii hɔŋ, a piili kɩ basɩ wɩya. Ɛɛ rɛ Yesu kpa ʋ tɩya ʋ naa.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Kambɩŋ kaŋ nala hʋ buloŋ, ba kɩ dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaalbal lɛ ko tuu á lee nyɛ. Wɩɩsɩ rɛ ko dɩ ʋ laa ma ta.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Wɩɩ no Yesu aa yaa gyɩ taalɩ Gyudɩya paalʋʋ abee tɔbiisi hʋ aa gol doŋ buloŋ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Nyɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna basɩ wɩya no buloŋ Yesu aa yaa a tɩya ʋ.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ yɩrɩ ba tɩyaŋ nala balɩya, a tɩŋ ba dɩ ba mʋ á Tɩɩna Yesu lee, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa nal hʋ Gyɔɔŋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ba aa ko Yesu lee, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ rɛ tɩŋ ma dɩ á ko pɩyɛsɩ ɩ anɩɩ ɩ rɛ yaa nal hʋ ʋ aa baa dɩ ʋ sɩ ko hʋ, koo á ha kɩ gyegili nɩdɩma?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Haŋ saŋa hʋ tɩɩ tɩyaŋ dɩ Yesu tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma yʋga, a kile gyɩŋbɔmɔ mɛ ta nala tɩyaŋ, aŋ suri nyʋlɩma mɛ yʋga sɩya.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma mɩɩgɩ mʋ a basɩ tɩya Gyɔɔŋ wɩya hʋ buloŋ ma aa nɩya abee wɩya hʋ buloŋ ma aa naa. Nyʋlɩma sɩya aa suri rɛ, gbarɩga kɩ vala, gbegisi kɩ deye. Wonni kɩ nɩɩ wɩya. Nala aa sʋba kɩ sii sʋʋ tɩyaŋ. Nyaaba mɛ kɩ nɩɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa bee yaa ŋ sige.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ kpa mʋ, ka Yesu piili basɩ Gyɔɔŋ wɩya kɩ tɩya nɩgyamaa hʋ. Ʋ gyɩ pɩyɛsɩ ba rɛ a baa, “Ma gyɩ aa lɩɩ mʋ Gyɔɔŋ lee pogo hʋ tɩyaŋ, bekiŋ nɛ ma fa liisi anɩɩ ma sɩ na? Ma gyɩ mʋʋ dɩ ma na ɔhɔ puwo aa kaŋ kɩ gyiyegi rɛ koo?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Bekiŋ nɛ ma gyɩ yaŋ lɩɩ mʋ dɩ ma na? Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na nal aa laalɩ gaweliye rɛ koo? Aayɩ, beewɩya nala hʋ aa laalɩ gaweliye, ba aa hɔŋ kuworidɩɩsɩ tɩyaŋ nɛ, a kɩ nɩɩ sʋma.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ma yaŋ daga ŋ kɩŋ hʋ ma gyɩ aa lɩɩ mʋ dɩ ma na. Ma gyɩ lɩɩ mʋ dɩ ma na Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ koo? Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ anɩɩ nal hʋ ma gyɩ aa mʋʋ na hʋ, ʋ tee Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Haŋ Gyɔɔŋ hʋ wɩya rɛ ba sabɩ biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a baa dɩ Wɩɩsɩ baa,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Gyɔɔŋ nɛ tee nihuwobiŋ buloŋ ba aa lʋla. Amɛ nal hʋ aa yaa nɩbiye Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ tee Gyɔɔŋ.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nala hʋ buloŋ gyɩ nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa rɛ. Nala no buloŋ gyɩ tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa daga rɛ, haalɩ ba bee lampolaala buloŋ, beewɩya ba gyɩ leŋ Gyɔɔŋ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ rɛ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Amɛ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ kɛ gyɩ vɩya Wɩɩsɩ nyʋwa rɛ, beewɩya ba gyɩ bɩ leŋ Gyɔɔŋ gyɩ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Bekiŋ nɛ ŋ sɩ kpa gyɩnaŋ nala magɩsɩ? Ɛɛ rɛ ba kɩɩ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ biibiisi aa gbɩyalɩ bee tɩyaŋ, a nɔsɩ basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, ‘Á mʋʋ loŋbiye tɩya ma rɛ, ka ma vɩya gʋwayɩ, á yɩɩ haŋyee mɛ tɩya ma, ka ma vɩya wiyi’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Saŋa hʋ tɩyaŋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko ma lee, ʋ gyɩ aa vʋwa nyʋwa rɛ a bee nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma baa dɩ gyɩŋbɔŋ nɛ kana ʋ.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Aŋka Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kɛ ko ma lee, a kɩ di kɩna aŋ kɩ nyʋwa sɩŋ mɛ. Ɛɛ rɛ ma basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa dɩ baal no kɛ yaa laboriŋ tɩɩna rɛ, a yaa sɩnyʋwal mɛ, aŋ pɛ kaŋ lampolaala abee wɩbɔŋyaala buloŋ yaa ʋ kyaŋsɩ.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Nala hʋ aa kaŋ wɩgyʋŋ hʋ aa lɩɩ Wɩɩsɩ lee, ba wɩyaalɩya rɛ aa daga anɩɩ ba wɩgyʋŋ hʋ kɔnɩ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Farasii kɩdɩgɩ yɩrɩ Yesu dɩ ʋ ko ʋ dɩya di kɩna. Yesu mʋ a hɔŋ dɩ ʋ di kɩna hʋ.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Dɩ hasɔŋsɔnnɩ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we tɔɔ hʋ tɩyaŋ. Haaŋ no gyɩ aa nɩɩ Yesu wɩya anɩɩ ʋ we Farasii hʋ dɩya tɩyaŋ a kɩ di kɩna, ʋ sii kpa pʋrʋŋtʋwa bee tʋranɩɩ a kaŋ mʋ gyʋʋ dɩya hʋ.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Haaŋ hʋ aa ko gyʋʋ dɩya hʋ, ʋ mʋ sɩŋ Yesu hal, aŋ wii sɩnɩɩl kɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ. Sɩnɩɩl hʋ aa tuu Yesu naasɩ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ kaŋ ʋ nyupʋna tɩɩgɩ tɩɩgɩ, aŋ tuu gbinni, a kaŋ Yesu naaŋ tɩyaŋ, aŋ kpa tʋranɩɩ hʋ bɩsɩ we ʋ naasɩ tɩyaŋ.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Dɩya hʋ tɩɩna aa naa wɩɩ no haaŋ hʋ aa yaa, ʋ hɔŋ kɩ liisi ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, “Dɩ baal no fa kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal, ʋ fa sɩ gyɩma anɩɩ haaŋ no aa dige ʋ hʋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Siimɔŋ, ŋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ŋ basɩ tɩya ɩ.” Siimɔŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, basɩ tɩya ŋ.” Nyɛ rɛ Yesu baa,
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 “Baala balɩya rɛ sii mʋ kyɩŋ molbiye kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ lee. Kɩdɩgɩ kyɩŋ bʋwara tusi kɔɔ rɛ, kɩdɩgɩ mɛ kyɩŋ bʋwara tusi.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ wuwo tuŋ kyɩŋ hʋ. Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ kpa kyɩma hʋ a kyɛ ba buloŋ balɩya. Baala no balɩya tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ sɩ kyo kɩna tɩɩna hʋ wɩya yʋga?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ liise anɩɩ nal hʋ kyɩŋ aa yʋga hʋ rɛ sɩ kyo baal hʋ wɩya yʋga.” Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ “Wɩtɩɩ rɛ ɩ basɩ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Nyɛ rɛ Yesu yaŋ mɩɩgɩ deŋ haaŋ hʋ aŋ basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Na ɩ naa haaŋ no rɛ? Ŋ ko ɩ dɩya rɛ, aŋka ɩ bɩ yaa nɩɩ tɩya ŋ dɩ ŋ sɔmɔ ŋ naasɩ, aŋka ʋ kɛ kpaa ʋ sɩnɩɩl sɔmɔ ŋ naasɩ aŋ kaŋ ʋ nyupʋna mɛ tɩɩgɩ ŋ naasɩ tɩya ŋ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ŋ aa ko ɩ dɩya, ɩ bɩ guwori ŋ, amɛ ŋ aa ko gyʋʋ daha buloŋ, haaŋ no ko tuu gbinni kana ŋ naaŋ tɩyaŋ nɛ, a ha bɩ siye bee nyɛ buloŋ.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Ɩ bɩ tɩsɩ ŋ nyuu bee nʋʋ, ka ʋ kɛ yaa tʋranɩɩ tɩsɩ ŋ naasɩ.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ rɛ anɩɩ ʋ wɩbɔŋgyamaa hʋ buloŋ nɛ Wɩɩsɩ kpa kyɛ ʋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ kyo ŋ wɩya yʋga gɛɛ. Amɛ nal hʋ buloŋ ba aa kpaa ʋ wɩbɔmɔ mʋhʋ kyɛ ʋ, ʋ mɛ aa kyo tɩɩna mʋhʋ rɛ.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ɛɛ rɛ ka Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Nɩkaalɩya hʋ fa aa hɔŋ kɩ di kɩdiiliye hʋ mɩɩgɩ kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ anɩɩ kɩbee rɛ paalɩ yaa baal no, a kpa wɩbɔmɔ kɩ kyɛ nala?
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Amɛ Yesu basɩ tɩya haaŋ hʋ a baa, “Ɩ laadii rɛ laa ɩ ta. Kɩ mʋ abee laaŋfɩya.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.