Lucas 1
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ŋ nɩhɩyawʋ, ŋ gyegile nɩɩ wɩya no buloŋ weliŋ nɛ, a gʋnnɩ ba buloŋ mɛ weliŋ a lɩɩ ba piilii tɩyaŋ buloŋ. Ɛɛwɩya, ŋ naa anɩɩ ʋ yaa wɩwelii rɛ dɩ ŋ sabɩ wɩya no buloŋ aa vala gɛɛ a tɩya ɩ.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ŋ sabɩ kɩ tɩya ɩ rɛ dɩ ɩ gyɩma anɩɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa daga ɩ hʋ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Zakarɩya. Ʋ gyɩ yaa Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala kɩdɩgɩ rɛ. Saŋa hʋ tɩyaŋ dɩ ba kaŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala buloŋ kpaa kpaa rɛ. Nala hʋ tɩyaŋ ba gyɩ aa kpaa Zakarɩya we, Abigya rɛ gyɩ yaa ba nɩhɩyawʋ. Zakarɩya haaŋ mɛ feŋ nɛ gyɩ yaa Ɛlizabɛtɩ. Ʋ mɛ gyɩ lɩɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala doho tɩyaŋ nɛ. Aarɔŋ yaa ʋ naabatuugo rɛ. Saŋa hʋ tɩyaŋ dɩ Hɛrɔtɩ rɛ gyɩ yaa Gyudɩya paalʋʋ buloŋ kuwori.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zakarɩya bee ʋ haaŋ buloŋ gyɩ yaa tɩpʋlʋŋ tɩmma rɛ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Ba buloŋ balɩya gyɩ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa rɛ weliŋ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ɛlizabɛtɩ gyɩ yaa hapɩrɩ rɛ, a bɩ lʋl biye buloŋ, aŋka ʋ bee ʋ bala Zakarɩya buloŋ gyɩ hɩyasɩ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ʋ aa gyʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ aa ko dɩ ba lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ hʋ mɛ sɩŋ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ, a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Saŋa hʋ Zakarɩya gyɩ aa nyɔgɔ wɩsɩnaaŋ hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ malɩka ko sɩŋ kogu hʋ noduu logiŋ tɩyaŋ.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ʋ aa naa malɩka hʋ kambɩŋ kana ʋ, ʋ kɩ kyele.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Zakarɩya, ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. Wɩɩ hʋ ɩ aa sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ, Wɩɩsɩ laa ɩ sʋlɩɩ rɛ. Ɩ haaŋ Ɛlizabɛtɩ sɩ lʋl boyoŋbiye. Ɩ sɩ we ʋ feŋ Gyɔɔŋ.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ɩ teŋ sɩ fɩyɛlɩ rɛ kɩŋkaŋ, dɩ nɩgyamaa tenni mɛ fɩyɛlɩ, ʋ lʋlɩɩ wɩya.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Ʋ sɩ yaa nɩbal Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Ʋ bɩ sɩ kɩ nyʋwa sɩduwo koo sɩŋ buloŋ aa wiye. Dɩ ba ko lʋla ʋ, Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ sɩ we ʋ tɩyaŋ nɛ weliŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ʋ sɩ leŋ dɩ Iziral tɩmma yʋga bɩl mɩɩgɩ ko kɩ tɩŋ ba Tɩɩna Wɩɩsɩ.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Biye no sɩ laa á Tɩɩna Wɩɩsɩ sɩya ko, dɩ Wɩɩsɩ tɩya ʋ dee anɩɩ ʋ gyɩ aa tɩya ʋ tɩŋdaal Ɛlaagya dee gɛɛ. Ʋ sɩ leŋ dɩ biisi abee ba kuwoma mɩɩgɩ sʋma. Ʋ mɛ sɩ leŋ dɩ nala hʋ aa bee tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa bɩrɩmɩ ba hakɩllɩ a kaŋ tɩpʋlʋŋ, a leŋ dɩ Wɩɩsɩ nala marɩ ba tɩsɩ a yaa siri pɔ ba Tɩɩna koyi.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ɛɛ rɛ Zakarɩya pɩyɛsɩ malɩka hʋ a baa, “Ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa a gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ɩ aa basɩ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ? Beewɩya ŋ hɩyasa rɛ, ŋ haaŋ mɛ hɩyasɩ.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ feŋ nɛ yaa Geebiral. Ŋ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ. Ʋ rɛ tɩma ŋ dɩ ŋ ko basɩ wɩweliye no a tɩya ɩ.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Wɩya no ŋ aa basɩ kɩ tɩya ɩ kɔnɩ sɩ ko yaa, amɛ ɩ aa bɩ laa di nyɛ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo basɩ wɩya a lɩɩ gyɩnaŋ a kaŋ kɩ mʋ kyɛɛ hʋ wɩya no aa sɩ yaa.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Saŋa hʋ malɩka hʋ gyɩ aa basɩ wɩya kɩ tɩya Zakarɩya Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ gyɩ yaa nala hʋ aa gyegili Zakarɩya gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ wɩkperii rɛ, beewɩya, ba gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ kɩ pɩɩsɩ gɛɛ Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ tɩyaŋ.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ kpa mʋ, aŋka Zakarɩya ko lɩɩ gyaŋwuwo nala hʋ lee. Ʋ gyɩ aa ko lɩɩ, ʋ bɩl bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya. Nosi rɛ ʋ gyɩ kaŋ kɩ basɩ wɩya ba lee. Doŋ nɛ ba gyɩ gyɩma anɩɩ ʋ aa bɩ wuwo kɩ basɩ nyɛ, ʋ naa wɩɩ rɛ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ ʋ Wɩɩsɩ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Ɛɛ rɛ Zakarɩya tʋma ko teŋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ dɩya.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ʋ gyɩ bɩ pɩɩsa, ka ʋ haaŋ Ɛlizabɛtɩ kaŋ luwol. Ʋ gyɩ aa kaŋ luwol hʋ gɛɛ, ʋ gyɩ kaŋ ʋ tɩɩ faŋa dɩya tɩyaŋ nɛ peŋsi bɔnɔŋ dɩ ʋ bɩ lɩɩ bee.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Wɩɩsɩ pɩɩsa, ka lagɩlagɩ no ʋ kyiyeli ŋ nyɛ. Ʋ tɔɔ ŋ hɩɩsɩ rɛ dʋnɩya tɩyaŋ.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Ɛlizabɛtɩ aa kaŋ luwol hʋ, ʋ peŋsi badʋ tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ malɩka Geebiral dɩ ʋ mʋ Nazarɛti aa we Galili paalʋʋ tɩyaŋ,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 a kaŋ duwoso mʋ tɩya hatoluu kɩdɩgɩ ha aa bɩ gyɩŋ baal, ba kɩ yɩrɩ Mɛɛrɩ. Gyosɛfʋ aa yaa kuwori Deviti doho nal lɛ gyɩ kpa Mɛɛrɩ, amɛ ʋ beel-ʋ ha gyɩ bɩ gyɩŋ dɔmɔŋ anɩɩ haaŋ bee baal.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ ko ʋ lee a kyʋwalɩ ʋ, a baa, “Wɩɩsɩ fɩyɛlʋʋ we ɩ lee! Wɩɩsɩ we ɩ lee rɛ, aŋ pɛ ɩ tɩyaŋ mɛ weliŋ.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mɛɛrɩ aa nɩɩ wɩɩ no malɩka hʋ aa basa tɩya ʋ, wɩɩ hʋ kegimi ʋ. Ʋ kɩ bɩɩnɩ wɩɩ hʋ memii.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɛɛrɩ, Wɩɩsɩ kyo ɩ wɩya rɛ, ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ɩ sɩ kaŋ luwol a lʋl boyoŋbiye, a we ʋ feŋ Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ʋ sɩ sii yaa nɩbal, dɩ ba kana ʋ kɩ yɩrɩ Wɩɩbal hʋ Biye. Á Tɩɩna Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ di koro anɩɩ ʋ naabaa Deviti gyɩ aa dii koro gɛɛ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ʋ sɩ di koro Gyeekɔbɩ doho nala tɩyaŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ. Ʋ koro hʋ bɩ sɩ teŋ maakyiye kɩdɩgɩ buloŋ.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ basɩ tɩya malɩka hʋ a baa, “Ŋ ha bɩ gyɩŋ baal, ɛɛ rɛ wɩɩ no sɩ yaa, a wuwo yaa?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ rɛ sɩ ko gyʋʋ ɩ tɩyaŋ, dɩ ɩ kaŋ luwol Wɩɩsɩ dee tɩyaŋ. Ɛɛwɩya, biye hʋ ɩ aa sɩ lʋla, ʋ sɩ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna dɩ ba kana ʋ kɩ yɩrɩ Wɩɩsɩ Biye.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Na ɩ lʋllɩ Ɛlizabɛtɩ aa hɩyasa gɛɛ. Ba kɩ basɩ anɩɩ ʋ yaa hapɩrɩ rɛ, amɛ ʋ yaŋ aa kaŋ luwol, ʋ peŋsi badʋ rɛ nyɛ.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Beewɩya wɩɩ buloŋ tuwo Wɩɩsɩ aa bɩ sɩ wuwo yaa.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ yaa Wɩɩsɩ tʋŋtʋnnɩ rɛ. Wɩya hʋ buloŋ ɩ aa basɩ tɩya ŋ, Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ba yaa wɩtɩɩ.” Ɛɛ rɛ malɩka hʋ leme ʋ, aŋ mʋ.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ sii lagɩ lagɩ, a kpa mʋ Ɛlizabɛtɩ bee aa we Gyudɩya paalʋʋ dogiŋsi hʋ nyuu tɩyaŋ dɩ ʋ na ʋ.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Mɛɛrɩ aa mʋʋ pele doŋ, ʋ mʋ gyʋʋ Zakarɩya dɩya a mʋ kyʋwalɩ ʋ haaŋ Ɛlizabɛtɩ.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ɛlizabɛtɩ aa nɩɩ Mɛɛrɩ kyʋwala hʋ, biye hʋ aa we ʋ luwol tɩyaŋ sii lugisi. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko gyʋʋ Ɛlizabɛtɩ tɩyaŋ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ʋ heeli basɩ tɩya Mɛɛrɩ a baa, “Wɩɩsɩ kyiyeli ɩ rɛ a te haana buloŋ, a kyiyeli biye hʋ mɛ ɩ aa sɩ lʋla.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Bee rɛ tɩŋ wɩbal no yaa ŋ tɩyaŋ, a mʋ kɩ maga dɩ ŋ Tɩɩna nɩɩna ko dɩ ʋ na ŋ mɛ nyɛ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ŋ aa laa ɩ kyʋwala hʋ gɛɛ, biye hʋ aa we ŋ luwol tɩyaŋ teŋ mɛ fɩyɛla rɛ, ʋ sii lugusi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ɩ yaa nyusʋŋtɩɩna rɛ ɩ aa laa di anɩɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa basɩ tɩya ɩ sɩ kɔnɩ yaa.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ yɩɩ yɩɩl a baa,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Wɩɩsɩ rɛ yaa ŋ Laataal. Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ kɩ gyʋwɔsɩ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ŋ yaa ʋ tʋŋtʋnnɩbiye rɛ, ka ʋ liisi ŋ wɩya.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Akuu wɩbal no Wɩɩbal hʋ aa yaa tɩya ŋ wɩya.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Nala hʋ buloŋ aa fá Wɩɩsɩ, ʋ mɛ aa fá ba sikii rɛ,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ʋ gaŋdaa-noŋ hʋ rɛ ʋ kaŋ tannɩ,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ʋ kile kuworibala rɛ ba kuworikpasɩnɩ nyuni tɩyaŋ,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ʋ kpa kɩweliye rɛ a tɩya nyaaba
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ʋ fa biŋ nyʋwa rɛ a tɩya á naabaala
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ʋ gyɩ fá Abɩraham sikii rɛ.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mɛɛrɩ gyɩ hɔŋ Ɛlizabɛtɩ lee rɛ peŋsi boto, aŋ na mɩɩgɩ mʋ bee.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ɛɛ rɛ Ɛlizabɛtɩ lʋl ko pele. Ʋ lʋla boyoŋbiye.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ʋ aa lʋla gɛɛ, ʋ dɔŋtɩŋsɩ abee ʋ lʋlla buloŋ nɩɩ gɛɛ Wɩɩsɩ aa fáá ʋ sikii. Ba tenni buloŋ gyɩ fɩyɛlɩ, ba beel-ʋ buloŋ kɩ dɩyɛsɩ.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Biye hʋ gyɩ aa ko pele kyɛyɛ kyori, ba ko dɩ ba keri ʋ peŋ aŋ we ʋ feŋ. Ba gyɩ aa kyɛ dɩ ba kpa ʋ kuwo Zakarɩya feŋ nɛ a tɩya ʋ.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ɛɛ rɛ ʋ naa bɩ laa nyʋwa aŋ baa dɩ ba we ʋ feŋ Gyɔɔŋ.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ anɩɩ ba doho nal buloŋ ha bɩ maakyiye di Gyɔɔŋ.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Nyɛ rɛ ba kaŋ nosi pɩyɛsɩ ʋ kuwo dɩ feŋbee rɛ ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ we biye hʋ.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Doŋ nɛ Zakarɩya leŋ ba kpa daaparɩ ko tɩya ʋ, ʋ sabɩ biye hʋ feŋ we a baa dɩ ʋ feŋ nɛ yaa Gyɔɔŋ. Ba na feŋ hʋ, ʋ yaa ba wɩkperii.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, Zakarɩya bɩl piili a kɩ basɩ wɩya a kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Nala hʋ fa aa we doŋ a naa wɩɩ hʋ aa yaa, ʋ yaa ba kambɩŋ. Ba kaŋ wɩɩ hʋ lɩɩ a basɩ taalɩ Gyudɩya paalʋʋ logiŋ hʋ aa kaŋ dogiŋsi hʋ buloŋ.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nala hʋ buloŋ aa nɩɩ gɛɛ, ba kaŋ wɩɩ hʋ kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a kɩ basɩ, “Biye no yaŋ sɩ yaa nɩgɛɛ doho rɛ nyɛ?” Ba naa anɩɩ á Tɩɩna Wɩɩsɩ dee we ʋ tɩyaŋ nɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɩ basɩ gɛɛ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko gyʋʋ Gyɔɔŋ kuwo Zakarɩya tɩyaŋ, ʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩya Wiyese Welii hʋ dee tɩyaŋ a baa,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Ma leŋ dɩ á dannɩ Wɩɩsɩ, Wɩɩsɩ hʋ Iziral tɩmma aa tɩŋ.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ʋ lɩɩ niduwo rɛ ʋ ko, dɩ ʋ laa ma ta.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Faafaa buloŋ nɛ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ tɩŋdaala tɩyaŋ, a basɩ tɩya ma
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 anɩɩ ʋ sɩ laa ma ta á dɔmɔ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ʋ mɛ fa basa anɩɩ ʋ sɩ fá á naabaala sikii, ka dɩ wɩya hʋ buloŋ mɛ ʋ aa wee nyʋwa a baa dɩ ʋ sɩ yaa hʋ, dɩ ʋ kɔnɩ yaa ba mɛ.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ɛɛ rɛ á sɩ wuwo yaa nɩtɩɩma, a kaŋ tɩpʋlʋŋ ʋ sɩya tɩyaŋ
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Zakarɩya gyɩ aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ biye hʋ mɛ a baa,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ɩ sɩ basɩ tɩya Wɩɩsɩ nala anɩɩ Wɩɩsɩ sɩ kpa ba wɩbɔmɔ kyɛ ba aŋ laa ba ta.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Wɩɩsɩ kaŋ bɔnyɛ rɛ, a kɩ fá nala sikii mɛ.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Pʋlʋŋ no sɩ lɩɩ wɩɩsɩbee, a kyaanɩ we nala hʋ buloŋ aa we bilhuu tɩyaŋ, ka sʋʋ wɩya yaa ba beŋkyekpa.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ɛɛ rɛ biye hʋ sii waa abee dee, a kaŋ wɩgyʋŋ mɛ. Biye no gyɩ sii mʋ we pogo tɩyaŋ nɛ, a mʋ pele kyɛɛ hʋ ʋ aa piile kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya Iziral nala buloŋ na ʋ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.