Lucas 1

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ŋ nɩhɩyawʋ, ŋ gyegile nɩɩ wɩya no buloŋ weliŋ nɛ, a gʋnnɩ ba buloŋ mɛ weliŋ a lɩɩ ba piilii tɩyaŋ buloŋ. Ɛɛwɩya, ŋ naa anɩɩ ʋ yaa wɩwelii rɛ dɩ ŋ sabɩ wɩya no buloŋ aa vala gɛɛ a tɩya ɩ.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ŋ sabɩ kɩ tɩya ɩ rɛ dɩ ɩ gyɩma anɩɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa daga ɩ hʋ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Zakarɩya. Ʋ gyɩ yaa Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala kɩdɩgɩ rɛ. Saŋa hʋ tɩyaŋ dɩ ba kaŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala buloŋ kpaa kpaa rɛ. Nala hʋ tɩyaŋ ba gyɩ aa kpaa Zakarɩya we, Abigya rɛ gyɩ yaa ba nɩhɩyawʋ. Zakarɩya haaŋ mɛ feŋ nɛ gyɩ yaa Ɛlizabɛtɩ. Ʋ mɛ gyɩ lɩɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala doho tɩyaŋ nɛ. Aarɔŋ yaa ʋ naabatuugo rɛ. Saŋa hʋ tɩyaŋ dɩ Hɛrɔtɩ rɛ gyɩ yaa Gyudɩya paalʋʋ buloŋ kuwori.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zakarɩya bee ʋ haaŋ buloŋ gyɩ yaa tɩpʋlʋŋ tɩmma rɛ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Ba buloŋ balɩya gyɩ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa rɛ weliŋ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ɛlizabɛtɩ gyɩ yaa hapɩrɩ rɛ, a bɩ lʋl biye buloŋ, aŋka ʋ bee ʋ bala Zakarɩya buloŋ gyɩ hɩyasɩ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 — ausente —
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ʋ aa gyʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ aa ko dɩ ba lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ hʋ mɛ sɩŋ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ, a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Saŋa hʋ Zakarɩya gyɩ aa nyɔgɔ wɩsɩnaaŋ hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ malɩka ko sɩŋ kogu hʋ noduu logiŋ tɩyaŋ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ʋ aa naa malɩka hʋ kambɩŋ kana ʋ, ʋ kɩ kyele.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Zakarɩya, ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. Wɩɩ hʋ ɩ aa sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ, Wɩɩsɩ laa ɩ sʋlɩɩ rɛ. Ɩ haaŋ Ɛlizabɛtɩ sɩ lʋl boyoŋbiye. Ɩ sɩ we ʋ feŋ Gyɔɔŋ.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ɩ teŋ sɩ fɩyɛlɩ rɛ kɩŋkaŋ, dɩ nɩgyamaa tenni mɛ fɩyɛlɩ, ʋ lʋlɩɩ wɩya.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Ʋ sɩ yaa nɩbal Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Ʋ bɩ sɩ kɩ nyʋwa sɩduwo koo sɩŋ buloŋ aa wiye. Dɩ ba ko lʋla ʋ, Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ sɩ we ʋ tɩyaŋ nɛ weliŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ʋ sɩ leŋ dɩ Iziral tɩmma yʋga bɩl mɩɩgɩ ko kɩ tɩŋ ba Tɩɩna Wɩɩsɩ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Biye no sɩ laa á Tɩɩna Wɩɩsɩ sɩya ko, dɩ Wɩɩsɩ tɩya ʋ dee anɩɩ ʋ gyɩ aa tɩya ʋ tɩŋdaal Ɛlaagya dee gɛɛ. Ʋ sɩ leŋ dɩ biisi abee ba kuwoma mɩɩgɩ sʋma. Ʋ mɛ sɩ leŋ dɩ nala hʋ aa bee tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa bɩrɩmɩ ba hakɩllɩ a kaŋ tɩpʋlʋŋ, a leŋ dɩ Wɩɩsɩ nala marɩ ba tɩsɩ a yaa siri pɔ ba Tɩɩna koyi.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ɛɛ rɛ Zakarɩya pɩyɛsɩ malɩka hʋ a baa, “Ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa a gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ɩ aa basɩ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ? Beewɩya ŋ hɩyasa rɛ, ŋ haaŋ mɛ hɩyasɩ.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ feŋ nɛ yaa Geebiral. Ŋ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ. Ʋ rɛ tɩma ŋ dɩ ŋ ko basɩ wɩweliye no a tɩya ɩ.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Wɩya no ŋ aa basɩ kɩ tɩya ɩ kɔnɩ sɩ ko yaa, amɛ ɩ aa bɩ laa di nyɛ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo basɩ wɩya a lɩɩ gyɩnaŋ a kaŋ kɩ mʋ kyɛɛ hʋ wɩya no aa sɩ yaa.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Saŋa hʋ malɩka hʋ gyɩ aa basɩ wɩya kɩ tɩya Zakarɩya Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ gyɩ yaa nala hʋ aa gyegili Zakarɩya gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ wɩkperii rɛ, beewɩya, ba gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ kɩ pɩɩsɩ gɛɛ Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ tɩyaŋ.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ kpa mʋ, aŋka Zakarɩya ko lɩɩ gyaŋwuwo nala hʋ lee. Ʋ gyɩ aa ko lɩɩ, ʋ bɩl bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya. Nosi rɛ ʋ gyɩ kaŋ kɩ basɩ wɩya ba lee. Doŋ nɛ ba gyɩ gyɩma anɩɩ ʋ aa bɩ wuwo kɩ basɩ nyɛ, ʋ naa wɩɩ rɛ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ ʋ Wɩɩsɩ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ɛɛ rɛ Zakarɩya tʋma ko teŋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ dɩya.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ʋ gyɩ bɩ pɩɩsa, ka ʋ haaŋ Ɛlizabɛtɩ kaŋ luwol. Ʋ gyɩ aa kaŋ luwol hʋ gɛɛ, ʋ gyɩ kaŋ ʋ tɩɩ faŋa dɩya tɩyaŋ nɛ peŋsi bɔnɔŋ dɩ ʋ bɩ lɩɩ bee.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Wɩɩsɩ pɩɩsa, ka lagɩlagɩ no ʋ kyiyeli ŋ nyɛ. Ʋ tɔɔ ŋ hɩɩsɩ rɛ dʋnɩya tɩyaŋ.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ɛlizabɛtɩ aa kaŋ luwol hʋ, ʋ peŋsi badʋ tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ malɩka Geebiral dɩ ʋ mʋ Nazarɛti aa we Galili paalʋʋ tɩyaŋ,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 a kaŋ duwoso mʋ tɩya hatoluu kɩdɩgɩ ha aa bɩ gyɩŋ baal, ba kɩ yɩrɩ Mɛɛrɩ. Gyosɛfʋ aa yaa kuwori Deviti doho nal lɛ gyɩ kpa Mɛɛrɩ, amɛ ʋ beel-ʋ ha gyɩ bɩ gyɩŋ dɔmɔŋ anɩɩ haaŋ bee baal.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ ko ʋ lee a kyʋwalɩ ʋ, a baa, “Wɩɩsɩ fɩyɛlʋʋ we ɩ lee! Wɩɩsɩ we ɩ lee rɛ, aŋ pɛ ɩ tɩyaŋ mɛ weliŋ.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Mɛɛrɩ aa nɩɩ wɩɩ no malɩka hʋ aa basa tɩya ʋ, wɩɩ hʋ kegimi ʋ. Ʋ kɩ bɩɩnɩ wɩɩ hʋ memii.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɛɛrɩ, Wɩɩsɩ kyo ɩ wɩya rɛ, ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Ɩ sɩ kaŋ luwol a lʋl boyoŋbiye, a we ʋ feŋ Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ʋ sɩ sii yaa nɩbal, dɩ ba kana ʋ kɩ yɩrɩ Wɩɩbal hʋ Biye. Á Tɩɩna Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ di koro anɩɩ ʋ naabaa Deviti gyɩ aa dii koro gɛɛ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ʋ sɩ di koro Gyeekɔbɩ doho nala tɩyaŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ. Ʋ koro hʋ bɩ sɩ teŋ maakyiye kɩdɩgɩ buloŋ.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ basɩ tɩya malɩka hʋ a baa, “Ŋ ha bɩ gyɩŋ baal, ɛɛ rɛ wɩɩ no sɩ yaa, a wuwo yaa?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ rɛ sɩ ko gyʋʋ ɩ tɩyaŋ, dɩ ɩ kaŋ luwol Wɩɩsɩ dee tɩyaŋ. Ɛɛwɩya, biye hʋ ɩ aa sɩ lʋla, ʋ sɩ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna dɩ ba kana ʋ kɩ yɩrɩ Wɩɩsɩ Biye.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Na ɩ lʋllɩ Ɛlizabɛtɩ aa hɩyasa gɛɛ. Ba kɩ basɩ anɩɩ ʋ yaa hapɩrɩ rɛ, amɛ ʋ yaŋ aa kaŋ luwol, ʋ peŋsi badʋ rɛ nyɛ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Beewɩya wɩɩ buloŋ tuwo Wɩɩsɩ aa bɩ sɩ wuwo yaa.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ yaa Wɩɩsɩ tʋŋtʋnnɩ rɛ. Wɩya hʋ buloŋ ɩ aa basɩ tɩya ŋ, Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ba yaa wɩtɩɩ.” Ɛɛ rɛ malɩka hʋ leme ʋ, aŋ mʋ.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ sii lagɩ lagɩ, a kpa mʋ Ɛlizabɛtɩ bee aa we Gyudɩya paalʋʋ dogiŋsi hʋ nyuu tɩyaŋ dɩ ʋ na ʋ.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Mɛɛrɩ aa mʋʋ pele doŋ, ʋ mʋ gyʋʋ Zakarɩya dɩya a mʋ kyʋwalɩ ʋ haaŋ Ɛlizabɛtɩ.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ɛlizabɛtɩ aa nɩɩ Mɛɛrɩ kyʋwala hʋ, biye hʋ aa we ʋ luwol tɩyaŋ sii lugisi. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko gyʋʋ Ɛlizabɛtɩ tɩyaŋ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ʋ heeli basɩ tɩya Mɛɛrɩ a baa, “Wɩɩsɩ kyiyeli ɩ rɛ a te haana buloŋ, a kyiyeli biye hʋ mɛ ɩ aa sɩ lʋla.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Bee rɛ tɩŋ wɩbal no yaa ŋ tɩyaŋ, a mʋ kɩ maga dɩ ŋ Tɩɩna nɩɩna ko dɩ ʋ na ŋ mɛ nyɛ?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ŋ aa laa ɩ kyʋwala hʋ gɛɛ, biye hʋ aa we ŋ luwol tɩyaŋ teŋ mɛ fɩyɛla rɛ, ʋ sii lugusi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ɩ yaa nyusʋŋtɩɩna rɛ ɩ aa laa di anɩɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa basɩ tɩya ɩ sɩ kɔnɩ yaa.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ yɩɩ yɩɩl a baa,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Wɩɩsɩ rɛ yaa ŋ Laataal. Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ kɩ gyʋwɔsɩ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ŋ yaa ʋ tʋŋtʋnnɩbiye rɛ, ka ʋ liisi ŋ wɩya.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Akuu wɩbal no Wɩɩbal hʋ aa yaa tɩya ŋ wɩya.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Nala hʋ buloŋ aa fá Wɩɩsɩ, ʋ mɛ aa fá ba sikii rɛ,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ʋ gaŋdaa-noŋ hʋ rɛ ʋ kaŋ tannɩ,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ʋ kile kuworibala rɛ ba kuworikpasɩnɩ nyuni tɩyaŋ,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ʋ kpa kɩweliye rɛ a tɩya nyaaba
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ʋ fa biŋ nyʋwa rɛ a tɩya á naabaala
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ʋ gyɩ fá Abɩraham sikii rɛ.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mɛɛrɩ gyɩ hɔŋ Ɛlizabɛtɩ lee rɛ peŋsi boto, aŋ na mɩɩgɩ mʋ bee.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ɛɛ rɛ Ɛlizabɛtɩ lʋl ko pele. Ʋ lʋla boyoŋbiye.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ʋ aa lʋla gɛɛ, ʋ dɔŋtɩŋsɩ abee ʋ lʋlla buloŋ nɩɩ gɛɛ Wɩɩsɩ aa fáá ʋ sikii. Ba tenni buloŋ gyɩ fɩyɛlɩ, ba beel-ʋ buloŋ kɩ dɩyɛsɩ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Biye hʋ gyɩ aa ko pele kyɛyɛ kyori, ba ko dɩ ba keri ʋ peŋ aŋ we ʋ feŋ. Ba gyɩ aa kyɛ dɩ ba kpa ʋ kuwo Zakarɩya feŋ nɛ a tɩya ʋ.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ɛɛ rɛ ʋ naa bɩ laa nyʋwa aŋ baa dɩ ba we ʋ feŋ Gyɔɔŋ.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ anɩɩ ba doho nal buloŋ ha bɩ maakyiye di Gyɔɔŋ.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nyɛ rɛ ba kaŋ nosi pɩyɛsɩ ʋ kuwo dɩ feŋbee rɛ ʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ we biye hʋ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Doŋ nɛ Zakarɩya leŋ ba kpa daaparɩ ko tɩya ʋ, ʋ sabɩ biye hʋ feŋ we a baa dɩ ʋ feŋ nɛ yaa Gyɔɔŋ. Ba na feŋ hʋ, ʋ yaa ba wɩkperii.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, Zakarɩya bɩl piili a kɩ basɩ wɩya a kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Nala hʋ fa aa we doŋ a naa wɩɩ hʋ aa yaa, ʋ yaa ba kambɩŋ. Ba kaŋ wɩɩ hʋ lɩɩ a basɩ taalɩ Gyudɩya paalʋʋ logiŋ hʋ aa kaŋ dogiŋsi hʋ buloŋ.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Nala hʋ buloŋ aa nɩɩ gɛɛ, ba kaŋ wɩɩ hʋ kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a kɩ basɩ, “Biye no yaŋ sɩ yaa nɩgɛɛ doho rɛ nyɛ?” Ba naa anɩɩ á Tɩɩna Wɩɩsɩ dee we ʋ tɩyaŋ nɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɩ basɩ gɛɛ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko gyʋʋ Gyɔɔŋ kuwo Zakarɩya tɩyaŋ, ʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩya Wiyese Welii hʋ dee tɩyaŋ a baa,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Ma leŋ dɩ á dannɩ Wɩɩsɩ, Wɩɩsɩ hʋ Iziral tɩmma aa tɩŋ.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ʋ lɩɩ niduwo rɛ ʋ ko, dɩ ʋ laa ma ta.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Faafaa buloŋ nɛ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ tɩŋdaala tɩyaŋ, a basɩ tɩya ma
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 anɩɩ ʋ sɩ laa ma ta á dɔmɔ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ʋ mɛ fa basa anɩɩ ʋ sɩ fá á naabaala sikii, ka dɩ wɩya hʋ buloŋ mɛ ʋ aa wee nyʋwa a baa dɩ ʋ sɩ yaa hʋ, dɩ ʋ kɔnɩ yaa ba mɛ.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ɛɛ rɛ á sɩ wuwo yaa nɩtɩɩma, a kaŋ tɩpʋlʋŋ ʋ sɩya tɩyaŋ
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Zakarɩya gyɩ aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ biye hʋ mɛ a baa,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ɩ sɩ basɩ tɩya Wɩɩsɩ nala anɩɩ Wɩɩsɩ sɩ kpa ba wɩbɔmɔ kyɛ ba aŋ laa ba ta.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Wɩɩsɩ kaŋ bɔnyɛ rɛ, a kɩ fá nala sikii mɛ.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Pʋlʋŋ no sɩ lɩɩ wɩɩsɩbee, a kyaanɩ we nala hʋ buloŋ aa we bilhuu tɩyaŋ, ka sʋʋ wɩya yaa ba beŋkyekpa.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ɛɛ rɛ biye hʋ sii waa abee dee, a kaŋ wɩgyʋŋ mɛ. Biye no gyɩ sii mʋ we pogo tɩyaŋ nɛ, a mʋ pele kyɛɛ hʋ ʋ aa piile kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya Iziral nala buloŋ na ʋ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.