Lucas 16
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Yesu gyɩ maga namaga no tɩya ʋ hatɩnna rɛ a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ tʋŋtʋnnɩ kɩdɩgɩ, a leŋ ʋ kɩ deŋ ʋ kɩna. Ɛɛ rɛ nala ko basɩ tɩya kɩna tɩɩna hʋ anɩɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kaŋ ʋ dʋwa buloŋ kyogi kɩ ta rɛ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ʋ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ leŋ ba mʋ yɩrɩ ʋ ko, ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Deŋ na ɩ wɩkanɩya hʋ ŋ aa nɩɩ. Ɩ bɩl bɩ maga dɩ ɩ yaa ŋ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ. Ɛɛwɩya, leŋ dɩ ŋ gyɩŋ ɛɛ bee ɛɛ buloŋ ɩ aa kpaa ŋ molbiye tʋma.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Ɛɛ rɛ baal hʋ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ aa kyɛ dɩ ʋ kile ŋ tʋma tɩyaŋ nyɛ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa? Ŋ bɩ kaŋ dee ŋ aa sɩ pala di. Ŋ bɩl bɩ sɩ wuwo gɔllɩ kɩ sʋla kɩna mɛ. Ŋ sɩ kɩ fá hɩɩsɩ.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ŋ gyɩŋ gɛɛ ŋ aa sɩ yaa a wuwo kaŋ kyaŋsɩ rɛ, dɩ ŋ tʋma no rɛ ko kyogi mɛ, dɩ ba kana ŋ weliŋ ba dɩɩsɩ tɩyaŋ.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ nala hʋ buloŋ aa di ʋ nɩhɩyawʋ hʋ kyɩma, ba kɩ ko kɩdɩgɩ kɩdɩgɩ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ buŋbuŋ nal hʋ a pɩyɛsɩ ʋ, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ kyɩŋ ɩ aa diye yaa baŋmɛ rɛ?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ɛɛ rɛ ʋ baa dɩ nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ ʋ kyɩma. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ kpaa teŋ hʋ aa daga ʋ kyɩŋ a tɩya ʋ aŋ baa, ‘Teŋ no daga anɩɩ ɩ kyɩŋ yaa nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ aŋkʋrɩsɩ mɔllɩbalɩya abee fi.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl yɩrɩ kɩdɩgɩ tɩɩna mɛ a pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Ka ɩ mɛ?’ Ʋ mɛ baa dɩ ʋ kyɩŋ yaa mɩbʋwara tusi rɛ. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Teŋ hʋ aa daga ɩ kyɩŋ nɛ nyɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ bʋwara kɔɔsɩ kyori.
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ kɩna tɩɩna hʋ bigisi sɩŋgɩrɩŋtɩɩna no aŋ baa dɩ ʋ yaa kuwokeri rɛ abee wɩgyʋŋ no ʋ aa kana a kaŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ. Beewɩya nala hʋ aa kyo dʋnɩya kɩna kɩŋkaŋ, ba kaŋ kɩ kyɛ wɩgyʋŋ nɛ weliŋ, a kɩ pɛ dɔmɔŋ tɩyaŋ a te nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ.’
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, ‘Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, ma kpa ma dʋnɩya kɩna a kyɛ kyaŋsɩ. Dɩ kɩna hʋ rɛ ko teŋ, dɩ Wɩɩsɩ laa ma we ʋ lee, dɩ ma we doŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.’
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Dɩ nal lɛ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ aa wuwo ʋ deŋ kɩgyamaa mɛ rɛ abee wɩtɩɩ. Amɛ dɩ nal lɛ bɩ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo deŋ kɩgyamaa nyuu mɛ abee wɩtɩɩ.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ dʋnɩya kɩna nyuu abee wɩtɩɩ, nal buloŋ bɩ sɩ kpa kɩna aa kaŋ tɔnɔ a we ɩ nosi tɩyaŋ dɩ ɩ kɩ deŋ.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ nala kɩna abee wɩtɩɩ, aŋnɛ rɛ sɩ laa nyʋwa kpa ɩ tɩɩ kɩna tɩya ɩ dɩ ɩ kɩ deŋ?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Yoŋdɩgɩ bɩ sɩ wuwo tʋma kɩ tɩya nɩhɩyasɩ balɩya. Ʋ sɩ kyo kɩdɩgɩ aŋ haasɩ kɩdɩgɩ. Ʋ sɩ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ abee wɩtɩɩ aŋ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ mɛ abee dawarɩ. Ɛɛ tɩɩ rɛ, nal bɩ sɩ wuwo tɩŋ molbiye tɩyaŋ aŋ bɩl tɩŋ Wɩɩsɩ mɛ.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Farasiima hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa, ba kɩ kyʋʋsɩ lee lee buloŋ, beewɩya ba fa kyo molbiye rɛ weliŋ.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Doŋ nɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Na ma aa kyɛ dɩ nala bɩɩnɩ anɩɩ ma kaŋ wɩtɩɩ rɛ, amɛ Wɩɩsɩ kɛ gyɩŋ ma tɩsɩ rɛ. Kɩna hʋ aa yaa sɩfɩyaŋ kɩna nihuwobisi lee, ba aa rɛ yaa kɩtɔɔnɩ Wɩɩsɩ kɛ lee.”
15 Então Jesus disse a eles:
16 Nyɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi gyɩ aa saba biŋ, abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala gyɩ aa basa, ba buloŋ gyɩ pɩna rɛ, a kaŋ mʋ pele saŋa hʋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko. Ɛɛ hal tɩyaŋ, a yaŋ bɩl piili haŋ saŋa hʋ a kaŋ kɩ ko gyɩnaŋ, ba basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye rɛ a kɩ tɩya nala. Ɛɛ rɛ nal buloŋ sii kɩ lʋga sɩfɩyaŋ dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ.
16 — A
17 Wɩɩsɩnyuu abee taŋha buloŋ aa sɩ pirigi dɩɩgɩ, ʋ rɛ sɩ yaa mɔl a te wɩbiibiye mɛ aa sɩ dɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa saba tɩyaŋ.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Baal hʋ buloŋ aa vɩya ʋ haaŋ, aŋ bɩl mʋ kpa hadɩma, ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ. Baal hʋ mɛ buloŋ aa kpaa haaŋ aa vɩya ʋ bala, ʋ mɛ yaa sɔŋsɔnnɩ.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a gyɩ kɩ laalɩ gabala dʋŋ, aŋ we sʋma dʋŋ tɩyaŋ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ.
19 Jesus continuou:
20 — ausente —
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 — ausente —
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ɛɛ rɛ nyaabʋ hʋ sii sʋba. Malɩkasɩ ko kpa ʋ a kaŋ mʋ holli Abɩraham logiŋ Wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ʋ kɩ nɩɩ sʋma.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Ka kɩna tɩɩna hʋ mɛ sii sʋba, ba kpa ʋ hogo. Ʋ mʋ gyʋʋ diŋ a we tʋwara tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ deŋ mʋ na Abɩraham dɩ ʋ hɔŋ libolii, ka Laazʋrɔsɩ mɛ hɔŋ ʋ logiŋ.
23 Ele sofria muito no
24 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Abɩraham a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, fá ŋ sikii aŋ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ kaŋ ʋ nonii taga nɩɩ, a kaŋ ko lulo we ŋ naŋdeliŋ tɩyaŋ. Ŋ aa na tʋwara rɛ weliŋ diŋ no tɩyaŋ.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ biye, liisi mʋ pele saŋa hʋ ɩ gyɩ aa we ɩ mɩɩbol tɩyaŋ, ɩ fa aa nɩɩ sʋma rɛ weliŋ, aŋka Laazʋrɔsɩ fa we tʋwara tɩyaŋ. Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ leŋ Laazʋrɔsɩ bembii fɩyɛlɩ rɛ daha, aŋka ɩ mɛ we tʋwara tɩyaŋ.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Ɛɛ dʋŋ mɛ daa, bootogi luŋii rɛ pɩŋ á beel-ma paga tɩyaŋ. Dɩ nala hʋ aa we á lee rɛ aa kyɛ dɩ ba lɩɩ kyol a mʋ ma lee, ba bɩ sɩ wuwo. Nal mɛ bɩ sɩ wuwo lɩɩ ma lee a kyol ko á lee.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, ɛɛ kɛ, ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ mʋ ŋ kuwo dɩya.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Ŋ naabalɩya bɔnɔŋ ha we doŋ. Leŋ dɩ ʋ mʋ kʋrɩsɩ ba dɩgɩna dɩ ba mɛ ta maakyiye ko gyʋʋ tʋwara no tɩyaŋ.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba biŋ, ɩ naabalɩya hʋ gyɩŋ ba rɛ. Leŋ dɩ ba gyegili nɩɩ ba aŋ kɩ tɩŋ ba.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl baa, ‘Ŋ kuwo, ɛɛ dʋŋ bɩ maga. Amɛ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ ba lee, ɛɛ kɛ ba sɩ bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Ɛɛ rɛ Abɩraham bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Dɩ ba aa rɛ bɩ sɩ gyegili nɩɩ wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba, ɛɛ daga anɩɩ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ basɩ tɩya ba mɛ, ba ha bɩ sɩ laa di.”’
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.