Lucas 16

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu gyɩ maga namaga no tɩya ʋ hatɩnna rɛ a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ tʋŋtʋnnɩ kɩdɩgɩ, a leŋ ʋ kɩ deŋ ʋ kɩna. Ɛɛ rɛ nala ko basɩ tɩya kɩna tɩɩna hʋ anɩɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kaŋ ʋ dʋwa buloŋ kyogi kɩ ta rɛ.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Ʋ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ leŋ ba mʋ yɩrɩ ʋ ko, ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Deŋ na ɩ wɩkanɩya hʋ ŋ aa nɩɩ. Ɩ bɩl bɩ maga dɩ ɩ yaa ŋ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ. Ɛɛwɩya, leŋ dɩ ŋ gyɩŋ ɛɛ bee ɛɛ buloŋ ɩ aa kpaa ŋ molbiye tʋma.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Ɛɛ rɛ baal hʋ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ aa kyɛ dɩ ʋ kile ŋ tʋma tɩyaŋ nyɛ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa? Ŋ bɩ kaŋ dee ŋ aa sɩ pala di. Ŋ bɩl bɩ sɩ wuwo gɔllɩ kɩ sʋla kɩna mɛ. Ŋ sɩ kɩ fá hɩɩsɩ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ŋ gyɩŋ gɛɛ ŋ aa sɩ yaa a wuwo kaŋ kyaŋsɩ rɛ, dɩ ŋ tʋma no rɛ ko kyogi mɛ, dɩ ba kana ŋ weliŋ ba dɩɩsɩ tɩyaŋ.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ nala hʋ buloŋ aa di ʋ nɩhɩyawʋ hʋ kyɩma, ba kɩ ko kɩdɩgɩ kɩdɩgɩ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ buŋbuŋ nal hʋ a pɩyɛsɩ ʋ, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ kyɩŋ ɩ aa diye yaa baŋmɛ rɛ?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Ɛɛ rɛ ʋ baa dɩ nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ ʋ kyɩma. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ kpaa teŋ hʋ aa daga ʋ kyɩŋ a tɩya ʋ aŋ baa, ‘Teŋ no daga anɩɩ ɩ kyɩŋ yaa nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ aŋkʋrɩsɩ mɔllɩbalɩya abee fi.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl yɩrɩ kɩdɩgɩ tɩɩna mɛ a pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Ka ɩ mɛ?’ Ʋ mɛ baa dɩ ʋ kyɩŋ yaa mɩbʋwara tusi rɛ. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Teŋ hʋ aa daga ɩ kyɩŋ nɛ nyɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ bʋwara kɔɔsɩ kyori.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ kɩna tɩɩna hʋ bigisi sɩŋgɩrɩŋtɩɩna no aŋ baa dɩ ʋ yaa kuwokeri rɛ abee wɩgyʋŋ no ʋ aa kana a kaŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ. Beewɩya nala hʋ aa kyo dʋnɩya kɩna kɩŋkaŋ, ba kaŋ kɩ kyɛ wɩgyʋŋ nɛ weliŋ, a kɩ pɛ dɔmɔŋ tɩyaŋ a te nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ.’
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, ‘Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, ma kpa ma dʋnɩya kɩna a kyɛ kyaŋsɩ. Dɩ kɩna hʋ rɛ ko teŋ, dɩ Wɩɩsɩ laa ma we ʋ lee, dɩ ma we doŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.’
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Dɩ nal lɛ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ aa wuwo ʋ deŋ kɩgyamaa mɛ rɛ abee wɩtɩɩ. Amɛ dɩ nal lɛ bɩ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo deŋ kɩgyamaa nyuu mɛ abee wɩtɩɩ.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ dʋnɩya kɩna nyuu abee wɩtɩɩ, nal buloŋ bɩ sɩ kpa kɩna aa kaŋ tɔnɔ a we ɩ nosi tɩyaŋ dɩ ɩ kɩ deŋ.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ nala kɩna abee wɩtɩɩ, aŋnɛ rɛ sɩ laa nyʋwa kpa ɩ tɩɩ kɩna tɩya ɩ dɩ ɩ kɩ deŋ?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Yoŋdɩgɩ bɩ sɩ wuwo tʋma kɩ tɩya nɩhɩyasɩ balɩya. Ʋ sɩ kyo kɩdɩgɩ aŋ haasɩ kɩdɩgɩ. Ʋ sɩ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ abee wɩtɩɩ aŋ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ mɛ abee dawarɩ. Ɛɛ tɩɩ rɛ, nal bɩ sɩ wuwo tɩŋ molbiye tɩyaŋ aŋ bɩl tɩŋ Wɩɩsɩ mɛ.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farasiima hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa, ba kɩ kyʋʋsɩ lee lee buloŋ, beewɩya ba fa kyo molbiye rɛ weliŋ.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Doŋ nɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Na ma aa kyɛ dɩ nala bɩɩnɩ anɩɩ ma kaŋ wɩtɩɩ rɛ, amɛ Wɩɩsɩ kɛ gyɩŋ ma tɩsɩ rɛ. Kɩna hʋ aa yaa sɩfɩyaŋ kɩna nihuwobisi lee, ba aa rɛ yaa kɩtɔɔnɩ Wɩɩsɩ kɛ lee.”
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Nyɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi gyɩ aa saba biŋ, abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala gyɩ aa basa, ba buloŋ gyɩ pɩna rɛ, a kaŋ mʋ pele saŋa hʋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko. Ɛɛ hal tɩyaŋ, a yaŋ bɩl piili haŋ saŋa hʋ a kaŋ kɩ ko gyɩnaŋ, ba basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye rɛ a kɩ tɩya nala. Ɛɛ rɛ nal buloŋ sii kɩ lʋga sɩfɩyaŋ dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Wɩɩsɩnyuu abee taŋha buloŋ aa sɩ pirigi dɩɩgɩ, ʋ rɛ sɩ yaa mɔl a te wɩbiibiye mɛ aa sɩ dɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa saba tɩyaŋ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Baal hʋ buloŋ aa vɩya ʋ haaŋ, aŋ bɩl mʋ kpa hadɩma, ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ. Baal hʋ mɛ buloŋ aa kpaa haaŋ aa vɩya ʋ bala, ʋ mɛ yaa sɔŋsɔnnɩ.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a gyɩ kɩ laalɩ gabala dʋŋ, aŋ we sʋma dʋŋ tɩyaŋ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 — ausente —
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ɛɛ rɛ nyaabʋ hʋ sii sʋba. Malɩkasɩ ko kpa ʋ a kaŋ mʋ holli Abɩraham logiŋ Wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ʋ kɩ nɩɩ sʋma.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ka kɩna tɩɩna hʋ mɛ sii sʋba, ba kpa ʋ hogo. Ʋ mʋ gyʋʋ diŋ a we tʋwara tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ deŋ mʋ na Abɩraham dɩ ʋ hɔŋ libolii, ka Laazʋrɔsɩ mɛ hɔŋ ʋ logiŋ.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Abɩraham a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, fá ŋ sikii aŋ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ kaŋ ʋ nonii taga nɩɩ, a kaŋ ko lulo we ŋ naŋdeliŋ tɩyaŋ. Ŋ aa na tʋwara rɛ weliŋ diŋ no tɩyaŋ.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ biye, liisi mʋ pele saŋa hʋ ɩ gyɩ aa we ɩ mɩɩbol tɩyaŋ, ɩ fa aa nɩɩ sʋma rɛ weliŋ, aŋka Laazʋrɔsɩ fa we tʋwara tɩyaŋ. Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ leŋ Laazʋrɔsɩ bembii fɩyɛlɩ rɛ daha, aŋka ɩ mɛ we tʋwara tɩyaŋ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ɛɛ dʋŋ mɛ daa, bootogi luŋii rɛ pɩŋ á beel-ma paga tɩyaŋ. Dɩ nala hʋ aa we á lee rɛ aa kyɛ dɩ ba lɩɩ kyol a mʋ ma lee, ba bɩ sɩ wuwo. Nal mɛ bɩ sɩ wuwo lɩɩ ma lee a kyol ko á lee.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, ɛɛ kɛ, ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ mʋ ŋ kuwo dɩya.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Ŋ naabalɩya bɔnɔŋ ha we doŋ. Leŋ dɩ ʋ mʋ kʋrɩsɩ ba dɩgɩna dɩ ba mɛ ta maakyiye ko gyʋʋ tʋwara no tɩyaŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba biŋ, ɩ naabalɩya hʋ gyɩŋ ba rɛ. Leŋ dɩ ba gyegili nɩɩ ba aŋ kɩ tɩŋ ba.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl baa, ‘Ŋ kuwo, ɛɛ dʋŋ bɩ maga. Amɛ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ ba lee, ɛɛ kɛ ba sɩ bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ɛɛ rɛ Abɩraham bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Dɩ ba aa rɛ bɩ sɩ gyegili nɩɩ wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba, ɛɛ daga anɩɩ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ basɩ tɩya ba mɛ, ba ha bɩ sɩ laa di.”’
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.