Lucas 16
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Yesu gyɩ maga namaga no tɩya ʋ hatɩnna rɛ a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a kaŋ tʋŋtʋnnɩ kɩdɩgɩ, a leŋ ʋ kɩ deŋ ʋ kɩna. Ɛɛ rɛ nala ko basɩ tɩya kɩna tɩɩna hʋ anɩɩ ʋ tʋŋtʋnnɩ hʋ kaŋ ʋ dʋwa buloŋ kyogi kɩ ta rɛ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ʋ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ leŋ ba mʋ yɩrɩ ʋ ko, ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Deŋ na ɩ wɩkanɩya hʋ ŋ aa nɩɩ. Ɩ bɩl bɩ maga dɩ ɩ yaa ŋ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ. Ɛɛwɩya, leŋ dɩ ŋ gyɩŋ ɛɛ bee ɛɛ buloŋ ɩ aa kpaa ŋ molbiye tʋma.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ɛɛ rɛ baal hʋ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ aa kyɛ dɩ ʋ kile ŋ tʋma tɩyaŋ nyɛ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa? Ŋ bɩ kaŋ dee ŋ aa sɩ pala di. Ŋ bɩl bɩ sɩ wuwo gɔllɩ kɩ sʋla kɩna mɛ. Ŋ sɩ kɩ fá hɩɩsɩ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ŋ gyɩŋ gɛɛ ŋ aa sɩ yaa a wuwo kaŋ kyaŋsɩ rɛ, dɩ ŋ tʋma no rɛ ko kyogi mɛ, dɩ ba kana ŋ weliŋ ba dɩɩsɩ tɩyaŋ.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ nala hʋ buloŋ aa di ʋ nɩhɩyawʋ hʋ kyɩma, ba kɩ ko kɩdɩgɩ kɩdɩgɩ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ buŋbuŋ nal hʋ a pɩyɛsɩ ʋ, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ kyɩŋ ɩ aa diye yaa baŋmɛ rɛ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ɛɛ rɛ ʋ baa dɩ nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ ʋ kyɩma. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ kpaa teŋ hʋ aa daga ʋ kyɩŋ a tɩya ʋ aŋ baa, ‘Teŋ no daga anɩɩ ɩ kyɩŋ yaa nʋʋ aŋkʋrɩsɩ kɔɔ rɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ aŋkʋrɩsɩ mɔllɩbalɩya abee fi.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl yɩrɩ kɩdɩgɩ tɩɩna mɛ a pɩyɛsɩ ʋ a baa, ‘Ka ɩ mɛ?’ Ʋ mɛ baa dɩ ʋ kyɩŋ yaa mɩbʋwara tusi rɛ. Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ-hɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Teŋ hʋ aa daga ɩ kyɩŋ nɛ nyɛ. Amɛ mɩɩgɩ kaŋ sabɩ bʋwara kɔɔsɩ kyori.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ kɩna tɩɩna hʋ bigisi sɩŋgɩrɩŋtɩɩna no aŋ baa dɩ ʋ yaa kuwokeri rɛ abee wɩgyʋŋ no ʋ aa kana a kaŋ kɩ yaa wɩbɔmɔ. Beewɩya nala hʋ aa kyo dʋnɩya kɩna kɩŋkaŋ, ba kaŋ kɩ kyɛ wɩgyʋŋ nɛ weliŋ, a kɩ pɛ dɔmɔŋ tɩyaŋ a te nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ.’
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, ‘Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, ma kpa ma dʋnɩya kɩna a kyɛ kyaŋsɩ. Dɩ kɩna hʋ rɛ ko teŋ, dɩ Wɩɩsɩ laa ma we ʋ lee, dɩ ma we doŋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.’
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Dɩ nal lɛ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ aa wuwo ʋ deŋ kɩgyamaa mɛ rɛ abee wɩtɩɩ. Amɛ dɩ nal lɛ bɩ wuwo deŋ kɩna mʋhʋ nyuu abee wɩtɩɩ, ɛɛ daga anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo deŋ kɩgyamaa nyuu mɛ abee wɩtɩɩ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ dʋnɩya kɩna nyuu abee wɩtɩɩ, nal buloŋ bɩ sɩ kpa kɩna aa kaŋ tɔnɔ a we ɩ nosi tɩyaŋ dɩ ɩ kɩ deŋ.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Dɩ ɩ rɛ bɩ wuwo kɩ deŋ nala kɩna abee wɩtɩɩ, aŋnɛ rɛ sɩ laa nyʋwa kpa ɩ tɩɩ kɩna tɩya ɩ dɩ ɩ kɩ deŋ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Yoŋdɩgɩ bɩ sɩ wuwo tʋma kɩ tɩya nɩhɩyasɩ balɩya. Ʋ sɩ kyo kɩdɩgɩ aŋ haasɩ kɩdɩgɩ. Ʋ sɩ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ abee wɩtɩɩ aŋ kɩ tɩŋ kɩdɩgɩ mɛ abee dawarɩ. Ɛɛ tɩɩ rɛ, nal bɩ sɩ wuwo tɩŋ molbiye tɩyaŋ aŋ bɩl tɩŋ Wɩɩsɩ mɛ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farasiima hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ Yesu aa basa, ba kɩ kyʋʋsɩ lee lee buloŋ, beewɩya ba fa kyo molbiye rɛ weliŋ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Doŋ nɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Na ma aa kyɛ dɩ nala bɩɩnɩ anɩɩ ma kaŋ wɩtɩɩ rɛ, amɛ Wɩɩsɩ kɛ gyɩŋ ma tɩsɩ rɛ. Kɩna hʋ aa yaa sɩfɩyaŋ kɩna nihuwobisi lee, ba aa rɛ yaa kɩtɔɔnɩ Wɩɩsɩ kɛ lee.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Nyɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi gyɩ aa saba biŋ, abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala gyɩ aa basa, ba buloŋ gyɩ pɩna rɛ, a kaŋ mʋ pele saŋa hʋ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ gyɩ aa ko. Ɛɛ hal tɩyaŋ, a yaŋ bɩl piili haŋ saŋa hʋ a kaŋ kɩ ko gyɩnaŋ, ba basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye rɛ a kɩ tɩya nala. Ɛɛ rɛ nal buloŋ sii kɩ lʋga sɩfɩyaŋ dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Wɩɩsɩnyuu abee taŋha buloŋ aa sɩ pirigi dɩɩgɩ, ʋ rɛ sɩ yaa mɔl a te wɩbiibiye mɛ aa sɩ dɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa saba tɩyaŋ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Baal hʋ buloŋ aa vɩya ʋ haaŋ, aŋ bɩl mʋ kpa hadɩma, ʋ yaa sɔŋsɔnnɩ rɛ. Baal hʋ mɛ buloŋ aa kpaa haaŋ aa vɩya ʋ bala, ʋ mɛ yaa sɔŋsɔnnɩ.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga a baa, “Kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ, a gyɩ kɩ laalɩ gabala dʋŋ, aŋ we sʋma dʋŋ tɩyaŋ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ɛɛ rɛ nyaabʋ hʋ sii sʋba. Malɩkasɩ ko kpa ʋ a kaŋ mʋ holli Abɩraham logiŋ Wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ʋ kɩ nɩɩ sʋma.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ka kɩna tɩɩna hʋ mɛ sii sʋba, ba kpa ʋ hogo. Ʋ mʋ gyʋʋ diŋ a we tʋwara tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ deŋ mʋ na Abɩraham dɩ ʋ hɔŋ libolii, ka Laazʋrɔsɩ mɛ hɔŋ ʋ logiŋ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Abɩraham a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, fá ŋ sikii aŋ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ kaŋ ʋ nonii taga nɩɩ, a kaŋ ko lulo we ŋ naŋdeliŋ tɩyaŋ. Ŋ aa na tʋwara rɛ weliŋ diŋ no tɩyaŋ.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ biye, liisi mʋ pele saŋa hʋ ɩ gyɩ aa we ɩ mɩɩbol tɩyaŋ, ɩ fa aa nɩɩ sʋma rɛ weliŋ, aŋka Laazʋrɔsɩ fa we tʋwara tɩyaŋ. Amɛ lagɩlagɩ no, Wɩɩsɩ leŋ Laazʋrɔsɩ bembii fɩyɛlɩ rɛ daha, aŋka ɩ mɛ we tʋwara tɩyaŋ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ɛɛ dʋŋ mɛ daa, bootogi luŋii rɛ pɩŋ á beel-ma paga tɩyaŋ. Dɩ nala hʋ aa we á lee rɛ aa kyɛ dɩ ba lɩɩ kyol a mʋ ma lee, ba bɩ sɩ wuwo. Nal mɛ bɩ sɩ wuwo lɩɩ ma lee a kyol ko á lee.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ kuwo Abɩraham, ɛɛ kɛ, ŋ aa sʋla ɩ dɩ ɩ tɩŋ Laazʋrɔsɩ dɩ ʋ mʋ ŋ kuwo dɩya.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ŋ naabalɩya bɔnɔŋ ha we doŋ. Leŋ dɩ ʋ mʋ kʋrɩsɩ ba dɩgɩna dɩ ba mɛ ta maakyiye ko gyʋʋ tʋwara no tɩyaŋ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ɛɛ rɛ Abɩraham basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba biŋ, ɩ naabalɩya hʋ gyɩŋ ba rɛ. Leŋ dɩ ba gyegili nɩɩ ba aŋ kɩ tɩŋ ba.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ɛɛ rɛ kɩna tɩɩna hʋ bɩl baa, ‘Ŋ kuwo, ɛɛ dʋŋ bɩ maga. Amɛ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ ba lee, ɛɛ kɛ ba sɩ bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ɛɛ rɛ Abɩraham bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Dɩ ba aa rɛ bɩ sɩ gyegili nɩɩ wɩya hʋ Moosi abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba, ɛɛ daga anɩɩ dɩ nal lɛ sii sʋʋ tɩyaŋ a mʋ basɩ tɩya ba mɛ, ba ha bɩ sɩ laa di.”’
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.