Lucas 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ gɛɛ rɛ, nala badɔmɔŋ basɩ tɩya ʋ gɛɛ hʋ Pilato gyɩ aa leŋ ba kpʋ Galili tɩmma badɔmɔŋ. Galili tɩmma no gyɩ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ rɛ, a kpa kɩna kɩ sʋla Wɩɩsɩ, ka Pilato gyɩ kpʋ ba.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma bɩɩna anɩɩ gɛɛ hʋ Pilato gyɩ aa kpʋʋ Galili tɩmma no daga anɩɩ ba aa rɛ yaa wɩbɔmɔ a te Galili tɩmma buloŋ koo?
2 Então Jesus disse:
3 Aayɩ, ɛɛ daa. Dɩ mamaa rɛ bɩ bɩrɩma lɩɩ ma wɩbɔmɔ tɩyaŋ, ma buloŋ mɛ sɩ sʋba.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Ka dɩɩdolii hʋ gyɩ aa tele ŋmaa nala fi abee kyori hʋ kpʋ Silom tɩyaŋ, ma bɩɩna anɩɩ ba aa rɛ yaa wɩbɔmɔ a te nala hʋ buloŋ gyɩ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ koo?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Aayɩ, ɛɛ daa. Ma leŋ dɩ ŋ basɩ tɩya ma, dɩ ma bɩ bɩrɩma lɩɩ ma wɩbɔmɔ tɩyaŋ, ma buloŋ mɛ sɩ sʋba.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Ɛɛ rɛ Yesu maga namaga tɩya ba a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ pɔɔ tutogo ʋ baga tɩyaŋ. Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ ʋ mʋ dɩ ʋ tɔrɩ ʋ nɔnɔ dɩ tɩya hʋ bɩ nɔnɔ.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ bagɩdaal hʋ a baa, ‘Bɩsɩ boto rɛ nyɛ tɩya no aa bɩ nɔnɔ. Ʋ maga dɩ ɩ ŋmana ʋ ta rɛ, beewɩya ʋ sɩŋ tɔ lee waasʋ rɛ.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Doŋ nɛ bagɩdaal hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, leŋ dɩ ʋ ha sɩŋ bɩndɩgɩ pɛ dɩ á na. Ŋ sɩ hulo baarɩ ʋ memii, a we nɔbɩŋ.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Bɩna dɩɩlaŋ dɩ ʋ rɛ ko nɔnɔ, ʋ yaa wɩwelii rɛ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko bɩ nɔnɔ, ɛɛ kɛ ɩ sɩ wuwo leŋ dɩ ŋ ŋmaŋ ta.”’
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu gyɩ aa daga nala Wɩɩsɩ wɩya gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ nɛ.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Dɩ haaŋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we doŋ. Gyɩŋbɔŋ nɛ gyɩ kana ʋ, a kpa wɩɩla we ʋ, ʋ wɩɩlɩ gɛɛ bɩsɩ fi abee kyori. Wɩɩla hʋ gyɩ leŋ ʋ gʋla rɛ, a bɩ wuwo sii sɩŋ kɩ tannɩ.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Yesu aa naa haaŋ hʋ, ʋ yɩrɩ ʋ a baa, “Haŋtolibiye, ɩ wɩɩla hʋ lɩɩ ɩ tɩyaŋ nɛ.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ɛɛ rɛ ʋ kpa ʋ nosi a dɔbɔ haaŋ hʋ tɩyaŋ. Haaŋ hʋ tɩɩ sii tannɩ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, aŋ kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Ɛɛ rɛ wɩɩkyʋwaldɩya hʋ nɩhɩyawʋ na baaŋ Yesu nyuu tɩyaŋ akuu ʋ aa tɩɩbɩ nala Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩya. Aŋ mɩɩgɩ basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Kyɛyɛ badʋ rɛ we doŋ a maga dɩ á kpa kɩ tʋŋ tʋma. Kyɛyɛ no badʋ kɩdɩgɩ buloŋ tɩyaŋ, ma sɩ wuwo ko dɩ ba tɩɩbɩ ma, amɛ kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɛ daa.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ dɔŋ minaafigi tɩmma! Ma kɩbee rɛ we doŋ aa bɩ sɩ puri ʋ nɔpalɩya koo ʋ kokumo a kaŋ mʋ dɩ ba nyʋwa nɩɩ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Haaŋ no yaa Abɩraham doho nal lɛ. Sɩtaanɩ kana ʋ vʋwa biŋ bɩsɩ fi abee kyori. Ʋ yaŋ bɩ maga dɩ á laa ʋ ta Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ koo?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Yesu aa basɩ gɛɛ, hɩɩsɩ kaŋ ʋ dɔmɔ hʋ buloŋ, aŋka nɩkaalɩya hʋ kɛ tenni fɩyɛlɩ wɩmagɩla hʋ Yesu aa yaa wɩya.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, “Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ? Bekiŋ nɛ ŋ sɩ kpa ʋ magɩsɩ?
18 Jesus disse:
19 Ʋ kɩɩ kɩdoho kɩdɩgɩ bii aa muro kɩŋkaŋ nɛ ba kɩ yɩrɩ masɩtadɩ. Baal kɩdɩgɩ kpa doho ʋ baga tɩyaŋ. Ʋ nyʋ, a waa, a bɩrɩmɩ tɩɩbal. Ɛɛ rɛ digibiisi ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Bekiŋ nɛ ŋ bɩl sɩ kpa Wɩɩsɩ koro hʋ magɩsɩ?
20 Jesus continuou:
21 Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ sɩbʋl haaŋ aa kpaa we paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto tɩyaŋ. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ paanʋʋ muŋ hʋ sii pʋwarɩ su tahaŋbal.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu gyɩ sii kɩ mʋ Gyerusalɛm nɛ, a gɔllɩ tɩŋ tɔnɩ hʋ buloŋ aa we doŋ dɩɩlaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Á Tɩɩna, nala baŋmana dʋŋ nɛ Wɩɩsɩ sɩ laa ta koo nɩgyamaa rɛ ʋ sɩ laa ta?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 Nyɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Dɩ mamaa rɛ aa kyɛ dɩ ma gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ, ma yaa sɩfɩyaŋ a wuwo tɩŋ dimbeenyʋwa hʋ aa bɩ gyalɩya a gyʋʋ. Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nala yʋga sɩ lʋga dɩ ba tɩŋ doŋ gyʋʋ, amɛ ba bɩ sɩ wuwo.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Kyɛɛ kɩdɩgɩ dɩya hʋ tɩɩna sɩ kaŋ ʋ dimbee tɔ. Ka dɩ ma ko sɩŋ gyaŋhala tɩyaŋ, a kɩ ŋmaa boro hʋ a baa, ‘Á Tɩɩna, kaŋ dimbeenyʋwa hʋ suri tɩya ma.’ Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ sɩ basɩ tɩya ma a baa, ‘Ŋ kɛ bɩ gyɩŋ ma lee buloŋ tɩyaŋ.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Ɛɛ rɛ ma mɛ sɩ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Á beel-ɩ buloŋ nɛ fa we doŋ, a laŋŋɩ kɩ di kɩna. Ɩ gba daga ma wɩya yʋga á bee tɩyaŋ mɛ.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl sɩ basɩ tɩya ma a baa, ‘Ŋ baa ŋ bɩ gyɩŋ lee hʋ ma aa lɩya. Ma fasɩ lɩɩ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ɛɛ dɔŋ nɩbɔmɔ!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Kyɛɛ kɩdɩgɩ ma sɩ na Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ, abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala buloŋ, dɩ ba hɔŋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ, ka dɩ ma kɛ sɩŋ gyaŋhal tɩyaŋ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ma sɩ wii sɩnɩɩl, a kyaŋ ma nyɩŋa, aŋ bɩ sɩ wuwo gyʋʋ doŋ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Nala sɩ lɩɩ dʋnɩya logiŋ logiŋ buloŋ a gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ, a hɔŋ kɩ di kɩna aŋ kɩ gbɩyalɩ.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Wɩtɩɩ rɛ, nala aa yaa nɩbiisi gyɩnaŋ, ba sɩ mɩɩgɩ ko yaa nɩbala, ka dɩ nala mɛ aa yaa nɩbala gyɩnaŋ mɩɩgɩ ko yaa nɩbiisi.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ Farasiima badɔmɔŋ mʋ Yesu lee, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ʋ maga dɩ ɩ lɩɩ Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ, beewɩya Kuwori Hɛrɔtɩ aa kyɛ dɩ ʋ kpʋ ɩ rɛ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma mʋ basɩ tɩya haŋ badarɩ hʋ, dɩ ŋ aa kile gyɩŋbɔmɔ rɛ nala tɩyaŋ, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala mɛ daha gyɩnaŋ abee kyiye, dɩ kyiyetuwo rɛ ŋ sɩ teŋ ŋ tʋma.
32 Jesus respondeu:
33 Abee gɛɛ buloŋ, ʋ maga dɩ ŋ we ŋmanɩɩ tɩyaŋ nɛ gyɩnaŋ abee kyiye abee kyiyetuwo buloŋ, a kɩ mʋ Gyerusalɛm. Beewɩya, ka doŋ dʋŋ tɩyaŋ nɛ ba foŋ kɩ kpʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala buloŋ.
33 E Jesus continuou:
34 O! Gyerusalɛm tɩmma! Mamaa rɛ aa kpʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ buloŋ, aŋ paa bʋwa kɩ yaga nala hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa tɩma dɩ ba ko ma lee. Ŋ lʋga rɛ dɩ ŋ fa kaŋ ma buloŋ ko laŋŋɩ dɔmɔŋ, a kyige tɔ ma anɩɩ gyimii aa kyige tɔ ʋ biisi gɛɛ, ka ma bɩ laa.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ɛɛwɩya, Wɩɩsɩ baanɩ ma bee tɩya ma rɛ. Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ma bɩl bɩ sɩ na ŋ a kaŋ kɩ mʋ kyɛɛ hʋ ma aa sɩ na ŋ a baa, ‘Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli nal hʋ aa ko á Tɩɩna Wɩɩsɩ feŋ tɩyaŋ.”’
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.