Lucas 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ gɛɛ rɛ, nala badɔmɔŋ basɩ tɩya ʋ gɛɛ hʋ Pilato gyɩ aa leŋ ba kpʋ Galili tɩmma badɔmɔŋ. Galili tɩmma no gyɩ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ rɛ, a kpa kɩna kɩ sʋla Wɩɩsɩ, ka Pilato gyɩ kpʋ ba.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma bɩɩna anɩɩ gɛɛ hʋ Pilato gyɩ aa kpʋʋ Galili tɩmma no daga anɩɩ ba aa rɛ yaa wɩbɔmɔ a te Galili tɩmma buloŋ koo?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Aayɩ, ɛɛ daa. Dɩ mamaa rɛ bɩ bɩrɩma lɩɩ ma wɩbɔmɔ tɩyaŋ, ma buloŋ mɛ sɩ sʋba.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ka dɩɩdolii hʋ gyɩ aa tele ŋmaa nala fi abee kyori hʋ kpʋ Silom tɩyaŋ, ma bɩɩna anɩɩ ba aa rɛ yaa wɩbɔmɔ a te nala hʋ buloŋ gyɩ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ koo?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Aayɩ, ɛɛ daa. Ma leŋ dɩ ŋ basɩ tɩya ma, dɩ ma bɩ bɩrɩma lɩɩ ma wɩbɔmɔ tɩyaŋ, ma buloŋ mɛ sɩ sʋba.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ɛɛ rɛ Yesu maga namaga tɩya ba a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ pɔɔ tutogo ʋ baga tɩyaŋ. Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ ʋ mʋ dɩ ʋ tɔrɩ ʋ nɔnɔ dɩ tɩya hʋ bɩ nɔnɔ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ bagɩdaal hʋ a baa, ‘Bɩsɩ boto rɛ nyɛ tɩya no aa bɩ nɔnɔ. Ʋ maga dɩ ɩ ŋmana ʋ ta rɛ, beewɩya ʋ sɩŋ tɔ lee waasʋ rɛ.’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Doŋ nɛ bagɩdaal hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, leŋ dɩ ʋ ha sɩŋ bɩndɩgɩ pɛ dɩ á na. Ŋ sɩ hulo baarɩ ʋ memii, a we nɔbɩŋ.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Bɩna dɩɩlaŋ dɩ ʋ rɛ ko nɔnɔ, ʋ yaa wɩwelii rɛ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko bɩ nɔnɔ, ɛɛ kɛ ɩ sɩ wuwo leŋ dɩ ŋ ŋmaŋ ta.”’
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu gyɩ aa daga nala Wɩɩsɩ wɩya gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ nɛ.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Dɩ haaŋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we doŋ. Gyɩŋbɔŋ nɛ gyɩ kana ʋ, a kpa wɩɩla we ʋ, ʋ wɩɩlɩ gɛɛ bɩsɩ fi abee kyori. Wɩɩla hʋ gyɩ leŋ ʋ gʋla rɛ, a bɩ wuwo sii sɩŋ kɩ tannɩ.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Yesu aa naa haaŋ hʋ, ʋ yɩrɩ ʋ a baa, “Haŋtolibiye, ɩ wɩɩla hʋ lɩɩ ɩ tɩyaŋ nɛ.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Ɛɛ rɛ ʋ kpa ʋ nosi a dɔbɔ haaŋ hʋ tɩyaŋ. Haaŋ hʋ tɩɩ sii tannɩ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, aŋ kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Ɛɛ rɛ wɩɩkyʋwaldɩya hʋ nɩhɩyawʋ na baaŋ Yesu nyuu tɩyaŋ akuu ʋ aa tɩɩbɩ nala Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩya. Aŋ mɩɩgɩ basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Kyɛyɛ badʋ rɛ we doŋ a maga dɩ á kpa kɩ tʋŋ tʋma. Kyɛyɛ no badʋ kɩdɩgɩ buloŋ tɩyaŋ, ma sɩ wuwo ko dɩ ba tɩɩbɩ ma, amɛ kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɛ daa.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ dɔŋ minaafigi tɩmma! Ma kɩbee rɛ we doŋ aa bɩ sɩ puri ʋ nɔpalɩya koo ʋ kokumo a kaŋ mʋ dɩ ba nyʋwa nɩɩ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Haaŋ no yaa Abɩraham doho nal lɛ. Sɩtaanɩ kana ʋ vʋwa biŋ bɩsɩ fi abee kyori. Ʋ yaŋ bɩ maga dɩ á laa ʋ ta Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ koo?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Yesu aa basɩ gɛɛ, hɩɩsɩ kaŋ ʋ dɔmɔ hʋ buloŋ, aŋka nɩkaalɩya hʋ kɛ tenni fɩyɛlɩ wɩmagɩla hʋ Yesu aa yaa wɩya.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, “Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ? Bekiŋ nɛ ŋ sɩ kpa ʋ magɩsɩ?
18 Jesus disse:
19 Ʋ kɩɩ kɩdoho kɩdɩgɩ bii aa muro kɩŋkaŋ nɛ ba kɩ yɩrɩ masɩtadɩ. Baal kɩdɩgɩ kpa doho ʋ baga tɩyaŋ. Ʋ nyʋ, a waa, a bɩrɩmɩ tɩɩbal. Ɛɛ rɛ digibiisi ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Bekiŋ nɛ ŋ bɩl sɩ kpa Wɩɩsɩ koro hʋ magɩsɩ?
20 Disse mais:
21 Wɩɩsɩ koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ sɩbʋl haaŋ aa kpaa we paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto tɩyaŋ. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ paanʋʋ muŋ hʋ sii pʋwarɩ su tahaŋbal.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yesu gyɩ sii kɩ mʋ Gyerusalɛm nɛ, a gɔllɩ tɩŋ tɔnɩ hʋ buloŋ aa we doŋ dɩɩlaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Á Tɩɩna, nala baŋmana dʋŋ nɛ Wɩɩsɩ sɩ laa ta koo nɩgyamaa rɛ ʋ sɩ laa ta?”
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 Nyɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Dɩ mamaa rɛ aa kyɛ dɩ ma gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ, ma yaa sɩfɩyaŋ a wuwo tɩŋ dimbeenyʋwa hʋ aa bɩ gyalɩya a gyʋʋ. Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nala yʋga sɩ lʋga dɩ ba tɩŋ doŋ gyʋʋ, amɛ ba bɩ sɩ wuwo.
24 Jesus respondeu:
25 Kyɛɛ kɩdɩgɩ dɩya hʋ tɩɩna sɩ kaŋ ʋ dimbee tɔ. Ka dɩ ma ko sɩŋ gyaŋhala tɩyaŋ, a kɩ ŋmaa boro hʋ a baa, ‘Á Tɩɩna, kaŋ dimbeenyʋwa hʋ suri tɩya ma.’ Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ sɩ basɩ tɩya ma a baa, ‘Ŋ kɛ bɩ gyɩŋ ma lee buloŋ tɩyaŋ.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Ɛɛ rɛ ma mɛ sɩ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Á beel-ɩ buloŋ nɛ fa we doŋ, a laŋŋɩ kɩ di kɩna. Ɩ gba daga ma wɩya yʋga á bee tɩyaŋ mɛ.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl sɩ basɩ tɩya ma a baa, ‘Ŋ baa ŋ bɩ gyɩŋ lee hʋ ma aa lɩya. Ma fasɩ lɩɩ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ɛɛ dɔŋ nɩbɔmɔ!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Kyɛɛ kɩdɩgɩ ma sɩ na Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ, abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala buloŋ, dɩ ba hɔŋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ, ka dɩ ma kɛ sɩŋ gyaŋhal tɩyaŋ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ma sɩ wii sɩnɩɩl, a kyaŋ ma nyɩŋa, aŋ bɩ sɩ wuwo gyʋʋ doŋ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Nala sɩ lɩɩ dʋnɩya logiŋ logiŋ buloŋ a gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ, a hɔŋ kɩ di kɩna aŋ kɩ gbɩyalɩ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Wɩtɩɩ rɛ, nala aa yaa nɩbiisi gyɩnaŋ, ba sɩ mɩɩgɩ ko yaa nɩbala, ka dɩ nala mɛ aa yaa nɩbala gyɩnaŋ mɩɩgɩ ko yaa nɩbiisi.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ Farasiima badɔmɔŋ mʋ Yesu lee, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ʋ maga dɩ ɩ lɩɩ Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ, beewɩya Kuwori Hɛrɔtɩ aa kyɛ dɩ ʋ kpʋ ɩ rɛ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma mʋ basɩ tɩya haŋ badarɩ hʋ, dɩ ŋ aa kile gyɩŋbɔmɔ rɛ nala tɩyaŋ, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala mɛ daha gyɩnaŋ abee kyiye, dɩ kyiyetuwo rɛ ŋ sɩ teŋ ŋ tʋma.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Abee gɛɛ buloŋ, ʋ maga dɩ ŋ we ŋmanɩɩ tɩyaŋ nɛ gyɩnaŋ abee kyiye abee kyiyetuwo buloŋ, a kɩ mʋ Gyerusalɛm. Beewɩya, ka doŋ dʋŋ tɩyaŋ nɛ ba foŋ kɩ kpʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala buloŋ.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 O! Gyerusalɛm tɩmma! Mamaa rɛ aa kpʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ buloŋ, aŋ paa bʋwa kɩ yaga nala hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa tɩma dɩ ba ko ma lee. Ŋ lʋga rɛ dɩ ŋ fa kaŋ ma buloŋ ko laŋŋɩ dɔmɔŋ, a kyige tɔ ma anɩɩ gyimii aa kyige tɔ ʋ biisi gɛɛ, ka ma bɩ laa.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Ɛɛwɩya, Wɩɩsɩ baanɩ ma bee tɩya ma rɛ. Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ma bɩl bɩ sɩ na ŋ a kaŋ kɩ mʋ kyɛɛ hʋ ma aa sɩ na ŋ a baa, ‘Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli nal hʋ aa ko á Tɩɩna Wɩɩsɩ feŋ tɩyaŋ.”’
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.