João 6

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ gyɩ bɩl mɩɩgɩ kyol Galili fuwobal hʋ kyolo. (Fuwo no feŋ kɩdɩgɩ mɛ rɛ yaa Tibeeriya.)
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nɩgyamaa gyɩ aa tɩŋa ʋ hal lɛ, beewɩya ba gyɩ naa gɛɛ hʋ ʋ aa yaa wɩmagɩla wɩɩla tɩmma tɩyaŋ nɛ ba deye.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyɩŋ hɔŋ dogimo kɩdɩgɩ tɩyaŋ.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ mɛ gyɩ kpaga.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ba aa hɔŋ doŋ hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu na dɩ nɩgyamaa aa ko ʋ lee. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ Fɩlɩpɩ a baa, “Lee rɛ á sɩ na kɩdiiliye a yɔbɔ tɩya nala no buloŋ dɩ ba di vɔgɔ?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Yesu tɩɩ fa gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa sɩ yaa rɛ, amɛ ʋ gyɩ ta basɩ gɛɛ rɛ dɩ ʋ gyɩŋ Fɩlɩpɩ hakɩla.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ɛɛ rɛ Fɩlɩpɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ nal lɛ paalɩ kpa ʋ peŋsi kyori tuno yɔbɔ kɩdiiliye tɩya nala no mɛ, ka ba bee pel ba.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Aŋduru, a yaa Siimɔŋ Piita nɩɩnabiye mɛ basɩ tɩya Yesu a baa,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Boyoŋbiye kɩdɩgɩ rɛ we daha, a kaŋ paanʋʋ gama bɔnɔŋ abee fuwonaŋhɩlɩya balɩya. Amɛ kɩna no ka ta bɩ sɩ wuwo yaa nala no wɩɩ buloŋ.”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ma leŋ dɩ nala hʋ tuu hɔŋ”. (Na dɩ ɔhɔ mɛ tɔsɔ lee hʋ tɩyaŋ weliŋ.) Ɛɛ rɛ ba leŋ nala hʋ buloŋ tuu hɔŋ ɔfɩyɛl hʋ tɩyaŋ. Nala hʋ tɩyaŋ baala dʋŋ gyɩ yaa anɩɩ tusibɔnɔŋ nɛ.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ɛɛ rɛ Yesu laa paanʋʋ hʋ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ, aŋ leŋ ba kaŋ kpaa nala hʋ. Ɛɛ rɛ ka ʋ bɩl laa fuwonaŋhɩlɩya hʋ balɩya mɛ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ aŋ leŋ ba kaŋ kpaa ba, ba kɩdɩgɩ buloŋ di a vɔgɔ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ba aa dii a vɔgɔ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma mʋ paa kɩna hʋ buloŋ aa kaa, dɩ ba mʋhʋ mɛ ta taa.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ɛɛ rɛ ba paa kɩkaalɩya hʋ a su simbiisi fi abee balɩya.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nala hʋ aa we doŋ a na Yesu aa yaa wɩmagɩl no, ɛɛ rɛ ba baa, “Wɩtɩɩ rɛ, baal no rɛ kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ Tɩŋdaal hʋ wɩya ba aa saba we Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ anɩɩ ʋ sɩ ko dʋnɩya hʋ.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu gyɩma anɩɩ ba aa kyɛ dɩ ba ko fɩla ʋ rɛ dɩ ʋ yaa ba kuwori, ɛɛ rɛ ʋ dʋŋ bɩl sii dogimo hʋ nyuu tɩyaŋ a fasɩ mʋ sɩya mʋhʋ.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ʋ dɩdaana aa ko pele, Yesu hatɩnna hʋ tuu fuwo hʋ nyʋwa,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 a gyʋʋ nɩɩduworiboro, a bɩl duwori kɩ mʋ Kapɛɛnam aa we fuwo hʋ kyolo tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ lee mʋ bɩl, ka Yesu ha bɩ ko ba lee.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Saŋa no tɩyaŋ dɩ puwoduwo kɩdɩgɩ mɛ luro, a kaŋ nɩɩ hʋ buloŋ kɩ yeŋŋi.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ʋ hatɩnna hʋ gyɩ duwori mʋ anɩɩ meeldaasɩ boto koo banaa rɛ, dɩ ba naa Yesu dɩ ʋ mʋʋ vala nɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ a kɩ ko nɩɩduworiboro hʋ lee. Ba aa naa gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma ta leŋ dɩ kambɩŋ kaŋ ma. Mɩyaŋ nɛ.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ɛɛ rɛ ba leŋ ʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ dɩ nɩɩduworiboro hʋ teŋ pele lee hʋ ba fa aa mʋʋ nɩɩnyʋwa.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ʋ sɩgballɩya, gyamaa hʋ ha fa we fuwo hʋ kyolo, lee hʋ Yesu aa yaa wɩmagɩl hʋ tɩyaŋ. Ba gyɩ gyɩma anɩɩ nɩɩduworiboridɩgɩ dʋŋ nɛ fa we doŋ. Ba gyɩma anɩɩ Yesu hatɩnna hʋ dʋŋ nɛ gyʋʋ nɩɩduworiboridɩgɩ hʋ mʋ. Yesu gyɩ tuwo ba tɩyaŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Nɩɩduworiborisi badɔmɔŋ mɛ rɛ gyɩ lɩɩ Tibeeriya ko sɩŋ fuwo hʋ kyolo a kpaga lee hʋ Yesu gyɩ aa kpaa paanʋʋ hʋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋ kpa tɩya ba ba di hʋ.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Gyamaa no aa kyɛɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ lɔlɔ doŋ tɩyaŋ gɛɛ, ɛɛ rɛ ba gyʋʋ nɩɩduworiborisi hʋ a mʋ Kapɛɛnam, a kɩ kyɛ Yesu doŋ.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Nala hʋ aa naa Yesu Kapɛɛnam tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, saŋa bee rɛ ɩ teŋ pel daha.”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, paanʋʋ hʋ ma aa kyaŋ vɔgɔ wɩya rɛ ma gɔllɩ kɩ kyɛ ŋ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ma aa gyɩŋ wɩmagɩla hʋ ŋ aa yaa memii wɩya rɛ tɩŋ, ma kɩ kyɛ ŋ.
26 Jesus respondeu:
27 Ma ta kɩ kyɛɛ kɩdiiliye hʋ aa sɩ kyogi dʋŋ, amɛ ma lʋga kɩ kyɛ kɩdiiliye hʋ aa sɩ tɩya ma mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii. Kɩdiiliye no rɛ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye sɩ tɩya ma, beewɩya ŋ Kuwo Wɩɩsɩ kpaa ɛɛ dee tɩya ŋ nɛ. Ŋ kuwo Wɩɩsɩ we ŋ lee rɛ.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɛɛ rɛ á sɩ yaa a wuwo yaa wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kyɛ dɩ á yaa?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kyɛ dɩ ma kɩ yaa rɛ nyɛ: Ma laa nal hʋ Wɩɩsɩ aa tɩma di.”
29 Jesus respondeu:
30 Ɛɛ rɛ ba bɩl pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩmagɩl bee rɛ ɩ sɩ yaa dɩ á na a laa ɩ di? Bee rɛ ɩ sɩ yaa?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Na á naabaala dii kɩdiiliye hʋ ba aa yɩrɩ Mana rɛ pogo tɩyaŋ, anɩɩ ba aa saba gɛɛ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a baa,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, Moosi daa gyɩ tɩya ma kɩdiiliye hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu. Amɛ ŋ kuwo Wɩɩsɩ rɛ aa tɩya ma kɩditɩɩma hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee.
32 Jesus lhes disse:
33 Mɩyaŋ nal hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu a kɩ tɩya dʋnɩya nala mɩɩbol, mɩyaŋ nɛ yaa haŋ kɩdiiliye hʋ Wɩɩsɩ aa tɩya.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛɛ rɛ ba baa, “Nɩhɩyawʋ, ɛɛ kɛ, kɩ tɩya ma kɩdiiliye no saŋa buloŋ.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa kɩdiiliye hʋ aa tɩya nala mɩɩbol. Nal hʋ buloŋ aa ko ŋ lee, losi bɩl bɩ sɩ kaŋ ʋ tɩɩna. Nal hʋ mɛ aa laa ŋ wɩya di, nɩɩnyʋwasɩ mɛ bɩl bɩ sɩ maakyiye kana ʋ.
35 Jesus respondeu:
36 Ŋ basɩ tɩya ma rɛ anɩɩ ma naa ŋ nɛ, amɛ ma bɩ laa ŋ di.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Nal hʋ buloŋ ŋ Kuwo aa kpaa we ŋ nosi tɩyaŋ, ʋ sɩ ko tɩŋa ŋ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa ko ŋ lee, ŋ bɩ sɩ maakyiye kile ʋ ta,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 beewɩya ŋ lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu dɩ ŋ tɩŋ nal hʋ aa tɩma ŋ kyɛrɩ rɛ, ŋ tɩɩ kyɛrɩ daa ŋ ko dɩ ŋ tɩŋa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Nal hʋ aa tɩma ŋ kyɛrɩ rɛ yaa dɩ ŋ ta leŋ dɩ nala hʋ ʋ aa kpaa we ŋ nosi tɩyaŋ kɩdɩgɩ buloŋ ko nyʋgɩsɩ, amɛ dɩ ŋ kyisi ba buloŋ dʋnɩya kyɛtenii, dɩ ba kaŋ mɩɩbol.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Wɩɩ hʋ ŋ Kuwo aa kyɛɛ rɛ nyɛ: Dɩ nal hʋ buloŋ aa gyɩma ŋ anɩɩ ŋ yaa Wɩɩsɩ biye rɛ, a laa ŋ wɩya di, dɩ ʋ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii, ka dɩ dʋnɩya kyɛtenii mɛ, dɩ ŋ kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ dɩ ʋ kaŋ mɩɩbol.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ɛɛ rɛ Gyuuma hʋ piili kɩ gʋrɩmɩ wɩya akuu ʋ aa baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa kɩdiiliye hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Doŋ nɛ ba baa, “Baal no daa yaa Gyosɛfʋ biye Yesu? Á gyɩŋ ʋ kuwo abee ʋ naa buloŋ nɛ. Ɛɛ rɛ yaŋ lagɩlagɩ no, ʋ baa dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee rɛ a ko tuu?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ wɩya gʋrɩmɩɩ.
43 Jesus respondeu:
44 Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo ko tɩŋa ŋ see dɩ ŋ Kuwo hʋ aa tɩma ŋ kaŋ ʋ tɩɩna kaŋ ko ŋ lee, ka dɩ ŋ kyisi ʋ tɩɩna sʋʋ tɩyaŋ dʋnɩya kyɛtenii dɩ ʋ kaŋ mɩɩbol.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ kɩdɩgɩ sabɩ nyɛ rɛ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, a baa,
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Nyɛ bɩ daga anɩɩ nal kɩdɩgɩ buloŋ naa ŋ Kuwo Wɩɩsɩ rɛ, dɩ mɩyaŋ aa lɩɩ Wɩɩsɩ lee dʋŋ daa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, ʋ sɩ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mɩyaŋ nɛ yaa kɩdiiliye hʋ aa tɩya nala mɩɩbol.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ma naabaala gyɩ dii kɩdiiliye hʋ ba aa yɩrɩ Mana rɛ pogo hʋ tɩyaŋ. Abee gɛɛ buloŋ, ba ha gyɩ sʋba rɛ.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Amɛ kɩdiiliye hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu, dɩ nal lɛ dii ba, ʋ bɩ sɩ sʋba.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mɩyaŋ nɛ yaa kɩdiiliye hʋ aa tɩya mɩɩbol, a lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu. Dɩ nal lɛ dii kɩdiiliye no, ʋ sɩ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii. Ŋ teŋbii rɛ yaa kɩdiiliye hʋ ŋ aa sɩ kpa tɩya dʋnɩya nala dɩ ba kaŋ mɩɩbol.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Yesu aa basɩ gɛɛ, Gyuuma hʋ piili kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ abee baaŋ a baa, “Ɛɛ rɛ baal no sɩ yaa kpa ʋ teŋ namɩya tɩya ma dɩ á kyaŋ?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ mamaa rɛ bɩ kyaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye teŋ namɩya, a nyʋwa ŋ kyal mɛ, ma bɩ sɩ kaŋ mɩɩbol hʋ aa kaŋ tɔnɔ.
53 Jesus respondeu:
54 Nal hʋ buloŋ aa kyaŋ ŋ teŋ namɩya, a nyʋwa ŋ kyal mɛ, ʋ tɩɩna sɩ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii. Dʋnɩya kyɛtenii hʋ mɛ, ŋ sɩ kyisi ʋ tɩɩna sʋʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ kaŋ mɩɩbol,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 beewɩya ŋ teŋ namɩya yaa kɩditɩɩma rɛ, ŋ kyal mɛ yaa kɩnyʋwatɩɩma.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Nal hʋ buloŋ aa kyaŋ ŋ teŋ namɩya, a nyʋwa ŋ kyal mɛ, ʋ tɩɩna sɩ we ŋ lee a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ, dɩ ŋ mɛ we ʋ tɩɩna lee a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ŋ Kuwo aa yaa mɩɩbol buloŋ tɩɩna rɛ tɩma ŋ, ʋ nyubaanɩŋ nɛ ŋ kaŋ mɩɩbol. Ɛɛ wɩya dɩ nal buloŋ mɛ rɛ kyaŋ ŋ teŋ namɩya, ŋ mɛ sɩ leŋ dɩ ʋ tɩɩna kaŋ mɩɩbol.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kɩdiiliye hʋ aa lɩɩ wɩɩsɩbee ko tuu rɛ nyɛ, ʋ bɩ kɩɩ kɩdiiliye hʋ ma naabaala gyɩ aa dii aŋ ha sʋba hʋ. Nal hʋ buloŋ aa dii kɩdiiliye no, ʋ sɩ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu gyɩ aa basɩ wɩya no dɩ ʋ we Kapɛɛnam tɩyaŋ nɛ a kɩ daga nala Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nala hʋ gyɩ aa tɩŋ Yesu hal aa nɩɩ wɩya no ʋ aa basa, ba gyeniŋ buloŋ baa, “Wɩya no ʋ aa dagɩ deye rɛ kɩŋkaŋ. Kɩbee rɛ sɩ wuwo tɩŋ ba?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Nal buloŋ gyɩ bɩ basɩ wɩɩ tɩya Yesu ka ʋ gyɩma anɩɩ ʋ hatɩnna hʋ aa gʋrɩmɩ wɩya rɛ, akuu wɩya hʋ ʋ aa basɩ tɩya ba wɩya. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Wɩya no leŋ ma kɩ kyɛ ma bɩla hal lɛ koo?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Ka dɩ mamaa rɛ yaŋ fa naa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye dɩ ŋ mɩɩgɩ gyɩŋ kɩ mʋ lee hʋ ŋ aa lɩya, ɛɛ rɛ ma sɩ yaa?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ rɛ aa tɩya ma mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii. Nihuwobiŋ dee bɩ kaŋ tɔnɔ buloŋ, beewɩya ʋ bɩ sɩ wuwo tɩya mɩɩbol. Wɩya no ŋ aa basɩ tɩya ma, ba aa rɛ aa leŋ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ aa tɩya mɩɩbol ko gyʋʋ ma tɩyaŋ.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Abee gɛɛ buloŋ ma badɔmɔŋ ha bɩ laa ŋ wɩya di.” A lɩɩ saŋa hʋ Yesu aa piile kɩ daga nala buloŋ ʋ gyɩ gyɩŋ nala hʋ aa bɩ laa ʋ wɩya di rɛ, abee nal hʋ aa sɩ kpa ʋ yallɩ.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩ no wɩya rɛ tɩŋ ŋ basɩ tɩya ma anɩɩ nal buloŋ bɩ sɩ wuwo ko tɩŋa ŋ, dɩ ŋ Kuwo bɩ tɩya ʋ tɩɩna ŋmanɩɩ.”
65 E prosseguiu:
66 Akuu wɩɩ no wɩya, nɩgyamaa hʋ gyɩ aa tɩŋa ʋ tɩyaŋ yʋga gyɩ bɩla hal lɛ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ a baa, “Aŋka ma mɛ, ma mɛ aa kyɛ dɩ ma mɩɩgɩ ŋ hal lɛ koo?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ Piita baa, “Á Tɩɩna, kɩbee lee rɛ á mɛ sɩ mɩɩgɩ mʋ? Ɩ dʋŋ nɛ kaŋ wɩya hʋ aa tɩya nala mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Nyɛ kɛ á gyɩma rɛ, a laa di mɛ anɩɩ ɩ rɛ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna hʋ aa lɩɩ Wɩɩsɩ lee.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Na Mɩyaŋ nɛ lɩɩ ma nala no fi abee balɩya, amɛ ma kɩdɩgɩ yaa Sɩtaanɩ rɛ.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Gyudasɩ, Siimɔŋ Isɩkarɔtɩ biibaal hʋ wɩya rɛ ʋ gyɩ basɩ gɛɛ. Gyudasɩ gyɩ yaa Yesu hatɩnna fi abee balɩya hʋ kɩdɩgɩ rɛ, amɛ ʋ rɛ gyɩ sɩ ko kpa Yesu yallɩ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.