João 11
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nyɛ rɛ ʋ naatoliye hʋ tɩma ba mʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, ɩ kyaŋkyoolii hʋ aa wɩɩlɩ rɛ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ baa, “Wɩɩla no litenii daa sɩ yaa Laazʋrɔsɩ sʋʋ, amɛ ʋ pɩŋ wɩɩla no rɛ dɩ nala na Wɩɩsɩ gaŋdarɩ, ka dɩ mɩyaŋ Wɩɩsɩ Biye mɛ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ a laa ŋ gaŋdarɩ.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu fa kyo Maata abee ʋ naatoluu Mɛɛrɩ abee Laazʋrɔsɩ wɩya rɛ weliŋ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Amɛ abee ʋ aa nɩya dɩ Laazʋrɔsɩ aa wɩɩlɩ buloŋ, ka ʋ ha gyɩ hɔŋ lee hʋ ʋ aa wee tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ balɩya.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á mɩɩgɩ mʋ Gyudɩya paalʋʋ.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, dɩyaraŋ biisi no ɩ daa Gyuuma paa bʋwa kɩ kyɛ ba yaga gɛɛ. Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ bɩl kɩ kyɛ dɩ ɩ mʋ doŋ?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Sɩgballɩya buloŋ kaŋ ʋ tebine bee ʋ wɩɩhaa rɛ. Ɛɛwɩya, nal hʋ aa vala wɩɩhaa, ʋ bee garɩ kɩna, beewɩya lee buloŋ aa kyaanɩ rɛ.
9 Jesus respondeu:
10 Amɛ nal hʋ aa vala tebine, ʋ aa kɩ garɩ kɩna rɛ, beewɩya pʋlʋŋ tuwo.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Á kyana Laazʋrɔsɩ pɩŋ doo rɛ, amɛ ŋ sɩ mʋ kyisi ʋ doo hʋ tɩyaŋ.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ʋ rɛ pɩŋ doo, ɛɛ daga anɩɩ ʋ sɩ deye.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu aa basɩ gɛɛ, ʋ daga anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ gɛɛ, amɛ ʋ hatɩnna hʋ kɛ fa bɩɩna anɩɩ doo tɩɩ rɛ ʋ kɔnɩ pɩŋ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nyɛ rɛ Yesu kaŋ basɩ polli tɩya ba anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ma wɩya, ŋ teŋ fɩyɛla abee Laazʋrɔsɩ aa sʋba dɩ ŋ tuwo doŋ. Ma sɩ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ, a laa ŋ wɩya di. Ma leŋ dɩ á mʋ ʋ lee.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ɛɛ rɛ Tɔmaasɩ, Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ daalɩyanɩ, basɩ tɩya ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á buloŋ tɩŋ Yesu hal mʋ, dɩ ʋ rɛ sɩ sʋba mɛ, dɩ á buloŋ sʋba.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ kpa mʋ Bɛɛtani. Ba aa mʋʋ pele doŋ, ɛɛ rɛ Yesu nɩɩ anɩɩ Laazʋrɔsɩ kyɛyɛ banaa rɛ gɛɛ ba aa hogo ʋ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bɛɛtani abee Gyerusalɛm gyɩ bɩ pele meeldaasɩ balɩya.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Gyuuma fa yʋga a lɩɩ Gyerusalɛm ko Bɛɛtani dɩ ba lɔllɩ Maata abee Mɛɛrɩ, ba nɩɩnabiibaal hʋ aa sʋba wɩya.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Maata aa nɩya anɩɩ Yesu we ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ʋ sii lɩɩ mʋ dɩ ʋ kyeme ʋ, aŋka Mɛɛrɩ kɛ fa we dɩya tɩyaŋ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal hʋ fa bɩ sɩ sʋba.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ka abee gɛɛ buloŋ, ŋ gyɩma anɩɩ dɩ ɩ rɛ sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ wɩɩ buloŋ, ʋ sɩ yaa tɩya ɩ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ, “Ɩ naabiibaal hʋ sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol”.
23 Jesus disse a ela:
24 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ gyɩma anɩɩ dʋnɩya kyɛtenii, ʋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ aa kyisi nala sʋʋ tɩyaŋ a tɩya ba mɩɩbol. Nala hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, dɩ ba aa rɛ sʋba mɛ, ba sɩ kaŋ mɩɩbol.
25 Então Jesus declarou:
26 Nala hʋ mɛ buloŋ aa weye aŋ laa ŋ wɩya di, bɩ sɩ maakyiye sʋba. Ɩ laa wɩɩ no di rɛ koo?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ɛɛ rɛ Maata baa, “Waa, ŋ Tɩɩna. Ŋ laa di anɩɩ ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, a yaa Wɩɩsɩ Biye mɛ, nal hʋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ sɩ ko tuu dʋnɩya no.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maata aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya a lʋwɔlɩ yɩrɩ ʋ naatoluu Mɛɛrɩ, a miŋsi basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɛɛrɩ, á nɩhɩyawʋ hʋ ko rɛ, a pɩyɛsɩ kɩ kyɛ ɩ.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mɛɛrɩ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ sii lagɩ lagɩ, a lɩɩ dɩ ʋ kyeme ʋ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Yesu ha bɩ gyʋʋ bee hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ha gyɩ we lee hʋ Maata aa kyeme ʋ hʋ tɩyaŋ nɛ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Nala hʋ fa aa we dɩya hʋ tɩyaŋ a kɩ fɩyɛlɩ Mɛɛrɩ bembii, aa naa dɩ ʋ sii tarɩsɩ kɩ lɩɩ gɛɛ, ba mɛ sii tɩŋa ʋ hal, beewɩya ba kɛ fa bɩɩna anɩɩ ʋ aa kyɛ dɩ ʋ mʋ wii Laazʋrɔsɩ bil hʋ lee rɛ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mɛɛrɩ aa mʋʋ pele lee hʋ Yesu fa aa wee a na ʋ, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal no fa bɩ sɩ sʋba.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesu aa naa Mɛɛrɩ abee nala hʋ aa tɩŋa ʋ hal aa wii gɛɛ, ʋ tɩya kyogi kɩŋkaŋ. Ʋ nyuu buloŋ nyiiri.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Lee tɩyaŋ nɛ ma hogo ʋ?” Ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ko na doŋ.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu wii.
35 Jesus chorou.
36 Ɛɛ rɛ nala hʋ basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ma na ʋ aa kyo ʋ gɛɛ.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Badɔmɔŋ mɛ pɩyɛsɩ a baa, “Ka ʋ rɛ gyɩ suri nyʋlʋŋ hʋ sɩya gɛɛ, ʋ fa bɩ sɩ wuwo leŋ dɩ Laazʋrɔsɩ ta sʋba?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ba aa basɩ gɛɛ, Yesu nyuu bɩl nyiiri. Ɛɛ rɛ ba mʋ pele bʋwa hʋ lee. Bʋwa hʋ fa yaa bʋbʋwa rɛ, ka ba kpa bʋyɩ tɔ ʋ nyʋwa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri bʋwa hʋ nyʋwa tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Maata, Laazʋrɔsɩ nɩɩnatoliye hʋ kɩdɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ʋ aa sʋba ʋ kyɛyɛ banaa rɛ yaa gyɩnaŋ. Mɔɔnyɛ ʋ aa sʋwalɩ.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ bɩ basɩ tɩya ɩ anɩɩ dɩ ɩ rɛ laa ŋ wɩya di, ɩ sɩ na Wɩɩsɩ dee aa maga gɛɛ?”
40 Jesus respondeu:
41 Ɛɛ rɛ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri. Yesu wil deŋ wɩɩsɩnyuu aŋ baa, “Ŋ Kuwo, ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ abee ɩ aa gyegile kɩ nɩɩ ŋ wulo.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ŋ gyɩma anɩɩ ɩ gyegili kɩ nɩɩ ŋ wulo rɛ saŋa buloŋ. Amɛ nala no aa we daha wɩya rɛ tɩŋ ŋ basɩ wɩɩ no, dɩ ba wuwo laa di anɩɩ ɩ rɛ tɩma ŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu aa basɩ gɛɛ ko teŋ, ʋ nɔsɩ yɩrɩ a baa, “Laazʋrɔsɩ, ko lɩɩ!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ʋ aa basɩ gɛɛ baal hʋ aa sʋba hʋ sii ko lɩɩ. Ʋ aa ko lɩɩ dɩ liŋe hʋ ha fa vʋwa ʋ naasɩ abee ʋ nosi buloŋ, ka kɩdɩgɩ mɛ tɔ ʋ sɩya. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Ma kaŋ kɩna hʋ puri ta ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ mʋ.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Nala hʋ gyɩ aa ko dɩ ba kyʋwalɩ Mɛɛrɩ, a na wɩɩ hʋ Yesu aa yaa, ba tɩyaŋ nala yʋga gyɩ laa ʋ wɩya di rɛ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ka ba badɔmɔŋ mɛ mɩɩgɩ mʋ basɩ tɩya Farasiima badɔmɔŋ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ɛɛ rɛ Farasiima hʋ abee wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee bee hʋ nɩhɩyasɩ na dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ yaa? Ma na wɩmagɩla no buloŋ baal no aa yaa.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Dɩ ámaa rɛ leŋ dɩ ʋ yaa wɩya no kɩ mʋ deŋdeŋ, nal nal buloŋ sɩ ko laa ʋ wɩya di. Dɩ gɛɛ rɛ ko yaa, Roma paalʋʋ nala sɩ ko kaŋ á taŋha abee á Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ buloŋ laa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ ba fa kɩ yɩrɩ Kayifasɩ. Haŋ bɩna hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ gyɩ yaa Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ. Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Ma yaa bambugo kɩŋkaŋ!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ma bɩ gyɩma anɩɩ dɩ nɩdɩgɩ rɛ laa paalʋʋ no nala buloŋ nyuu sʋba, ʋ rɛ kpɩya á paalʋʋ no nala buloŋ aa sʋba, koo ma bɩ gyɩŋ gɛɛ tɩyaŋ?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ʋ tɩɩ hakɩla tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ gɛɛ, amɛ ʋ aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ haŋ bɩna hʋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ wuwo basɩ wɩya Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ dee tɩyaŋ, anɩɩ Yesu rɛ sɩ laa paalʋʋ hʋ nala buloŋ nyuu sʋba.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ba paalʋʋ hʋ nala mɛ dʋŋ wɩya daa ʋ sɩ sʋba, amɛ dɩ ʋ wuwo pɛ kasɩ Wɩɩsɩ biisi hʋ aa pɩsa we lee buloŋ tɩyaŋ mɛ, a pɛ dɔmɔŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 A yaŋ lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ kɩ mʋ, ɛɛ rɛ Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a kpʋ Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ɛɛwɩya, Yesu gyɩ bɩl bɩ gɔllɔ kɩ mʋ leye hʋ Gyuuma aa sɩ kɩ na ʋ. Ʋ gyɩ lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ we tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Efirem aa kpaga pogibal hʋ tɩyaŋ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ gyɩ kpaga. Ɛɛ rɛ Gyuuma yʋga lɩɩ ba beye, a mʋ Gyerusalɛm, dɩ ba pɩɩsɩ ba bisiŋ ta, aŋka dɩ kyɛbal hʋ na pele.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ɛɛ rɛ ba deŋ kɩ kyɛ Yesu. Ba aa we Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Ma bɩɩna ʋ sɩ ko gbɩyala hʋ koo, ʋ bɩ sɩ ko?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Saŋa hʋ tɩyaŋ, dɩ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Farasiima hʋ tɩya nyʋwa anɩɩ dɩ nal buloŋ nɛ gyɩŋ lee hʋ Yesu aa wee, dɩ ʋ tɩɩna ko tɩya ba duwoso dɩ ba wuwo kana ʋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.