João 11
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nyɛ rɛ ʋ naatoliye hʋ tɩma ba mʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, ɩ kyaŋkyoolii hʋ aa wɩɩlɩ rɛ.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ baa, “Wɩɩla no litenii daa sɩ yaa Laazʋrɔsɩ sʋʋ, amɛ ʋ pɩŋ wɩɩla no rɛ dɩ nala na Wɩɩsɩ gaŋdarɩ, ka dɩ mɩyaŋ Wɩɩsɩ Biye mɛ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ a laa ŋ gaŋdarɩ.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu fa kyo Maata abee ʋ naatoluu Mɛɛrɩ abee Laazʋrɔsɩ wɩya rɛ weliŋ.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Amɛ abee ʋ aa nɩya dɩ Laazʋrɔsɩ aa wɩɩlɩ buloŋ, ka ʋ ha gyɩ hɔŋ lee hʋ ʋ aa wee tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ balɩya.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á mɩɩgɩ mʋ Gyudɩya paalʋʋ.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, dɩyaraŋ biisi no ɩ daa Gyuuma paa bʋwa kɩ kyɛ ba yaga gɛɛ. Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ bɩl kɩ kyɛ dɩ ɩ mʋ doŋ?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Sɩgballɩya buloŋ kaŋ ʋ tebine bee ʋ wɩɩhaa rɛ. Ɛɛwɩya, nal hʋ aa vala wɩɩhaa, ʋ bee garɩ kɩna, beewɩya lee buloŋ aa kyaanɩ rɛ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Amɛ nal hʋ aa vala tebine, ʋ aa kɩ garɩ kɩna rɛ, beewɩya pʋlʋŋ tuwo.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Á kyana Laazʋrɔsɩ pɩŋ doo rɛ, amɛ ŋ sɩ mʋ kyisi ʋ doo hʋ tɩyaŋ.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ʋ rɛ pɩŋ doo, ɛɛ daga anɩɩ ʋ sɩ deye.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu aa basɩ gɛɛ, ʋ daga anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ gɛɛ, amɛ ʋ hatɩnna hʋ kɛ fa bɩɩna anɩɩ doo tɩɩ rɛ ʋ kɔnɩ pɩŋ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nyɛ rɛ Yesu kaŋ basɩ polli tɩya ba anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ma wɩya, ŋ teŋ fɩyɛla abee Laazʋrɔsɩ aa sʋba dɩ ŋ tuwo doŋ. Ma sɩ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ, a laa ŋ wɩya di. Ma leŋ dɩ á mʋ ʋ lee.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ɛɛ rɛ Tɔmaasɩ, Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ daalɩyanɩ, basɩ tɩya ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á buloŋ tɩŋ Yesu hal mʋ, dɩ ʋ rɛ sɩ sʋba mɛ, dɩ á buloŋ sʋba.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ kpa mʋ Bɛɛtani. Ba aa mʋʋ pele doŋ, ɛɛ rɛ Yesu nɩɩ anɩɩ Laazʋrɔsɩ kyɛyɛ banaa rɛ gɛɛ ba aa hogo ʋ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bɛɛtani abee Gyerusalɛm gyɩ bɩ pele meeldaasɩ balɩya.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Gyuuma fa yʋga a lɩɩ Gyerusalɛm ko Bɛɛtani dɩ ba lɔllɩ Maata abee Mɛɛrɩ, ba nɩɩnabiibaal hʋ aa sʋba wɩya.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Maata aa nɩya anɩɩ Yesu we ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ʋ sii lɩɩ mʋ dɩ ʋ kyeme ʋ, aŋka Mɛɛrɩ kɛ fa we dɩya tɩyaŋ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal hʋ fa bɩ sɩ sʋba.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ka abee gɛɛ buloŋ, ŋ gyɩma anɩɩ dɩ ɩ rɛ sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ wɩɩ buloŋ, ʋ sɩ yaa tɩya ɩ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ, “Ɩ naabiibaal hʋ sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol”.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ gyɩma anɩɩ dʋnɩya kyɛtenii, ʋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ aa kyisi nala sʋʋ tɩyaŋ a tɩya ba mɩɩbol. Nala hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, dɩ ba aa rɛ sʋba mɛ, ba sɩ kaŋ mɩɩbol.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nala hʋ mɛ buloŋ aa weye aŋ laa ŋ wɩya di, bɩ sɩ maakyiye sʋba. Ɩ laa wɩɩ no di rɛ koo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ɛɛ rɛ Maata baa, “Waa, ŋ Tɩɩna. Ŋ laa di anɩɩ ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, a yaa Wɩɩsɩ Biye mɛ, nal hʋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ sɩ ko tuu dʋnɩya no.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maata aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya a lʋwɔlɩ yɩrɩ ʋ naatoluu Mɛɛrɩ, a miŋsi basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɛɛrɩ, á nɩhɩyawʋ hʋ ko rɛ, a pɩyɛsɩ kɩ kyɛ ɩ.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mɛɛrɩ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ sii lagɩ lagɩ, a lɩɩ dɩ ʋ kyeme ʋ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Yesu ha bɩ gyʋʋ bee hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ha gyɩ we lee hʋ Maata aa kyeme ʋ hʋ tɩyaŋ nɛ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Nala hʋ fa aa we dɩya hʋ tɩyaŋ a kɩ fɩyɛlɩ Mɛɛrɩ bembii, aa naa dɩ ʋ sii tarɩsɩ kɩ lɩɩ gɛɛ, ba mɛ sii tɩŋa ʋ hal, beewɩya ba kɛ fa bɩɩna anɩɩ ʋ aa kyɛ dɩ ʋ mʋ wii Laazʋrɔsɩ bil hʋ lee rɛ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mɛɛrɩ aa mʋʋ pele lee hʋ Yesu fa aa wee a na ʋ, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal no fa bɩ sɩ sʋba.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu aa naa Mɛɛrɩ abee nala hʋ aa tɩŋa ʋ hal aa wii gɛɛ, ʋ tɩya kyogi kɩŋkaŋ. Ʋ nyuu buloŋ nyiiri.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Lee tɩyaŋ nɛ ma hogo ʋ?” Ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ko na doŋ.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yesu wii.
35 Jesus chorou.
36 Ɛɛ rɛ nala hʋ basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ma na ʋ aa kyo ʋ gɛɛ.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Badɔmɔŋ mɛ pɩyɛsɩ a baa, “Ka ʋ rɛ gyɩ suri nyʋlʋŋ hʋ sɩya gɛɛ, ʋ fa bɩ sɩ wuwo leŋ dɩ Laazʋrɔsɩ ta sʋba?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ba aa basɩ gɛɛ, Yesu nyuu bɩl nyiiri. Ɛɛ rɛ ba mʋ pele bʋwa hʋ lee. Bʋwa hʋ fa yaa bʋbʋwa rɛ, ka ba kpa bʋyɩ tɔ ʋ nyʋwa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri bʋwa hʋ nyʋwa tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Maata, Laazʋrɔsɩ nɩɩnatoliye hʋ kɩdɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ʋ aa sʋba ʋ kyɛyɛ banaa rɛ yaa gyɩnaŋ. Mɔɔnyɛ ʋ aa sʋwalɩ.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ bɩ basɩ tɩya ɩ anɩɩ dɩ ɩ rɛ laa ŋ wɩya di, ɩ sɩ na Wɩɩsɩ dee aa maga gɛɛ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ɛɛ rɛ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri. Yesu wil deŋ wɩɩsɩnyuu aŋ baa, “Ŋ Kuwo, ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ abee ɩ aa gyegile kɩ nɩɩ ŋ wulo.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ŋ gyɩma anɩɩ ɩ gyegili kɩ nɩɩ ŋ wulo rɛ saŋa buloŋ. Amɛ nala no aa we daha wɩya rɛ tɩŋ ŋ basɩ wɩɩ no, dɩ ba wuwo laa di anɩɩ ɩ rɛ tɩma ŋ.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu aa basɩ gɛɛ ko teŋ, ʋ nɔsɩ yɩrɩ a baa, “Laazʋrɔsɩ, ko lɩɩ!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ʋ aa basɩ gɛɛ baal hʋ aa sʋba hʋ sii ko lɩɩ. Ʋ aa ko lɩɩ dɩ liŋe hʋ ha fa vʋwa ʋ naasɩ abee ʋ nosi buloŋ, ka kɩdɩgɩ mɛ tɔ ʋ sɩya. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Ma kaŋ kɩna hʋ puri ta ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ mʋ.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Nala hʋ gyɩ aa ko dɩ ba kyʋwalɩ Mɛɛrɩ, a na wɩɩ hʋ Yesu aa yaa, ba tɩyaŋ nala yʋga gyɩ laa ʋ wɩya di rɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ka ba badɔmɔŋ mɛ mɩɩgɩ mʋ basɩ tɩya Farasiima badɔmɔŋ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ɛɛ rɛ Farasiima hʋ abee wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee bee hʋ nɩhɩyasɩ na dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ yaa? Ma na wɩmagɩla no buloŋ baal no aa yaa.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Dɩ ámaa rɛ leŋ dɩ ʋ yaa wɩya no kɩ mʋ deŋdeŋ, nal nal buloŋ sɩ ko laa ʋ wɩya di. Dɩ gɛɛ rɛ ko yaa, Roma paalʋʋ nala sɩ ko kaŋ á taŋha abee á Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ buloŋ laa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ ba fa kɩ yɩrɩ Kayifasɩ. Haŋ bɩna hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ gyɩ yaa Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ. Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Ma yaa bambugo kɩŋkaŋ!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ma bɩ gyɩma anɩɩ dɩ nɩdɩgɩ rɛ laa paalʋʋ no nala buloŋ nyuu sʋba, ʋ rɛ kpɩya á paalʋʋ no nala buloŋ aa sʋba, koo ma bɩ gyɩŋ gɛɛ tɩyaŋ?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ʋ tɩɩ hakɩla tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ gɛɛ, amɛ ʋ aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ haŋ bɩna hʋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ wuwo basɩ wɩya Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ dee tɩyaŋ, anɩɩ Yesu rɛ sɩ laa paalʋʋ hʋ nala buloŋ nyuu sʋba.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ba paalʋʋ hʋ nala mɛ dʋŋ wɩya daa ʋ sɩ sʋba, amɛ dɩ ʋ wuwo pɛ kasɩ Wɩɩsɩ biisi hʋ aa pɩsa we lee buloŋ tɩyaŋ mɛ, a pɛ dɔmɔŋ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 A yaŋ lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ kɩ mʋ, ɛɛ rɛ Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a kpʋ Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ɛɛwɩya, Yesu gyɩ bɩl bɩ gɔllɔ kɩ mʋ leye hʋ Gyuuma aa sɩ kɩ na ʋ. Ʋ gyɩ lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ we tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Efirem aa kpaga pogibal hʋ tɩyaŋ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ gyɩ kpaga. Ɛɛ rɛ Gyuuma yʋga lɩɩ ba beye, a mʋ Gyerusalɛm, dɩ ba pɩɩsɩ ba bisiŋ ta, aŋka dɩ kyɛbal hʋ na pele.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ɛɛ rɛ ba deŋ kɩ kyɛ Yesu. Ba aa we Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Ma bɩɩna ʋ sɩ ko gbɩyala hʋ koo, ʋ bɩ sɩ ko?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Saŋa hʋ tɩyaŋ, dɩ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Farasiima hʋ tɩya nyʋwa anɩɩ dɩ nal buloŋ nɛ gyɩŋ lee hʋ Yesu aa wee, dɩ ʋ tɩɩna ko tɩya ba duwoso dɩ ba wuwo kana ʋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.