João 11
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ACF
1 — ausente —
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Nyɛ rɛ ʋ naatoliye hʋ tɩma ba mʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Á Tɩɩna, ɩ kyaŋkyoolii hʋ aa wɩɩlɩ rɛ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ baa, “Wɩɩla no litenii daa sɩ yaa Laazʋrɔsɩ sʋʋ, amɛ ʋ pɩŋ wɩɩla no rɛ dɩ nala na Wɩɩsɩ gaŋdarɩ, ka dɩ mɩyaŋ Wɩɩsɩ Biye mɛ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ a laa ŋ gaŋdarɩ.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu fa kyo Maata abee ʋ naatoluu Mɛɛrɩ abee Laazʋrɔsɩ wɩya rɛ weliŋ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Amɛ abee ʋ aa nɩya dɩ Laazʋrɔsɩ aa wɩɩlɩ buloŋ, ka ʋ ha gyɩ hɔŋ lee hʋ ʋ aa wee tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ balɩya.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á mɩɩgɩ mʋ Gyudɩya paalʋʋ.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, dɩyaraŋ biisi no ɩ daa Gyuuma paa bʋwa kɩ kyɛ ba yaga gɛɛ. Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ bɩl kɩ kyɛ dɩ ɩ mʋ doŋ?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Sɩgballɩya buloŋ kaŋ ʋ tebine bee ʋ wɩɩhaa rɛ. Ɛɛwɩya, nal hʋ aa vala wɩɩhaa, ʋ bee garɩ kɩna, beewɩya lee buloŋ aa kyaanɩ rɛ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Amɛ nal hʋ aa vala tebine, ʋ aa kɩ garɩ kɩna rɛ, beewɩya pʋlʋŋ tuwo.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Á kyana Laazʋrɔsɩ pɩŋ doo rɛ, amɛ ŋ sɩ mʋ kyisi ʋ doo hʋ tɩyaŋ.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ʋ rɛ pɩŋ doo, ɛɛ daga anɩɩ ʋ sɩ deye.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu aa basɩ gɛɛ, ʋ daga anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ gɛɛ, amɛ ʋ hatɩnna hʋ kɛ fa bɩɩna anɩɩ doo tɩɩ rɛ ʋ kɔnɩ pɩŋ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Nyɛ rɛ Yesu kaŋ basɩ polli tɩya ba anɩɩ Laazʋrɔsɩ sʋba rɛ.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ma wɩya, ŋ teŋ fɩyɛla abee Laazʋrɔsɩ aa sʋba dɩ ŋ tuwo doŋ. Ma sɩ tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ, a laa ŋ wɩya di. Ma leŋ dɩ á mʋ ʋ lee.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Ɛɛ rɛ Tɔmaasɩ, Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ daalɩyanɩ, basɩ tɩya ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ á buloŋ tɩŋ Yesu hal mʋ, dɩ ʋ rɛ sɩ sʋba mɛ, dɩ á buloŋ sʋba.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ kpa mʋ Bɛɛtani. Ba aa mʋʋ pele doŋ, ɛɛ rɛ Yesu nɩɩ anɩɩ Laazʋrɔsɩ kyɛyɛ banaa rɛ gɛɛ ba aa hogo ʋ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bɛɛtani abee Gyerusalɛm gyɩ bɩ pele meeldaasɩ balɩya.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Gyuuma fa yʋga a lɩɩ Gyerusalɛm ko Bɛɛtani dɩ ba lɔllɩ Maata abee Mɛɛrɩ, ba nɩɩnabiibaal hʋ aa sʋba wɩya.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Maata aa nɩya anɩɩ Yesu we ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ʋ sii lɩɩ mʋ dɩ ʋ kyeme ʋ, aŋka Mɛɛrɩ kɛ fa we dɩya tɩyaŋ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal hʋ fa bɩ sɩ sʋba.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ka abee gɛɛ buloŋ, ŋ gyɩma anɩɩ dɩ ɩ rɛ sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ wɩɩ buloŋ, ʋ sɩ yaa tɩya ɩ.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ, “Ɩ naabiibaal hʋ sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol”.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ɛɛ rɛ Maata basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ gyɩma anɩɩ dʋnɩya kyɛtenii, ʋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ aa kyisi nala sʋʋ tɩyaŋ a tɩya ba mɩɩbol. Nala hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, dɩ ba aa rɛ sʋba mɛ, ba sɩ kaŋ mɩɩbol.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nala hʋ mɛ buloŋ aa weye aŋ laa ŋ wɩya di, bɩ sɩ maakyiye sʋba. Ɩ laa wɩɩ no di rɛ koo?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ɛɛ rɛ Maata baa, “Waa, ŋ Tɩɩna. Ŋ laa di anɩɩ ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, a yaa Wɩɩsɩ Biye mɛ, nal hʋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ sɩ ko tuu dʋnɩya no.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maata aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya a lʋwɔlɩ yɩrɩ ʋ naatoluu Mɛɛrɩ, a miŋsi basɩ tɩya ʋ a baa, “Mɛɛrɩ, á nɩhɩyawʋ hʋ ko rɛ, a pɩyɛsɩ kɩ kyɛ ɩ.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Mɛɛrɩ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ sii lagɩ lagɩ, a lɩɩ dɩ ʋ kyeme ʋ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Yesu ha bɩ gyʋʋ bee hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ ha gyɩ we lee hʋ Maata aa kyeme ʋ hʋ tɩyaŋ nɛ.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Nala hʋ fa aa we dɩya hʋ tɩyaŋ a kɩ fɩyɛlɩ Mɛɛrɩ bembii, aa naa dɩ ʋ sii tarɩsɩ kɩ lɩɩ gɛɛ, ba mɛ sii tɩŋa ʋ hal, beewɩya ba kɛ fa bɩɩna anɩɩ ʋ aa kyɛ dɩ ʋ mʋ wii Laazʋrɔsɩ bil hʋ lee rɛ.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛɛrɩ aa mʋʋ pele lee hʋ Yesu fa aa wee a na ʋ, ʋ tuu tele ʋ naasɩ tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɩ rɛ fa we daha, ŋ naabiibaal no fa bɩ sɩ sʋba.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu aa naa Mɛɛrɩ abee nala hʋ aa tɩŋa ʋ hal aa wii gɛɛ, ʋ tɩya kyogi kɩŋkaŋ. Ʋ nyuu buloŋ nyiiri.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Lee tɩyaŋ nɛ ma hogo ʋ?” Ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, ko na doŋ.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Yesu wii.
35 Jesus chorou.
36 Ɛɛ rɛ nala hʋ basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ma na ʋ aa kyo ʋ gɛɛ.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Badɔmɔŋ mɛ pɩyɛsɩ a baa, “Ka ʋ rɛ gyɩ suri nyʋlʋŋ hʋ sɩya gɛɛ, ʋ fa bɩ sɩ wuwo leŋ dɩ Laazʋrɔsɩ ta sʋba?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ba aa basɩ gɛɛ, Yesu nyuu bɩl nyiiri. Ɛɛ rɛ ba mʋ pele bʋwa hʋ lee. Bʋwa hʋ fa yaa bʋbʋwa rɛ, ka ba kpa bʋyɩ tɔ ʋ nyʋwa.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ɛɛ rɛ Yesu baa dɩ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri bʋwa hʋ nyʋwa tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Maata, Laazʋrɔsɩ nɩɩnatoliye hʋ kɩdɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ʋ aa sʋba ʋ kyɛyɛ banaa rɛ yaa gyɩnaŋ. Mɔɔnyɛ ʋ aa sʋwalɩ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ bɩ basɩ tɩya ɩ anɩɩ dɩ ɩ rɛ laa ŋ wɩya di, ɩ sɩ na Wɩɩsɩ dee aa maga gɛɛ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ɛɛ rɛ ba kaŋ bʋyɩ hʋ suri. Yesu wil deŋ wɩɩsɩnyuu aŋ baa, “Ŋ Kuwo, ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ abee ɩ aa gyegile kɩ nɩɩ ŋ wulo.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ŋ gyɩma anɩɩ ɩ gyegili kɩ nɩɩ ŋ wulo rɛ saŋa buloŋ. Amɛ nala no aa we daha wɩya rɛ tɩŋ ŋ basɩ wɩɩ no, dɩ ba wuwo laa di anɩɩ ɩ rɛ tɩma ŋ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu aa basɩ gɛɛ ko teŋ, ʋ nɔsɩ yɩrɩ a baa, “Laazʋrɔsɩ, ko lɩɩ!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Ʋ aa basɩ gɛɛ baal hʋ aa sʋba hʋ sii ko lɩɩ. Ʋ aa ko lɩɩ dɩ liŋe hʋ ha fa vʋwa ʋ naasɩ abee ʋ nosi buloŋ, ka kɩdɩgɩ mɛ tɔ ʋ sɩya. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Ma kaŋ kɩna hʋ puri ta ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ mʋ.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Nala hʋ gyɩ aa ko dɩ ba kyʋwalɩ Mɛɛrɩ, a na wɩɩ hʋ Yesu aa yaa, ba tɩyaŋ nala yʋga gyɩ laa ʋ wɩya di rɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ka ba badɔmɔŋ mɛ mɩɩgɩ mʋ basɩ tɩya Farasiima badɔmɔŋ wɩɩ hʋ Yesu aa yaa.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ɛɛ rɛ Farasiima hʋ abee wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee bee hʋ nɩhɩyasɩ na dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ yaa? Ma na wɩmagɩla no buloŋ baal no aa yaa.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Dɩ ámaa rɛ leŋ dɩ ʋ yaa wɩya no kɩ mʋ deŋdeŋ, nal nal buloŋ sɩ ko laa ʋ wɩya di. Dɩ gɛɛ rɛ ko yaa, Roma paalʋʋ nala sɩ ko kaŋ á taŋha abee á Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ buloŋ laa.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ ba fa kɩ yɩrɩ Kayifasɩ. Haŋ bɩna hʋ tɩyaŋ, ʋ rɛ gyɩ yaa Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ. Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Ma yaa bambugo kɩŋkaŋ!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ma bɩ gyɩma anɩɩ dɩ nɩdɩgɩ rɛ laa paalʋʋ no nala buloŋ nyuu sʋba, ʋ rɛ kpɩya á paalʋʋ no nala buloŋ aa sʋba, koo ma bɩ gyɩŋ gɛɛ tɩyaŋ?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ʋ tɩɩ hakɩla tɩyaŋ nɛ ʋ basɩ gɛɛ, amɛ ʋ aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ haŋ bɩna hʋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ wuwo basɩ wɩya Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ dee tɩyaŋ, anɩɩ Yesu rɛ sɩ laa paalʋʋ hʋ nala buloŋ nyuu sʋba.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ba paalʋʋ hʋ nala mɛ dʋŋ wɩya daa ʋ sɩ sʋba, amɛ dɩ ʋ wuwo pɛ kasɩ Wɩɩsɩ biisi hʋ aa pɩsa we lee buloŋ tɩyaŋ mɛ, a pɛ dɔmɔŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 A yaŋ lɩɩ haŋ kyɛɛ hʋ kɩ mʋ, ɛɛ rɛ Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a kpʋ Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ɛɛwɩya, Yesu gyɩ bɩl bɩ gɔllɔ kɩ mʋ leye hʋ Gyuuma aa sɩ kɩ na ʋ. Ʋ gyɩ lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ mʋ we tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Efirem aa kpaga pogibal hʋ tɩyaŋ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ gyɩ kpaga. Ɛɛ rɛ Gyuuma yʋga lɩɩ ba beye, a mʋ Gyerusalɛm, dɩ ba pɩɩsɩ ba bisiŋ ta, aŋka dɩ kyɛbal hʋ na pele.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ɛɛ rɛ ba deŋ kɩ kyɛ Yesu. Ba aa we Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Ma bɩɩna ʋ sɩ ko gbɩyala hʋ koo, ʋ bɩ sɩ ko?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Saŋa hʋ tɩyaŋ, dɩ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Farasiima hʋ tɩya nyʋwa anɩɩ dɩ nal buloŋ nɛ gyɩŋ lee hʋ Yesu aa wee, dɩ ʋ tɩɩna ko tɩya ba duwoso dɩ ba wuwo kana ʋ.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.