Hebreus 6
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Ɛɛwɩya, ma leŋ dɩ á leŋ wɩya hʋ á aa gʋnna á Krisita laadii falɩŋ tɩyaŋ, ka dɩ á gyʋʋ wɩya hʋ nala hʋ laadii aa bɩra Krisita tɩyaŋ aa maga dɩ ba gyɩma. Ma ta leŋ dɩ á bɩl piili kɩ basɩ sʋʋkpʋŋ wɩbɔmɔ tɩyaŋ bɩrɩmɩ lɩɩ wɩya abee Wɩɩsɩ laadii wɩya.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ma leŋ dɩ á leŋ wɩya hʋ á aa gʋnna wɩɩkyʋwalnɩɩ foyi lugo tɩyaŋ, abee gɛɛ ba aa kpa nosi dɔbɔ nala tɩyaŋ wɩya, abee sʋʋ tɩyaŋ mɩɩgɩ-siyi wɩya, abee Wɩɩsɩ aa sɩ di nihuwobisi sarɩya a kpa kyogisi tɩya badɔmɔŋ a kaŋ kɩ mʋ maakyiye buloŋ, aŋ kpa mɩɩbol aa bɩ kaŋ tenii mɛ a tɩya badɔmɔŋ.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Dɩ Wɩɩsɩ rɛ laa nyʋwa, á sɩ leŋ buŋbuŋ wɩya hʋ aŋ kɩ mʋ sɩya.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Dɩ Wɩɩsɩ rɛ suri nala sɩya ba wuwo gyɩma ʋ wɩya, a leŋ ba na ʋ bɔnyɛ mɛ, a bɩl leŋ ba kaŋ ʋ Wiyesi Welii hʋ mɛ,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 a leŋ ba nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a gyɩŋ ʋ wɩya hʋ aa weliye maga gɛɛ a leŋ ba bɩl na Wɩɩsɩ Koro hʋ (aa sɩ ko) dee aa maga gɛɛ ba mɩɩbol tɩyaŋ lagɩlagɩ no,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 dɩ nala no rɛ yaŋ gyɩŋ wɩya no buloŋ aŋ ko mɩɩgɩ kpa hal yɩya Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, wɩɩ buloŋ tuwo nal bɩl aa sɩ yaa dɩ ba bɩl mɩɩgɩ ko Wɩɩsɩ lee. Ba bɩl bɩ sɩ wuwo bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ a mɩɩgɩ ko Wɩɩsɩ lee. Ʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ ba bɩl aa marɩ kpaasɩ Wɩɩsɩ Biye hʋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ, a leŋ ʋ bɩl di hɩɩsɩ nala sɩya tɩyaŋ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Wɩɩsɩ aa leŋ taŋha hʋ tɩyaŋ duwoŋ aa nɩɩ kɩ we weliye rɛ. Taŋha no aa lɩɩ kɩweliye aa kaŋ tɔnɔ rɛ a tɩya nala hʋ aa pala ʋ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Amɛ dɩ ɔhɔ abee sɔsɩ dʋŋ nɛ ko mɩɩgɩ nyʋ taŋha hʋ tɩyaŋ, ɛɛ daga anɩɩ taŋha hʋ bɩl bɩ kaŋ tɔnɔ buloŋ. Amɛ dɩ ɩ ko bɩ gyɩma Wɩɩsɩ sɩ ŋmɩyɛsɩ we taŋha hʋ tɩyaŋ, a leŋ dɩ diŋ kpa ʋ di.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Á kyaŋkpɩyanama, abee á aa basɩ wɩya no buloŋ mɛ, ka á gyɩma anɩɩ ma we ŋmaŋwelii hʋ tɩyaŋ nɛ. Ma sɩ na kɩweliye hʋ buloŋ aa we laatayɩ ŋmanɩɩ no tɩyaŋ.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Wɩɩsɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ. Ʋ bɩ sɩ yeŋŋi tʋma hʋ ma aa tʋma tɩya ʋ abee kyori hʋ ma aa daga beel-ʋ, beewɩya ma kyiyele ma dɔŋtɩŋsɩ hʋ aa laa Yesu wɩya di rɛ aŋ ha kɩ kyiyeli ba abee gyɩnaŋ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Á yaŋ kyo dɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ kaŋ sɩfɩyasɩ no rɛ, a mʋ teŋ. Ɛɛ rɛ ma sɩ gyɩma weliŋ anɩɩ kɩna hʋ wɩya ma aa yɩyɛlɩ, ma kɔnɩ sɩ na ba.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Á bee kyɛ dɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ ko mɩɩgɩ kaŋ teŋwɩɩ. Á aa kyɛ dɩ ma kɩ tɩŋ nala hʋ aa kaŋ mala ba Wɩɩsɩ laadii tɩyaŋ naabʋʋsɩ rɛ. Nala no aa sɩŋ wɩya hʋ ba aa laa di tɩyaŋ nɛ abee kenyiri, a ko mʋ na kɩna hʋ Wɩɩsɩ aa wee nyʋwa dɩ ʋ sɩ tɩya ba.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Saŋa hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa wee nyʋwa tɩya Abɩraham, ʋ gyɩ ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ ʋ sɩ yaa wɩya hʋ buloŋ ʋ baa dɩ ʋ sɩ yaa. Nal buloŋ tuwo a te Wɩɩsɩ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ gyɩ kpa ʋ tɩɩ feŋ a ŋmɩyɛsɩ.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ʋ gyɩ ŋmɩyɛsa rɛ a baa, “Wɩtɩɩ, ŋ sɩ pɛ ɩ tɩyaŋ a leŋ dɩ ɩ doho nala wala yʋga.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ɛɛ rɛ Abɩraham gyɩ gyegili bee kenyiri a ko mʋ na wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ fa aa wee nyʋwa dɩ ʋ sɩ yaa tɩya ʋ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Dɩ nihuwobiŋ nɛ aa kyɛ dɩ ʋ daga anɩɩ wɩtɩɩ rɛ ʋ kɩ basɩ ʋ aa ŋmɩyɛsɩ nal aa te ʋ rɛ. Dɩ ʋ rɛ ko ŋmɩyɛsɩ gɛɛ, nyʋʋtaaduwo buloŋ aa teŋ doŋ nɛ.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Wɩɩsɩ fa aa kyɛ dɩ nala hʋ aa sɩ na kɩna hʋ wɩya ʋ aa wee nyʋwa tɩya ba kyaasɩ gyɩma rɛ anɩɩ wɩɩ hʋ ʋ aa basa, ʋ bɩ sɩ maakyiye mɩɩgɩ hal. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ we nyʋwa hʋ tɩya ba, aŋ ha ŋmɩyɛsɩ dɔbɔ.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Wɩɩsɩ aa wee nyʋwa aŋ bɩl ŋmɩyɛsɩ pɛ, ʋ bɩ sɩ maakyiye kaŋ wɩya no balɩya kɩdɩgɩ buloŋ bɩrɩmɩ, beewɩya Wɩɩsɩ bee nyɩya wɩya. Ɛɛwɩya, á nala hʋ aa fáá gyʋʋ Wɩɩsɩ ʋ kɩ deŋ á nyuu, nyɛ leŋ á tenni polli rɛ á marɩ kaŋ bayɩyɛla hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa tɩya ma weliŋ.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Bayɩyɛla no á aa kana rɛ kaŋ á mɩɩbolo sɩgɩ weliŋ. Ʋ rɛ leŋ á wuwo gyʋʋ Wɩɩsɩ liweelii, lee hʋ patɩɩsɩbal hʋ fa aa boro, nɩwaasɩma bee gyʋʋ doŋ hʋ.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yesu ko yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ rɛ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ, anɩɩ Mɛlkisedɛki fa aa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ gɛɛ. Yesu laa sɩya gyʋʋ Wɩɩsɩ liweelii hʋ rɛ á wɩya, dɩ á mɛ wuwo tɩŋa ʋ hal a gyʋʋ doŋ.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.