Atos 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl mɛ ha lɩɩ sɩɩ pɔ Yesu hatɩnna hʋ tɩyaŋ, a kɩ fugisi ba, a kɩ basɩ anɩɩ ʋ sɩ kpʋ ba.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Nyɛ rɛ ʋ sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ lee a sʋla ʋ, ʋ sabɩ tenni tɩya ʋ dɩ ʋ kaŋ mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Damaasiku. Tenni no fa daga anɩɩ dɩ Sɔɔl ko mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ, dɩ ba tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ kasɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu Krisita ŋmanɩɩ hʋ, ba baala abee ba haana buloŋ, a kaŋ ba mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ɛɛ rɛ Sɔɔl gyɩ sii lɩɩ kpa ŋmanɩɩ a kɩ mʋ Damaasiku. Ʋ gyɩ ko mʋ kpaga Damaasiku rɛ, dɩ kyaanʋʋ kɩdɩgɩ pirige lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kyaanɩ we ʋ tɩyaŋ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ʋ lɩɩ tele, aŋka ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sɔɔl, Sɔɔl, bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ.”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛɛ rɛ Sɔɔl pɩyɛsɩ, “Aŋnɛ rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Ɛɛ rɛ taal hʋ baa, “Mɩyaŋ Yesu rɛ, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sii mʋ gyʋʋ tɔɔ hʋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ yaa.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Sɔɔl bee nala hʋ fa aa val hʋ buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ tuwori kɩ deŋ. Beewɩya ba mɛ nɩɩ taal hʋ rɛ, amɛ ba bɩ naa nal buloŋ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ɛɛ rɛ Sɔɔl nyagɩ sii sɩŋ, a kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ sɩya gyɩ ta kyirigi waasʋ gɛɛ rɛ, ka ʋ bee na kɩŋ buloŋ. Ʋ noŋ tɩyaŋ nɛ ba gyɩ kana, a kana ʋ tarɩ mʋ pele Damaasiku.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ʋ nyʋlɩma we doŋ gɛɛ rɛ ʋ kyɛyɛ boto, dɩ ʋ bɩ wuwo di kɩŋ buloŋ, a bɩ wuwo nyʋwa nɩɩ mɛ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Nyɛ rɛ ʋ duwosi dɩ á Tɩɩna Yesu yɩrɩ ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ananiyasɩ!” Ɛɛ rɛ ʋ saŋa a baa, “Mɩyaŋ nɛ nyɛ, Tɩɩna.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii kpa ŋmanɩɩ hʋ ba yɩrɩ ŋmaŋ-deginii hʋ, a mʋ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ dɩya. Dɩ ɩ ko mʋ, pɩyɛsɩ ʋ dɩ baal kɩdɩgɩ aa lɩɩ Taasu rɛ ɩ kɩ kyɛ. Ʋ feŋ nɛ yaa Sɔɔl. Ʋ rɛ ha yaŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ gɛɛ.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Wɩɩsɩ hʋ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ, ʋ naa anɩɩ ɩ Ananiyasɩ rɛ ko gyʋʋ a kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ ʋ sɩya bɩl suri.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ baa, “Ŋ Tɩɩna, nala yʋga rɛ kɩŋkaŋ a basɩ tɩya ŋ anɩɩ baal no bɔmɔ rɛ weliŋ abee ɩ nala hʋ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ rɛ tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ko Damaasiku daha, a kasɩ nala hʋ buloŋ aa kyʋwalɩ ɩ.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya Ananiyasɩ a baa, “Sii mʋ. Mɩyaŋ nɛ lɩɩ ʋ dɩ ʋ tuŋ ŋ tʋma. Ʋ sɩ mʋ basɩ ŋ wɩya tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma abee kuworo abee Iziral tɩmma mɛ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mɩyaŋ nɛ sɩ daga ʋ tʋwara maga gɛɛ ʋ aa sɩ na ŋ wɩya.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ sii kpa mʋ dɩya hʋ Sɔɔl aa gyʋwa. Nyɛ rɛ ʋ gyʋʋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ Sɔɔl tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, á Tɩɩna Yesu hʋ ɩ aa naa ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ dɩ ɩ aa ko daha, ʋ rɛ tɩma ŋ dɩ ŋ ko daha dɩ ɩ sɩya wuwo suri, ka dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ gyʋʋ ɩ tɩyaŋ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ʋ aa basɩ gɛɛ, dɩ kɩna badɔmɔŋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ fuwonamɩya para pirige lɩɩ tele ʋ sɩya tɩyaŋ, ka ʋ bɩl wuwo kɩ na. Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ sii, ba fo ʋ wɩɩkyʋwalnɩɩ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ka ʋ di kɩna a bɩl kaŋ dee. Ʋ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ baŋmana, ʋ bee Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ʋ aa we doŋ gɛɛ rɛ, ʋ aa sii mʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ a piili kɩ basɩ Yesu wɩya a kɩ tɩya nala anɩɩ Yesu rɛ yaa Wɩɩsɩ biye hʋ.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ Sɔɔl aa basɩ, ʋ gyɩ yaa ba buloŋ wɩkperii rɛ. Ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, a baa “Baal no daa fa we Gyerusalɛm tɩyaŋ a kɩ kpʋ nala hʋ aa laa Yesu wɩya di gɛɛ? Ka gɛɛ wɩya rɛ ʋ bɩl ko daha dɩ ʋ ko kasɩ ba mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ lee?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl marɩ kɩ basɩ wɩya hʋ abee nyuduwo, a te faafaa hʋ. Ʋ wuwo daga rɛ anɩɩ Yesu rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ ʋ ko laa dʋnɩya nala ta. Ʋ paalɩ basɩ gɛɛ rɛ Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ polo buloŋ yʋwɔrɩ, ba bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ buloŋ basɩ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ʋ gyɩ we doŋ pɩɩsɩ rɛ. Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Gyuuma hʋ sii vʋʋlɩ dɩ ba kpʋ ʋ.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ɛɛ rɛ Sɔɔl ko nɩɩ ba aa kyɛ dɩ ba kpʋ ʋ hʋ wɩya. Wɩɩhaa bee tebine buloŋ, ba aa sɩŋ ba bee pagɩbal hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ ba na ʋ a kpʋ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, Sɔɔl noŋ nala hʋ kpa ʋ we simbiye tɩyaŋ, a kaŋ ŋmaŋ vʋwa, a kpa ʋ ta ʋ tuu gyee hʋ ba aa saa baarɩ bee hʋ hal sɔmmm, a sii mʋ Gyerusalɛm.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sɔɔl aa mʋʋ Gyerusalɛm, ʋ gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ gyʋʋ Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ tɩyaŋ nɛ. Amɛ ba gyɩ bɩ laa di anɩɩ ʋ mɛ laa Yesu wɩya di rɛ. Ɛɛ rɛ gyɩ tɩŋ ba gyɩ kɩ fá ʋ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Banabaasɩ rɛ gyɩ pɛɛ Sɔɔl tɩyaŋ, a kana ʋ mʋ Yesu kpambɩsɩ hʋ lee. Ʋ rɛ gyɩ basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa naa á tɩɩna Yesu ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ, ʋ basɩ wɩya tɩya ʋ. Aŋ ha gyɩ bɩl basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa basɩ Yesu wɩya abee nyuduwo a tɩya nala Damaasiku tɩyaŋ.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Nyɛ rɛ ba laa ʋ we ba tɩyaŋ, ba beel-ʋ buloŋ we doŋ, a kɩ gɔllɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ,
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 a kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya abee nyuduwo á Tɩɩna Yesu feŋ tɩyaŋ. Ʋ bee Gyuuma hʋ aa basɩ Giriki taal gyɩ aa kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ nɛ. Ba kɩ lʋga dɩ ba kpʋ ʋ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ aa ko nɩɩ anɩɩ dɩ ba aa lʋga dɩ ba kpʋ ʋ rɛ, ba sii kana ʋ a mʋ Sizaariya, ʋ sɩŋ doŋ kpa mʋ Taasu.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyudɩya abee Galili abee Samaarɩya paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ yaŋ na wiyese, a marɩ laa Wɩɩsɩ wɩya di weliŋ, a kɩ tɩŋ Yesu á Tɩɩna, a kɩ fá ʋ mɛ. Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ pɛ ba tɩyaŋ, ba wala kɩ pɛ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Lee buloŋ nɛ Piita fa kɩ gɔllɩ. Kyɛɛ kɩdɩgɩ, ʋ sii kpa mʋ Liida dɩ ʋ na Wɩɩsɩ nala hʋ aa we doŋ tɩyaŋ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ʋ aa mʋ doŋ, ʋ na baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Eniyasɩ. Ʋ fa gbarɩga rɛ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ bɩsɩ kyori, dɩ ʋ bɩ wuwo lɩɩ bee.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya ʋ a baa, “Eniyasɩ, Yesu Krisita tɩya ɩ laaŋfɩya rɛ. Sii kpa ɩ wasa.” Doŋ tɩyaŋ nɛ Eniyasɩ pirigi nyagɩ sii sɩŋ abee dee.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nala hʋ buloŋ aa lɩɩ Liida abee Saarɔŋ aa naa gɛɛ, ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ nɛ aŋ kɩ tɩŋ á Tɩɩna Yesu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ rɛ fa we Gyoopa tɩyaŋ, a mɛ fa yaa Yesu hatɩnnɩ. Ʋ feŋ nɛ fa yaa Tabiita (Giriki tɩmma fa aa yɩrɩ ʋ Dɔɔkasɩ; Ʋ memii rɛ yaa wiyeme.) Ʋ fa kaŋ bɔnyɛ rɛ weliŋ a kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga tɩyaŋ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Piita ha gyɩ aa we Liida tɩyaŋ gɛɛ rɛ ka haaŋ no sʋba Gyoopa tɩyaŋ. Nyɛ rɛ ba fo ʋ nɩɩ, a kana ʋ gyɩŋ biŋ salnyuu dɩya kɩdɩgɩ tɩyaŋ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Gyoopa bee Liida fa bɩ boliye. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ nɩɩ anɩɩ Piita we Liida tɩyaŋ nɛ. Nyɛ rɛ ba tɩŋ nala balɩya ʋ lee dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ fa ba wulo lagɩ. Ɛɛ rɛ ba mʋ basɩ tɩya ʋ.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piita sii tɩŋ ba hal a mʋ ko. Ʋ aa ko pele doŋ, ɛɛ rɛ ba kana ʋ gyɩŋ salnyuu dɩya hʋ. Ka lohaana badɔmɔŋ aa we doŋ buloŋ sɩŋ ʋ hal a kɩ wii, a paa galaalɩya abee gavʋwalɩya Dɔɔkasɩ aa mara, a ko lɩɩ kɩ daga Piita.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ɛɛ rɛ Piita leŋ ba buloŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ. Ba aa lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ko teŋ, ɛɛ rɛ ʋ tuu gbinni a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ mʋ teŋ, ʋ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ sʋʋ hʋ lee, a basɩ baa, “Tabiita, sii!” Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ aa naa Piita, ʋ sii hɔŋ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Nyɛ rɛ Piita mʋ pele ʋ, a kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii sɩŋ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Wɩɩsɩ nala hʋ abee lohaana hʋ buloŋ ko laŋŋɩ, a kpa Tabiita tɩya ba. Ba buloŋ na ʋ dɩ ʋ bɩl weye.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nyɛ rɛ wɩɩ no taalɩ Gyoopa buloŋ. Nala yʋga ko laa á Tɩɩna Yesu wɩya di.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piita gyɩ we Gyoopa tɩyaŋ a pɩɩsɩ mʋhʋ rɛ. Baal kɩdɩgɩ gyɩ we doŋ a kɩ tɩgɩsɩ pulo, ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ. Ʋ dɩya rɛ Piita gyɩ gyʋʋ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.