Atos 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl mɛ ha lɩɩ sɩɩ pɔ Yesu hatɩnna hʋ tɩyaŋ, a kɩ fugisi ba, a kɩ basɩ anɩɩ ʋ sɩ kpʋ ba.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Nyɛ rɛ ʋ sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ lee a sʋla ʋ, ʋ sabɩ tenni tɩya ʋ dɩ ʋ kaŋ mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Damaasiku. Tenni no fa daga anɩɩ dɩ Sɔɔl ko mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ, dɩ ba tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ kasɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu Krisita ŋmanɩɩ hʋ, ba baala abee ba haana buloŋ, a kaŋ ba mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ɛɛ rɛ Sɔɔl gyɩ sii lɩɩ kpa ŋmanɩɩ a kɩ mʋ Damaasiku. Ʋ gyɩ ko mʋ kpaga Damaasiku rɛ, dɩ kyaanʋʋ kɩdɩgɩ pirige lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kyaanɩ we ʋ tɩyaŋ.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ʋ lɩɩ tele, aŋka ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sɔɔl, Sɔɔl, bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ.”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛɛ rɛ Sɔɔl pɩyɛsɩ, “Aŋnɛ rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Ɛɛ rɛ taal hʋ baa, “Mɩyaŋ Yesu rɛ, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sii mʋ gyʋʋ tɔɔ hʋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ yaa.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Sɔɔl bee nala hʋ fa aa val hʋ buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ tuwori kɩ deŋ. Beewɩya ba mɛ nɩɩ taal hʋ rɛ, amɛ ba bɩ naa nal buloŋ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Ɛɛ rɛ Sɔɔl nyagɩ sii sɩŋ, a kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ sɩya gyɩ ta kyirigi waasʋ gɛɛ rɛ, ka ʋ bee na kɩŋ buloŋ. Ʋ noŋ tɩyaŋ nɛ ba gyɩ kana, a kana ʋ tarɩ mʋ pele Damaasiku.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ʋ nyʋlɩma we doŋ gɛɛ rɛ ʋ kyɛyɛ boto, dɩ ʋ bɩ wuwo di kɩŋ buloŋ, a bɩ wuwo nyʋwa nɩɩ mɛ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Nyɛ rɛ ʋ duwosi dɩ á Tɩɩna Yesu yɩrɩ ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ananiyasɩ!” Ɛɛ rɛ ʋ saŋa a baa, “Mɩyaŋ nɛ nyɛ, Tɩɩna.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii kpa ŋmanɩɩ hʋ ba yɩrɩ ŋmaŋ-deginii hʋ, a mʋ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ dɩya. Dɩ ɩ ko mʋ, pɩyɛsɩ ʋ dɩ baal kɩdɩgɩ aa lɩɩ Taasu rɛ ɩ kɩ kyɛ. Ʋ feŋ nɛ yaa Sɔɔl. Ʋ rɛ ha yaŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ gɛɛ.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Wɩɩsɩ hʋ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ, ʋ naa anɩɩ ɩ Ananiyasɩ rɛ ko gyʋʋ a kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ ʋ sɩya bɩl suri.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ baa, “Ŋ Tɩɩna, nala yʋga rɛ kɩŋkaŋ a basɩ tɩya ŋ anɩɩ baal no bɔmɔ rɛ weliŋ abee ɩ nala hʋ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ rɛ tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ko Damaasiku daha, a kasɩ nala hʋ buloŋ aa kyʋwalɩ ɩ.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya Ananiyasɩ a baa, “Sii mʋ. Mɩyaŋ nɛ lɩɩ ʋ dɩ ʋ tuŋ ŋ tʋma. Ʋ sɩ mʋ basɩ ŋ wɩya tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma abee kuworo abee Iziral tɩmma mɛ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Mɩyaŋ nɛ sɩ daga ʋ tʋwara maga gɛɛ ʋ aa sɩ na ŋ wɩya.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ sii kpa mʋ dɩya hʋ Sɔɔl aa gyʋwa. Nyɛ rɛ ʋ gyʋʋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ Sɔɔl tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, á Tɩɩna Yesu hʋ ɩ aa naa ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ dɩ ɩ aa ko daha, ʋ rɛ tɩma ŋ dɩ ŋ ko daha dɩ ɩ sɩya wuwo suri, ka dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ gyʋʋ ɩ tɩyaŋ.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ʋ aa basɩ gɛɛ, dɩ kɩna badɔmɔŋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ fuwonamɩya para pirige lɩɩ tele ʋ sɩya tɩyaŋ, ka ʋ bɩl wuwo kɩ na. Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ sii, ba fo ʋ wɩɩkyʋwalnɩɩ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ka ʋ di kɩna a bɩl kaŋ dee. Ʋ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ baŋmana, ʋ bee Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ʋ aa we doŋ gɛɛ rɛ, ʋ aa sii mʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ a piili kɩ basɩ Yesu wɩya a kɩ tɩya nala anɩɩ Yesu rɛ yaa Wɩɩsɩ biye hʋ.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ Sɔɔl aa basɩ, ʋ gyɩ yaa ba buloŋ wɩkperii rɛ. Ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, a baa “Baal no daa fa we Gyerusalɛm tɩyaŋ a kɩ kpʋ nala hʋ aa laa Yesu wɩya di gɛɛ? Ka gɛɛ wɩya rɛ ʋ bɩl ko daha dɩ ʋ ko kasɩ ba mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ lee?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl marɩ kɩ basɩ wɩya hʋ abee nyuduwo, a te faafaa hʋ. Ʋ wuwo daga rɛ anɩɩ Yesu rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ ʋ ko laa dʋnɩya nala ta. Ʋ paalɩ basɩ gɛɛ rɛ Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ polo buloŋ yʋwɔrɩ, ba bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ buloŋ basɩ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ʋ gyɩ we doŋ pɩɩsɩ rɛ. Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Gyuuma hʋ sii vʋʋlɩ dɩ ba kpʋ ʋ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ɛɛ rɛ Sɔɔl ko nɩɩ ba aa kyɛ dɩ ba kpʋ ʋ hʋ wɩya. Wɩɩhaa bee tebine buloŋ, ba aa sɩŋ ba bee pagɩbal hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ ba na ʋ a kpʋ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, Sɔɔl noŋ nala hʋ kpa ʋ we simbiye tɩyaŋ, a kaŋ ŋmaŋ vʋwa, a kpa ʋ ta ʋ tuu gyee hʋ ba aa saa baarɩ bee hʋ hal sɔmmm, a sii mʋ Gyerusalɛm.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sɔɔl aa mʋʋ Gyerusalɛm, ʋ gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ gyʋʋ Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ tɩyaŋ nɛ. Amɛ ba gyɩ bɩ laa di anɩɩ ʋ mɛ laa Yesu wɩya di rɛ. Ɛɛ rɛ gyɩ tɩŋ ba gyɩ kɩ fá ʋ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Banabaasɩ rɛ gyɩ pɛɛ Sɔɔl tɩyaŋ, a kana ʋ mʋ Yesu kpambɩsɩ hʋ lee. Ʋ rɛ gyɩ basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa naa á tɩɩna Yesu ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ, ʋ basɩ wɩya tɩya ʋ. Aŋ ha gyɩ bɩl basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa basɩ Yesu wɩya abee nyuduwo a tɩya nala Damaasiku tɩyaŋ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nyɛ rɛ ba laa ʋ we ba tɩyaŋ, ba beel-ʋ buloŋ we doŋ, a kɩ gɔllɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ,
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 a kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya abee nyuduwo á Tɩɩna Yesu feŋ tɩyaŋ. Ʋ bee Gyuuma hʋ aa basɩ Giriki taal gyɩ aa kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ nɛ. Ba kɩ lʋga dɩ ba kpʋ ʋ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ aa ko nɩɩ anɩɩ dɩ ba aa lʋga dɩ ba kpʋ ʋ rɛ, ba sii kana ʋ a mʋ Sizaariya, ʋ sɩŋ doŋ kpa mʋ Taasu.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyudɩya abee Galili abee Samaarɩya paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ yaŋ na wiyese, a marɩ laa Wɩɩsɩ wɩya di weliŋ, a kɩ tɩŋ Yesu á Tɩɩna, a kɩ fá ʋ mɛ. Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ pɛ ba tɩyaŋ, ba wala kɩ pɛ.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Lee buloŋ nɛ Piita fa kɩ gɔllɩ. Kyɛɛ kɩdɩgɩ, ʋ sii kpa mʋ Liida dɩ ʋ na Wɩɩsɩ nala hʋ aa we doŋ tɩyaŋ.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ʋ aa mʋ doŋ, ʋ na baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Eniyasɩ. Ʋ fa gbarɩga rɛ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ bɩsɩ kyori, dɩ ʋ bɩ wuwo lɩɩ bee.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya ʋ a baa, “Eniyasɩ, Yesu Krisita tɩya ɩ laaŋfɩya rɛ. Sii kpa ɩ wasa.” Doŋ tɩyaŋ nɛ Eniyasɩ pirigi nyagɩ sii sɩŋ abee dee.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Nala hʋ buloŋ aa lɩɩ Liida abee Saarɔŋ aa naa gɛɛ, ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ nɛ aŋ kɩ tɩŋ á Tɩɩna Yesu.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ rɛ fa we Gyoopa tɩyaŋ, a mɛ fa yaa Yesu hatɩnnɩ. Ʋ feŋ nɛ fa yaa Tabiita (Giriki tɩmma fa aa yɩrɩ ʋ Dɔɔkasɩ; Ʋ memii rɛ yaa wiyeme.) Ʋ fa kaŋ bɔnyɛ rɛ weliŋ a kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga tɩyaŋ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Piita ha gyɩ aa we Liida tɩyaŋ gɛɛ rɛ ka haaŋ no sʋba Gyoopa tɩyaŋ. Nyɛ rɛ ba fo ʋ nɩɩ, a kana ʋ gyɩŋ biŋ salnyuu dɩya kɩdɩgɩ tɩyaŋ.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Gyoopa bee Liida fa bɩ boliye. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ nɩɩ anɩɩ Piita we Liida tɩyaŋ nɛ. Nyɛ rɛ ba tɩŋ nala balɩya ʋ lee dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ fa ba wulo lagɩ. Ɛɛ rɛ ba mʋ basɩ tɩya ʋ.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Piita sii tɩŋ ba hal a mʋ ko. Ʋ aa ko pele doŋ, ɛɛ rɛ ba kana ʋ gyɩŋ salnyuu dɩya hʋ. Ka lohaana badɔmɔŋ aa we doŋ buloŋ sɩŋ ʋ hal a kɩ wii, a paa galaalɩya abee gavʋwalɩya Dɔɔkasɩ aa mara, a ko lɩɩ kɩ daga Piita.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ɛɛ rɛ Piita leŋ ba buloŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ. Ba aa lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ko teŋ, ɛɛ rɛ ʋ tuu gbinni a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ mʋ teŋ, ʋ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ sʋʋ hʋ lee, a basɩ baa, “Tabiita, sii!” Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ aa naa Piita, ʋ sii hɔŋ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nyɛ rɛ Piita mʋ pele ʋ, a kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii sɩŋ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Wɩɩsɩ nala hʋ abee lohaana hʋ buloŋ ko laŋŋɩ, a kpa Tabiita tɩya ba. Ba buloŋ na ʋ dɩ ʋ bɩl weye.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nyɛ rɛ wɩɩ no taalɩ Gyoopa buloŋ. Nala yʋga ko laa á Tɩɩna Yesu wɩya di.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piita gyɩ we Gyoopa tɩyaŋ a pɩɩsɩ mʋhʋ rɛ. Baal kɩdɩgɩ gyɩ we doŋ a kɩ tɩgɩsɩ pulo, ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ. Ʋ dɩya rɛ Piita gyɩ gyʋʋ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.