Atos 9

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl mɛ ha lɩɩ sɩɩ pɔ Yesu hatɩnna hʋ tɩyaŋ, a kɩ fugisi ba, a kɩ basɩ anɩɩ ʋ sɩ kpʋ ba.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Nyɛ rɛ ʋ sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ lee a sʋla ʋ, ʋ sabɩ tenni tɩya ʋ dɩ ʋ kaŋ mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Damaasiku. Tenni no fa daga anɩɩ dɩ Sɔɔl ko mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ, dɩ ba tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ kasɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu Krisita ŋmanɩɩ hʋ, ba baala abee ba haana buloŋ, a kaŋ ba mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ɛɛ rɛ Sɔɔl gyɩ sii lɩɩ kpa ŋmanɩɩ a kɩ mʋ Damaasiku. Ʋ gyɩ ko mʋ kpaga Damaasiku rɛ, dɩ kyaanʋʋ kɩdɩgɩ pirige lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kyaanɩ we ʋ tɩyaŋ.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ʋ lɩɩ tele, aŋka ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sɔɔl, Sɔɔl, bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ.”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛɛ rɛ Sɔɔl pɩyɛsɩ, “Aŋnɛ rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Ɛɛ rɛ taal hʋ baa, “Mɩyaŋ Yesu rɛ, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sii mʋ gyʋʋ tɔɔ hʋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ yaa.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Sɔɔl bee nala hʋ fa aa val hʋ buloŋ mɩɩgɩ sɩŋ tuwori kɩ deŋ. Beewɩya ba mɛ nɩɩ taal hʋ rɛ, amɛ ba bɩ naa nal buloŋ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ɛɛ rɛ Sɔɔl nyagɩ sii sɩŋ, a kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ sɩya gyɩ ta kyirigi waasʋ gɛɛ rɛ, ka ʋ bee na kɩŋ buloŋ. Ʋ noŋ tɩyaŋ nɛ ba gyɩ kana, a kana ʋ tarɩ mʋ pele Damaasiku.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ʋ nyʋlɩma we doŋ gɛɛ rɛ ʋ kyɛyɛ boto, dɩ ʋ bɩ wuwo di kɩŋ buloŋ, a bɩ wuwo nyʋwa nɩɩ mɛ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Nyɛ rɛ ʋ duwosi dɩ á Tɩɩna Yesu yɩrɩ ʋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ananiyasɩ!” Ɛɛ rɛ ʋ saŋa a baa, “Mɩyaŋ nɛ nyɛ, Tɩɩna.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii kpa ŋmanɩɩ hʋ ba yɩrɩ ŋmaŋ-deginii hʋ, a mʋ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ dɩya. Dɩ ɩ ko mʋ, pɩyɛsɩ ʋ dɩ baal kɩdɩgɩ aa lɩɩ Taasu rɛ ɩ kɩ kyɛ. Ʋ feŋ nɛ yaa Sɔɔl. Ʋ rɛ ha yaŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ gɛɛ.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Wɩɩsɩ hʋ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ, ʋ naa anɩɩ ɩ Ananiyasɩ rɛ ko gyʋʋ a kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ ʋ sɩya bɩl suri.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ baa, “Ŋ Tɩɩna, nala yʋga rɛ kɩŋkaŋ a basɩ tɩya ŋ anɩɩ baal no bɔmɔ rɛ weliŋ abee ɩ nala hʋ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ rɛ tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ko Damaasiku daha, a kasɩ nala hʋ buloŋ aa kyʋwalɩ ɩ.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Á Tɩɩna Yesu basɩ tɩya Ananiyasɩ a baa, “Sii mʋ. Mɩyaŋ nɛ lɩɩ ʋ dɩ ʋ tuŋ ŋ tʋma. Ʋ sɩ mʋ basɩ ŋ wɩya tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma abee kuworo abee Iziral tɩmma mɛ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Mɩyaŋ nɛ sɩ daga ʋ tʋwara maga gɛɛ ʋ aa sɩ na ŋ wɩya.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ sii kpa mʋ dɩya hʋ Sɔɔl aa gyʋwa. Nyɛ rɛ ʋ gyʋʋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ Sɔɔl tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, á Tɩɩna Yesu hʋ ɩ aa naa ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ dɩ ɩ aa ko daha, ʋ rɛ tɩma ŋ dɩ ŋ ko daha dɩ ɩ sɩya wuwo suri, ka dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ gyʋʋ ɩ tɩyaŋ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ʋ aa basɩ gɛɛ, dɩ kɩna badɔmɔŋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ fuwonamɩya para pirige lɩɩ tele ʋ sɩya tɩyaŋ, ka ʋ bɩl wuwo kɩ na. Doŋ tɩyaŋ nɛ ʋ sii, ba fo ʋ wɩɩkyʋwalnɩɩ.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ka ʋ di kɩna a bɩl kaŋ dee. Ʋ gyɩ we Damaasiku tɩyaŋ nɛ kyɛyɛ baŋmana, ʋ bee Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ʋ aa we doŋ gɛɛ rɛ, ʋ aa sii mʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ a piili kɩ basɩ Yesu wɩya a kɩ tɩya nala anɩɩ Yesu rɛ yaa Wɩɩsɩ biye hʋ.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ Sɔɔl aa basɩ, ʋ gyɩ yaa ba buloŋ wɩkperii rɛ. Ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ, a baa “Baal no daa fa we Gyerusalɛm tɩyaŋ a kɩ kpʋ nala hʋ aa laa Yesu wɩya di gɛɛ? Ka gɛɛ wɩya rɛ ʋ bɩl ko daha dɩ ʋ ko kasɩ ba mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ lee?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Ɛɛ rɛ ka Sɔɔl marɩ kɩ basɩ wɩya hʋ abee nyuduwo, a te faafaa hʋ. Ʋ wuwo daga rɛ anɩɩ Yesu rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ ʋ ko laa dʋnɩya nala ta. Ʋ paalɩ basɩ gɛɛ rɛ Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ polo buloŋ yʋwɔrɩ, ba bɩl bɩ wuwo laa wɩɩ buloŋ basɩ.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ʋ gyɩ we doŋ pɩɩsɩ rɛ. Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Gyuuma hʋ sii vʋʋlɩ dɩ ba kpʋ ʋ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ɛɛ rɛ Sɔɔl ko nɩɩ ba aa kyɛ dɩ ba kpʋ ʋ hʋ wɩya. Wɩɩhaa bee tebine buloŋ, ba aa sɩŋ ba bee pagɩbal hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ ba na ʋ a kpʋ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, Sɔɔl noŋ nala hʋ kpa ʋ we simbiye tɩyaŋ, a kaŋ ŋmaŋ vʋwa, a kpa ʋ ta ʋ tuu gyee hʋ ba aa saa baarɩ bee hʋ hal sɔmmm, a sii mʋ Gyerusalɛm.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sɔɔl aa mʋʋ Gyerusalɛm, ʋ gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ gyʋʋ Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ tɩyaŋ nɛ. Amɛ ba gyɩ bɩ laa di anɩɩ ʋ mɛ laa Yesu wɩya di rɛ. Ɛɛ rɛ gyɩ tɩŋ ba gyɩ kɩ fá ʋ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Banabaasɩ rɛ gyɩ pɛɛ Sɔɔl tɩyaŋ, a kana ʋ mʋ Yesu kpambɩsɩ hʋ lee. Ʋ rɛ gyɩ basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa naa á tɩɩna Yesu ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ, ʋ basɩ wɩya tɩya ʋ. Aŋ ha gyɩ bɩl basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Sɔɔl aa basɩ Yesu wɩya abee nyuduwo a tɩya nala Damaasiku tɩyaŋ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nyɛ rɛ ba laa ʋ we ba tɩyaŋ, ba beel-ʋ buloŋ we doŋ, a kɩ gɔllɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ,
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 a kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya abee nyuduwo á Tɩɩna Yesu feŋ tɩyaŋ. Ʋ bee Gyuuma hʋ aa basɩ Giriki taal gyɩ aa kaŋ wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ nɛ. Ba kɩ lʋga dɩ ba kpʋ ʋ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ aa ko nɩɩ anɩɩ dɩ ba aa lʋga dɩ ba kpʋ ʋ rɛ, ba sii kana ʋ a mʋ Sizaariya, ʋ sɩŋ doŋ kpa mʋ Taasu.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyudɩya abee Galili abee Samaarɩya paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ yaŋ na wiyese, a marɩ laa Wɩɩsɩ wɩya di weliŋ, a kɩ tɩŋ Yesu á Tɩɩna, a kɩ fá ʋ mɛ. Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ pɛ ba tɩyaŋ, ba wala kɩ pɛ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Lee buloŋ nɛ Piita fa kɩ gɔllɩ. Kyɛɛ kɩdɩgɩ, ʋ sii kpa mʋ Liida dɩ ʋ na Wɩɩsɩ nala hʋ aa we doŋ tɩyaŋ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ʋ aa mʋ doŋ, ʋ na baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Eniyasɩ. Ʋ fa gbarɩga rɛ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ bɩsɩ kyori, dɩ ʋ bɩ wuwo lɩɩ bee.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya ʋ a baa, “Eniyasɩ, Yesu Krisita tɩya ɩ laaŋfɩya rɛ. Sii kpa ɩ wasa.” Doŋ tɩyaŋ nɛ Eniyasɩ pirigi nyagɩ sii sɩŋ abee dee.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nala hʋ buloŋ aa lɩɩ Liida abee Saarɔŋ aa naa gɛɛ, ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ nɛ aŋ kɩ tɩŋ á Tɩɩna Yesu.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Haaŋ kɩdɩgɩ mɛ rɛ fa we Gyoopa tɩyaŋ, a mɛ fa yaa Yesu hatɩnnɩ. Ʋ feŋ nɛ fa yaa Tabiita (Giriki tɩmma fa aa yɩrɩ ʋ Dɔɔkasɩ; Ʋ memii rɛ yaa wiyeme.) Ʋ fa kaŋ bɔnyɛ rɛ weliŋ a kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga tɩyaŋ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Piita ha gyɩ aa we Liida tɩyaŋ gɛɛ rɛ ka haaŋ no sʋba Gyoopa tɩyaŋ. Nyɛ rɛ ba fo ʋ nɩɩ, a kana ʋ gyɩŋ biŋ salnyuu dɩya kɩdɩgɩ tɩyaŋ.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Gyoopa bee Liida fa bɩ boliye. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ nɩɩ anɩɩ Piita we Liida tɩyaŋ nɛ. Nyɛ rɛ ba tɩŋ nala balɩya ʋ lee dɩ ba mʋ sʋla ʋ dɩ ʋ fa ba wulo lagɩ. Ɛɛ rɛ ba mʋ basɩ tɩya ʋ.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piita sii tɩŋ ba hal a mʋ ko. Ʋ aa ko pele doŋ, ɛɛ rɛ ba kana ʋ gyɩŋ salnyuu dɩya hʋ. Ka lohaana badɔmɔŋ aa we doŋ buloŋ sɩŋ ʋ hal a kɩ wii, a paa galaalɩya abee gavʋwalɩya Dɔɔkasɩ aa mara, a ko lɩɩ kɩ daga Piita.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ɛɛ rɛ Piita leŋ ba buloŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ. Ba aa lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ko teŋ, ɛɛ rɛ ʋ tuu gbinni a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ mʋ teŋ, ʋ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ sʋʋ hʋ lee, a basɩ baa, “Tabiita, sii!” Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri. Ʋ aa naa Piita, ʋ sii hɔŋ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nyɛ rɛ Piita mʋ pele ʋ, a kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii sɩŋ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Wɩɩsɩ nala hʋ abee lohaana hʋ buloŋ ko laŋŋɩ, a kpa Tabiita tɩya ba. Ba buloŋ na ʋ dɩ ʋ bɩl weye.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Nyɛ rɛ wɩɩ no taalɩ Gyoopa buloŋ. Nala yʋga ko laa á Tɩɩna Yesu wɩya di.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piita gyɩ we Gyoopa tɩyaŋ a pɩɩsɩ mʋhʋ rɛ. Baal kɩdɩgɩ gyɩ we doŋ a kɩ tɩgɩsɩ pulo, ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ. Ʋ dɩya rɛ Piita gyɩ gyʋʋ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.