Atos 28
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVI
1 Á aa wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa abee laaŋfɩya gɛɛ, nala hʋ aa we doŋ basɩ tɩya ma anɩɩ paalʋʋ hʋ feŋ nɛ yaa Mɔlta. Nɩɩ fa gol taŋha hʋ buloŋ nɛ ko baŋ kyeme.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nala hʋ gyɩ kaŋ ma weliŋ nɛ doŋ tɩyaŋ, a pɛ á tɩyaŋ kɩŋkaŋ. Á gyɩ aa we doŋ tɩyaŋ gɛɛ rɛ, duwoŋ gyɩ piili kɩ nɩɩ. Lee buloŋ gyɩ fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ba gyɩ we diŋ tɩya ma, á kɩ wiyeni.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pɔɔl mʋ paa daasɩ a ko we diŋ hʋ tɩyaŋ, dɩ dʋŋ we daasɩ hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nʋŋ kaŋ dʋŋ hʋ, ʋ ko lɩɩ a dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Nala hʋ aa we doŋ na dɩ dʋŋ hʋ dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ gɛɛ, ba basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ʋ kɩɩ nɩɩ baal no yaa nɩkpʋʋl lɛ. Ʋ wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ aŋ ha kaŋ mɩɩbol, amɛ ʋ wɩbɔmɔ rɛ ha aa dɩ ʋ gɛɛ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ɛɛ rɛ Pɔɔl kaŋ dʋŋ hʋ pigisi ta, ʋ tele diŋ hʋ tɩyaŋ, amɛ dʋŋ hʋ aa dʋma ʋ gɛɛ, ʋ bɩ yaa ʋ wɩɩ buloŋ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ba gyɩ aa gyegile rɛ dɩ ba na, dʋŋ hʋ aa dʋŋ Pɔɔl gɛɛ dɩ doŋ fa sɩ ŋmala, koo dɩ Pɔɔl fa sɩ lɩɩ tele a sʋba ba sii tɩyaŋ. Ba gyegili lɔlɔ, aŋ mɩɩgɩ baa dɩ Pɔɔl yaa tɔdʋŋ nɛ.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Bee hʋ kuwori feŋ nɛ fa yaa Pubiliyɔsɩ. Ʋ bagɩsɩ mɛ fa kpaga doŋ nɛ. Ʋ mɛ gyɩ kaŋ ma nɩhɔrɩ weliŋ kyɛyɛ boto, ʋ dɩya tɩyaŋ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Dɩ Kuwori hʋ kuwo mɛ fa aa wɩɩlɩ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ. Fɩyɛlʋʋ abee hamɔlʋŋ nɛ fa kana ʋ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl gyʋʋ na ʋ dɩya tɩyaŋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ʋ, ʋ na laaŋfɩya.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Pɔɔl fa aa yaa gɛɛ, wɩɩla tɩmma hʋ buloŋ fa aa we doŋ ko Pɔɔl lee rɛ ʋ tɩɩbɩ ba buloŋ, ba na laaŋfɩya.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ba gyɩ tɩya ma bɔnyɛ kɩna rɛ yʋga. Saŋa hʋ tɩyaŋ á aa kyɛ dɩ á sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol mʋ, ba kpa kɩna hʋ buloŋ á aa kyɛ a we boro hʋ tɩyaŋ dɩ á kaŋ vala ŋmanɩɩ hʋ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Á gyɩ we doŋ nɛ peŋsi boto aŋ na sii lɩɩ gyʋʋ nɩɩduworiboro kɩdɩgɩ aa lɩɩ Alizaŋdiriya. Nɩɩduworiboro no feŋ nɛ fa yaa Tɔdʋŋ-daalɩyanɩ. Boro no gyɩ sɩŋ Mɔlta fuwo hʋ nyʋwa tɩyaŋ nɛ, a lɩɩ yʋʋ saŋa a mʋ pele puwo saŋa.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Á aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, á mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Siraakusi, a hɔŋ doŋ kyɛyɛ boto.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Á bɩl sii lɩɩ doŋ a mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Riigyiyɔm. Ʋ sɩya aa gballa, puwo bɩl piili kɩ dɔŋ, a lɩɩ wɩɩpɔsɩɩ noduu dɩɩlaŋ. Ʋ kyɛyɛ balɩya kyɛɛ rɛ á ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Putiyoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Á gyɩ na Krisitabiisi badɔmɔŋ nɛ doŋ. Ba baa dɩ á hɔŋ ba lee kyɛyɛ bapɛ. Ɛɛ rɛ á hɔŋ. Nyɛ rɛ á vala pɩŋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ gɛɛ, a mʋ pele Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Á nɩmmabalɩya hʋ aa laa Yesu wɩya di Roma tɩyaŋ nɩɩ á wɩya anɩɩ á aa ko rɛ. Ba ko kyeŋ ma libolii tɩyaŋ. Ba badɔmɔŋ gyɩ kyeŋ ma Apiya Yɔbɔ hʋ tɩyaŋ nɛ. Ka ba badɔmɔŋ mɛ kyeŋ ma lee hʋ ba aa yɩrɩ Dɩɩsɩ boto nɩhʋwala aa pɩŋ doŋ. Pɔɔl aa naa ba, ʋ teŋ buloŋ gyɩ pollo rɛ, ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Á aa mʋʋ pele Roma, ba tɩya Pɔɔl ŋmanɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ gyʋʋ ʋ dʋŋ dɩya, ka ba leŋ laalyuwolo hʋ kɩdɩgɩ kɩ deŋ ʋ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Pɔɔl yɩrɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ aa we bee hʋ tɩyaŋ ba ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa gɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ naabalɩya Iziral tɩmma, ŋ bɩ yaa wɩɩ buloŋ kyogi á nala. Ŋ bɩ kyogo á naabaala sɩŋsɩ mɛ. Ka ba kana ŋ tɔ dɩya tɩyaŋ Gyerusalɛm tɩyaŋ, a bɩl kpa ŋ we Roma tɩmma mɛ nosi tɩyaŋ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nyɛ rɛ Roma tɩmma di ŋ sarɩya, a na dɩ ŋ bɩ kyogo wɩɩ buloŋ a maga dɩ ba kpʋ ŋ. Ɛɛwɩya, ba fa kɩ kyɛ dɩ ba kpa ŋ ta.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Amɛ Gyuuma hʋ gyɩ bɩ laa dɩ ba kpa ŋ ta. Ɛɛ rɛ ŋ bɩl wɩɩ lɔlɔ aŋ sʋla ŋmanɩɩ dɩ ba kana ŋ ko kuworibal hʋ lee dɩ ʋ di ŋ sarɩya. Amɛ ŋ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ dɩ ŋ basɩ a mʋ kɩ tile ŋ tɩɩ nala tɩyaŋ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Nyɛ rɛ tɩŋ ŋ baa ŋ sɩ na ma dɩ á basɩ wɩya gɛɛ. Nal hʋ wɩya Iziral tɩmma aa kaŋ bayɩyɛla anɩɩ ʋ sɩ ko, ʋ wɩya rɛ tɩŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ no vʋwa ŋ nyɛ.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Pɔɔl aa basɩ gɛɛ, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á bɩ laa teŋ buloŋ a lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ a mʋ kɩ tile ɩ tɩyaŋ. Á nɩmmabalɩya kɩdɩgɩ mɛ bɩ lɩɩ doŋ ko a basɩ ɩ wɩbɔŋ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Amɛ á gyɩma anɩɩ lee kɛ buloŋ nala aa kɩ basɩ wɩbɔmɔ rɛ a mʋ kɩ tile paati hʋ tɩyaŋ ɩ aa wee. Ɛɛ rɛ tɩŋ á kɩ kyɛ dɩ á gyɩŋ wɩɩ hʋ ɩ aa kana.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ɛɛ rɛ ba tɩya Pɔɔl kyɛɛ. Kyɛɛ hʋ aa ko pele, nala yʋga sii ko lee hʋ Pɔɔl aa gyʋʋ. A yaŋ piili ʋ kyɩkyʋwala buloŋ a kaŋ kɩ mʋ ʋ dɩdaana, Pɔɔl basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya gɛɛ rɛ a tɩya nala abee sɩfɩyasɩ. Ʋ gyɩ kpaa wɩya hʋ Moosi aa bine abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ, a daga nala hʋ anɩɩ Yesu Krisita wɩya hʋ ʋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Aŋ kɩ lʋga dɩ ba laa wɩya hʋ di.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Nala hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ, ba badɔmɔŋ laa di, ka ba badɔmɔŋ mɛ bɩ laa di.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Amɛ wɩdɩgɩ rɛ Pɔɔl gyɩ ko basɩ, nyʋʋtaaduwo gyʋʋ ba, ba sii pɩsa. Wɩɩ hʋ ʋ gyɩ aa basa rɛ nyɛ. Ʋ baa, “Wɩya hʋ Wɩɩsɩ Wiyese Welii hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ tɩya ma naabaala hʋ yaa wɩtɩɩ rɛ.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Ʋ fa basɩ baa,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 beewɩya nala no nyuni deye rɛ kɩŋkaŋ, ka ba tɔ ba dɩgɩna mɛ dɩ ba ta nɩɩ wɩɩ buloŋ. Ba kaŋ ba sɩya mɛ tɔ rɛ dɩ ba ta na kɩŋ buloŋ. Wɩɩsɩ baa dɩ gɛɛ fa daa, ba sɩya fa sɩ kɩ na, dɩ ba dɩgɩna mɛ fa kɩ nɩɩ wɩya. Ba hakɩllɩ mɛ fa sɩ kɩ gyɩŋ wɩya memiye. Ɛɛ rɛ fa sɩ leŋ dɩ ba mɩɩgɩ ko tɩŋa ŋ, dɩ ŋ leŋ dɩ ba na laaŋfɩya.”’
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Nyɛ rɛ Pɔɔl bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma yaŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ tɩŋdaala rɛ dɩ ba mʋ basɩ wɩya hʋ aa daga gɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa laa nala kɩ ta, a tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma mɛ. Ba kɛ sɩ gyegili nɩɩ.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 (Ʋ aa basɩ wɩɩ no, Gyuuma hʋ kpa mʋ, a kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ.)
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pɔɔl gyɩ hɔŋ Roma tɩyaŋ nɛ bɩsɩ balɩya, a laa dɩya kɩ gyʋʋ, aŋ kɩ tuŋ. Nal buloŋ aa ko ko dɩ ʋ na ʋ, ʋ aa kaŋ ʋ tɩɩna weliŋ nɛ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ʋ gyɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya kɩ tɩya nala rɛ, a kɩ daga á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya mɛ abee nyuduwo. Ka nal buloŋ mɛ bɩ tɔɔ ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ta basɩ Yesu wɩya doŋ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.