Atos 28

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Á aa wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa abee laaŋfɩya gɛɛ, nala hʋ aa we doŋ basɩ tɩya ma anɩɩ paalʋʋ hʋ feŋ nɛ yaa Mɔlta. Nɩɩ fa gol taŋha hʋ buloŋ nɛ ko baŋ kyeme.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nala hʋ gyɩ kaŋ ma weliŋ nɛ doŋ tɩyaŋ, a pɛ á tɩyaŋ kɩŋkaŋ. Á gyɩ aa we doŋ tɩyaŋ gɛɛ rɛ, duwoŋ gyɩ piili kɩ nɩɩ. Lee buloŋ gyɩ fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ba gyɩ we diŋ tɩya ma, á kɩ wiyeni.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pɔɔl mʋ paa daasɩ a ko we diŋ hʋ tɩyaŋ, dɩ dʋŋ we daasɩ hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nʋŋ kaŋ dʋŋ hʋ, ʋ ko lɩɩ a dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nala hʋ aa we doŋ na dɩ dʋŋ hʋ dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ gɛɛ, ba basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ʋ kɩɩ nɩɩ baal no yaa nɩkpʋʋl lɛ. Ʋ wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ aŋ ha kaŋ mɩɩbol, amɛ ʋ wɩbɔmɔ rɛ ha aa dɩ ʋ gɛɛ.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ɛɛ rɛ Pɔɔl kaŋ dʋŋ hʋ pigisi ta, ʋ tele diŋ hʋ tɩyaŋ, amɛ dʋŋ hʋ aa dʋma ʋ gɛɛ, ʋ bɩ yaa ʋ wɩɩ buloŋ.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ba gyɩ aa gyegile rɛ dɩ ba na, dʋŋ hʋ aa dʋŋ Pɔɔl gɛɛ dɩ doŋ fa sɩ ŋmala, koo dɩ Pɔɔl fa sɩ lɩɩ tele a sʋba ba sii tɩyaŋ. Ba gyegili lɔlɔ, aŋ mɩɩgɩ baa dɩ Pɔɔl yaa tɔdʋŋ nɛ.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Bee hʋ kuwori feŋ nɛ fa yaa Pubiliyɔsɩ. Ʋ bagɩsɩ mɛ fa kpaga doŋ nɛ. Ʋ mɛ gyɩ kaŋ ma nɩhɔrɩ weliŋ kyɛyɛ boto, ʋ dɩya tɩyaŋ.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Dɩ Kuwori hʋ kuwo mɛ fa aa wɩɩlɩ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ. Fɩyɛlʋʋ abee hamɔlʋŋ nɛ fa kana ʋ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl gyʋʋ na ʋ dɩya tɩyaŋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ʋ, ʋ na laaŋfɩya.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Pɔɔl fa aa yaa gɛɛ, wɩɩla tɩmma hʋ buloŋ fa aa we doŋ ko Pɔɔl lee rɛ ʋ tɩɩbɩ ba buloŋ, ba na laaŋfɩya.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ba gyɩ tɩya ma bɔnyɛ kɩna rɛ yʋga. Saŋa hʋ tɩyaŋ á aa kyɛ dɩ á sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol mʋ, ba kpa kɩna hʋ buloŋ á aa kyɛ a we boro hʋ tɩyaŋ dɩ á kaŋ vala ŋmanɩɩ hʋ.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Á gyɩ we doŋ nɛ peŋsi boto aŋ na sii lɩɩ gyʋʋ nɩɩduworiboro kɩdɩgɩ aa lɩɩ Alizaŋdiriya. Nɩɩduworiboro no feŋ nɛ fa yaa Tɔdʋŋ-daalɩyanɩ. Boro no gyɩ sɩŋ Mɔlta fuwo hʋ nyʋwa tɩyaŋ nɛ, a lɩɩ yʋʋ saŋa a mʋ pele puwo saŋa.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Á aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, á mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Siraakusi, a hɔŋ doŋ kyɛyɛ boto.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Á bɩl sii lɩɩ doŋ a mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Riigyiyɔm. Ʋ sɩya aa gballa, puwo bɩl piili kɩ dɔŋ, a lɩɩ wɩɩpɔsɩɩ noduu dɩɩlaŋ. Ʋ kyɛyɛ balɩya kyɛɛ rɛ á ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Putiyoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Á gyɩ na Krisitabiisi badɔmɔŋ nɛ doŋ. Ba baa dɩ á hɔŋ ba lee kyɛyɛ bapɛ. Ɛɛ rɛ á hɔŋ. Nyɛ rɛ á vala pɩŋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ gɛɛ, a mʋ pele Roma.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Á nɩmmabalɩya hʋ aa laa Yesu wɩya di Roma tɩyaŋ nɩɩ á wɩya anɩɩ á aa ko rɛ. Ba ko kyeŋ ma libolii tɩyaŋ. Ba badɔmɔŋ gyɩ kyeŋ ma Apiya Yɔbɔ hʋ tɩyaŋ nɛ. Ka ba badɔmɔŋ mɛ kyeŋ ma lee hʋ ba aa yɩrɩ Dɩɩsɩ boto nɩhʋwala aa pɩŋ doŋ. Pɔɔl aa naa ba, ʋ teŋ buloŋ gyɩ pollo rɛ, ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Á aa mʋʋ pele Roma, ba tɩya Pɔɔl ŋmanɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ gyʋʋ ʋ dʋŋ dɩya, ka ba leŋ laalyuwolo hʋ kɩdɩgɩ kɩ deŋ ʋ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Pɔɔl yɩrɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ aa we bee hʋ tɩyaŋ ba ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa gɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ naabalɩya Iziral tɩmma, ŋ bɩ yaa wɩɩ buloŋ kyogi á nala. Ŋ bɩ kyogo á naabaala sɩŋsɩ mɛ. Ka ba kana ŋ tɔ dɩya tɩyaŋ Gyerusalɛm tɩyaŋ, a bɩl kpa ŋ we Roma tɩmma mɛ nosi tɩyaŋ.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Nyɛ rɛ Roma tɩmma di ŋ sarɩya, a na dɩ ŋ bɩ kyogo wɩɩ buloŋ a maga dɩ ba kpʋ ŋ. Ɛɛwɩya, ba fa kɩ kyɛ dɩ ba kpa ŋ ta.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Amɛ Gyuuma hʋ gyɩ bɩ laa dɩ ba kpa ŋ ta. Ɛɛ rɛ ŋ bɩl wɩɩ lɔlɔ aŋ sʋla ŋmanɩɩ dɩ ba kana ŋ ko kuworibal hʋ lee dɩ ʋ di ŋ sarɩya. Amɛ ŋ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ dɩ ŋ basɩ a mʋ kɩ tile ŋ tɩɩ nala tɩyaŋ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nyɛ rɛ tɩŋ ŋ baa ŋ sɩ na ma dɩ á basɩ wɩya gɛɛ. Nal hʋ wɩya Iziral tɩmma aa kaŋ bayɩyɛla anɩɩ ʋ sɩ ko, ʋ wɩya rɛ tɩŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ no vʋwa ŋ nyɛ.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Pɔɔl aa basɩ gɛɛ, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á bɩ laa teŋ buloŋ a lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ a mʋ kɩ tile ɩ tɩyaŋ. Á nɩmmabalɩya kɩdɩgɩ mɛ bɩ lɩɩ doŋ ko a basɩ ɩ wɩbɔŋ.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Amɛ á gyɩma anɩɩ lee kɛ buloŋ nala aa kɩ basɩ wɩbɔmɔ rɛ a mʋ kɩ tile paati hʋ tɩyaŋ ɩ aa wee. Ɛɛ rɛ tɩŋ á kɩ kyɛ dɩ á gyɩŋ wɩɩ hʋ ɩ aa kana.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Ɛɛ rɛ ba tɩya Pɔɔl kyɛɛ. Kyɛɛ hʋ aa ko pele, nala yʋga sii ko lee hʋ Pɔɔl aa gyʋʋ. A yaŋ piili ʋ kyɩkyʋwala buloŋ a kaŋ kɩ mʋ ʋ dɩdaana, Pɔɔl basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya gɛɛ rɛ a tɩya nala abee sɩfɩyasɩ. Ʋ gyɩ kpaa wɩya hʋ Moosi aa bine abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ, a daga nala hʋ anɩɩ Yesu Krisita wɩya hʋ ʋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Aŋ kɩ lʋga dɩ ba laa wɩya hʋ di.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Nala hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ, ba badɔmɔŋ laa di, ka ba badɔmɔŋ mɛ bɩ laa di.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Amɛ wɩdɩgɩ rɛ Pɔɔl gyɩ ko basɩ, nyʋʋtaaduwo gyʋʋ ba, ba sii pɩsa. Wɩɩ hʋ ʋ gyɩ aa basa rɛ nyɛ. Ʋ baa, “Wɩya hʋ Wɩɩsɩ Wiyese Welii hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ tɩya ma naabaala hʋ yaa wɩtɩɩ rɛ.
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Ʋ fa basɩ baa,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 beewɩya nala no nyuni deye rɛ kɩŋkaŋ, ka ba tɔ ba dɩgɩna mɛ dɩ ba ta nɩɩ wɩɩ buloŋ. Ba kaŋ ba sɩya mɛ tɔ rɛ dɩ ba ta na kɩŋ buloŋ. Wɩɩsɩ baa dɩ gɛɛ fa daa, ba sɩya fa sɩ kɩ na, dɩ ba dɩgɩna mɛ fa kɩ nɩɩ wɩya. Ba hakɩllɩ mɛ fa sɩ kɩ gyɩŋ wɩya memiye. Ɛɛ rɛ fa sɩ leŋ dɩ ba mɩɩgɩ ko tɩŋa ŋ, dɩ ŋ leŋ dɩ ba na laaŋfɩya.”’
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Nyɛ rɛ Pɔɔl bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma yaŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ tɩŋdaala rɛ dɩ ba mʋ basɩ wɩya hʋ aa daga gɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa laa nala kɩ ta, a tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma mɛ. Ba kɛ sɩ gyegili nɩɩ.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 (Ʋ aa basɩ wɩɩ no, Gyuuma hʋ kpa mʋ, a kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ.)
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pɔɔl gyɩ hɔŋ Roma tɩyaŋ nɛ bɩsɩ balɩya, a laa dɩya kɩ gyʋʋ, aŋ kɩ tuŋ. Nal buloŋ aa ko ko dɩ ʋ na ʋ, ʋ aa kaŋ ʋ tɩɩna weliŋ nɛ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Ʋ gyɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya kɩ tɩya nala rɛ, a kɩ daga á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya mɛ abee nyuduwo. Ka nal buloŋ mɛ bɩ tɔɔ ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ta basɩ Yesu wɩya doŋ.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.