Atos 28

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Á aa wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa abee laaŋfɩya gɛɛ, nala hʋ aa we doŋ basɩ tɩya ma anɩɩ paalʋʋ hʋ feŋ nɛ yaa Mɔlta. Nɩɩ fa gol taŋha hʋ buloŋ nɛ ko baŋ kyeme.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nala hʋ gyɩ kaŋ ma weliŋ nɛ doŋ tɩyaŋ, a pɛ á tɩyaŋ kɩŋkaŋ. Á gyɩ aa we doŋ tɩyaŋ gɛɛ rɛ, duwoŋ gyɩ piili kɩ nɩɩ. Lee buloŋ gyɩ fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ba gyɩ we diŋ tɩya ma, á kɩ wiyeni.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pɔɔl mʋ paa daasɩ a ko we diŋ hʋ tɩyaŋ, dɩ dʋŋ we daasɩ hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nʋŋ kaŋ dʋŋ hʋ, ʋ ko lɩɩ a dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nala hʋ aa we doŋ na dɩ dʋŋ hʋ dʋŋ-pɔ Pɔɔl noŋ tɩyaŋ gɛɛ, ba basɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Ʋ kɩɩ nɩɩ baal no yaa nɩkpʋʋl lɛ. Ʋ wuwo lɩɩ nɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ aŋ ha kaŋ mɩɩbol, amɛ ʋ wɩbɔmɔ rɛ ha aa dɩ ʋ gɛɛ.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ɛɛ rɛ Pɔɔl kaŋ dʋŋ hʋ pigisi ta, ʋ tele diŋ hʋ tɩyaŋ, amɛ dʋŋ hʋ aa dʋma ʋ gɛɛ, ʋ bɩ yaa ʋ wɩɩ buloŋ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ba gyɩ aa gyegile rɛ dɩ ba na, dʋŋ hʋ aa dʋŋ Pɔɔl gɛɛ dɩ doŋ fa sɩ ŋmala, koo dɩ Pɔɔl fa sɩ lɩɩ tele a sʋba ba sii tɩyaŋ. Ba gyegili lɔlɔ, aŋ mɩɩgɩ baa dɩ Pɔɔl yaa tɔdʋŋ nɛ.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Bee hʋ kuwori feŋ nɛ fa yaa Pubiliyɔsɩ. Ʋ bagɩsɩ mɛ fa kpaga doŋ nɛ. Ʋ mɛ gyɩ kaŋ ma nɩhɔrɩ weliŋ kyɛyɛ boto, ʋ dɩya tɩyaŋ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Dɩ Kuwori hʋ kuwo mɛ fa aa wɩɩlɩ, a pɩŋ dɩya tɩyaŋ. Fɩyɛlʋʋ abee hamɔlʋŋ nɛ fa kana ʋ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl gyʋʋ na ʋ dɩya tɩyaŋ a kpa ʋ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ʋ, ʋ na laaŋfɩya.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pɔɔl fa aa yaa gɛɛ, wɩɩla tɩmma hʋ buloŋ fa aa we doŋ ko Pɔɔl lee rɛ ʋ tɩɩbɩ ba buloŋ, ba na laaŋfɩya.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ba gyɩ tɩya ma bɔnyɛ kɩna rɛ yʋga. Saŋa hʋ tɩyaŋ á aa kyɛ dɩ á sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a duwori kyol mʋ, ba kpa kɩna hʋ buloŋ á aa kyɛ a we boro hʋ tɩyaŋ dɩ á kaŋ vala ŋmanɩɩ hʋ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Á gyɩ we doŋ nɛ peŋsi boto aŋ na sii lɩɩ gyʋʋ nɩɩduworiboro kɩdɩgɩ aa lɩɩ Alizaŋdiriya. Nɩɩduworiboro no feŋ nɛ fa yaa Tɔdʋŋ-daalɩyanɩ. Boro no gyɩ sɩŋ Mɔlta fuwo hʋ nyʋwa tɩyaŋ nɛ, a lɩɩ yʋʋ saŋa a mʋ pele puwo saŋa.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Á aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, á mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Siraakusi, a hɔŋ doŋ kyɛyɛ boto.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Á bɩl sii lɩɩ doŋ a mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Riigyiyɔm. Ʋ sɩya aa gballa, puwo bɩl piili kɩ dɔŋ, a lɩɩ wɩɩpɔsɩɩ noduu dɩɩlaŋ. Ʋ kyɛyɛ balɩya kyɛɛ rɛ á ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Putiyoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Á gyɩ na Krisitabiisi badɔmɔŋ nɛ doŋ. Ba baa dɩ á hɔŋ ba lee kyɛyɛ bapɛ. Ɛɛ rɛ á hɔŋ. Nyɛ rɛ á vala pɩŋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ gɛɛ, a mʋ pele Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Á nɩmmabalɩya hʋ aa laa Yesu wɩya di Roma tɩyaŋ nɩɩ á wɩya anɩɩ á aa ko rɛ. Ba ko kyeŋ ma libolii tɩyaŋ. Ba badɔmɔŋ gyɩ kyeŋ ma Apiya Yɔbɔ hʋ tɩyaŋ nɛ. Ka ba badɔmɔŋ mɛ kyeŋ ma lee hʋ ba aa yɩrɩ Dɩɩsɩ boto nɩhʋwala aa pɩŋ doŋ. Pɔɔl aa naa ba, ʋ teŋ buloŋ gyɩ pollo rɛ, ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Á aa mʋʋ pele Roma, ba tɩya Pɔɔl ŋmanɩɩ rɛ dɩ ʋ kɩ gyʋʋ ʋ dʋŋ dɩya, ka ba leŋ laalyuwolo hʋ kɩdɩgɩ kɩ deŋ ʋ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Pɔɔl yɩrɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ aa we bee hʋ tɩyaŋ ba ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa gɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ naabalɩya Iziral tɩmma, ŋ bɩ yaa wɩɩ buloŋ kyogi á nala. Ŋ bɩ kyogo á naabaala sɩŋsɩ mɛ. Ka ba kana ŋ tɔ dɩya tɩyaŋ Gyerusalɛm tɩyaŋ, a bɩl kpa ŋ we Roma tɩmma mɛ nosi tɩyaŋ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nyɛ rɛ Roma tɩmma di ŋ sarɩya, a na dɩ ŋ bɩ kyogo wɩɩ buloŋ a maga dɩ ba kpʋ ŋ. Ɛɛwɩya, ba fa kɩ kyɛ dɩ ba kpa ŋ ta.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Amɛ Gyuuma hʋ gyɩ bɩ laa dɩ ba kpa ŋ ta. Ɛɛ rɛ ŋ bɩl wɩɩ lɔlɔ aŋ sʋla ŋmanɩɩ dɩ ba kana ŋ ko kuworibal hʋ lee dɩ ʋ di ŋ sarɩya. Amɛ ŋ kɛ bɩ kaŋ wɩbɔŋ buloŋ dɩ ŋ basɩ a mʋ kɩ tile ŋ tɩɩ nala tɩyaŋ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Nyɛ rɛ tɩŋ ŋ baa ŋ sɩ na ma dɩ á basɩ wɩya gɛɛ. Nal hʋ wɩya Iziral tɩmma aa kaŋ bayɩyɛla anɩɩ ʋ sɩ ko, ʋ wɩya rɛ tɩŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ no vʋwa ŋ nyɛ.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Pɔɔl aa basɩ gɛɛ, ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á bɩ laa teŋ buloŋ a lɩɩ Gyudɩya paalʋʋ a mʋ kɩ tile ɩ tɩyaŋ. Á nɩmmabalɩya kɩdɩgɩ mɛ bɩ lɩɩ doŋ ko a basɩ ɩ wɩbɔŋ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Amɛ á gyɩma anɩɩ lee kɛ buloŋ nala aa kɩ basɩ wɩbɔmɔ rɛ a mʋ kɩ tile paati hʋ tɩyaŋ ɩ aa wee. Ɛɛ rɛ tɩŋ á kɩ kyɛ dɩ á gyɩŋ wɩɩ hʋ ɩ aa kana.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ɛɛ rɛ ba tɩya Pɔɔl kyɛɛ. Kyɛɛ hʋ aa ko pele, nala yʋga sii ko lee hʋ Pɔɔl aa gyʋʋ. A yaŋ piili ʋ kyɩkyʋwala buloŋ a kaŋ kɩ mʋ ʋ dɩdaana, Pɔɔl basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya gɛɛ rɛ a tɩya nala abee sɩfɩyasɩ. Ʋ gyɩ kpaa wɩya hʋ Moosi aa bine abee wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ, a daga nala hʋ anɩɩ Yesu Krisita wɩya hʋ ʋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Aŋ kɩ lʋga dɩ ba laa wɩya hʋ di.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Nala hʋ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ, ba badɔmɔŋ laa di, ka ba badɔmɔŋ mɛ bɩ laa di.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Amɛ wɩdɩgɩ rɛ Pɔɔl gyɩ ko basɩ, nyʋʋtaaduwo gyʋʋ ba, ba sii pɩsa. Wɩɩ hʋ ʋ gyɩ aa basa rɛ nyɛ. Ʋ baa, “Wɩya hʋ Wɩɩsɩ Wiyese Welii hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ tɩya ma naabaala hʋ yaa wɩtɩɩ rɛ.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Ʋ fa basɩ baa,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 beewɩya nala no nyuni deye rɛ kɩŋkaŋ, ka ba tɔ ba dɩgɩna mɛ dɩ ba ta nɩɩ wɩɩ buloŋ. Ba kaŋ ba sɩya mɛ tɔ rɛ dɩ ba ta na kɩŋ buloŋ. Wɩɩsɩ baa dɩ gɛɛ fa daa, ba sɩya fa sɩ kɩ na, dɩ ba dɩgɩna mɛ fa kɩ nɩɩ wɩya. Ba hakɩllɩ mɛ fa sɩ kɩ gyɩŋ wɩya memiye. Ɛɛ rɛ fa sɩ leŋ dɩ ba mɩɩgɩ ko tɩŋa ŋ, dɩ ŋ leŋ dɩ ba na laaŋfɩya.”’
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Nyɛ rɛ Pɔɔl bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma yaŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ tɩŋ ʋ tɩŋdaala rɛ dɩ ba mʋ basɩ wɩya hʋ aa daga gɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa laa nala kɩ ta, a tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma mɛ. Ba kɛ sɩ gyegili nɩɩ.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 (Ʋ aa basɩ wɩɩ no, Gyuuma hʋ kpa mʋ, a kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ.)
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pɔɔl gyɩ hɔŋ Roma tɩyaŋ nɛ bɩsɩ balɩya, a laa dɩya kɩ gyʋʋ, aŋ kɩ tuŋ. Nal buloŋ aa ko ko dɩ ʋ na ʋ, ʋ aa kaŋ ʋ tɩɩna weliŋ nɛ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ʋ gyɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya kɩ tɩya nala rɛ, a kɩ daga á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya mɛ abee nyuduwo. Ka nal buloŋ mɛ bɩ tɔɔ ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ta basɩ Yesu wɩya doŋ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.