Atos 16

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nyɛ rɛ Pɔɔl sii mʋ Dɛɛbi, a lɩɩ doŋ a kpa mʋ Lisitira. Lisitira tɩyaŋ, ʋ na Yesu hatɩnnɩ kɩdɩgɩ aa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Timoti. Timoti nɩɩna fa yaa Gyuu rɛ, a mɛ fa laa Yesu wɩya di, aŋka ʋ kuwo kɛ fa yaa Giriki tɩɩna.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Krisitabiisi aa we Liisira abee Ikoniya buloŋ tɩyaŋ fa aa bigisi Timoti rɛ weliŋ.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pɔɔl gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ kaŋ Timoti tɩŋa ʋ hal lɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ gyɩ leŋ ba keri Timoti peŋ. Beewɩya Gyuuma hʋ buloŋ aa we doŋ paalʋʋ tɩyaŋ gyɩ gyɩma rɛ anɩɩ Timoti bɩ keri ʋ peŋ, beewɩya ʋ kuwo gyɩ yaa Giriki tɩɩna rɛ, ka Giriki tɩmma mɛ bee keri ba biisi pene.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Saŋa hʋ ba aa mʋ tɔnɩ no buloŋ, ba gyɩ basɩ wɩya tɩya Krisitabiisi hʋ aa we doŋ ma tɩyaŋ nɛ. Wɩya hʋ Yesu kpambɩsɩ hʋ abee Krisitabiisi nɩhɩyasɩ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ aa biŋ tɩya ba dɩ ba kɩ tɩŋa, ba aa rɛ ba basɩ tɩya ba.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nyɛ rɛ Krisitabiisi hʋ buloŋ aa we doŋ marɩ laa Yesu wɩya di weliŋ, aŋ marɩ wala kɩ pɛ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pɔɔl bee ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ gyɩ gɔllɔ rɛ weliŋ, a tɩŋ Firigyiya bee Galetiya paalʋʋ, beewɩya Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ gyɩ bɩ tɩya ba ŋmanɩɩ dɩ ba basɩ Wɩɩsɩ wɩya Esɩya paalʋʋ tɩyaŋ.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ɛɛ rɛ ba vala gɛɛ, a mʋ kpaga Maasɩya paalʋʋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba lʋga dɩ ba fa tɩŋ Bitiiniya paalʋʋ mʋ, amɛ Yesu Wiyesi Welii hʋ gyɩ bɩ tɩya ba ŋmanɩɩ.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nyɛ rɛ ba tɩŋ Maasɩya paalʋʋ a mʋ pele Turowasɩ.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ʋ tebine, Pɔɔl na anɩɩ ʋ aa duwosi, a na dɩ baal kɩdɩgɩ lɩɩ Masidooniya paalʋʋ, a ko sɩŋ ʋ sɩya tɩyaŋ, a kɩ sʋla ʋ, a baa, “Ko kyiyeli ma Masidooniya paalʋʋ tɩyaŋ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pɔɔl aa naa gɛɛ ko teŋ, á beel-ʋ yaa siri dɩ á mʋ Masidooniya paalʋʋ, beewɩya á naa anɩɩ Wɩɩsɩ rɛ kɔnɩ daga ma baa dɩ á mʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ a tɩya nala hʋ aa we doŋ tɩyaŋ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Nyɛ rɛ á bɩl sii doŋ a kpa mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboribal, a duwori kyol a kpa mʋ Samotiresi. Ʋ sɩgballɩya á bɩl sii kpa mʋ Niyapoli.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Á bɩl lɩɩ doŋ a vala mʋ Filipi. Doŋ fa yaa tɔbal lɛ a we Masidooniya paalʋʋ logiŋ kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Roma kuwori rɛ fa ta tɩŋ doŋ taŋha buloŋ. Ɛɛ rɛ á gyɩ bɩl hɔŋ doŋ mɛ kyɛyɛ baŋmana.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ gyɩ pele ma doŋ nɛ. Ɛɛ rɛ á gyɩ lɩɩ bee hʋ tɩyaŋ, a tuu mʋ fuwo hʋ nyʋwa. Á fa bɩɩna á sɩ na Wɩɩsɩ lɩkyʋwalɩɩ rɛ doŋ. Nyɛ rɛ á mʋ hɔŋ doŋ, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya kɩ tɩya haana hʋ fa aa laŋŋa doŋ dɩ ba kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Haana hʋ gyɩ aa gyegili nɩɩ wɩya hʋ á aa basɩ, ba kɩdɩgɩ feŋ nɛ gyɩ yaa Liidiya. Ʋ gyɩ lɩɩ Tiyatira rɛ. Ʋ fa aa yallɩ gannɩ rɛ, aŋ fa kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ gyɩ suri ʋ dɩgɩna abee ʋ hakɩla, ʋ gyegili nɩɩ wɩya hʋ buloŋ Pɔɔl fa aa basɩ, a laa ba buloŋ mɛ di.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba fo ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ wɩɩkyʋwalnɩɩ. Ɛɛ rɛ ka haaŋ hʋ sʋl ma a baa, “Dɩ mamaa rɛ laa di anɩɩ ŋ kɔnɩ laa Yesu wɩya di rɛ, ma ko gyʋʋ ŋ dɩya.” Ʋ gyɩ sʋl ma rɛ weliŋ abee sɩfɩyasɩ ka á na mʋ gyʋʋ ʋ dɩya.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, á bɩl kɩ mʋ Wɩɩsɩ lɩkyʋwalɩɩ. Ɛɛ rɛ haŋtolibiye kɩdɩgɩ aa yaa yoŋ ko kyem-ma. Gyɩŋsɩ rɛ gyɩ kana ʋ, ʋ vʋga kɩ tɩya nala. Ʋ vʋgʋ hʋ fa leŋ ʋ tɩmma kɩ na molbiye rɛ weliŋ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nyɛ rɛ ʋ kɩ tɩŋ á bee Pɔɔl hal, aŋ kyɩɩrɩ kɩ basɩ, “Nala no yaa Wɩɩbal hʋ aa tee kɩŋ buloŋ tʋŋtʋnna rɛ. Ɛɛ hʋ ma aa sɩ yaa dɩ Wɩɩsɩ laa ma ta rɛ ba kɩ basɩ gɛɛ.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nyɛ rɛ haŋtolibiye no aa kɩ yaa kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl baaŋ ko sii, ʋ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ kyaasɩ haŋtolibiye hʋ aŋ basɩ tɩya gyɩna hʋ a baa, “Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ nɛ ŋ kɩ basɩ nyɛ, lɩɩ haŋtolibiye hʋ tɩyaŋ.” Ɛɛ rɛ gyɩna hʋ lɩɩ haŋtolibiye hʋ tɩyaŋ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Haŋtolibiye hʋ tɩmma aa na dɩ ba bɩl bee na molbiye, ba sii kaŋ Pɔɔl bee Silaasi tarɩ mʋ ba bee hɩyarɩ sɩya.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nyɛ rɛ ba kaŋ ba mʋ ba Roma nɩhɩyasɩ sɩya, a basɩ tɩya ba a baa, “Nala no yaa Gyuuma rɛ aŋ ko kaŋ á bee buloŋ kɩ dɔŋ.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ba aa daga ma rɛ dɩ á kɩ yaa wɩya hʋ á Roma tɩmma aa sɩŋ, ka á mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa yaa ba, beewɩya á mɛ yaa Roma tɩmma rɛ.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Haŋ nɩgyamaa hʋ buloŋ fa aa laŋŋa sii pɛ ba nɩhɩyasɩ hʋ tɩyaŋ ba kaŋ Pɔɔl bee Silaasi. Nyɛ rɛ Roma tɩmma nɩhɩyasɩ hʋ leŋ ba kaŋ Pɔɔl bee Silaasi gannɩ wuri, aŋ leŋ ba vɩɩrɩ ba kɩŋkaŋ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ba fa aa vɩɩrɩ ba ko teŋ, ba kaŋ ba tɔ dɩya tɩyaŋ, aŋ basɩ tɩya nɩtɔdɩya didenni hʋ dɩ ʋ tɔ ba weliŋ dɩ ba ta ko wuwo lɩɩ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ʋ mɛ nɩɩ ba nyʋwa hʋ, a kaŋ Pɔɔl bee Silaasi gallɩ gyʋʋ sɩya dɩya hʋ, a kaŋ ba naasɩ balɩya balɩya buloŋ we kuliye.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Anɩɩ ʋ tekere saŋa gɛɛ, Pɔɔl bee Silaasi sii kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, a yɩɩ yɩɩla kɩ dannɩ Wɩɩsɩ. Nala hʋ aa we nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ mɛ gyegili kɩ nɩɩ.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ɛɛ rɛ taŋha buloŋ pirigi gyigili, aŋ kaŋ nɩtɔdɩya hʋ mɛ gyigisi. Borisi hʋ buloŋ suri suri. Nala buloŋ kuliye mɛ lɩɩ tele tele ba naasɩ tɩyaŋ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ hirigi sii doo sɩya tɩyaŋ, a na dɩ nɩtɔdɩya hʋ borisi buloŋ suro. Ʋ kɛ fa liise anɩɩ nala hʋ buloŋ ba aa kaŋ tɔ dɩya hʋ tɩyaŋ lɩɩ fá mʋ rɛ gɛɛ. Ɛɛ rɛ ʋ lɩɩ ʋ takoobii dɩ ʋ kpʋ ʋ tɩɩ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ɛɛ rɛ Pɔɔl nɔsɩ ʋ a baa, “Ta kpʋ ɩ tɩɩ. Á buloŋ nɛ we doŋ.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ leŋ ba kaŋ fɩŋtɩna ko. Ʋ laa fá gyʋʋ, a tuu tele Pɔɔl bee Silaasi naasɩ tɩyaŋ, a kɩ kyele.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ʋ kaŋ ba lɩɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ŋ kyaŋsɩ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa dɩ Wɩɩsɩ laa ŋ ta?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Laa á Tɩɩna Yesu wɩya di, dɩ Wɩɩsɩ mɛ laa ɩ bee ɩ dɩya nala buloŋ ta.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ɛɛ rɛ ba basɩ á Tɩɩna Yesu wɩya tɩya ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Haŋ tebine hʋ tɩɩ rɛ nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ kaŋ ba a sasɩ ba teŋ dʋgʋlɩya, ka ba fo ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ wɩɩkyʋwalnɩɩ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ kaŋ Pɔɔl abee Silaasi, a mʋ ʋ dɩya, a tɩya ba kɩdiiliye ba di. Ka ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ tenni fɩyɛlɩ abee ba aa wuwo laa Wɩɩsɩ wɩya di.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ʋ sɩya aa gballa, Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩŋ porisi nɩhɩyasɩ dɩ ba mʋ basɩ tɩya nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ dɩ ʋ lɩɩ Pɔɔl bee Silaasi ta dɩ ba kɩ mʋ.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Nyɛ rɛ nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ basɩ tɩya Pɔɔl baa dɩ Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩma rɛ dɩ ba basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ lɩɩ ʋ bee Silaasi ta. Ɛɛ wɩya dɩ ba sii kɩ mʋ abee laaŋfɩya.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Nyɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya porisi nɩhɩyasɩ hʋ a baa, “Ba vɩɩrɩ ma rɛ nala sɩya tɩyaŋ, aŋ bɩ daga á wɩkyogii, aŋka á mɛ yaa Roma tɩmma, aŋka ba ha kaŋ ma tɔ dɩya tɩyaŋ. Ka nyɛ kɛ, ba kɩ kyɛ dɩ ba lʋwɔlɩ lɩɩ ma ta. Aayɩ, á bee laa! Ʋ maga dɩ Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩɩ rɛ ko daha, a lɩɩ ma.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ɛɛ rɛ porisi nɩhɩyasɩ hʋ mʋ basɩ tɩya Roma nɩhɩyasɩ hʋ anɩɩ Pɔɔl bee Silaasi mɛ yaa Roma tɩmma rɛ. Ba aa nɩɩ gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nyɛ rɛ ba sii mʋ sʋla ba anɩɩ ba kyogo rɛ, aŋ lɩɩ ba nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ, aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba lɩɩ ba bee hʋ tɩyaŋ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ba aa lɩɩ nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ nɛ, ba kpa mʋ Liidiya dɩya. Doŋ nɛ ba na Krisitabiisi badɔmɔŋ. Pɔɔl bee Silaasi basɩ wɩya tɩya nala hʋ. Ba wɩbasɩɩ gyɩ leŋ nala hʋ tenni polli rɛ weliŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba lɩɩ doŋ, a bɩl kpa kɩ mʋ ba lɩmʋʋlɩya.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.