Atos 16

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nyɛ rɛ Pɔɔl sii mʋ Dɛɛbi, a lɩɩ doŋ a kpa mʋ Lisitira. Lisitira tɩyaŋ, ʋ na Yesu hatɩnnɩ kɩdɩgɩ aa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Timoti. Timoti nɩɩna fa yaa Gyuu rɛ, a mɛ fa laa Yesu wɩya di, aŋka ʋ kuwo kɛ fa yaa Giriki tɩɩna.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Krisitabiisi aa we Liisira abee Ikoniya buloŋ tɩyaŋ fa aa bigisi Timoti rɛ weliŋ.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔɔl gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ kaŋ Timoti tɩŋa ʋ hal lɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ gyɩ leŋ ba keri Timoti peŋ. Beewɩya Gyuuma hʋ buloŋ aa we doŋ paalʋʋ tɩyaŋ gyɩ gyɩma rɛ anɩɩ Timoti bɩ keri ʋ peŋ, beewɩya ʋ kuwo gyɩ yaa Giriki tɩɩna rɛ, ka Giriki tɩmma mɛ bee keri ba biisi pene.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Saŋa hʋ ba aa mʋ tɔnɩ no buloŋ, ba gyɩ basɩ wɩya tɩya Krisitabiisi hʋ aa we doŋ ma tɩyaŋ nɛ. Wɩya hʋ Yesu kpambɩsɩ hʋ abee Krisitabiisi nɩhɩyasɩ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ aa biŋ tɩya ba dɩ ba kɩ tɩŋa, ba aa rɛ ba basɩ tɩya ba.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Nyɛ rɛ Krisitabiisi hʋ buloŋ aa we doŋ marɩ laa Yesu wɩya di weliŋ, aŋ marɩ wala kɩ pɛ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pɔɔl bee ʋ dɔŋtɩŋsɩ hʋ gyɩ gɔllɔ rɛ weliŋ, a tɩŋ Firigyiya bee Galetiya paalʋʋ, beewɩya Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ gyɩ bɩ tɩya ba ŋmanɩɩ dɩ ba basɩ Wɩɩsɩ wɩya Esɩya paalʋʋ tɩyaŋ.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Ɛɛ rɛ ba vala gɛɛ, a mʋ kpaga Maasɩya paalʋʋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba lʋga dɩ ba fa tɩŋ Bitiiniya paalʋʋ mʋ, amɛ Yesu Wiyesi Welii hʋ gyɩ bɩ tɩya ba ŋmanɩɩ.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nyɛ rɛ ba tɩŋ Maasɩya paalʋʋ a mʋ pele Turowasɩ.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ʋ tebine, Pɔɔl na anɩɩ ʋ aa duwosi, a na dɩ baal kɩdɩgɩ lɩɩ Masidooniya paalʋʋ, a ko sɩŋ ʋ sɩya tɩyaŋ, a kɩ sʋla ʋ, a baa, “Ko kyiyeli ma Masidooniya paalʋʋ tɩyaŋ.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔɔl aa naa gɛɛ ko teŋ, á beel-ʋ yaa siri dɩ á mʋ Masidooniya paalʋʋ, beewɩya á naa anɩɩ Wɩɩsɩ rɛ kɔnɩ daga ma baa dɩ á mʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ a tɩya nala hʋ aa we doŋ tɩyaŋ.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nyɛ rɛ á bɩl sii doŋ a kpa mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboribal, a duwori kyol a kpa mʋ Samotiresi. Ʋ sɩgballɩya á bɩl sii kpa mʋ Niyapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Á bɩl lɩɩ doŋ a vala mʋ Filipi. Doŋ fa yaa tɔbal lɛ a we Masidooniya paalʋʋ logiŋ kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Roma kuwori rɛ fa ta tɩŋ doŋ taŋha buloŋ. Ɛɛ rɛ á gyɩ bɩl hɔŋ doŋ mɛ kyɛyɛ baŋmana.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ gyɩ pele ma doŋ nɛ. Ɛɛ rɛ á gyɩ lɩɩ bee hʋ tɩyaŋ, a tuu mʋ fuwo hʋ nyʋwa. Á fa bɩɩna á sɩ na Wɩɩsɩ lɩkyʋwalɩɩ rɛ doŋ. Nyɛ rɛ á mʋ hɔŋ doŋ, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya kɩ tɩya haana hʋ fa aa laŋŋa doŋ dɩ ba kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Haana hʋ gyɩ aa gyegili nɩɩ wɩya hʋ á aa basɩ, ba kɩdɩgɩ feŋ nɛ gyɩ yaa Liidiya. Ʋ gyɩ lɩɩ Tiyatira rɛ. Ʋ fa aa yallɩ gannɩ rɛ, aŋ fa kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ gyɩ suri ʋ dɩgɩna abee ʋ hakɩla, ʋ gyegili nɩɩ wɩya hʋ buloŋ Pɔɔl fa aa basɩ, a laa ba buloŋ mɛ di.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba fo ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ wɩɩkyʋwalnɩɩ. Ɛɛ rɛ ka haaŋ hʋ sʋl ma a baa, “Dɩ mamaa rɛ laa di anɩɩ ŋ kɔnɩ laa Yesu wɩya di rɛ, ma ko gyʋʋ ŋ dɩya.” Ʋ gyɩ sʋl ma rɛ weliŋ abee sɩfɩyasɩ ka á na mʋ gyʋʋ ʋ dɩya.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, á bɩl kɩ mʋ Wɩɩsɩ lɩkyʋwalɩɩ. Ɛɛ rɛ haŋtolibiye kɩdɩgɩ aa yaa yoŋ ko kyem-ma. Gyɩŋsɩ rɛ gyɩ kana ʋ, ʋ vʋga kɩ tɩya nala. Ʋ vʋgʋ hʋ fa leŋ ʋ tɩmma kɩ na molbiye rɛ weliŋ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nyɛ rɛ ʋ kɩ tɩŋ á bee Pɔɔl hal, aŋ kyɩɩrɩ kɩ basɩ, “Nala no yaa Wɩɩbal hʋ aa tee kɩŋ buloŋ tʋŋtʋnna rɛ. Ɛɛ hʋ ma aa sɩ yaa dɩ Wɩɩsɩ laa ma ta rɛ ba kɩ basɩ gɛɛ.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nyɛ rɛ haŋtolibiye no aa kɩ yaa kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl baaŋ ko sii, ʋ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ kyaasɩ haŋtolibiye hʋ aŋ basɩ tɩya gyɩna hʋ a baa, “Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ nɛ ŋ kɩ basɩ nyɛ, lɩɩ haŋtolibiye hʋ tɩyaŋ.” Ɛɛ rɛ gyɩna hʋ lɩɩ haŋtolibiye hʋ tɩyaŋ haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Haŋtolibiye hʋ tɩmma aa na dɩ ba bɩl bee na molbiye, ba sii kaŋ Pɔɔl bee Silaasi tarɩ mʋ ba bee hɩyarɩ sɩya.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Nyɛ rɛ ba kaŋ ba mʋ ba Roma nɩhɩyasɩ sɩya, a basɩ tɩya ba a baa, “Nala no yaa Gyuuma rɛ aŋ ko kaŋ á bee buloŋ kɩ dɔŋ.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ba aa daga ma rɛ dɩ á kɩ yaa wɩya hʋ á Roma tɩmma aa sɩŋ, ka á mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa yaa ba, beewɩya á mɛ yaa Roma tɩmma rɛ.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Haŋ nɩgyamaa hʋ buloŋ fa aa laŋŋa sii pɛ ba nɩhɩyasɩ hʋ tɩyaŋ ba kaŋ Pɔɔl bee Silaasi. Nyɛ rɛ Roma tɩmma nɩhɩyasɩ hʋ leŋ ba kaŋ Pɔɔl bee Silaasi gannɩ wuri, aŋ leŋ ba vɩɩrɩ ba kɩŋkaŋ.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ba fa aa vɩɩrɩ ba ko teŋ, ba kaŋ ba tɔ dɩya tɩyaŋ, aŋ basɩ tɩya nɩtɔdɩya didenni hʋ dɩ ʋ tɔ ba weliŋ dɩ ba ta ko wuwo lɩɩ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ʋ mɛ nɩɩ ba nyʋwa hʋ, a kaŋ Pɔɔl bee Silaasi gallɩ gyʋʋ sɩya dɩya hʋ, a kaŋ ba naasɩ balɩya balɩya buloŋ we kuliye.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Anɩɩ ʋ tekere saŋa gɛɛ, Pɔɔl bee Silaasi sii kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, a yɩɩ yɩɩla kɩ dannɩ Wɩɩsɩ. Nala hʋ aa we nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ mɛ gyegili kɩ nɩɩ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ɛɛ rɛ taŋha buloŋ pirigi gyigili, aŋ kaŋ nɩtɔdɩya hʋ mɛ gyigisi. Borisi hʋ buloŋ suri suri. Nala buloŋ kuliye mɛ lɩɩ tele tele ba naasɩ tɩyaŋ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ hirigi sii doo sɩya tɩyaŋ, a na dɩ nɩtɔdɩya hʋ borisi buloŋ suro. Ʋ kɛ fa liise anɩɩ nala hʋ buloŋ ba aa kaŋ tɔ dɩya hʋ tɩyaŋ lɩɩ fá mʋ rɛ gɛɛ. Ɛɛ rɛ ʋ lɩɩ ʋ takoobii dɩ ʋ kpʋ ʋ tɩɩ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ɛɛ rɛ Pɔɔl nɔsɩ ʋ a baa, “Ta kpʋ ɩ tɩɩ. Á buloŋ nɛ we doŋ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ leŋ ba kaŋ fɩŋtɩna ko. Ʋ laa fá gyʋʋ, a tuu tele Pɔɔl bee Silaasi naasɩ tɩyaŋ, a kɩ kyele.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ʋ kaŋ ba lɩɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ŋ kyaŋsɩ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa dɩ Wɩɩsɩ laa ŋ ta?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Laa á Tɩɩna Yesu wɩya di, dɩ Wɩɩsɩ mɛ laa ɩ bee ɩ dɩya nala buloŋ ta.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ɛɛ rɛ ba basɩ á Tɩɩna Yesu wɩya tɩya ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Haŋ tebine hʋ tɩɩ rɛ nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ kaŋ ba a sasɩ ba teŋ dʋgʋlɩya, ka ba fo ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ wɩɩkyʋwalnɩɩ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ kaŋ Pɔɔl abee Silaasi, a mʋ ʋ dɩya, a tɩya ba kɩdiiliye ba di. Ka ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ tenni fɩyɛlɩ abee ba aa wuwo laa Wɩɩsɩ wɩya di.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Ʋ sɩya aa gballa, Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩŋ porisi nɩhɩyasɩ dɩ ba mʋ basɩ tɩya nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ dɩ ʋ lɩɩ Pɔɔl bee Silaasi ta dɩ ba kɩ mʋ.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Nyɛ rɛ nal hʋ aa deŋ nɩtɔdɩya hʋ basɩ tɩya Pɔɔl baa dɩ Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩma rɛ dɩ ba basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ lɩɩ ʋ bee Silaasi ta. Ɛɛ wɩya dɩ ba sii kɩ mʋ abee laaŋfɩya.
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nyɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya porisi nɩhɩyasɩ hʋ a baa, “Ba vɩɩrɩ ma rɛ nala sɩya tɩyaŋ, aŋ bɩ daga á wɩkyogii, aŋka á mɛ yaa Roma tɩmma, aŋka ba ha kaŋ ma tɔ dɩya tɩyaŋ. Ka nyɛ kɛ, ba kɩ kyɛ dɩ ba lʋwɔlɩ lɩɩ ma ta. Aayɩ, á bee laa! Ʋ maga dɩ Roma nɩhɩyasɩ hʋ tɩɩ rɛ ko daha, a lɩɩ ma.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ɛɛ rɛ porisi nɩhɩyasɩ hʋ mʋ basɩ tɩya Roma nɩhɩyasɩ hʋ anɩɩ Pɔɔl bee Silaasi mɛ yaa Roma tɩmma rɛ. Ba aa nɩɩ gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Nyɛ rɛ ba sii mʋ sʋla ba anɩɩ ba kyogo rɛ, aŋ lɩɩ ba nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ, aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba lɩɩ ba bee hʋ tɩyaŋ.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Ba aa lɩɩ nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ nɛ, ba kpa mʋ Liidiya dɩya. Doŋ nɛ ba na Krisitabiisi badɔmɔŋ. Pɔɔl bee Silaasi basɩ wɩya tɩya nala hʋ. Ba wɩbasɩɩ gyɩ leŋ nala hʋ tenni polli rɛ weliŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba lɩɩ doŋ, a bɩl kpa kɩ mʋ ba lɩmʋʋlɩya.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.