Atos 10
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we Sizaariya tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Kɔniiliyo. Ʋ fa yaa laalyuwolo aa lɩɩ Itali paalʋʋ tɩyaŋ nɩhɩyawʋ rɛ, a fa kɩ laa ba kɔɔ sɩya.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ʋ fa aa tɩŋ Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ rɛ weliŋ, ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ fa kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ gyɩ aa kɩ pɛ Gyuuma nɩtaaga tɩyaŋ nɛ, aŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ saŋa buloŋ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Kyɛɛ kɩdɩgɩ wɩɩhaa anɩɩ kerifi boto saŋa, Kɔniiliyo na ʋ duwoso tɩyaŋ dɩ malɩka kɩdɩgɩ ko gyʋʋ yɩrɩ ʋ, “Kɔniiliyo.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri dɩ ʋ deŋ malɩka hʋ. Kambɩŋ kana ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ a baa, “Bekiŋ nɛ, ŋ Tɩɩna?” Nyɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ nɩɩ ɛɛ hʋ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ rɛ, a bɩl na ɛɛ hʋ ɩ aa yaa wɩweliye kɩ tɩya nɩtaaga mɛ. Nyɛ wɩya Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ kyʋwala rɛ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Leŋ dɩ nala mʋ Gyoopa lagɩlagɩ no, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko ɩ lee.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ nyʋwa rɛ.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Malɩka hʋ aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ka Kɔniiliyo yɩrɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna balɩya a pɛ ʋ laalyuwolo kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Laalyuwol no fa yaa nala hʋ aa sɩŋ kɩ pɔ Kɔniiliyo tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ, a fa kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ wɩya hʋ buloŋ ʋ aa naa a tɩya ba, aŋ ta ba, ba kpa mʋ Gyoopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ʋ sɩgballɩya, wɩɩsɩ ko kɩ maga nyutʋtʋʋ gɛɛ, dɩ ba kpaga Gyoopa rɛ. Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ Piita mɛ sii gyɩŋ salnyuu dɩ ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Doŋ tɩyaŋ nɛ losi fa kana ʋ kɩŋkaŋ, ʋ baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya ʋ dɩ ʋ di. Nyɛ rɛ ba sii kɩ yaa kɩdiiliye dɩ ba tɩya ʋ. Ba aa yaa kɩdiiliye hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Piita na wɩɩ anɩɩ duwoso tɩyaŋ
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 dɩ Wɩɩsɩ nyuu lɔgɔ suri. Ka kɩŋ kɩdɩgɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ wagyɛbal a lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kɩɩ gɛɛ anɩɩ nala rɛ kaŋ ganyʋʋsɩ hʋ banaa tɩyaŋ, a kaŋ ko kɩ tuu taŋha.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ka pʋsɩ bee bagɩla kɛ iriŋ buloŋ abee gyaala iriŋ buloŋ, abee kɩna aa tuuri taŋha buloŋ iriŋ iriŋ we ʋ tɩyaŋ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ɛɛ rɛ ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Piita, sii kpʋ kɩ kyaŋ.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ɛɛ rɛ Piita baa, “Aayɩ, ŋ Tɩɩna, ŋ ha bɩ maakyiye kyaŋ kɩŋ buloŋ aa yaa bisiŋ kɩŋ, koo á sɩna.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ɛɛ rɛ taal hʋ bɩl mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Kɩŋ kɛ buloŋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ weliye, ta basɩ baa ʋ yaa bisiŋ kɩŋ nɛ.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Wɩya no buloŋ yaa gɛɛ rɛ naaŋsɩɩnyʋwa bʋto, ka kɩna hʋ bɩl mɩɩgɩ gyɩŋ wɩɩsɩnyuu, aŋ bɩl bɩ ko tuu.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Wɩɩ hʋ yaa Piita wɩkperii. Ɛɛ rɛ ʋ hɔŋ kɩ kyɛ wɩɩ hʋ ʋ aa naa memii, dɩ nala hʋ Kɔniiliyo fa aa tɩma hʋ rɛ pɩyɛsa ko sɩŋ Siimɔŋ paganyʋwa tɩyaŋ gɛɛ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Nyɛ rɛ ba na nal kɩdɩgɩ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ a baa, “Nɩhʋwal kɩdɩgɩ we dɩya no tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ Piita rɛ?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Piita ha fa hɔnɔ rɛ a kaŋ wɩɩ hʋ ʋ fa aa naa hʋ kɩ bɩɩnɩ dɩ ʋ na ʋ memii. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Deŋ na, baala boto rɛ we daha a kɩ kyɛ ɩ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Sii tuu, a ta yaa gyegye, ka dɩ ɩ tɩŋ ba tɩyaŋ mʋ. Mɩyaŋ nɛ tɩm-ba ɩ lee”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nyɛ rɛ Piita sii ko tuu, a basɩ tɩya ba a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ ma aa kyɛ. Bekiŋ wɩɩ rɛ ma kaŋ kɩ kyɛ ŋ?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 ƐƐ rɛ ba baa, “Laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kɔniiliyo, ʋ rɛ tɩm-ma. Ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ, a kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ. Gyuuma mɛ buloŋ kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma weliŋ. Malɩka kɩdɩgɩ rɛ ko basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ yɩrɩ ɩ, dɩ dɩ ɩ rɛ ko ʋ dɩya, dɩ ʋ sɩ nɩɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ʋ.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ɛɛ rɛ Piita sʋl ba dɩ ba gyʋʋ pɩŋ sɩya gballɩ. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ sii ba buloŋ kpa mʋ. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ, ba badɔmɔŋ mɛ sii tɩŋa ʋ mʋ.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ba aa lɩɩ ŋmanɩɩ, ʋ kyɛlɩya kyɛɛ rɛ ba gyʋʋ Sizaariya. Bee no tɩyaŋ nɛ Kɔniiliyo fa we. Ba aa mʋ dɩ ʋ bee ʋ lʋlla abee ʋ kyaŋsɩ badɔmɔŋ ʋ aa yɩra, dɩ ba buloŋ hɔŋ kɩ gyegili ʋ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piita aa ko dɩ ʋ gyʋʋ, Kɔniiliyo sii mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ, a kyʋwalɩ ʋ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Doŋ tɩyaŋ nɛ Piita leŋ ʋ sii sɩŋ, ka ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ta yaa gɛɛ, beewɩya, ŋ mɛ yaa nihuwobiŋ nɛ anɩɩ ɩ.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Piita bee Kɔniiliyo basɩ wɩya kpa tɩŋ dɔmɔŋ kɩ gyʋʋ dɩya hʋ. Piita aa gyʋʋ dɩ nala bɩ kyalla a laŋŋɩ doŋ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Nyɛ rɛ Piita basɩ tɩya ba a baa, “Ma tɩɩtɩɩ gyɩma rɛ anɩɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ʋ yaa sɩna rɛ dɩ ba laŋŋɩ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma tɩyaŋ. Ba paalɩ bee gyʋʋ ba dɩɩsɩ mɛ gba. Amɛ, ŋ kɛ, Wɩɩsɩ daga ŋ nɛ dɩ ŋ ta buloŋ kaŋ nal buloŋ kɩ yɩrɩ bisiŋ tɩɩna.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa ko yɩrɩ ŋ, ŋ bɩ kaŋ vɩya. Ŋ aa ko nyɛ, yaŋ basɩ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ɩ yɩrɩ ŋ?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ tɩya ʋ a baa, “Ʋ kyɛyɛ banaa rɛ nyɛ, anɩɩ saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ, wɩɩhaa kerifi boto saŋa, ŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ ŋ dɩya tɩyaŋ. Dɩ baal kɩdɩgɩ rɛ gɛɛ, a ko sɩŋ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ka ʋ gannɩ buloŋ kɩ tʋla.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Nyɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, ‘Kɔniiliyo, Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ gɛɛ rɛ, a na ɩ aa kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga mɛ tɩyaŋ gɛɛ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Sii tɩŋ nala dɩ ba mʋ Gyoopa, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko. Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ, ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ hʋ nyʋwa rɛ.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kɔniiliyo bɩl basɩ baa, ‘Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ ta nala lagɩlagɩ dɩ ba ko yɩrɩ ɩ. Ɩ mɛ yaa kuwokeri rɛ, ɩ aa wuwo ko nyɛ. Lagɩlagɩ no, á buloŋ laŋŋa rɛ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ, a kɩ gyegili dɩ á nɩɩ wɩɩ hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa daga ɩ dɩ ɩ basɩ tɩya ma.”’
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Nyɛ rɛ Piita yaŋ kaŋ nyʋwa suri, a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, nyɛ kɛ ŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ kɛ sɩya tɩyaŋ, nihuwobiŋ buloŋ yaa kɩdɩgɩ rɛ.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Nal kɛ buloŋ aa fá Wɩɩsɩ, aŋ kɩ yaa wɩya hʋ aa tɩŋ ŋmanɩɩ, Wɩɩsɩ aa laa ʋ rɛ. Beewɩya, Wɩɩsɩ bee lugisi nala a kuu ba aa yaa haŋ nihuwobiŋ iriŋ hʋ tɩyaŋ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Na ma nɩɩ duwoso hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa tɩya Iziral tɩmma rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba rɛ dɩ ba tɩŋ Yesu Krisita dɩ ba bee Wɩɩsɩ mɩɩgɩ marɩ dɔmɔŋ, beewɩya, ʋ rɛ yaa nihuwobiŋ buloŋ Tɩɩna.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 A piili saŋa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa basɩ Wɩɩsɩ nɩɩfori hʋ wɩya Galili tɩyaŋ, ma buloŋ gyɩŋ wɩbal hʋ gyɩ aa yaa rɛ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ma mɛ nɩɩ Yesu aa lɩɩ Nazarɛti wɩya rɛ. Wɩɩsɩ tɩya ʋ dee rɛ, aŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we ʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ lee buloŋ, a yaa wɩweliye kɩ tɩya nala, ka nala hʋ buloŋ mɛ Sɩtaanɩ aa vʋwa biŋ, ʋ puri ba mɛ ta, aŋ tɩɩbɩ ba buloŋ. Wɩɩsɩ fa sɩŋ ʋ hal lɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ fa wuwo kɩ yaa wɩya no buloŋ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Wɩya hʋ buloŋ ʋ aa yaa Gyerusalɛm tɩyaŋ abee Gyuuma paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ nɛ á na, a yaa ba daŋsɩya diile mɛ. Ba kana ʋ rɛ, a kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, ʋ sʋba.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Amɛ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Wɩɩsɩ bɩl kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ, a leŋ nala na ʋ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ka ʋ aa mɩɩgɩ sii hal tɩyaŋ, nal buloŋ daa bɩl na ʋ, see á nala hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ á yaa ʋ daŋsɩya diile. Á dʋŋ nɛ na ʋ. Ʋ aa sii sʋʋ tɩyaŋ mɛ, á beel-ʋ buloŋ laŋŋa di kɩna rɛ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya ma abee sɩfɩyasɩ dɩ á basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ kɩ tɩya nala, a kɩ daga ba anɩɩ ʋ rɛ Wɩɩsɩ lɩɩ, dɩ ʋ yaa niweye abee sʋʋnɩ buloŋ sarɩdiil.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ buloŋ mɛ fa basɩ ʋ wɩya rɛ, a baa dɩ nal buloŋ nɛ ko laa ʋ wɩya di, dɩ Wɩɩsɩ sɩ kpa ʋ wɩbɔmɔ buloŋ kyɛ ʋ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Piita ha aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko tuu gyʋʋ nala hʋ buloŋ fa aa gyegile kɩ nɩɩ wɩya hʋ tɩyaŋ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa yaŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we á tɩyaŋ, ɛɛ tɩɩ rɛ ʋ kpa ʋ we nala no mɛ tɩyaŋ. Wɩbee rɛ yaŋ sɩ wuwo tɔ nala no dɩ ba ta foo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ɛɛ rɛ ka ʋ leŋ ba fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba sʋla Piita, dɩ ʋ hɔŋ ba lee kyɛyɛ baŋmana.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.