Atos 10

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we Sizaariya tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Kɔniiliyo. Ʋ fa yaa laalyuwolo aa lɩɩ Itali paalʋʋ tɩyaŋ nɩhɩyawʋ rɛ, a fa kɩ laa ba kɔɔ sɩya.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ʋ fa aa tɩŋ Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ rɛ weliŋ, ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ fa kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ gyɩ aa kɩ pɛ Gyuuma nɩtaaga tɩyaŋ nɛ, aŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ saŋa buloŋ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kyɛɛ kɩdɩgɩ wɩɩhaa anɩɩ kerifi boto saŋa, Kɔniiliyo na ʋ duwoso tɩyaŋ dɩ malɩka kɩdɩgɩ ko gyʋʋ yɩrɩ ʋ, “Kɔniiliyo.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri dɩ ʋ deŋ malɩka hʋ. Kambɩŋ kana ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ a baa, “Bekiŋ nɛ, ŋ Tɩɩna?” Nyɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ nɩɩ ɛɛ hʋ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ rɛ, a bɩl na ɛɛ hʋ ɩ aa yaa wɩweliye kɩ tɩya nɩtaaga mɛ. Nyɛ wɩya Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ kyʋwala rɛ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Leŋ dɩ nala mʋ Gyoopa lagɩlagɩ no, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko ɩ lee.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ nyʋwa rɛ.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Malɩka hʋ aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ka Kɔniiliyo yɩrɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna balɩya a pɛ ʋ laalyuwolo kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Laalyuwol no fa yaa nala hʋ aa sɩŋ kɩ pɔ Kɔniiliyo tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ, a fa kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ wɩya hʋ buloŋ ʋ aa naa a tɩya ba, aŋ ta ba, ba kpa mʋ Gyoopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ʋ sɩgballɩya, wɩɩsɩ ko kɩ maga nyutʋtʋʋ gɛɛ, dɩ ba kpaga Gyoopa rɛ. Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ Piita mɛ sii gyɩŋ salnyuu dɩ ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Doŋ tɩyaŋ nɛ losi fa kana ʋ kɩŋkaŋ, ʋ baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya ʋ dɩ ʋ di. Nyɛ rɛ ba sii kɩ yaa kɩdiiliye dɩ ba tɩya ʋ. Ba aa yaa kɩdiiliye hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Piita na wɩɩ anɩɩ duwoso tɩyaŋ
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 dɩ Wɩɩsɩ nyuu lɔgɔ suri. Ka kɩŋ kɩdɩgɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ wagyɛbal a lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kɩɩ gɛɛ anɩɩ nala rɛ kaŋ ganyʋʋsɩ hʋ banaa tɩyaŋ, a kaŋ ko kɩ tuu taŋha.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ka pʋsɩ bee bagɩla kɛ iriŋ buloŋ abee gyaala iriŋ buloŋ, abee kɩna aa tuuri taŋha buloŋ iriŋ iriŋ we ʋ tɩyaŋ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ɛɛ rɛ ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Piita, sii kpʋ kɩ kyaŋ.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ɛɛ rɛ Piita baa, “Aayɩ, ŋ Tɩɩna, ŋ ha bɩ maakyiye kyaŋ kɩŋ buloŋ aa yaa bisiŋ kɩŋ, koo á sɩna.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ɛɛ rɛ taal hʋ bɩl mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Kɩŋ kɛ buloŋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ weliye, ta basɩ baa ʋ yaa bisiŋ kɩŋ nɛ.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Wɩya no buloŋ yaa gɛɛ rɛ naaŋsɩɩnyʋwa bʋto, ka kɩna hʋ bɩl mɩɩgɩ gyɩŋ wɩɩsɩnyuu, aŋ bɩl bɩ ko tuu.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Wɩɩ hʋ yaa Piita wɩkperii. Ɛɛ rɛ ʋ hɔŋ kɩ kyɛ wɩɩ hʋ ʋ aa naa memii, dɩ nala hʋ Kɔniiliyo fa aa tɩma hʋ rɛ pɩyɛsa ko sɩŋ Siimɔŋ paganyʋwa tɩyaŋ gɛɛ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Nyɛ rɛ ba na nal kɩdɩgɩ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ a baa, “Nɩhʋwal kɩdɩgɩ we dɩya no tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ Piita rɛ?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Piita ha fa hɔnɔ rɛ a kaŋ wɩɩ hʋ ʋ fa aa naa hʋ kɩ bɩɩnɩ dɩ ʋ na ʋ memii. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Deŋ na, baala boto rɛ we daha a kɩ kyɛ ɩ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Sii tuu, a ta yaa gyegye, ka dɩ ɩ tɩŋ ba tɩyaŋ mʋ. Mɩyaŋ nɛ tɩm-ba ɩ lee”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Nyɛ rɛ Piita sii ko tuu, a basɩ tɩya ba a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ ma aa kyɛ. Bekiŋ wɩɩ rɛ ma kaŋ kɩ kyɛ ŋ?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 ƐƐ rɛ ba baa, “Laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kɔniiliyo, ʋ rɛ tɩm-ma. Ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ, a kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ. Gyuuma mɛ buloŋ kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma weliŋ. Malɩka kɩdɩgɩ rɛ ko basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ yɩrɩ ɩ, dɩ dɩ ɩ rɛ ko ʋ dɩya, dɩ ʋ sɩ nɩɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ʋ.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ɛɛ rɛ Piita sʋl ba dɩ ba gyʋʋ pɩŋ sɩya gballɩ. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ sii ba buloŋ kpa mʋ. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ, ba badɔmɔŋ mɛ sii tɩŋa ʋ mʋ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ba aa lɩɩ ŋmanɩɩ, ʋ kyɛlɩya kyɛɛ rɛ ba gyʋʋ Sizaariya. Bee no tɩyaŋ nɛ Kɔniiliyo fa we. Ba aa mʋ dɩ ʋ bee ʋ lʋlla abee ʋ kyaŋsɩ badɔmɔŋ ʋ aa yɩra, dɩ ba buloŋ hɔŋ kɩ gyegili ʋ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piita aa ko dɩ ʋ gyʋʋ, Kɔniiliyo sii mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ, a kyʋwalɩ ʋ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Doŋ tɩyaŋ nɛ Piita leŋ ʋ sii sɩŋ, ka ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ta yaa gɛɛ, beewɩya, ŋ mɛ yaa nihuwobiŋ nɛ anɩɩ ɩ.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Piita bee Kɔniiliyo basɩ wɩya kpa tɩŋ dɔmɔŋ kɩ gyʋʋ dɩya hʋ. Piita aa gyʋʋ dɩ nala bɩ kyalla a laŋŋɩ doŋ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Nyɛ rɛ Piita basɩ tɩya ba a baa, “Ma tɩɩtɩɩ gyɩma rɛ anɩɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ʋ yaa sɩna rɛ dɩ ba laŋŋɩ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma tɩyaŋ. Ba paalɩ bee gyʋʋ ba dɩɩsɩ mɛ gba. Amɛ, ŋ kɛ, Wɩɩsɩ daga ŋ nɛ dɩ ŋ ta buloŋ kaŋ nal buloŋ kɩ yɩrɩ bisiŋ tɩɩna.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa ko yɩrɩ ŋ, ŋ bɩ kaŋ vɩya. Ŋ aa ko nyɛ, yaŋ basɩ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ɩ yɩrɩ ŋ?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ tɩya ʋ a baa, “Ʋ kyɛyɛ banaa rɛ nyɛ, anɩɩ saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ, wɩɩhaa kerifi boto saŋa, ŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ ŋ dɩya tɩyaŋ. Dɩ baal kɩdɩgɩ rɛ gɛɛ, a ko sɩŋ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ka ʋ gannɩ buloŋ kɩ tʋla.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Nyɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, ‘Kɔniiliyo, Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ gɛɛ rɛ, a na ɩ aa kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga mɛ tɩyaŋ gɛɛ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Sii tɩŋ nala dɩ ba mʋ Gyoopa, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko. Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ, ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ hʋ nyʋwa rɛ.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kɔniiliyo bɩl basɩ baa, ‘Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ ta nala lagɩlagɩ dɩ ba ko yɩrɩ ɩ. Ɩ mɛ yaa kuwokeri rɛ, ɩ aa wuwo ko nyɛ. Lagɩlagɩ no, á buloŋ laŋŋa rɛ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ, a kɩ gyegili dɩ á nɩɩ wɩɩ hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa daga ɩ dɩ ɩ basɩ tɩya ma.”’
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Nyɛ rɛ Piita yaŋ kaŋ nyʋwa suri, a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, nyɛ kɛ ŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ kɛ sɩya tɩyaŋ, nihuwobiŋ buloŋ yaa kɩdɩgɩ rɛ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nal kɛ buloŋ aa fá Wɩɩsɩ, aŋ kɩ yaa wɩya hʋ aa tɩŋ ŋmanɩɩ, Wɩɩsɩ aa laa ʋ rɛ. Beewɩya, Wɩɩsɩ bee lugisi nala a kuu ba aa yaa haŋ nihuwobiŋ iriŋ hʋ tɩyaŋ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Na ma nɩɩ duwoso hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa tɩya Iziral tɩmma rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba rɛ dɩ ba tɩŋ Yesu Krisita dɩ ba bee Wɩɩsɩ mɩɩgɩ marɩ dɔmɔŋ, beewɩya, ʋ rɛ yaa nihuwobiŋ buloŋ Tɩɩna.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 A piili saŋa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa basɩ Wɩɩsɩ nɩɩfori hʋ wɩya Galili tɩyaŋ, ma buloŋ gyɩŋ wɩbal hʋ gyɩ aa yaa rɛ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ma mɛ nɩɩ Yesu aa lɩɩ Nazarɛti wɩya rɛ. Wɩɩsɩ tɩya ʋ dee rɛ, aŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we ʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ lee buloŋ, a yaa wɩweliye kɩ tɩya nala, ka nala hʋ buloŋ mɛ Sɩtaanɩ aa vʋwa biŋ, ʋ puri ba mɛ ta, aŋ tɩɩbɩ ba buloŋ. Wɩɩsɩ fa sɩŋ ʋ hal lɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ fa wuwo kɩ yaa wɩya no buloŋ.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Wɩya hʋ buloŋ ʋ aa yaa Gyerusalɛm tɩyaŋ abee Gyuuma paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ nɛ á na, a yaa ba daŋsɩya diile mɛ. Ba kana ʋ rɛ, a kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, ʋ sʋba.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Amɛ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Wɩɩsɩ bɩl kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ, a leŋ nala na ʋ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ka ʋ aa mɩɩgɩ sii hal tɩyaŋ, nal buloŋ daa bɩl na ʋ, see á nala hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ á yaa ʋ daŋsɩya diile. Á dʋŋ nɛ na ʋ. Ʋ aa sii sʋʋ tɩyaŋ mɛ, á beel-ʋ buloŋ laŋŋa di kɩna rɛ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya ma abee sɩfɩyasɩ dɩ á basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ kɩ tɩya nala, a kɩ daga ba anɩɩ ʋ rɛ Wɩɩsɩ lɩɩ, dɩ ʋ yaa niweye abee sʋʋnɩ buloŋ sarɩdiil.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ buloŋ mɛ fa basɩ ʋ wɩya rɛ, a baa dɩ nal buloŋ nɛ ko laa ʋ wɩya di, dɩ Wɩɩsɩ sɩ kpa ʋ wɩbɔmɔ buloŋ kyɛ ʋ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Piita ha aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko tuu gyʋʋ nala hʋ buloŋ fa aa gyegile kɩ nɩɩ wɩya hʋ tɩyaŋ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa yaŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we á tɩyaŋ, ɛɛ tɩɩ rɛ ʋ kpa ʋ we nala no mɛ tɩyaŋ. Wɩbee rɛ yaŋ sɩ wuwo tɔ nala no dɩ ba ta foo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ɛɛ rɛ ka ʋ leŋ ba fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba sʋla Piita, dɩ ʋ hɔŋ ba lee kyɛyɛ baŋmana.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.