Atos 10

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we Sizaariya tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Kɔniiliyo. Ʋ fa yaa laalyuwolo aa lɩɩ Itali paalʋʋ tɩyaŋ nɩhɩyawʋ rɛ, a fa kɩ laa ba kɔɔ sɩya.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Ʋ fa aa tɩŋ Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ rɛ weliŋ, ʋ bee ʋ dɩya nala buloŋ fa kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ʋ gyɩ aa kɩ pɛ Gyuuma nɩtaaga tɩyaŋ nɛ, aŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ saŋa buloŋ.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Kyɛɛ kɩdɩgɩ wɩɩhaa anɩɩ kerifi boto saŋa, Kɔniiliyo na ʋ duwoso tɩyaŋ dɩ malɩka kɩdɩgɩ ko gyʋʋ yɩrɩ ʋ, “Kɔniiliyo.”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Nyɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ sɩya suri dɩ ʋ deŋ malɩka hʋ. Kambɩŋ kana ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ a baa, “Bekiŋ nɛ, ŋ Tɩɩna?” Nyɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ nɩɩ ɛɛ hʋ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ rɛ, a bɩl na ɛɛ hʋ ɩ aa yaa wɩweliye kɩ tɩya nɩtaaga mɛ. Nyɛ wɩya Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ kyʋwala rɛ.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Leŋ dɩ nala mʋ Gyoopa lagɩlagɩ no, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko ɩ lee.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ nyʋwa rɛ.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Malɩka hʋ aa basɩ wɩya no teŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ka Kɔniiliyo yɩrɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna balɩya a pɛ ʋ laalyuwolo kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Laalyuwol no fa yaa nala hʋ aa sɩŋ kɩ pɔ Kɔniiliyo tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ, a fa kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ wɩya hʋ buloŋ ʋ aa naa a tɩya ba, aŋ ta ba, ba kpa mʋ Gyoopa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ʋ sɩgballɩya, wɩɩsɩ ko kɩ maga nyutʋtʋʋ gɛɛ, dɩ ba kpaga Gyoopa rɛ. Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ Piita mɛ sii gyɩŋ salnyuu dɩ ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Doŋ tɩyaŋ nɛ losi fa kana ʋ kɩŋkaŋ, ʋ baa dɩ ba yaa kɩdiiliye tɩya ʋ dɩ ʋ di. Nyɛ rɛ ba sii kɩ yaa kɩdiiliye dɩ ba tɩya ʋ. Ba aa yaa kɩdiiliye hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Piita na wɩɩ anɩɩ duwoso tɩyaŋ
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 dɩ Wɩɩsɩ nyuu lɔgɔ suri. Ka kɩŋ kɩdɩgɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ wagyɛbal a lɩɩ wɩɩsɩnyuu, a kɩɩ gɛɛ anɩɩ nala rɛ kaŋ ganyʋʋsɩ hʋ banaa tɩyaŋ, a kaŋ ko kɩ tuu taŋha.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ka pʋsɩ bee bagɩla kɛ iriŋ buloŋ abee gyaala iriŋ buloŋ, abee kɩna aa tuuri taŋha buloŋ iriŋ iriŋ we ʋ tɩyaŋ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ɛɛ rɛ ʋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Piita, sii kpʋ kɩ kyaŋ.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ɛɛ rɛ Piita baa, “Aayɩ, ŋ Tɩɩna, ŋ ha bɩ maakyiye kyaŋ kɩŋ buloŋ aa yaa bisiŋ kɩŋ, koo á sɩna.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ɛɛ rɛ taal hʋ bɩl mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Kɩŋ kɛ buloŋ Wɩɩsɩ aa baa ʋ weliye, ta basɩ baa ʋ yaa bisiŋ kɩŋ nɛ.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Wɩya no buloŋ yaa gɛɛ rɛ naaŋsɩɩnyʋwa bʋto, ka kɩna hʋ bɩl mɩɩgɩ gyɩŋ wɩɩsɩnyuu, aŋ bɩl bɩ ko tuu.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Wɩɩ hʋ yaa Piita wɩkperii. Ɛɛ rɛ ʋ hɔŋ kɩ kyɛ wɩɩ hʋ ʋ aa naa memii, dɩ nala hʋ Kɔniiliyo fa aa tɩma hʋ rɛ pɩyɛsa ko sɩŋ Siimɔŋ paganyʋwa tɩyaŋ gɛɛ.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Nyɛ rɛ ba na nal kɩdɩgɩ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ a baa, “Nɩhʋwal kɩdɩgɩ we dɩya no tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ Piita rɛ?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Piita ha fa hɔnɔ rɛ a kaŋ wɩɩ hʋ ʋ fa aa naa hʋ kɩ bɩɩnɩ dɩ ʋ na ʋ memii. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Deŋ na, baala boto rɛ we daha a kɩ kyɛ ɩ.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Sii tuu, a ta yaa gyegye, ka dɩ ɩ tɩŋ ba tɩyaŋ mʋ. Mɩyaŋ nɛ tɩm-ba ɩ lee”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Nyɛ rɛ Piita sii ko tuu, a basɩ tɩya ba a baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ ma aa kyɛ. Bekiŋ wɩɩ rɛ ma kaŋ kɩ kyɛ ŋ?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 ƐƐ rɛ ba baa, “Laalyuwolo nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Kɔniiliyo, ʋ rɛ tɩm-ma. Ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ, a kɩ fá Wɩɩsɩ mɛ kɩŋkaŋ. Gyuuma mɛ buloŋ kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma weliŋ. Malɩka kɩdɩgɩ rɛ ko basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ yɩrɩ ɩ, dɩ dɩ ɩ rɛ ko ʋ dɩya, dɩ ʋ sɩ nɩɩ wɩɩ hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ʋ.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ɛɛ rɛ Piita sʋl ba dɩ ba gyʋʋ pɩŋ sɩya gballɩ. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ sii ba buloŋ kpa mʋ. Nala hʋ aa laa Yesu wɩya di Gyoopa tɩyaŋ, ba badɔmɔŋ mɛ sii tɩŋa ʋ mʋ.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ba aa lɩɩ ŋmanɩɩ, ʋ kyɛlɩya kyɛɛ rɛ ba gyʋʋ Sizaariya. Bee no tɩyaŋ nɛ Kɔniiliyo fa we. Ba aa mʋ dɩ ʋ bee ʋ lʋlla abee ʋ kyaŋsɩ badɔmɔŋ ʋ aa yɩra, dɩ ba buloŋ hɔŋ kɩ gyegili ʋ.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Piita aa ko dɩ ʋ gyʋʋ, Kɔniiliyo sii mʋ kyem-ʋ, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ, a kyʋwalɩ ʋ.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Doŋ tɩyaŋ nɛ Piita leŋ ʋ sii sɩŋ, ka ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ta yaa gɛɛ, beewɩya, ŋ mɛ yaa nihuwobiŋ nɛ anɩɩ ɩ.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Piita bee Kɔniiliyo basɩ wɩya kpa tɩŋ dɔmɔŋ kɩ gyʋʋ dɩya hʋ. Piita aa gyʋʋ dɩ nala bɩ kyalla a laŋŋɩ doŋ.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Nyɛ rɛ Piita basɩ tɩya ba a baa, “Ma tɩɩtɩɩ gyɩma rɛ anɩɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal ŋmanɩɩ tɩyaŋ, ʋ yaa sɩna rɛ dɩ ba laŋŋɩ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma tɩyaŋ. Ba paalɩ bee gyʋʋ ba dɩɩsɩ mɛ gba. Amɛ, ŋ kɛ, Wɩɩsɩ daga ŋ nɛ dɩ ŋ ta buloŋ kaŋ nal buloŋ kɩ yɩrɩ bisiŋ tɩɩna.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba aa ko yɩrɩ ŋ, ŋ bɩ kaŋ vɩya. Ŋ aa ko nyɛ, yaŋ basɩ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ɩ yɩrɩ ŋ?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Nyɛ rɛ Kɔniiliyo basɩ tɩya ʋ a baa, “Ʋ kyɛyɛ banaa rɛ nyɛ, anɩɩ saŋa no tɩɩ tɩyaŋ nɛ, wɩɩhaa kerifi boto saŋa, ŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ ŋ dɩya tɩyaŋ. Dɩ baal kɩdɩgɩ rɛ gɛɛ, a ko sɩŋ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ka ʋ gannɩ buloŋ kɩ tʋla.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Nyɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, ‘Kɔniiliyo, Wɩɩsɩ nɩɩ ɩ aa kɩ kyʋwalɩ ʋ gɛɛ rɛ, a na ɩ aa kɩ pɛ nyaaba abee nɩtaaga mɛ tɩyaŋ gɛɛ.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Sii tɩŋ nala dɩ ba mʋ Gyoopa, a kyɛ yɩrɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ Piita dɩ ʋ ko. Ʋ aa gyʋʋ pul-tɩgɩsɩl kɩdɩgɩ dɩya rɛ, ba kɩ yɩrɩ ʋ mɛ Siimɔŋ. Ʋ dɩya sɩŋ kpaga mpʋwɔnʋʋ hʋ nyʋwa rɛ.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Kɔniiliyo bɩl basɩ baa, ‘Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ ta nala lagɩlagɩ dɩ ba ko yɩrɩ ɩ. Ɩ mɛ yaa kuwokeri rɛ, ɩ aa wuwo ko nyɛ. Lagɩlagɩ no, á buloŋ laŋŋa rɛ Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ, a kɩ gyegili dɩ á nɩɩ wɩɩ hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa daga ɩ dɩ ɩ basɩ tɩya ma.”’
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Nyɛ rɛ Piita yaŋ kaŋ nyʋwa suri, a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, nyɛ kɛ ŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ kɛ sɩya tɩyaŋ, nihuwobiŋ buloŋ yaa kɩdɩgɩ rɛ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Nal kɛ buloŋ aa fá Wɩɩsɩ, aŋ kɩ yaa wɩya hʋ aa tɩŋ ŋmanɩɩ, Wɩɩsɩ aa laa ʋ rɛ. Beewɩya, Wɩɩsɩ bee lugisi nala a kuu ba aa yaa haŋ nihuwobiŋ iriŋ hʋ tɩyaŋ.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Na ma nɩɩ duwoso hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa tɩya Iziral tɩmma rɛ. Ʋ basɩ tɩya ba rɛ dɩ ba tɩŋ Yesu Krisita dɩ ba bee Wɩɩsɩ mɩɩgɩ marɩ dɔmɔŋ, beewɩya, ʋ rɛ yaa nihuwobiŋ buloŋ Tɩɩna.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 A piili saŋa hʋ Gyɔɔŋ gyɩ aa basɩ Wɩɩsɩ nɩɩfori hʋ wɩya Galili tɩyaŋ, ma buloŋ gyɩŋ wɩbal hʋ gyɩ aa yaa rɛ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Ma mɛ nɩɩ Yesu aa lɩɩ Nazarɛti wɩya rɛ. Wɩɩsɩ tɩya ʋ dee rɛ, aŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we ʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ lee buloŋ, a yaa wɩweliye kɩ tɩya nala, ka nala hʋ buloŋ mɛ Sɩtaanɩ aa vʋwa biŋ, ʋ puri ba mɛ ta, aŋ tɩɩbɩ ba buloŋ. Wɩɩsɩ fa sɩŋ ʋ hal lɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ fa wuwo kɩ yaa wɩya no buloŋ.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Wɩya hʋ buloŋ ʋ aa yaa Gyerusalɛm tɩyaŋ abee Gyuuma paalʋʋ tɩyaŋ, ba buloŋ nɛ á na, a yaa ba daŋsɩya diile mɛ. Ba kana ʋ rɛ, a kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, ʋ sʋba.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Amɛ ʋ kyɛyɛ boto kyɛɛ, Wɩɩsɩ bɩl kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ, a leŋ nala na ʋ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ka ʋ aa mɩɩgɩ sii hal tɩyaŋ, nal buloŋ daa bɩl na ʋ, see á nala hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ á yaa ʋ daŋsɩya diile. Á dʋŋ nɛ na ʋ. Ʋ aa sii sʋʋ tɩyaŋ mɛ, á beel-ʋ buloŋ laŋŋa di kɩna rɛ.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya ma abee sɩfɩyasɩ dɩ á basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ kɩ tɩya nala, a kɩ daga ba anɩɩ ʋ rɛ Wɩɩsɩ lɩɩ, dɩ ʋ yaa niweye abee sʋʋnɩ buloŋ sarɩdiil.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ buloŋ mɛ fa basɩ ʋ wɩya rɛ, a baa dɩ nal buloŋ nɛ ko laa ʋ wɩya di, dɩ Wɩɩsɩ sɩ kpa ʋ wɩbɔmɔ buloŋ kyɛ ʋ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Piita ha aa sɩŋ kɩ basɩ wɩya hʋ gɛɛ, dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko tuu gyʋʋ nala hʋ buloŋ fa aa gyegile kɩ nɩɩ wɩya hʋ tɩyaŋ.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa yaŋ kpa ʋ Wiyesi Welii hʋ we á tɩyaŋ, ɛɛ tɩɩ rɛ ʋ kpa ʋ we nala no mɛ tɩyaŋ. Wɩbee rɛ yaŋ sɩ wuwo tɔ nala no dɩ ba ta foo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Ɛɛ rɛ ka ʋ leŋ ba fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ Yesu Krisita feŋ tɩyaŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba sʋla Piita, dɩ ʋ hɔŋ ba lee kyɛyɛ baŋmana.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.