Apocalipse 6

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛɛ rɛ ŋ na dɩ Pebiye hʋ kaŋ kelni bapɛ hʋ laasɩya kɩŋ a kaŋ tɔrɩ. Nyɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa kɩdɩgɩ yɩra, ʋ taal kɩɩ gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa nɔsɔ, a baa “ko!”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyapʋlʋŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol too, ka ba kpa kuworinyupugi tɩya ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ lɩɩ mʋ anɩɩ bayuwol aa yuwo kɩ di saŋa buloŋ, dɩ ʋ yuwo yuwo a di ʋ dɔmɔ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩlɩya tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Doŋ nɛ ŋ bɩl nɩɩ dɩ kɩweye hʋ banaa lɩya tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Ɛɛ rɛ gyaagʋ kɩdɩgɩ mɛ ko lɩɩ, a yaa gyafɩyaŋ. Doŋ nɛ ba kpa dee tɩya nal hʋ aa gyɩna ʋ, dɩ ʋ kaŋ yuwo ko dʋnɩya, dɩ nala kɩ yuwo dɔmɔŋ a kɩ kpʋ dɔmɔŋ. Ba gyɩ kpaa takoobibal lɛ a tɩya ʋ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni hʋ kɩtoo tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ too tɩɩna mɛ yɩra a baa, “Ko!” Ɛɛ rɛ ŋ deŋ, a na gyabiŋ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ kol sanɩya ʋ noŋ tɩyaŋ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ wɩɩ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ nal taal, a lɩɩ kɩweye hʋ banaa tʋtʋʋ tɩyaŋ, a baa, “Ba sɩ yallɩ nasaarɩmɩya kʋrʋba a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno, ka dɩ ba yallɩ mɩkʋrʋba boto mɛ a maga baadee tʋŋtʋnnɩ kyɛpiliŋ tuno. Amɛ ma ta kyogi nʋʋ bee sɩŋ yalɩɩ kɛ nyɛ.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Ɛɛ rɛ Pebiye hʋ bɩl kaŋ kelni kɩnaa tɩɩna a kaŋ tɔrɩ. Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ kɩweye hʋ kɩnaa tɩɩna mɛ yɩra a baa, “ko!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na gyakɔŋ-kpɩlɩlɩ kɩdɩgɩ. Nal hʋ aa gyɩna ʋ feŋ nɛ yaa Sʋʋ, ka lalɩyabee kɩ tɩŋ ʋ hal. Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ tɩya ba dee dɩ ba kpa yuwo abee losi abee wɩɩla abee ɔhɔ-kɩna a kpʋ nihuwobisi buloŋ aa we dʋnɩya ba aa kaŋ kpaa leye banaa lɩdɩgɩ tɩyaŋ.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩnɔɔ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ɛɛ rɛ ŋ deŋ a na nala ba aa kpʋwa dʋŋsɩ dɩ ba we kogu hʋ ba aa kpaa wɩɩsʋllɩ kɩna kɩ nyɔgɔ memii tɩyaŋ. Nala no fa aa basɩ Wɩɩsɩ wɩya rɛ abee wɩtɩɩ aŋ bɩ bɩla hal, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kpʋ ba.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ɛɛ rɛ ba ŋmaa nyʋwa baŋ baŋ baŋ a baa, “Á Tɩɩna Wɩɩgyoribakɔɔ, Ɩ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna rɛ a kaŋ wɩtɩɩ mɛ, kyɛbee rɛ ɩ tɩɩ sɩ di dʋnɩya nala hʋ aa kpʋ ma sarɩya, a dɔgɩsɩ ba?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ kpa gapʋlʋŋ a tɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ aŋ basɩ tɩya ba dɩ ba gyegili mʋhʋ tʋlɩɩ, dɩ ba kpʋ ba tʋŋtʋnnɩ-dɔŋtɩŋsɩ abee ba nɩmmabalɩya hʋ badɔmɔŋ mɛ anɩɩ gɛɛ ba aa kpʋʋ ba, a maga gɛɛ Wɩɩsɩ aa magɩlɩ biŋ.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Pebiye hʋ aa kaŋ kelni hʋ kɩdʋʋ tɩɩna a kaŋ tɔrɩ, ŋ na dɩ taŋha gyegile yʋga. Ɛɛ rɛ wɩɩpɔsɩɩ buloŋ bil gɛɛ timm anɩɩ gabiŋyohi, pene buloŋ mɛ fɩyɛsɩ gɛɛ anɩɩ kyal.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Ka kyɩŋwʋlɩya lɩɩ wɩɩsɩnyuu a ko tuu kɩ tele taŋha anɩɩ puwoduwo aa kyɩrɩ pil-huwoni kɩ lo taŋha gɛɛ.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Ɛɛ rɛ wɩɩsɩnyuu buloŋ nyʋgɩsɩ gɛɛ anɩɩ ba aa kaŋ wasa kulo kpa dɩgɩ dʋŋ. Dogiŋsi abee fuwokpoŋiye buloŋ sii ba liweeliye tɩyaŋ.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ɛɛ rɛ dʋnɩya kuworo, abee paalʋʋ didenne, abee laalyuwolhɩyasɩ, abee kɩna tɩmma, abee nɩbala, abee nala buloŋ, yosi abee nala hʋ aa tɩŋ ba tɩɩma, ba buloŋ fá gyʋʋ faŋa dogiŋsi bʋbʋʋsɩ abee bʋpagɩsɩ tɩyaŋ.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Aŋ kɩ yɩrɩ dogiŋsi hʋ abee bʋwa hʋ abaa, “Ma tele tɔ ma dɩ nal hʋ aa hɔŋ kuworikpasa hʋ nyuu ta naa ma, dɩ Pebiye hʋ mɛ ta dɔgɩsɩ ma,
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Beewɩya kyɛɛ hʋ ba aa sɩ daga ba baaŋ dʋnɩya nala nyuu tɩyaŋ pele rɛ. Nal buloŋ tuwo aa sɩ wuwo sɩŋ ba sɩya.”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.